Ο θηλασμός προστατεύει από τον καρκίνο

Εξι μήνες μειώνουν σημαντικά τον κίνδυνο θανάτου όχι μόνο από τη συγκεκριμένη αλλά και από άλλες νόσους

Ο θηλασμός για έξι μήνες μειώνει τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο σύμφωνα με μεγάλη μελέτη

Οι γυναίκες που θηλάζουν επί έξι μήνες μετά τον τοκετό έχουν λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν από καρκίνο ενώ γενικότερα τα άτομα που ακολουθούν αυτή αλλά και τις άλλες επίσημες «αντικαρκινικές» οδηγίες φαίνονται να μειώνουν σημαντικά τον κίνδυνο θανάτου όχι μόνο από τη συγκεκριμένη νόσο αλλά και από ασθένειες του κυκλοφορικού και του αναπνευστικού συστήματος.

Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει νέα μεγάλη ευρωπαϊκή μελέτη η οποία δείχνει για πρώτη φορά στην πράξη ότι οι επίσημες συστάσεις για την πρόληψη του καρκίνου αποδίδουν, και μάλιστα σε πολλά επίπεδα.

Σωστές οδηγίες
Η μελέτη, η οποία ανέλυσε δεδομένα που αφορούσαν 380.000 άτομα από εννέα ευρωπαϊκές χώρες, εξέτασε τα αποτελέσματα που έχουν οι συστάσεις του Παγκόσμιου Ιδρύματος για την Ερευνα στον Καρκίνο (World Cancer Research Fund – WCRF) στην υγεία του πληθυσμού που τις ακολουθεί.
Η εξακολούθηση του θηλασμού για τουλάχιστον έξι μήνες μετά τον τοκετό αποτελεί μια από τις παγκόσμιες οδηγίες του WCRF και, όπως φάνηκε, οι γυναίκες που την ακολουθούν πράττουν σωστά, εφόσον ο κίνδυνος θανάτου από καρκίνο παρουσιάζεται σε αυτές μειωμένος κατά 10% ενώ παράλληλα ο κίνδυνος θανάτου από ασθένειες του κυκλοφορικού είναι μικρότερος κατά 17%.
Το WCRG συστήνει επίσης σε όσους θέλουν να αποφύγουν τον καρκίνο να διατηρούν ένα σωστό βάρος (να μην είναι δηλαδή υπέρβαροι αλλά ούτε και ελλιποβαρείς), να ακολουθούν κάποια σωματική δραστηριότητα επί τουλάχιστον 30 λεπτά την ημέρα, να περιορίσουν την κατανάλωση ποτών με ζάχαρη, των αλμυρών και επεξεργασμένων τροφών καθώς και του κόκκινου κρέατος, να τρώνε πολλά λαχανικά, φρούτα και όσπρια, να μην καπνίζουν και να περιορίσουν το αλκοόλ σε δυο ποτά την ημέρα για τους άνδρες και ένα για τις γυναίκες.

Η τήρηση σώζει ζωές
Η μελέτη διαπίστωσε ότι όσοι ακολουθούσαν πιο πιστά όλες τις οδηγίες εμφάνιζαν κατά 50% μικρότερο κίνδυνο θανάτου από νόσους του αναπνευστικού, κατά 44% μικρότερο κίνδυνο θανάτου από ασθένειες του κυκλοφορικού και κατά 20% μικρότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο σε σχέση με όσους συμμορφώνονταν λιγότερο προς τις οδηγίες.
Μεμονωμένα, οι συμβουλές που φάνηκε να έχουν μεγαλύτερη επίδραση στις πιθανότητες θανάτου από τις προαναφερθείσες νόσους ήταν η διατήρηση ενός σωστού βάρους (μείωση του κινδύνου κατά 22%) και η κατανάλωση πολλών λαχανικών, φρούτων και οσπρίων (μείωση του κινδύνου κατά 21%). Ειδικά για τον καρκίνο ο περιορισμός του αλκοόλ φάνηκε να έχει τη μεγαλύτερη επίδραση, μειώνοντας τον κίνδυνο θανάτου κατά 21%.
Η μελέτη διεξήχθη από ερευνητές με επικεφαλής την Τερέζα Νοράτ του Imperial College του Λονδίνου και δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «American Journal of Clinical Nutrition».

Πηγη

Περισσοτερα...

Νέο εμβόλιο για τον αφθώδη πυρετό στα ζώα

Πιο ασφαλές και εύκολο στην παραγωγή του

Βρετανοί ερευνητές ανέπτυξαν ένα νέο απολύτως συνθετικό εμβόλιο κατά του αφθώδους πυρετού, το οποίο είναι πιο ασφαλές και εύκολο στην παραγωγή του, κάτι που αναμένεται να βοηθήσει στο μέλλον σημαντικά στην αντιμετώπιση μιας νόσου, η οποία εξαπλώνεται γρήγορα και πλήττει σοβαρά τα ζώα της κτηνοτροφίας. Όταν το εμβόλιο κυκλοφορήσει, θα μειωθεί και η ανάγκη προληπτικής μαζικής σφαγής των ζώων.

Μάλιστα η νέα τεχνική δημιουργίας του εμβολίου θα μπορούσε επίσης να αξιοποιηθεί για την παραγωγή καλύτερων ανθρώπινων εμβολίων εναντίον διαφόρων ασθενειών όπως η πολιομυελίτιδα. Η νέα μέθοδος δεν απαιτεί την χρήση ενός ζώντος ιού κατά την ανάπτυξη του εμβολίου, κάτι σημαντικό ιδίως στην περίπτωση του αφθώδους πυρετού που είναι μια άκρως μολυσματική νόσος, με συνέπεια μέχρι σήμερα να είναι επικίνδυνη η διαδικασία δημιουργίας του σχετικού εμβολίου.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή βιολογίας Ντέηβιντ Στιούαρτ του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «PLoS Pathogen», σύμφωνα με το BBC, το πρακτορείο Ρόιτερ και τo «New Scientist», χρησιμοποίησαν για το εμβόλιο τις εγκαταστάσεις του Σύγχροτρου Diamond Light Source κοντά στην Οξφόρδη, ενός επιταχυντή σωματιδίων που επιτρέπει την ανάλυση ενός ιού με ακτίνες-Χ στο ατομικό επίπεδο, με πολύ μεγάλη λεπτομέρεια.

Αυτό επέτρεψε τη δημιουργία ενός σταθερού συνθετικού εμβολίου, το οποίο είναι δυνατό να διατηρηθεί χωρίς αλλοίωση εκτός ψυγείου για αρκετές ώρες (μέχρι δύο ώρες σε θερμοκρασία έως 56 βαθμών Κελσίου), κάτι σημαντικό κυρίως για τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες. Το νέο εμβόλιο διαθέτει ένα εξωτερικό «κέλυφος» από πρωτεϊνες του ιού, χωρίς όμως στο εσωτερικό του να υπάρχει το παθογόνο γενετικό υλικό (RNA), το οποίο χρησιμοποιεί ο ιός για να αναπαραχθεί μέσα στα κύτταρα του οργανισμού-στόχου.

Με αυτόν τον τρόπο, το εμβόλιο γίνεται ασφαλέστερο κατά την παραγωγή του (δεν απαιτούνται αυξημένα μέτρα βιο-ασφάλειας στα εργαστήρια), ενώ παράλληλα παραμένει αποτελεσματικό μέσα στο σώμα, επειδή το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει το εξωτερικό «κέλυφος» του ιού και αναπτύσσει τις αναγκαίες άμυνες για να καταστρέψει τον πραγματικό παθογόνο ιό. Αντίθετα με τα παραδοσιακά εμβόλια, στην περίπτωση του συνθετικού εμβολίου δεν υπάρχει καμία περίπτωση το ίδιο το άδειο «κέλυφος» να μετατραπεί σε παθογόνο, αφού στον πυρήνα του δεν περιέχει καθόλου παθογόνο γενετικό υλικό του ιού.

Παγκοσμίως τρία έως τέσσερα εκατομμύρια δόσεις εμβολίου για τον αφθώδη πυρετό χορηγούνται κάθε χρόνο, αλλά και πάλι παρατηρούνται ελλείψεις. Η νόσος ενδημεί σε πολλές χώρες του κόσμου, ιδίως στην Κεντρική Αφρική, τη Μέση Ανατολή και την Ασία.

Με τα υπάρχοντα εμβόλια, που βασίζονται σε μια τεχνική ανεπτυγμένη προ 50 ετών, είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς ανάμεσα στα ζώα που έχουν μολυνθεί με τον ιό και σε αυτά που έχουν αποκτήσει ανοσία μετά το εμβόλιο, καθώς και στις δύο περιπτώσεις παράγονται τα ίδια αντισώματα, με συνέπεια ένα απλώς εμβολιασμένο ζώο να δείχνει μολυσμένο από τον ιό.

Κάτι τέτοιο δυσκολεύει την αντιμετώπιση των επιδημιών της νόσου, όταν αυτές ξεσπάνε, με συνέπεια να διατάσσεται από τις αρμόδιες Αρχές αναγκαστικά η προληπτική μαζική σφαγή των ζώων. Όμως το νέο συνθετικό εμβόλιο, που έχει δοκιμαστεί ήδη με επιτυχία σε μια μικρή ομάδα ζώων, επιτρέπει στους επιστήμονες να ανιχνεύουν την απουσία πραγματικής μόλυνσης στα εμβολιασμένα ζώα, επειδή το εμβόλιο οδηγεί στην ανάπτυξη διαφορετικού είδους αντισωμάτων.

Σε επόμενο στάδιο, θα γίνουν μεγάλης κλίμακας δοκιμές του εμβολίου, ενώ θα τεθεί επί τάπητος και το ζήτημα της εμπορικής αξιοποίησής του. Σύμφωνα με τους βρετανούς ερευνητές, εκτιμάται ότι θα χρειαστούν περίπου έξι χρόνια για να βγει στην αγορά, ενώ είναι πρόωρο ακόμα να υπολογιστεί το κόστος του.

Προς το παρόν, το νέο εμβόλιο προστατεύει μόνο από τον τύπο «Α» του αφθώδους πυρετού, από τους επτά που υπάρχουν συνολικά στον κόσμο. Όμως μελλοντικές βελτιώσεις αναμένεται να καλύψουν και άλλους τύπους, μεταξύ αυτών και τον τύπο «Ο», που ευθύνεται για το 80% των επιδημιών διεθνώς.

Πηγη

Περισσοτερα...

Φως στα γενετικά αίτια τριών κοινών καρκίνων

Βρέθηκαν περισσότερες από 80 περιοχές που σχετίζονται με καρκίνους του μαστού, του προστάτη και των ωοθηκών

Η νέα γενετική γνώση που προκύπτει από τη μεγαλύτερη μελέτη του είδους αναμένεται να οδηγήσει σε γενετικά διαγνωστικά τεστ αλλά και σε αποτελεσματικότερες θεραπείες

Περισσότερες από 80 περιοχές του γονιδιώματος οι οποίες μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο για καρκίνο του προστάτη, του μαστού και των ωοθηκών αποκάλυψε η μεγαλύτερη μελέτη του είδους που έχει διεξαχθεί ως σήμερα. Η μελέτη αυτή στην οποία συμμετείχαν 200 κέντρα από ολόκληρο τον κόσμο (μεταξύ των οποίων και ελληνικά) δείχνει τον δρόμο προς νέες θεραπείες, στοχευμένους διαγνωστικούς ελέγχους καθώς και καλύτερη κατανόηση του βιολογικού μηχανισμού ανάπτυξης των συγκεκριμένων μορφών καρκίνου (ίσως και άλλων). Τα νέα άκρως διαφωτιστικά ευρήματα δημοσιεύονται σήμερα ταυτοχρόνως με σειρά 12 άρθρων σε διαφορετικές έγκριτες επιθεωρήσεις (Nature Genetics, Nature Communications, PLoS Genetics, The American Journal of Human Genetics, Human Molecular Genetics) - τα κυριότερα εξ αυτών παρουσιάζονται σε πέντε άρθρα στο «Nature Genetics».

Οι επιστήμονες επικεφαλής των οποίων ήταν ειδικοί έξι διαφορετικών κέντρων (Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ στη Βρετανία, Πανεπιστήμιο Λαβάλ στον Καναδά, Κλινική Mayo στις ΗΠΑ, Εθνικό Κέντρο Ογκολογικών Ερευνών στην Ισπανία, Ινστιτούτο Καρολίνσκα στη Σουηδία, Κέντρο Peter MacCallum στην Αυστραλία) αναζητούσαν διαφορές στις βάσεις του DNA οι οποίες συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου. Οι διαφορές αυτές στη γλώσσα των βιολόγων ονομάζονται σνιπς (SNPs Single Nucleotide Polymorphisms, πολυμορφισμοί ενός νουκλεοτιδίου, μιας δηλαδή βάσεως του DNA).

Οι γενετικές διαφορές-«κλειδιά»
Μελετώντας το γενετικό προφίλ περισσότερων από 100.000 ανθρώπων με καρκίνο καθώς και αντίστοιχου αριθμού ατόμων στον γενικό πληθυσμό οι ερευνητές εντόπισαν γενετικές διαφορές οι οποίες ήταν πιο συχνές σε άτομα με καρκίνο του προστάτη, του μαστού και των ωοθηκών.
Παρότι καθεμιά από αυτές τις διαφορές αυξάνει σε μικρό ποσοστό τον κίνδυνο καρκίνου, τα άτομα που φέρουν πολλά σνιπς αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του προστάτη κατά σχεδόν 50% και του μαστού κατά 30%.

Προς αποτελεσματικότερα τεστ
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η νέα αυτή γνώση ελπίζεται ότι θα οδηγήσει στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον στην ανάπτυξη τεστ που θα συμπληρώσουν τα υπάρχοντα σε ό,τι αφορά τον καρκίνο του μαστού δείχνοντας με μεγαλύτερη ακρίβεια τις γυναίκες που κινδυνεύουν πραγματικά να εμφανίσουν τη νόσο αλλά και διαγνωστικών γενετικών εξετάσεων για τον καρκίνο του προστάτη οι οποίες θα είναι αποτελεσματικές σώζοντας πολλούς άνδρες από άχρηστες βιοψίες και θεραπείες.
Σημειώνεται ότι κεντρικό ρόλο σε ό,τι αφορούσε τη μελέτη των σνιπς που εμφανίζονται σε γυναίκες που φέρουν μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA (είναι γνωστό ότι οι γυναίκες αυτές εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού και των ωοθηκών) κατείχε ο κύπριος ειδικός στη Γενετική Επιδημιολογία, ερευνητής του Cancer Research UK στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ Αντώνης Αντωνίου – ενεργό συμμετοχή στην έρευνα για τον καρκίνο του μαστού είχαν επίσης ο διευθυντής Ερευνών στο Εργαστήριο Μοριακής Διαγνωστικής του Εθνικού Κέντρου Έρευνας Φυσικών Επιστημών «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ», Δρακούλης Γιαννουκάκος και η ομάδα του καθώς και ο καθηγητής Ογκολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιώργος Φούντζηλας και η Ελληνική Συνεργαζόμενη Ογκολογική Ομάδα της οποίας είναι πρόεδρος.

Πηγη

Περισσοτερα...

Μπορούμε να καθηστερίσουμε τα γηρατειά;

Το γήρας είναι μια αναπότρεπτη διαδικασία, από την οποία κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει. Η κάθε ανάσα που παίρνουμε μας οδηγεί σταδιακά προς το γήρας καθώς προκαλεί οξείδωση των κυττάρων.Το ερώτημα είναι αν μπορεί να παρέμβει η επιστήμη ώστε να καθυστερήσει αυτή τη διαδικασία.
Η απάντηση φαίνεται πως κρύβεται στην άσκηση και κυρίως στη διατροφή που περιέχει ικανές ποσότητες αντιοξειδωτικών.
"Οι περισσότεροι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ότι γερνούν βλέποντας την επιδερμίδα τους. Αυτό, όμως, είναι μόνο η επιφάνεια. Το δέρμα είναι ο καθρέφτης του οργανισμού. Ένας υγιής άνθρωπος έχει υγιή κύτταρα και όταν τα κύτταρα είναι υγιή, είναι υγιές και το δέρμα" επισημαίνει, μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, η ειδικευμένη σε θέματα αντιγήρανσης γιατρός, Ιωάννα Αρσενοπούλου.
"Θεωρώ πως ένα πολύ - πολύ γερασμένο δέρμα δεν συμβαδίζει με έναν πολύ υγιή οργανισμό. Η διατροφή είναι ένας από τους δύο σημαντικούς παράγοντες, με τους οποίους μπορούμε να παρέμβουμε - όσο μπορούμε να παρέμβουμε - για να κρατήσουμε το σώμα μας υγιές, χωρίς φάρμακα, με φυσικούς τρόπους.
Ο άλλος τρόπος είναι η άσκηση - η ελάχιστη άσκηση ή κίνηση. Για να μην τρομάζουμε τον κόσμο: δεν είναι απαραίτητο να πηγαίνει κανείς στο γυμναστήριο και να αθλείται με ειδικά όργανα. Απαραίτητο είναι να κινείται το ανθρώπινο σώμα. Η καθιστική ζωή είναι πολύ σημαντικός επιβαρυντικός παράγοντας για την υγεία. Θα πρέπει ο καθένας να βρει τρόπο να κινείται είτε περπατώντας, είτε ανεβοκατεβαίνοντας γρήγορα τις σκάλες, είτε πηγαίνοντας καθημερινά μια μεγάλη βόλτα ή, στην καλύτερη περίπτωση, γυμναζόμενος μια ώρα την ημέρα στο γυμναστήριο" αναφέρει η κ. Αρσενοπούλου.




















Πέρα απ' αυτό, όμως, η διατροφή είναι ένας σημαντικός παράγοντας καθυστέρησης της γήρανσης. Η κλασική παροιμία ότι, "είμαστε αυτό που τρώμε", είναι αλήθεια.
"Η διατροφή έχει πολύ σημαντική σχέση με το γήρας. Στην Ελλάδα, οι ενήλικες αλλά και τα παιδιά τρώνε πολύ μεγάλες ποσότητες υδατανθράκων - πολλά μακαρόνια, πολλά ψωμιά - και πάρα πολλή ζάχαρη που είναι, κατά τη γνώμη μου, η πρώτη αιτία νόσησης από τη διατροφή. Και τρώνε λιγότερο θρεπτικές τροφές, όπως είναι τα ψάρια, τα φρούτα και ειδικά τα λαχανικά" συνεχίζει η κ. Αρσενοπούλου.
Εκείνο που συνιστά είναι η κατανάλωση 2 - 3 φρούτων την ημέρα και όχι μεγαλύτερη ποσότητα. "Κάποιοι τρώνε δύο κιλά φρούτα, αυτό δεν είναι σωστό. Τα φρούτα δεν πρέπει να καταναλώνονται σε μεγάλες ποσότητες επειδή περιέχουν φρουκτόζη και όταν τα τρώει κανείς λειτουργούν σαν να τρώει πολλή ζάχαρη. Το σωστό είναι 2 - 3 φρούτα την ημέρα" προσθέτει.
Συνιστά, επίσης, κατανάλωση λελογισμένης ποσότητας κρέατος και κορεσμένων λιπαρών που βρίσκονται στο γάλα και στα κρέατα, αλλά όχι αποφυγή. Κι ακόμη, κατανάλωση μετρημένης ποσότητας ζυμαρικών και ψωμιού ολικής άλεσης μέσα στην ημέρα. Εκείνο το οποίο "απαγορεύεται", σύμφωνα με την κ. Αρσενοπούλου, είναι η κατανάλωση ζάχαρης.

Πηγη

Περισσοτερα...

Ανοίγει ο δρόμος για την ανάπτυξη βιο-μπαταριών

Ανοίγει ο δρόμος για την ανάπτυξη βιο-μπαταριών έπειτα από έρευνα βρετανών και αμερικανών επιστημόνων.
Οι επιστήμονες έδειξαν με ποιο τρόπο οι πρωτεΐνες που βρίσκονται στην επιφάνεια ορισμένων μικροοργανισμών, μπορούν να παράγουν ηλεκτρικό ρεύμα απλώς με το να έρχονται σε επαφή με μια μεταλλική επιφάνεια. Έτσι, έδωσαν οριστική απάντηση στο ερώτημα εάν τα βακτήρια δημιουργούν ηλεκτρικό φορτίο από μόνα τους ή χρησιμοποιούν κάτι άλλο στο περιβάλλον για να το πετύχουν.

«Αυτό ήταν το τελευταίο κομμάτι του παζλ», δήλωσαν οι ερευνητές. Η επόμενη πρόκληση είναι τώρα να εκμεταλλευτούμε τη δραστηριότητα αυτή, δημιουργώντας βιο-μπαταρίες.

Η έρευνα έδειξε ότι τα βακτήρια πάνω στην επιφάνεια ενός μετάλλου ή ορυκτού μπορούν να «γεννούν» στο εσωτερικό τους και να μεταφέρουν στο περιβάλλον τους ηλεκτρικά φορτία (ηλεκτρόνια) μέσω των κυτταρικών μεμβρανών τους. Αυτό σημαίνει ότι θα ήταν εφικτό να τοποθετηθούν βακτήρια απευθείας πάνω σε ηλεκτρόδια και, έτσι, να δημιουργηθούν μικροβιακές μπαταρίες.

Οι επιστήμονες βασίστηκαν σε πειράματα με μια οικογένεια θαλάσσιων βακτηρίων, με την ονομασία Shewanella oneidensis. Τα βακτήρια τροποποιήθηκαν γενετικά, έτσι ώστε να αυξήσουν τις συγκεκριμένες πρωτεΐνες που μεταφέρουν το ηλεκτρικό φορτίο (το ρεύμα των ηλεκτρονίων) από το εσωτερικό του μικροοργανισμού στο μέταλλο με το οποίο βρίσκεται σε επαφή.

Ήταν η πρώτη φορά που οι επιστήμονες κατάφεραν πραγματικά να δουν και να αναλύσουν το μηχανισμό με το οποίο τα συστατικά της κυτταρικής μεμβράνης του βακτηρίου αλληλεπιδρούν άμεσα με τις ουσίες των μετάλλων, μεταφέροντας έτσι ρεύμα έξω από τον μικροοργανισμό.

Όπως είπε ο επικεφαλής της έρευνας Τομ Κλαρκ, είναι πλέον δεδομένο ότι τα βακτήρια διαθέτουν ένα μεγάλο δυναμικό ως δυνητικές μικρο-γεννήτριες ηλεκτρισμού.

Στην πράξη, όπως ανέφερε, ηλεκτρισμός θα μπορούσε να δημιουργείται στο μέλλον από τα μικρόβια που αφθονούν στα κάθε είδους απόβλητα (οικιακά, γεωργικά κ.α.). Σύμφωνα με το βρετανό ερευνητή, κάποια στιγμή τα βακτήρια θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως μίνι-εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής.

Πηγη

Περισσοτερα...

Τα likes του Facebook προβλέπουν την προσωπικότητα

Η σεξουαλικότητα, οι πολιτικές πεποιθήσεις, ακόμα και η νοημοσύνη μπορεί να φανεί από τα πράγματα που επιλέγετε να κάνετε ”like” στο Facebook, φανερώνει μία νέα μελέτη.

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Cambridge χρησιμοποιείσαν αλγόριθμους για να προβλέψουν τη θρησκεία, την πολιτική, τη φυλή και τις σεξουαλικές προτιμήσεις.

Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS, φωτογραφίζει εκπληκτικά ακριβή προσωπικά πορτρέτα, είπαν οι ερευνητές.

Τα ευρήματα θα πρέπει να “χτυπήσουν τον κώδωνα του κινδύνου” για τους χρήστες, δήλωσαν οι σχεδιαστές καμπανιών στα Social Media.

Η μελέτη χρησιμοποίησε 58.000 εθελοντές, οι οποίοι εκτός από τα “like” τους στο Facebook και τις δημογραφικές πληροφορίες τους, πήραν μέρος και σε ψυχομετρικά τεστ – τα οποία είχαν σχεδιαστεί για να τονίσουν τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας τους.

Τα Facebook likes μπήκαν σε αλγορίθμους για να συνδυαστούν με τις πληροφορίες από τα τεστ προσωπικότητας.

Οι αλγόριθμοι αποδείχθηκαν 88% ακριβείς για τον προσδιορισμό της ανδρικής σεξουαλικότητας, 95% ακριβείς στη διάκριση μεταξύ Αφρο-Αμερικανών και Λευκών-Αμερικανών και 85% στην διαφοροποίηση μεταξύ Ρεπουμπλικανών από Δημοκρατικών.
Χριστιανοί και μουσουλμάνοι ταξινομήθηκαν σωστά στο 82% των περιπτώσεων, η κατάσταση της σχέσης και η κατάχρηση ουσιών προβλέφτηκε με ακρίβεια σε ποσοστά μεταξύ 65% και 73%.

Τα links που κλικαρίστηκαν πιο σπάνια αποκάλυψαν αυτά τα χαρακτηριστικά. Λιγότεροι από 5% των ομοφυλόφιλων χρηστών έκαναν κλικ σε προφανή like όπως όπως ο γάμος ομοφυλοφίλων, για παράδειγμα.

Αντ ‘αυτού, οι αλγόριθμοι συγκέντρωσαν τεράστια ποσά like, από μουσικές προτιμήσεις και τηλεοπτικά προγράμματα για την δημιουργία των προσωπικών προφίλ.

Επίσης, βγήκαν στο φως μερικά παράξενα ταιριάσματα.

“Οι άνθρωποι με υψηλή νοημοσύνη που προτιμούσαν τις τηγανιτές πατάτες σε σγουρό σχήμα και τους άρεσε το Dark Knight έτειναν να έχουν λιγότερους φίλους στο Facebook”, δήλωσε ο συγγραφέας της έρευνας David Stillwell.

Η μελέτη αυτή, απ’ ότι φαίνεται, θα είναι μουσική στα αυτιά για τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στα Social Media και βγάζουν χρήματα μέσω εξατομικευμένων καμπανιών μάρκετινγκ.

Όμως, οι ερευνητές προειδοποίησαν ότι τα ψηφιακά προφίλ που δημιουργούν οι άνθρωποι απειλούν επίσης και την ιδιωτική τους ζωή.

“Εκτιμώ τις αυτοματοποιημένες προτάσεις για βιβλία, ή το ότι το Facebook επιλέγει τις πιο σχετικές ιστορίες για το newsfeed μου. Ωστόσο, μπορώ να φανταστώ καταστάσεις στις οποίες τα ίδια δεδομένα και αυτή η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να προβλέψει τις πολιτικές πεποιθήσεις ή τον σεξουαλικό προσανατολισμό, κάτι που συνιστά απειλή για την ελευθερία ή ακόμα και την ίδια τη ζωή”, δήλωσε ο Michael Kosinski, επικεφαλής ερευνητής για το έργο.

Υπάρχουν απλά πράγματα που μπορούν να κάνουν οι χρήστες, είπε ο κ. Stillwell.

“Τα Facebook likes είναι δημόσια από προεπιλογή, αλλά δεν σε αναγκάζει το Facebook να τα δημοσιοποιείς. Έχεις την επιλογή να αλλάξεις τις ρυθμίσεις απορρήτου σου.”

Τόνισε ότι τα αποτελέσματα είχαν επιπτώσεις πέρα ​​από τα Social Media και σε όλα τα ψηφιακά αρχεία – από το ιστορικό του browser έως τις αναζητήσεις στο διαδίκτυο.

“Αυτή η έρευνα θα πρέπει να χτυπήσει τον κώδωνα του κινδύνου για όποιον πιστεύει ότι οι ρυθμίσεις απορρήτου είναι η λύση για την προστασία των προσωπικών δεδομένων στο διαδίκτυο. Πρέπει να ξανασκεφτούμε ριζικά τον όγκο των δεδομένων που μοιραζόμαστε οικειοθελώς“, δήλωσε ο Nick Pickles, διευθυντής του Big Brother Watch Group.

“Να μοιραζόμαστε (διαδικτυακά) ατομικές προτιμήσεις ή σελίδες μπορεί να μην φαίνεται ενοχλητικό, αλλά αυτό επιτρέπει σε κάποιους να κατηγοριοποιούν τα άτομα και να προβλέπουν τις συμπεριφορές τους σε πολύ προσωπικές και ευαίσθητες περιοχές απ’ ότι οι ίδιοι οι άνθρωποι μπορούν να συνειδητοποιήσουν.”

“Για άλλη μια φορά, είναι σαφής η έλλειψη διαφάνειας σχετικά με το πώς χρησιμοποιούνται τα δεδομένα των χρηστών και αυτό οδηγεί σε εντελώς δικαιολογημένους φόβους σχετικά με το την εμπορική αξιοποίηση τους.”

Πηγη

Περισσοτερα...

Aerogel γραφενίου: Το νέο ελαφρύτερο υλικό στον πλανήτη με εντυπωσιακές πιθανές εφαρμογές

Ο “αγώνας” για την κατασκευή του ελαφρύτερου υλικού στον κόσμο συνεχίζεται, καθώς περίπου 9 μήνες μετά τον αερογραφίτη των Hamburg University of Technology και University of Kiel (0.18mg/cm3), ερευνητές του τμήματος Polymer Science and Engineering του Zhejiang University (Κίνα) δημιούργησαν ένα νέο aerogel από γραφένιο πυκνότητας μόλις 0.16 mg/cm3 (μιλιγκραμ ανά κυβικό εκατοστό)!

Η ανάπτυξη αυτού του aerogel προέκυψε κατά τις έρευνες επάνω στο μαγικό υλικό, όταν η ομάδα των ερευνητών μεταπήδησε από την κατασκευή μονοδιάστατων ινών και διδιάστατων υμενίων γραφενίου στη δημιουργία τρισδιάστατης πορώδους δομής, σε μια προσπάθεια να πάρουν το ρεκόρ στα χέρια τους.

Για να το επιτύχουν αυτό, χρησιμοποίησαν μια νέα μέθοδο freeze-drying διαλύματος νανοσωλήνων άνθρακα και γραφενίου, έτσι ώστε να δημιουργήσουν ένα “σφουγγάρι” άνθρακα με δυνατότητα ρύθμισης του σχήματος και του μεγέθους ανάλογα με τη χρήση που επιθυμούν, χωρίς να περιορίζονται από καλούπια.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα υπερελαστικό και πανίσχυρο υλικό που επανέρχεται στο αρχικό σχήμα του μετά τη συμπίεση, με δυνατότητα απορρόφησης έως και 900 φορές περισσότερο από το βάρος του! Για παράδειγμα, ένα γραμμάριο aerogel γραφενίου μπορεί να απορροφήσει μέχρι 68.8 γραμμάρια πετρελαίου ανά δευτερόλεπτο (!), επομένως, μια καλή χρήση θα ήταν για τον καθαρισμό κηλίδων από τη θάλασσα.

Επιπλέον, λόγω της ελαστικότητας του, μετά την απορρόφηση του πετρελαίου είναι εφικτή η ανακύκλωση τόσο του “σφουγγαριού”, όσο και του ίδιου του πετρελαίου. Βέβαια, οι ερευνητές αναζητούν και άλλες εφαρμογές, όπως για μονώσεις, καταλύτες κλπ.

Πηγη

Περισσοτερα...

Ελυσε τον γρίφο του ανδρικού καβάλου

«Η αριστερή πλευρά που προτιμούν οι άνδρες σχετίζεται με την καρδιά», λέει βρετανός επιστήμονας

Ειδικοί στο να αναγνωρίζουν αν οι πελάτες τους τείνουν προς τα αριστερά ή τα δεξιά είναι οι ράφτες

Ακόμη και ο Αλφρεντ Κίνσεϊ, ο διάσημος πατέρας της σεξολογίας, ο οποίος δεν είχε απολύτως κανένα πρόβλημα να συνομιλεί με ανθρώπους για θέματα όπως ο σαδομαζοχισμός και η ομοφυλοφιλία, όποτε αναφερόταν στο συγκεκριμένο ζήτημα ήταν ιδιαίτερα διακριτικός: «Σε ποια μεριά της κεντρικής ραφής των παντελονιών σας», ρωτούσε τους συμμετέχοντες στη μελέτη που πραγματοποίησε το 1948 πάνω στη σεξουαλική συμπεριφορά των ανδρών, «τοποθετείτε το πέος σας;». Στη συνέχεια ο Κίνσεϊ εξέδωσε τις δύο περίφημες αναφορές του για την ανδρική και τη γυναικεία σεξουαλικότητα. Ωστόσο η απάντηση στο ερώτημα σχετικά με τη μεριά στην οποία τοποθετείται συνήθως το μόριο των περισσότερων ανδρών θα δινόταν δεκαετίες αργότερα από τον Κρις ΜακΜάνους, καθηγητή Ψυχολογίας και Ιατρικής Εκπαίδευσης στο διάσημο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου (UCL).
Σύμφωνα με τα όσα ανακάλυψε ο βρετανός επιστήμονας, από τους άνδρες του 21ου αιώνα μόλις το ένα πέμπτο δηλώνει ότι ακολουθεί ακριβώς τη ραφή του παντελονιού του. Από τους υπολοίπους οι περισσότεροι, με αναλογία δύο προς ένα, δηλώνουν ότι τοποθετούν το μόριό τους στην αριστερή μεριά του καβάλου τους. Ο ΜακΜάνους απηύθυνε την «αδιάκριτη» ερώτηση σε 450 Δανούς και όλοι απάντησαν ότι τοποθετούν το μόριό τους στα αριστερά. Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα της δικής του έρευνας με τα (αδημοσίευτα) αποτελέσματα των ερευνών του Κίνσεϊ ο βρετανός επιστήμονας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ενδεχομένως να υπάρχει μία «σχετική σταθερά». Πώς όμως μπορεί να γίνει κατανοητή αυτή η ανατομική ιδιορρυθμία που χαρακτηρίζει τους περισσότερους άνδρες; Ο ΜακΜάνους ισχυρίζεται ότι έχει σχέση με τη μεριά στην οποία βρίσκεται η καρδιά. «Η μεγαλύτερη ασυμμετρία στους ανθρώπους αφορά την καρδιά και γι' αυτό ίσως το μόριο των περισσότερων ανδρών τείνει προς τα αριστερά».

Βραβείο igNobel
Το 2002 ο Κρις Μακμάνους τιμήθηκε με το igNobel – ένα αμερικανικό βραβείο / παρωδία του διάσημου Νομπέλ, το οποίο «πρώτα προκαλεί το γέλιο στους ανθρώπους ενώ έπειτα τους κάνει να σκεφτούν» – για τις μελέτες του πάνω στην «οσχεϊκή ασυμμετρία στον άντρα και στην αρχαία γλυπτική»

Πηγη

Περισσοτερα...

Επιβράδυνση του Διαδικτύου από την μεγαλύτερη εισβολή στην ιστορία του

Επίθεση στο Spamhaus

Η εισβολή στους διακομιστές του Spamhaus περιγράφεται ως διαρροή σωλήνων υδροδότησης, αφού πρόκειται για αλλεπάλληλα αιτήματα σύνδεσης τα οποία αδυνατούν να εξυπηρετήσουν οι server.  

Σε σημαντική επιβράδυνση διαδικτυακών υπηρεσιών έχει οδηγήσει «η μεγαλύτερη σύγκρουση στα χρονικά του Διαδικτύου», που διεξάγεται τις τελευταίες ώρες ανά τον κόσμο, μεταδίδει το BBC.

Υπηρεσίες όπως η Neflix (μετάδοση ταινιών online) έχει ήδη επηρεαστεί, με τους ειδικούς να εκτιμούν πως η επίθεση θα μπορούσε να καταλύσει κοινές υπηρεσίες e-mail και Web banking.

Ο πόλεμος διεξάγεται ανάμεσα στον διεθνή μη κυβερνητικό οργανισμό Spamhaus που συντηρεί τις μαύρες λίστες του Διαδικτύου και την Cyberbunker, μια εταιρεία φιλοξενίας στην Ολλανδία που αμφισβητεί τον ρόλο του Spamhaus δηλώνοντας ότι καταχράζεται την θέση του αφού τελικά, αυτό αποφασίζει «τι ανεβαίνει και τι όχι στο Ίντερνετ».

Το Spamhaus, που εδρεύει στο Λονδίνο και την Γενεύη, απευθύνεται σε ISP και παροχείς υπηρεσιών ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Με βάση τις λίστες του, φιλτράρει ό,τι χαρακτηρίζει ως ανεπίκλητα (spam) μηνύματα ή άλλο «ακατάλληλο περιεχόμενο». Από την άλλη, η Cyberbunker δηλώνει ότι θα δέχεται στους διακομιστές της οτιδήποτε, εκτός από υλικό παιδικής πορνογραφίας ή υλικό που εξυπηρετεί την τρομοκρατία.

Πρόσφατα, το Spamhaus μπλόκαρε τους διακομιστές της Cyberbunker, γεγονός που φαίνεται να αποτέλεσε αιτία πολέμου.

Πάντως, πέντε υπηρεσίες δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος ερευνούν την υπόθεση, αφού οι επιθέσεις DDoS διεξάγονται ήδη επί μια εβδομάδα, στις 27 Μαρτίου ωστόσο πήρε μεγάλες διαστάσεις. Πρόκειται για την μαζική αποστολή αλλεπάλληλων αιτημάτων από διαφορετικές πηγές που απειλούν με «υπερχείλιση» το σύστημα DNS της Spamhaus. To DNS αντιστοιχίζει τις διαδικτυακές διευθύνσεις με τις αντίστοιχες αριθμητικές διευθύνσεις και χωρίς αυτό, δεν υπάρχει απόκριση σε ό,τι πληκτρολογεί ο χρήστης στην γραμμή διευθύνσεων του browser.

Στην προκειμένη περίπτωση η ταχύτητα με την οποία καταφτάνουν τα αιτήματα σύνδεσης στους διακομιστές του Spamhaus φτάνει τα 600Mbps όταν σε ανάλογες επιθέσεις DDoS εναντίον τραπεζών αρκούσαν 50Mbps για να καταλύσουν τα συστήματά τους. Οι επιθέσεις επηρεάζουν έμμεσα πλήθος ISP ανά τον κόσμο, ωστόσο το Spamhaus υποστηρίζει πως θα αντέξει την κίνηση αφού διατηρεί 80 διακομιστές DNS ανά τον κόσμο.

Πηγη

Περισσοτερα...

Λοβοτομή: μια παράλογη επέμβαση στον εγκέφαλο

Η λοβοτομή ήταν μια χειρουργική επέμβαση που εφαρμόστηκε στο παρελθόν, με την οποία ο χειρουργός απέκοπτε ή κατέστρεφε συγκεκριμένα τμήματα του εγκεφάλου, με στόχο την απενεργοποίηση σημαντικών εγκεφαλικών λειτουργιών για την αντιμετώπιση διανοητικών διαταραχών, ψυχικών παθήσεων, ή ισχυρού πόνου.

Η αρχική ανακάλυψη

Η ιδέα της λοβοτομής ανήκει στον Γερμανό γιατρό Γκόλτζ, ο οποίος το 1890 παρατήρησε ότι τα άγρια σκυλιά ηρεμούσαν, όταν τους αφαιρούνταν τμήματα από το μετωπιαίο λοβό του εγκεφάλου τους.
Η λοβοτομή σε ανθρώπους εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το 1935 σε ασθενείς ψυχιατρείου από τον Πορτογάλο νευροχειρουργό Έγκας Μόνιτζ.  Το όργανο μάλιστα που χρησιμοποίησε για την εκτομή των εγκεφαλικών κέντρων, με τοπική αναισθησία και μετά από πολλαπλές ακτινογραφίες, το ονόμασε ΄΄λευκοτόμο΄΄, από τις ελληνικές λέξεις ΄΄λευκό΄΄ (το χρώμα της εγκεφαλικής ουσίας) και ΄΄τομή΄΄.  Η εφεύρεση αυτή, μάλιστα, του χάρισε το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής το 1949, αφού κατάφερε να παραπλανήσει την επιτροπή κρίσης των βραβείων με έντεχνη παραποίηση και παρουσίαση των αποτελεσμάτων, σε διάφορες δημοσιευμένες επιστημονικές εργασίες.  Τα χρόνια, όμως, που ακολούθησαν η τεχνική αυτή επικρίθηκε σφοδρά από την επιστημονική κοινότητα, αφού αποδείχθηκε ότι οι συνέπειές της ήταν πολύ συχνά απρόβλεπτες και καταστροφικές.

Ο μετωπιαίος λοβός

Ο εγκέφαλος αποτελεί το σπουδαιότερο και μεγαλύτερο τμήμα του κεντρικού νευρικού συστήματος. Βρίσκεται εντός του εγκεφαλικού κρανίου και περιβάλλεται από τρεις προστατευτικούς υμένες, τις μήνιγγες. Αποτελείται από δύο ημισφαίρια τα οποία χωρίζονται σε πέντε λοβούς:  το μετωπιαίο, το βρεγματικό, τον ινιακό, το βρεγματικό και τη νήσο του Reil.
Ο μετωπιαίος λοβός ελέγχει την κρίση και τη συνείδηση που έχουμε για τις πράξεις μας, την κίνηση και την αλληλουχία των κινήσεων, τις συναισθηματικές μας αντιδράσεις, τη γλώσσα που χρησιμοποιούμε, καθώς και τη κατανόηση του νοήματος των λέξεων και των προτάσεων.  Αφαίρεση ή καταστροφή του μετωπιαίου λοβού μπορεί να προκαλέσει απώλεια της κίνησης διαφόρων μερών του σώματος, αδυναμία σχεδιασμού οποιασδήποτε δραστηριότητας, εμφάνιση έμμονων ιδεών, αλλαγές στην διάθεση, δυσκολία στην επίλυση προβλημάτων, ανικανότητα γλωσσικής έκφρασης, διαταραχές της προσωπικότητας, αδυναμία ανάληψης πρωτοβουλιών, απάθεια και αμέλεια για την προσωπική εμφάνιση και υγιεινή, καθώς και αντικοινωνική συμπεριφορά.

Οι καταστροφικές παρενέργειες

Ο Μόνιτζ παρατήρησε ότι τα συμπτώματα σοβαρών νευρολογικών ασθενειών, όπως η σχιζοφρένεια, εξαφανίζονταν άμεσα σε ανθρώπους στους οποίους είχε γίνει λοβοτομή. Υποτίμησε, όμως, το γεγονός ότι οι βλάβες που προκαλούνταν στον εγκέφαλο από την συγκεκριμένη επέμβαση ήταν πολύ μεγαλύτερες από τα οφέλη. Μετά τη θεραπεία οι περισσότεροι ασθενείς έχαναν κάθε επαφή με την πραγματικότητα και τα συναισθήματα και γίνονταν ΄΄φυτά΄΄.

Παρ’ όλα τα σοβαρά προβλήματα που προκαλούσε, η λοβοτομή έκανε θραύση για μερικές δεκαετίες και εφαρμόστηκε ευρέως μέχρι τη δεκαετία του ’70 σε χιλιάδες ανθρώπους που υπέφεραν από παθήσεις ψυχιατρικής φύσεως, καθώς και σε υπερδραστήρια παιδιά, πόρνες, αστέγους και εγκληματίες που θεωρούνταν επικίνδυνοι ή άτομα που έπασχαν από έντονο χρόνιο πόνο.  Μόνο τη χρονιά του 1951 καταγράφηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες περισσότερες από 20.000 λοβοτομές.

Ο έτερος ΄΄πρωτοπόρος΄΄

Ένας από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές της λοβοτομής στις ΗΠΑ ήταν και ο περιβόητος γιατρός Ουόλτερ Φρίμαν, που ισχυριζόταν ότι μπορεί να θεραπεύσει κάθε ψυχική διαταραχή ή χρόνιο πόνο. Ο ΄΄μάγος-γιατρός΄΄ αυτός τη δεκαετία του 1950 περιδιάβαινε στη χώρα, με ένα αυτοκίνητο βαν που μετέφερε τον εξοπλισμό του, για να κάνει χιλιάδες λοβοτομές με μια γρήγορη τεχνική δικής του επινόησης. Χρησιμοποιούσε μια μικρή μύτη τρυπανιού με την οποία διείσδυε από το αφτί στο κρανίο. Αφού έφτανε στον μετωπιαίο λοβό, κατέστρεφε οριστικά τα επίμαχα νεύρα χτυπώντας απότομα το τρυπάνι με ένα μικρό σφυρί. 

Ο Φρίμαν έκανε λοβοτομές σε νοσοκομεία, ιατρεία, ακόμη και δωμάτια ξενοδοχείου σε αμέτρητους ανθρώπους, από ψυχοπαθείς και άτακτα παιδιά, μέχρι και νοικοκυρές που οι σύζυγοί τους έκριναν ότι δεν εκτελούσαν με ζήλο τις καθημερινές δουλειές του σπιτιού.  Τελικά ο νευροχειρουργός αυτός, στο τέλος της καριέρας του και αφού είχε μετατρέψει σε ΄΄φυτά΄΄ εκατοντάδες ανθρώπους, έχασε την ιατρική του άδεια μετά από το θάνατο ενός ατίθασου ψυχιατρικού ασθενούς, στον οποίο επιχείρησε λοβοτομή για τρίτη φορά!

Η τεχνική

Η λοβοτομή γινόταν με διάφορους τρόπους και αποσκοπούσε στη δημιουργία οπών στο κρανίο, μέσω των οποίων ο χειρουργός είχε πρόσβαση στο εσωτερικό του και συγκεκριμένα στο μετωπιαίο λοβό.  Τα κύρια σημεία διείσδυσης στο κρανίο ήταν το πάνω μέρους του βολβού των ματιών, μέσα από την κοιλότητα του αυτιού ή απευθείας από το πάνω μέρος του κρανίου.  Μέσα από τις οπές που γίνονταν, το άτομο που έκανε την επέμβαση, με τη χρήση ειδικών εργαλείων (νυστεριών ή μακριών ακίδων), είτε κατέστρεφε, είτε απέκοπτε τα τμήματα (΄΄πυρήνες΄΄) του εγκεφαλικού φλοιού τα οποία πίστευε ότι ευθύνονται για τα δεινά που κατέτρεχαν τον δύσμοιρο ασθενή. 

Από τις παραπάνω τεχνικές που εφαρμόστηκαν, η είσοδος επιμήκους, λεπτού και κοφτερού εργαλείου πάνω από την κόγχη του ματιού ήταν παντελώς τυφλή και απάνθρωπη, αφού μετά την προσέγγιση του εργαλείου στο εσωτερικό του φλοιού, το χτύπημά του με ένα σφυρί κατέστρεφε ανεξέλεγκτα όποια κέντρα του εγκεφάλου συναντούσε στην πορεία του.

Εκτός, πάντως, από τις βασικές μορφές λοβοτομής που αναφέρθηκαν παραπάνω, οι τεχνικές που εφαρμόστηκαν στο πέρασμα των χρόνων ήταν δεκάδες και περιορίζονταν μόνο από τη φαντασία των χειρουργών.

Μια παλιά ιστορία…

Ο γνωστότερος άνθρωπος που υποβλήθηκε σε λοβοτομή στην Αμερική, ήταν η Ρόζμαρι Κένεντι, αδελφή των πολιτικών Τζων, Έντουαρτ και Ρόμπερτ Κέννεντυ, την οποία οδήγησε ο πατέρας της στους γιατρούς, επειδή εμφάνιζε, όπως υποστήριζε, μειωμένο για τη νεανική ηλικία της ενδιαφέρον για το ανδρικό φύλο.  Τα αδέλφια της, που έγιναν ακόμη και Πρόεδροι της Αμερικής, ποτέ δεν έμαθαν για την επέμβαση, ενώ η Ρόζμαρι έζησε όλη τη ζωή και πέθανε σε ψυχιατρικό ίδρυμα του Ουισκόνσιν.  Η αδελφή της, Γιούνις Κέννεντυ Σρίβερ, η μόνη που γνώριζε την αλήθεια, για να την τιμήσει, πρωτοστάτησε στην ίδρυση των Special Olympics, των Ολυμπιακών Αγώνων για άτομα με ειδικές ανάγκες.

Μια μαύρη σελίδα

Παρά το γεγονός ότι ήταν από πολύ παλιά γνωστό ότι οι τεχνικές της λοβοτομής, που υπάγονταν στην ευρύτερη κατηγορία της ΄΄ψυχοχειρουργικής΄΄, δεν είχαν σαφές θεραπευτικό αποτέλεσμα, οι εγχειρήσεις συνεχίστηκαν ανεμπόδιστα από τη δεκαετία του ΄30 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ΄70, με την ανοχή των εκάστοτε κυβερνήσεων και της επίσημης ιατρικής κοινότητας.  Τα άτομα που υπέστησαν τη λοβοτομή, στο συντριπτικό τους ποσοστό, έμεναν βαριά ψυχικά, ή και σωματικά, ανάπηρα και οι οικογένειές τους δεν μπορούσαν και δεν γνώριζαν πώς να αντιμετωπίσουν τις ειδικές τους ανάγκες.  Στις μέρες μας η λοβοτομή, στις αναπτυγμένες τουλάχιστον χώρες, έχει πρακτικά εκλείψει, ενώ το μόνο που έχει απομείνει είναι η έκφραση ότι κάποιος είναι ΄΄λοβοτομημένος΄΄, εννοώντας ότι είναι δυσπροσαρμοστικός, διανοητικά καθυστερημένος ή γενικότερα μη λογικά ή ελεύθερα σκεπτόμενος.

Οι παράλογες τεχνικές της λοβοτομής, που εφαρμόστηκαν σχεδόν για μισό αιώνα σε διάφορες, ακόμη και ΄΄πολιτισμένες΄΄, χώρες του κόσμου (Ηνωμένες Πολιτείες, Ρωσία, Αγγλία, Ιαπωνία, Γερμανία, κ.α.), έγραψαν μια ακόμη μαύρη σελίδα στην ιστορία της παγκόσμιας ιατρικής.  Απέδειξαν, έτσι, ότι οι άνθρωποι, τυφλωμένοι από τη μισαλλοδοξία και τον καθημερινό ρατσισμό, δεν δίσταζαν, σε όλες τις εποχές και με ποικίλους τρόπους, να πετούν στα σκουπίδια τις ψυχές και τα σώματα όσων έφερναν εμπόδια στην ΄΄ομαλή΄΄ και ΄΄φυσιολογική΄΄ λειτουργία των οργανωμένων μικρών ή μεγάλων κοινωνιών τους…

Πηγη

Περισσοτερα...

Μικροτσίπ που προσαρμόζεται στις ζημιές

Το τσιπ δεν επισκευάζει «φυσικά» τις ζημιές, αλλά χρησιμοποιεί έναν δευτερεύοντα επεξεργαστή για να βρει νέους τρόπους να φέρει σε πέρας τις εργασίες του, παρά την παρουσία φθορών.

Μεγάλες αλλαγές στον χώρο των τσιπ «υπόσχεται» να φέρει ένα πρωτοποριακό μικροτσίπ που παρουσίασαν επιστήμονες του Caltech, το οποίο έχει τη δυνατότητα να «προσαρμόζεται» στις συνθήκες που προκύπτουν από ζημιές, αλλάζοντας τον τρόπο που διαχειρίζεται τα δεδομένα.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα του MIT Technology Review, πρόκειται για ένα ενσωματωμένο κύκλωμα το οποίο μπορεί να καταστήσει τα «συμβατικά» τσιπ πιο αξιόπιστα και αποδοτικά. Το τσιπ δεν επισκευάζει «φυσικά» τις ζημιές, αλλά χρησιμοποιεί έναν δευτερεύοντα επεξεργαστή για να βρει νέους τρόπους να φέρει σε πέρας τις εργασίες του, παρά την παρουσία φθορών. Το τσιπ, επιπροσθέτως μπορεί να προγραμματιστεί ανάλογα με τις εκάστοτε προτεραιότητες, όπως η εξοικονόμηση ενέργειας ή η αύξηση της ταχύτητας.

Όπως αναφέρει στο MIT Technology Review o Άλι Χατζιμίρι, ο καθηγητής του Caltech που ηγήθηκε της έρευνας, τα τσιπ «νέας γενιάς», πέρα από το ότι θα έχουν τη δυνατότητα να μεταβάλλουν τις επιδόσεις τους ακαριαία, θα λειτουργούν καλύτερα και σε πιο συνηθισμένες/ συμβατικές εργασίες.

Αυτοεπισκευαζόμενα κυκλώματα τέτοιου είδους θα είναι πιο ανθεκτικά σε κατασκευαστικά προβλήματα, ενώ παράλληλα θα αντέχουν σε αντίξοες συνθήκες, όπως υψηλές θερμοκρασίες ή φθορά λόγω χρόνου. Οι εν δυνάμει εφαρμογές είναι απεριόριστες, και θα μπορούσαν να κυμαίνονται από πιο αξιόπιστο στρατιωτικό εξοπλισμό μέχρι ανθεκτικότερες «καθημερινές» καταναλωτικές συσκευές.

Το αυτοεπισκευαζόμενο τσιπ το οποίο παρουσίασε η ομάδα του Χατζιμίρι – η οποία σημείωσε πρωτιά με το εν λόγω επίτευγμα, λόγω του σύνθετου χαρακτήρα του κυκλώματος- αποτελείται από 100.000 τρανζίστορ, διάφορα είδη αισθητήρων, και έναν επιπλέον επεξεργαστή ο οποίος παρακολουθεί τη λειτουργία και τις επιδόσεις, και παράλληλα «τρέχει» αλγορίθμους για βρει τρόπους βελτίωσής τους.

Η δουλειά της ομάδας του Caltech παρουσιάστηκε στο IEEE Transactions on Microwave Theory and Techniques. Σε δοκιμές που έγιναν, τα κυκλώματα συνέχιζαν να λειτουργούν ακόμα και μετά από επανειλημμένα πλήγματα με λέηζερ, που αχρήστευσαν σχεδόν τα μισά τρανζίστορ- η διαδικασία προσαρμογής στα νέα δεδομένα διαρκούσε μόλις μερικά μιλισεκόντ, ενώ σε περιπτώσεις που δεν υπήρχε ζημιά, η κατανάλωση ενέργειας ήταν μικρότερη κατά 50%.

Βασικό στοιχείο στην όλη υπόθεση αποτελεί ένα πρόγραμμα στον δευτερεύοντα επεξεργαστή, το οποίο αναλύει δεδομένα που προκύπτουν από τους αισθητήρες σχετικά με τη θερμοκρασία, την τάση του ρεύματος, την παροχή ενέργειας κ.α.

Σε κατασκευαστικό επίπεδο, εκτιμάται πως η συγκεκριμένη τεχνολογία θα βοηθήσει πολύ τους κατασκευαστές τσιπ, καθώς δεν θα χρειάζεται να κατασκευάζουν τσιπ έχοντας κατά νου τα χειρότερα δυνατά σενάρια, με τις επιπτώσεις που έχει κάτι τέτοιο στις επιδόσεις τους.

Πηγη

Περισσοτερα...

«Αναγέννηση» του αίματος σε ποντίκια

Επετεύχθη μέσω επαναπρογραμματισμού των βλαστικών αιμοποιητικών κυττάρων

Ο επαναπρογραμματισμός βλαστικών κυττάρων του αίματος υπόσχεται θεραπείες για πολλές αιματολογικές νόσους

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Λουντ στη Σουηδία κατάφεραν να … αναζωογονήσουν το αίμα ποντικιών επαναπρογραμματίζοντας τα αιμοποιητικά βλαστικά κύτταρά τους.

Γήρανση και αλλαγές στα βλαστικά κύτταρα
Τα βλαστικά κύτταρα αποτελούν τη «μήτρα» από την οποία γεννιούνται όλα τα κύτταρα του οργανισμού και μπορούν να διαιρούνται επ’αόριστον. Κάθε φορά που ένα βλαστικό κύτταρο διαιρείται το ένα από τα δυο νέα κύτταρα που προκύπτουν παραμένει βλαστικό ενώ το δεύτερο ωριμάζει και διαφοροποιείται στο είδος κυττάρου που χρειάζεται κάθε φορά ο οργανισμός. «Η διαδικασία γήρανσης αποτελεί συνέπεια των αλλαγών που υφίστανται τα βλαστικά κύτταρά μας με την πάροδο του χρόνου» εξήγησε ο Μάρτιν Βάλεστεντ, διδακτορικός φοιτητής στη Βιολογία των Βλαστικών Κυττάρων στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Λουντ και πρώτος ερευνητής της σχετικής μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Βlood». «Ορισμένες από αυτές τις αλλαγές είναι μη αναστρέψιμες, αφορούν για παράδειγμα βλάβες στο DNA των βλαστικών κυττάρων ενώ κάποιες άλλες είναι σταδιακές και δεν είναι απαραιτήτως μη αναστρέψιμες – πρόκειται για τις επιγενετικές αλλαγές που αφορούν όχι το ίδιο το γενετικό υλικό αλλά την έκφρασή του. Όταν τα βλαστικά κύτταρα επαναπρογραμματίζονται, κάτι που εμείς καταφέραμε στο εργαστήριο, οι επιγενετικές αλλαγές ακυρώνονται» προσέθεσε.
Σημειώνεται ότι η μέθοδος που εφήρμοσαν οι ειδικοί από το Πανεπιστήμιο του Λουντ έλαβε το Νομπέλ Ιατρικής πέρυσι.

Το… νεαρό και γηρασμένο αίμα
Ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα που δείχνουν πώς γερνά το αίμα αφορά τη σύνθεσή του: το αίμα ενός νεαρού ατόμου περιέχει ένα συγκεκριμένο μείγμα Β και Τ λεμφοκυττάρων καθώς και μυελοειδών κυττάρων. «Στα γηραιότερα άτομα ο αριθμός των Β και Τ λεμφοκυττάρων πέφτει ενώ ο αριθμός των μυελοειδών κυττάρων είναι πιο μεγάλος» είπε ο κ. Βάλεστεντ.
Όταν ένα ηλικιωμένο άτομο εμφανίζει λευχαιμία ο καρκίνος συχνά έχει τη «ρίζα» του στα μυελοειδή κύτταρα τα οποία υπάρχουν σε μεγαλύτερους αριθμούς στους γηραιότερους ανθρώπους. Ετσι το να «αναγεννήσει» κάποιος το αίμα, όπως επέτυχε η ερευνητική ομάδα από το Λουντ στα ποντίκια, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα προοπτική για μελλοντικές θεραπείες ακόμη και ενάντια σε καρκίνους του αίματος.

Ελπίδα για θεραπείες
Ο πρώτος συγγραφέας της νέας μελέτης σημείωσε ότι πολλές και διαφορετικές ερευνητικές ομάδες ασχολούνται με το πώς τα βλαστικά κύτταρα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για διαφορετικές θεραπείες. «Συνήθως σήμερα τα κύτταρα αυτά χρησιμοποιούνται στην κλινική πράξη στο πλαίσιο μεταμοσχεύσεων μυελού των οστών για ασθένειες στις οποίες το αίμα και το ανοσοποιητικό σύστημα χρειάζεται να αναγεννηθούν. Ένας ζωτικής σημασίας παράγοντας που μαρτυρεί ως έναν βαθμό την επιτυχία της διαδικασίας είναι η ηλικία του δότη του μυελού των οστών. Αναστρέφοντας την ανάπτυξη των βλαστικών κυττάρων στον μυελό των οστών, ίσως είναι πιθανό να αποφεύγονται αρνητικές μεταβολές στα κύτταρα οι οποίες συνδέονται με την ηλικία».
Παρότι η σύνθεση του αίματος στα νεαρά και ηλικιωμένα ποντίκια μοιάζει σε μεγάλο βαθμό με εκείνη στον άνθρωπο, ο ερευνητής υπογράμμισε ότι η συγκεκριμένη έρευνα βρίσκεται σε πολύ πρώιμο στάδιο και μια πιθανή λειτουργική θεραπεία είναι ακόμη μακριά. Προς το παρόν, η ερευνητική ομάδα δηλώνει ευχαριστημένη με τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης μελέτης καθώς αυτά μαρτυρούν πως ίσως το αίμα δεν γερνά εξαιτίας μη αναστρέψιμων βλαβών στο DNA αλλά εξαιτίας αναστρέψιμων επιγενετικών αλλαγών.

Πηγη

Περισσοτερα...

Η Ευρώπη βάζει τέλος στα πειράματα σε ζώα

Χιλιάδες ποντίκια, πίθηκοι, κουνέλια αλλά και σκύλοι υποβάλλονται σε πειράματα με τοξικά

Οριστική απαγόρευση στην εισαγωγή και στην πώληση καλλυντικών προϊόντων που έχουν δοκιμαστεί σε ζώα, προκειμένου να ελεγχθεί η τοξικότητά τους, έθεσε η Ε.Ε. Για την ακρίβεια, η νέα οδηγία απαγορεύει το εμπόριο καλλυντικών που δοκιμάστηκαν σε ζώα μετά το 2009 ή το 2013, όπως αναφέρει η υπεύθυνη ευρωπαϊκών εκστρατειών του Animal Action, Ευγενία Ματαράγκα.

Όπως αναφέρει η Real News, πριν από την απαγόρευση του 2009, οι βιομηχανίες καλλυντικών χρησιμοποιούσαν συνολικά 2.000 πειραματόζωα σε Γαλλία, Τσεχία, Ισπανία και Ρουμανία.

Τα πειράματα σε ζώα για την παρασκευή προϊόντων ομορφιάς παραμένουν νόμιμα στις περισσότερες χώρες εκτός Ε.Ε., ενώ η χρήση πειραματόζωων έχει ευαισθητοποιήσει πολλούς διάσημους σταρ όπως ο Πολ Μακάρτνι, ο Τζουντ Λο, η Σιένα Μίλερ και η Έλεν Μίρεν.

Πηγη

Περισσοτερα...

Καθολική μηχανή Τούρινγκ: H μεγαλύτερη βρετανική καινοτομία του 20ού αιώνα

Ως η μεγαλύτερη βρετανική καινοτομία του 20ου αιώνα ψηφίστηκε η «καθολική μηχανή Τούρινγκ» (Universal Machine) του διάσημου βρετανού μαθηματικού Alan Mathison Turing σε νέα δημοσκόπηση που έλαβε χώρα στη Μ. Βρετανία.

To 1936 ο Alan Turing δημοσίευσε άρθρο στο οποίο περιέγραφε την καθολική μηχανή Τούρινγκ. Ήταν ο πρώτος που εξέτασε πώς να προμηθεύει προγράμματα σε μια μηχανή υπό μορφή «δεδομένων» τα οποία μπορούν να επεξεργάζονται πολλοί ταυτόχρονα. O Alan Turing αναγνωρίζεται σήμερα ως ο πατέρας της σύγχρονης πληροφορικής με τις ιδέες του να θεωρούνται ότι έθεσαν τις βάσεις για τους σημερινούς υπολογιστές.

Η καθολική μηχανή Τούρινγκ κατέκτησε την πρώτη θέση με περισσότερες από 50.000 ψήφους και ποσοστό 18%. Με μικρή διαφορά (17%) στη δεύτερη θέση τερμάτισε το αυτοκίνητο Mini της βρετανικής BMC και την τριάδα συμπλήρωσε η κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ.

Πηγη

Περισσοτερα...

Εντυπωσιακά ηλιοβασιλέματα στον κόσμο!

Ένα από τα highlights του ταξιδιού αποτελεί δίχως αμφιβολία ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα. Αν και συμβαίνει κάθε μέρα και θα μπορούσε να αποτελεί κλισέ, οι περισσότεροι νομίζω θα συμφωνήσουν ότι υπάρχουν ορισμένα σημεία στον κόσμο οι προδιαγραφές των οποίων (ύψος, τοποθεσία, θέα κ.λπ.) είναι οι ιδανικές για να παρακολουθήσει κάποιος αυτό το φυσικό γεγονός.

1. Απουλία, Ιταλία


2. Κούβα, Καραϊβική


3. Miyajima Ιαπωνία


4. Κωνσταντινούπολη, Τουρκία


5. Tanah Lot Temple, Μπαλί


6. Κανάλια του Άμστερνταμ


7. Σαντορίνη, Ελλάδα


8. Florida Keys, ΗΠΑ


9. Από τη βεράντα του Park Güell, Βαρκελώνη


10. Highlands Σκωτίας


Πηγη

Περισσοτερα...

Ογδόντα δις. τσόπστικ ετησίως παράγει η Κίνα - Μάστιγα για τα δάση

Ογδόντα εκατομμύρια ζευγάρια ξύλινα τσόπστικ, μιας χρήσης, παρασκευάζει η Κίνα ετησίως, σύμφωνα με τον Κινέζο βουλευτή Bo Guangxin.

Τα τελευταία χρόνια η ζήτηση αυξήθηκε κατά 30 δισεκατομμύρια ζεύγη και για να ικανοποιηθεί αποκόπτονται 20 εκατομμύρια δέντρα ηλικίας 20 ετών κάθε χρόνο.

«Πρέπει να αλλάξουμε τις καταναλωτικές μας συνήθειες και να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να έχουν τα δικά τους σερβίτσια», τόνισε σε δηλώσεις του ο βουλευτής.

Το 45% φτιάχνεται από δέντρα της οικογένειας Cottonwood, έλατα και θάμνους, ενώ τα υπόλοιπα προέρχονται από μπαμπού.

Σε μια προσπάθεια να μειώσει τα απόβλητα ξύλου, η Κίνα, που είναι ο μεγαλύτερος καταναλωτής και εισαγωγέας ξυλείας παγκοσμίως, επέβαλε το 2006 φόρο 5% στα ξύλινα τσοπστικ και στα ξύλινα πατώματα.

Σύμφωνα με τη διεθνή οργάνωση «Environmental Investigation Agency», με έδρα το Λονδίνο, η ζήτηση της Κίνας για εισαγόμενο ξύλο τριπλασιάστηκε από το 2000 και το 2011 έφτασε τα 180 εκατομμύρια κυβικά μέτρα.

Η οργάνωση καταγγέλλει ότι η μεγάλη ζήτηση για ξύλο και το γεγονός ότι το ένα δέκατο των προμηθειών είναι προϊόν λαθροϋλοτομίας σημαίνει ότι «το μέλλον πολλών φυσικών δασών του πλανήτη είναι στα χέρια της Κίνας».

Πηγη

Περισσοτερα...

Επιστήμονες κατασκεύασαν τον «αόρατο μανδύα»

Ο αόρατος μανδύας του διάσημου ήρωα της Ρόουλινγκ, Χάρι Πότερ ίσως να μην παραμείνει για καιρό απλά μια επινόηση της συγγραφέως, καθώς ομάδα επιστημόνων παρουσίασαν ό,τι πιο κοντινό έχουμε δει στην «εξαφάνιση αντικειμένων».

Πρόκειται για ένα μανδύα αορατότητας στο πεδίο των μικροκυμάτων που κατασκεύασαν ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Αντρέα Αλού του πανεπιστημίου του Τέξας. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκε ένα πολύ λεπτό στρώμα υλικού, με την ονομασία «μεταλλική μετα-οθόνη».

Αν και μέχρι σήμερα οι ανάλογοι μανδύες ήταν αρκετά ογκώδεις, το νέο δημιούργημα έχει πάχος μερικών μικρομέτρων. Μπορεί να κρύψει πλήρως στο φυσικό περιβάλλον τρισδιάστατα αντικείμενα από τα μικροκύματα, σε όλες τις κατευθύνσεις και από όλες τις δυνατές οπτικές γωνίες των παρατηρητών.

Η «μετα-οθόνη» δημιουργείται από την προσάρτηση λωρίδων φύλλου χαλκού πάχους μόλις 66 μικρομέτρων, πάνω σε ένα εύκαμπτο πολυανθρακικό φιλμ πάχους 100 μικρομέτρων.

Με αυτό το υλικό ως μανδύα, οι ερευνητές επικάλυψαν και «εξαφάνισαν» μια κυλινδρική ράβδο μήκους 18 εκατοστών από τα μικροκύματα. Ο μανδύας είχε τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητά του, όταν τα προσπίπτοντα μικροκύματα είχαν συχνότητα 3,6 Ghz. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι ο μανδύας τους είναι εύχρηστος και μπορεί να κρύψει ποικίλα αντικείμενα με σχήματα παράξενα και ασυμμετρικά.

Τα αντικείμενα ανιχνεύονται είτε από τα μάτια μας στο ορατό/οπτικό μήκος κύματος του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, είτε από άλλες συσκευές σε μη οπτικά/ορατά μήκη κύματος, όταν τα κύματα (φωτός, ακτίνων-Χ, μικροκύματα, υπέρυθρα, ήχοι κ.α.) ανακλώνται από την επιφάνεια των αντικειμένων.

Η βασική τεχνική των έως τώρα μανδυών αορατότητας είναι η χρήση ειδικών «μετα-υλικών» που εκτρέπουν, καμπυλώνουν ή απορροφούν το φως ή άλλο κύμα γύρω από το αντικείμενο, ώστε πλέον αυτό να μην ανακλάται από την επιφάνεια. Με αυτόν τον τρόπο, το αντικείμενο είναι σαν μην υπάρχει για έναν παρατηρητή ή για μια συσκευή ανίχνευσης.

Πέρυσι η ίδια ερευνητική ομάδα ήταν η πρώτη που με επιτυχία είχε εξαφανίσει ένα τρισδιάστατο αντικείμενο χρησιμοποιώντας ένα νέου τύπου – αλλά πιο ογκώδη- «πλασμονικό μανδύα».

Το επόμενο βήμα, όπως ανακοίνωσε ο Αλού, θα είναι, μετά από τις κατάλληλες μετατροπές, να χρησιμοποιηθεί η νέα μεταλλική «μετα-οθόνη» για να εξαφανίσει αντικείμενα όχι πλέον από τα μικροκύματα, αλλά από το ορατό φως, δηλαδή από τα ανθρώπινα μάτια. Εξέφρασε μάλιστα την ελπίδα ότι οι «μετα-οθόνες» θα αποδειχτούν πιο εύκολες και ικανές να κρύβουν τρισδιάστατα αντικείμενα από το ορατό φως σε σχέση με άλλους πιο μεγάλους μανδύες.

Όταν το αντικείμενο καλύπτεται, η θέση των μικροκύματων (με μπλε και κόκκινο) είναι σχεδόν παρεμφερής με αυτή όταν το αντικείμενο απουσιάζει.

Πηγη

Περισσοτερα...

Ο μικρότερος φορτιστής κινητού στον κόσμο

Ένα project που έχει μπει στο Kickstarter και έχει σχεδόν συγκεντρώσει τη χρηματοδότηση που απαιτείται για την παραγωγή του (για την ακρίβεια τα 17.000 από τα 20.000 δολάρια, 24 μέρες πριν την ολοκλήρωσή της).

Ο Devotec Fuel Micro Charger είναι, σύμφωνα με τους δημιουργούς του, ο μικρότερος φορτιστής κινητού στον κόσμο. Έχει το μέγεθος ενός μπρελόκ και, χάρη στην μπαταρία των 220mAh, μπορεί να σας προσφέρει 20 με 30 extra λεπτά ομιλίας ή μερικές ώρες αναμονής (ανάλογα με τη χρήση που κάνετε στο κινητό σας). Ιδανικός για την περίπτωση που ξεμείνετε από μπαταρία στη μέση του πουθενά, χωρίς το φορτιστή σας, και έχετε άμεση ανάγκη επικοινωνίας.

Είναι πλήρως επαναφορτιζόμενος και μπορείτε να τον φορτίσετε ακόμη και ένα μήνα (ίσως και περισσότερο) πριν χρειαστεί να τον χρησιμοποιήσετε, ενώ μπορεί να σας προσφέρει έως και 500 φορτίσεις. Ενδιαφέρον gadgetάκι που ελπίζουμε, όντως, να βγει στην παραγωγή…



Πηγη

Περισσοτερα...

Φωτογραφική μηχανή που χάθηκε στα βάθη του Ειρηνικού βρίσκει τον ιδιοκτήτη της μετά 6 χρόνια

Η Lindsay Scallan από την Georgia των Η.Π.Α. είχε ταξιδέψει το 2007 στην Χαβάη, για διακοπές. Εκεί κατά την διάρκεια μίας νυχτερινής κατάδυσης έχασε την φωτογραφική της μηχανή, μία Canon Powershot με την υποβρύχια θήκη της. Έξι χρόνια μετά η μηχανή ξεβράστηκε 9980 χλμ μακριά στις ακτές της Ταϊβάν.

Ο Douglas Cheng, υπάλληλος των Κινεζικών Αερογραμμών, την βρήκε τον Φεβρουάριο και από τότε άρχισε η προσπάθεια του να εντοπίσει τον ιδιοκτήτη της. Στην κάρτα μνήμης που ήταν προστατευμένη εντός της μηχανής με την υποβρύχια θήκη, ανακάλυψε την φωτογραφία του καταμαράν Teralani 3 και χρησιμοποιώντας το διαδίκτυο κατάφερε να το εντοπίσει στην Χαβάη και να παραδώσει την κάμερα στον ιδιοκτήτη της.

Πηγη

Περισσοτερα...

Τα εξωσωματικά ταξίδια μπορούν να συμβούν στον καθένα

Ταξίδια έξω από το σώμα σε παράλληλα σύμπαντα και σε άλλες διαστάσεις. Μπορούν να συμβούν στον καθένα!
Ίσως έχει συμβεί και σε σας: μια στιγμή που βρισκόσασταν σε βαθιά χαλάρωση , μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, ίσως να νιώσατε ότι γλιστρήσατε έξω από το σώμα σας και για λίγο νιώθατε να επιπλέετε στο χώρο μέσα σε ένα άλλο, λεπτοφυέστερο σώμα.
Αν σας συνέβη, τότε ανήκετε στο αξιοζήλευτο ποσοστό εκείνων που έζησαν μια εμπειρία αστρικού ταξιδιού. Πρόκειται για μια κατάσταση που έχει καταγραφεί από την αρχή της ύπαρξης του ανθρώπου σε όλους τους πολιτισμούς και σε όλες τις εποχές.

Τα ονόματα που της έχουν δοθεί είναι πολλά: αστρικό ταξίδι, εξωσωματική εμπειρία, αστρική προβολή, εξωσωμάτωση. Ο διεθνής όρος είναι O.B.E. (Out of Body Experience) και έτσι έχει καταχωριστεί επισήμως από τα ερευνητικά εργαστήρια που μελετούν το φαινόμενο. Ανάμεσά τους είναι τα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης, του Ντιουκ, του Μπρίστολ, της Βραζιλίας, του Εδιμβούργου και το Ίδρυμα Ερευνών του Στάνφορντ. Πριν από 4 χρόνια πραγματοποιήθηκε ,μάλιστα, μια μεγάλη έρευνα από το τμήμα ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Βραζιλίας όπου ένας μεγάλος αριθμός ατόμων κλήθηκε να απαντήσει στο ερώτημα «έχετε ποτέ δει στην πραγματικότητα κι όχι σε ώρα ύπνου , το φυσικό σας σώμα από μια θέση εντελώς έξω από αυτό, σαν να βρισκόσαστε δίπλα ή πάνω του και να το κοιτούσατε ενώ «επιπλέατε» στον αέρα;». Το 31% των ερωτηθέντων απάντησε καταφατικά δηλώνοντας έτσι ότι είχαν μια εξωσωματική εμπειρία. Μάλιστα, οι περισσότεροι από τους μισούς είπαν πως είχαν αυτήν την εμπειρία τουλάχιστον τρεις – τέσσερις φορές.

Σε άλλες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν με άτομα που μπορούσαν κατά βούλησιν να βγαίνουν έξω από το σώμα τους παρατηρήθηκε κάτι πολύ ενδιαφέρον: απώλεια ηλεκτρικής τάσης του φυσικού σώματος γεγονός που έκανε τους ερευνητές να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η φύση του δεύτερου σώματος είναι κατά βάσιν ηλεκτρική. Κι ενώ πολλοί σκεπτικιστές αρνούνται την ύπαρξη του φαινομένου και το ανάγουν στο χώρο του μυστικισμού και της φαντασίωσης αρκετά σοβαρά Πανεπιστήμια ασχολούνται με το θέμα υποστηρίζοντας πως τα εξωσωματικά ταξίδια είναι γεγονός και πως ο 1 στους 10 ανθρώπους έχει γευτεί αυτήν την εμπειρία. Οι σχετικές έρευνες δείχνουν πως τα αστρικά ταξίδια γίνονται ευκολότερα από τις γυναίκες. Παρ’ όλα αυτά πολλοί διάσημοι άνδρες τα έχουν γευτεί επίσης. «Ένιωσα να βγαίνω κατευθείαν έξω από το σώμα μου, όπως όταν τραβάς από την άκρη του ένα μεταξωτό μαντήλι μέσα από μια τσέπη. Πέταξα γύρω βλέποντας το πεδίο της μάχης κι ύστερα ξαφνικά επέστρεψα και πάλι στο φυσικό μου σώμα». Με αυτά τα λόγια περιγράφει την εξωσωματική του εμπειρία ο διάσημος συγγραφέας Έρνεστ Χέμινγουεη. Αλλά και Καρλ Γιουνγκ έζησε κάτι ανάλογο « Βρέθηκα έξω από το σώμα μου και πετούσα ψηλά στο διάστημα. Προς τα κάτω έβλεπα τη Γη να λούζεται σε ένα απίστευτο γαλάζιο φως και κάτω από τα πόδια μου απλωνόταν η Κεϋλάνη και μπροστά μου στο βάθος η Ινδία. Όσα έβλεπα ήταν εντελώς πραγματικά. Δεν υπήρχε τίποτα υποκειμενικό σ’ όλα αυτά».

To Διπλό, το «Κα» και το Είδωλο:
Η πίστη πως ο άνθρωπος διαθέτει εκτός από το υλικό και ένα άλλο σώμα είναι πανάρχαια και παγκόσμια γι αυτό και σε όλες τις γλώσσες της υφηλίου υπάρχει πάντα μια λέξη που προσδιορίζει αυτό το «δεύτερο σώμα». Με αυτό ταξιδεύουν οι Αφρικανοί μάγοι ,οι Ινδιάνοι της Αμερικής, οι σαμάνοι του Θιβέτ και της Σιβηρίας. Οι Έλληνες το ονόμαζαν «διπλό» ή «είδωλο» και οι Αιγύπτιοι « Κα». Η ύπαρξη αυτού του παράξενου φαινομένου αποδεικνύει κατ’ αρχήν κάτι εξαιρετικά σημαντικό: την ικανότητά μας να αποχωριζόμαστε από το φυσικό μας σώμα εξακολουθώντας να ζούμε και να βιώνουμε διάφορες καταστάσεις. Από μια άποψη ,λοιπόν, αποτελεί μια επιβεβαίωση για την ανυπαρξία του θανάτου εφόσον επιβεβαιώνεται η ύπαρξη κι ενός άλλου φορέα εκτός από το σάρκινο σώμα. Σύμφωνα με τη μεταφυσική παράδοση ο άνθρωπος εκτός από το υλικό σώμα του έχει κι άλλα σώματα: το αιθερικό, το αστρικό, το νοητικό, το ένα είναι συνδεδεμένο με το άλλο όπως σε ένα κρεμμύδι. Οι εξωτερικές αισθήσεις αφορούν μόνο το φυσικό σώμα γι αυτό και αποσύρονται σταδιακά καθώς κάποιος ετοιμάζεται για ένα αστρικό ταξίδι. Κατ’ αρχήν νιώθει να χάνει την αίσθηση της αφής. Σύντομα ακολουθούν η απώλεια της όσφρησης, της γεύσης ,της ακοής και τέλος της όρασης . Τότε ακριβώς ενεργοποιούνται οι εσωτερικές αισθήσεις και το άτομο νιώθει να βλέπει ,να ακούει και να βιώνει με πολύ μεγαλύτερη οξύτητα από όση πριν. Ταυτόχρονα αποκτά μια αίσθηση μεγάλης ελαφράδας και χωρίς να το καταλάβει βρίσκεται ξαφνικά πάνω από το ξαπλωμένο σώμα του και το κοιτά από ψηλά. Το δεύτερο σώμα στο οποίο βρίσκεται φαίνεται να συνδέεται με το φυσικό με ένα είδος λεπτής φωτεινής χορδής που αποτελεί ένα είδος ομφάλιου λώρου. Αυτή η ασημένια χορδή μπορεί να επιμηκυνθεί απεριόριστα. Έτσι, το άτομο που κάνει ένα αστρικό ταξίδι με το δεύτερο σώμα του ανακαλύπτει πως έχει μερικές εξαιρετικές ικανότητες όπως λ.χ. ότι μπορεί να αιωρείται και να πετάει προς διάφορες κατευθύνσεις χωρίς καμιά απολύτως αίσθηση βάρους. Επίσης μπορεί να περνά μέσα από τοίχους όπως τα φαντάσματα ή να βρεθεί στην άλλη άκρη της Γης ή ακόμα και στο κέντρο του Γαλαξία. Η ταχύτητα μετακίνησης είναι η μέγιστη, γιατί είναι η ταχύτητα της σκέψης.

Τις μαρτυρίες των αστρικών ταξιδιωτών που αναφέρουν ότι η απόσταση δεν αποτελεί εμπόδιο έλαβαν σοβαρά υπ’ όψιν τους κάποιοι επιστήμονες και αποφάσισαν να πειραματιστούν με κάποια άτομα που είχαν αναπτύξει την ικανότητα να ταξιδεύουν με το αστρικό τους σώμα κατά βούληση. Όταν λοιπόν ξεκίνησαν οι πρώτες διαστημικές αποστολές κι ενώ τα εξερευνητικά διαστημόπλοια ταξίδευαν για να φωτογραφήσουν την Αφροδίτη ή τον Άρη, κάποιοι που το φυσικό τους σώμα βρισκόταν κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες σε ειδικά εργαστήρια ταξίδευαν επίσης με το αστρικό τους σώμα. Οι περιγραφές που έδωσαν προηγήθηκαν των φωτογραφιών που έστειλαν τα διαστημόπλοια και ήταν εντυπωσιακά ακριβείς ,όπως αποδείχθηκε.

Βουτιά έξω από το σώμα
Η εμπειρία του εξωσωματικού ταξιδιού είναι πανάρχαια και πανανθρώπινη. Πολιτικοί, επιστήμονες, συγγραφείς, βασιλείς, φιλόσοφοι και μύστες συγκαταλέγονται ανάμεσα σε εκείνους που βρέθηκαν …εκτός εαυτού μέσα στο λεπτοφυές σώμα τους. Ο Άγιος Αυγουστίνος , ο Αριστοτέλης, ο Πλάτωνας, ο Γκαίτε, ο Σέλλεϋ, ο Ντοστογιέφσκι και ο Έντγκαρ Άλαν Πόε έζησαν από κοντά αυτό το φαινόμενο. Ο Σουηδός θεατρικός συγγραφέας Αύγουστος Στρίντμπεργκ είχε δηλώσει ότι συχνά ταξίδευε με το δεύτερο σώμα του ενώ το φυσικό κοιμόταν βαθιά στο κρεβάτι του. Η πρώτη φορά που ο Στρίντμπεργκ είχε τη σχετική εμπειρία ήταν στην καρέκλα του οδοντιάτρου. Νιώθοντας οξύ πόνο ξαφνικά ένιωσε να βρίσκεται επιπλέοντας πάνω από το σώμα του , δίχως πια να νιώθει τον παραμικρό πόνο. Όπως έχει αποδειχθεί το δεύτερο σώμα βγαίνει συχνά αυθόρμητα έξω από το φυσικό όταν υπάρχει έντονο στρες, θανάσιμη απειλή ή οδυνηρός τραυματισμός και πόνος, γενικά δηλαδή όταν η ταλαιπωρία και το άλγος γίνονται τόσο έντονα που καταντούν ανυπόφορα. Όπως σε καταστάσεις έντονης φόρτισης πολλά άτομα λιποθυμούν ,έτσι και άλλα άτομα απλώς γλιστρούν έξω από το σάρκινο σώμα για να βρουν ανακούφιση στο αστρικό το οποίο δεν πονά ούτε νιώθει την ίδια αγωνία.

Οι καταστάσεις έντονου ψυχικού στρες ή η απομόνωση σε φυλακές έχουν προκαλέσει επίσης παρόμοιες εμπειρίες. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Ισίδωρου Ζίμμερμαν που έγινε γνωστή στη δεκαετία του 70. Ο Ζίμμερμαν ήταν από εκείνες τις άτυχες περιπτώσεις που είχε καταδικαστεί για ένα φόνο που δεν έκανε. Στη διάρκεια της φυλάκισης του έπεσε αρκετές φορές θύμα βίαιου ξυλοδαρμού. Μέχρι που μια μέρα κατά τη διάρκεια του ξυλοδαρμού ένιωσε να βγαίνει έξω από το σώμα του, να υψώνεται αργά και να κοιτά από ψηλά με ένα αίσθημα λύπης «εκείνον τον φτωχό φίλο που υφίστατο τη βία». Στην περίπτωση του Ζίμμερμαν και σε όλες τις αντίστοιχες φαίνεται πως το έντονο στρες και ο σωματικός πόνος προκαλούν ένα είδος μηχανικού διαχωρισμού . Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει επίσης κι όταν κάποιοι είναι αναγκασμένοι να περάσουν μεγάλα διαστήματα σε απόλυτη μοναξιά.

Οι καταγραφές που αποδεικνύουν πως ο θάλαμος απομόνωσης έγινε συχνά αιτία για αστρικά ταξίδια των φυλακισμένων ενέπνευσαν μερικούς επιστήμονες στη δημιουργία σχετικών πειραμάτων. Έτσι δημιουργήθηκαν οι θάλαμοι αισθητηριακής απομόνωσης , όπως ο Θάλαμος Γκάνζφηλντ, που χρησιμοποιούνται σε εδικά ψυχολογικά πειράματα. Μέσα σ’ αυτούς τους απόλυτα μονωμένους θαλάμους οι αισθήσεις στερούνται παντελώς ερεθισμάτων. Δεν ακούει, δεν βλέπει , δεν νιώθει κανείς τίποτα εξωτερικό. Αυτή η αισθητηριακή στέρηση οδηγεί στο άνοιγμα των εσωτερικών αισθήσεων, σε παραισθήσεις ή σε εξωσωματικές εμπειρίες. Αυτές οι παραλλαγμένες καταστάσεις συνείδησης προκαλούν το έντονο ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας που αναζητά τρόπους τεχνητής πρόκλησης αστρικών ταξιδιών. Ένας από τους πρωτοπόρους σ’ αυτόν τον τομέα είναι ο Ρόμπερτ Μονρόε

Τα πειράματα του Μονρόε
Ξεκινώντας τα πειράματά του από τη δεκαετία του 50 ο Ρόμπερτ Μονρόε δημιούργησε τελικά ένα ειδικό Ινστιτούτο που έχει ως αποκλειστικό στόχο τη διερεύνηση και διεύρυνση των δυνατοτήτων της ανθρώπινης συνείδησης. Μελετώντας εντατικά τις λειτουργίες των δυο ημισφαιρίων του εγκεφάλου και αναπτύσσοντας ειδικές τεχνικές που πρώτα εφάρμοσε στον εαυτό του ο Μονρόε κατάφερε τελικά να δημιουργήσει μια μέθοδο για εξωσωματικά ταξίδια. Με τη βοήθεια ειδικής μουσικής που ενεργοποιεί τον εγκέφαλο, με αναπνοές και μια σειρά από νοητικές ασκήσεις οι πειραματιζόμενοι οδηγούνται σιγά- σιγά ώστε να βρεθούν έξω από το φυσικό τους σώμα ταξιδεύοντας με το αστρικό.

Η σχετική μέθοδος υπάρχει και σε βιβλίο και αν και δεν είναι δύσκολη απαιτεί μια βασική προϋπόθεση: το ξεπέρασμα του φόβου. Οι περισσότεροι άνθρωποι που τους έχει συμβεί μια αυθόρμητη εξωσωματική εμπειρία έχουν έρθει αντιμέτωποι με το φόβο του αγνώστου και του θανάτου. Ακριβώς τα ίδια συναισθήματα πρέπει να ξεπεράσει και ο επίδοξος αστρικός ταξιδιώτης γιατί τη στιγμή του περάσματος από το φυσικό στο αστρικό σώμα ακούγεται ένας έντονος εσωτερικός ήχος και υπάρχει μια αίσθηση έντονων κραδασμών. Αυτές οι πρωτόγνωρες καταστάσεις προκαλούν ανησυχία σε όσους δεν είναι εξοικειωμένοι. Ακόμα και ο ίδιος ο Μονρόε ομολόγησε πως χρειάστηκε να επαναλάβει τουλάχιστον 20 φορές τις προσπάθειές του πριν καταφέρει να ξεπεράσει το φόβο του. Τα συναισθήματα ανησυχίας μπορούν να επιστρέψουν επίσης και κατά τη διάρκεια του αστρικού ταξιδιού δημιουργώντας μια αγωνία για το αν θα μπορέσει να επιστρέψει κανείς στο φυσικό του σώμα.

Ακόμα κι αν δεν έχετε μια συνειδητή ανάμνηση ενός εξωσωματικού ταξιδιού το πιθανότερο είναι ότι παρ’ όλα αυτά το έχετε κάνει. Στον ύπνο σας. Σύμφωνα με την εσωτερική παράδοση σε όλα τα όνειρά μας που βλέπουμε τον εαυτό μας να αιωρείται ή να πετάει είναι αληθινές καταστάσεις πτήσης που κάνουμε με το αστρικό μας σώμα. Πολλές φορές μάλιστα έχουμε την αίσθηση ότι πέφτουμε απότομα και ξυπνάμε με ένα τίναγμα. Πρόκειται για απότομη επιστροφή του αστρικού σώματος μέσα στο φυσικό. Αν μάλιστα αυτό το απότομο ξύπνημα συνοδεύεται από μια αίσθηση αποπροσανατολισμού και πονοκέφαλο σημαίνει πως το αστρικό σώμα δεν «προσαρμόστηκε» σωστά μέσα στο φυσικό. Σε αυτή την περίπτωση θα χρειαστεί να περάσουν αρκετές ώρες για να συνέλθει κανείς εκτός κι αν ξανακοιμηθεί για μερικά λεπτά δίνοντας στο αστρικό σώμα τη δυνατότητα να βγει και να ξαναμπεί σωστά μέσα στο φυσικό. Η μεταφυσικές παραδόσεις αναφέρουν επίσης πως το αστρικό αυτό σώμα είναι το όχημα με το οποίο ταξιδεύουμε σε άλλους κόσμους όταν το σάρκινο σώμα πεθαίνει. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει η ασημένια χορδή που συνδέει τα δυο σώματα να κοπεί. Τότε επέρχεται ο θάνατος του φυσικού σώματος. Πολλοί άνθρωποι που έζησαν επιθανάτιες εμπειρίες , βγήκαν έξω από το σώμα τους και το κοιτούσαν ενώ βρισκόταν στο κρεβάτι του χειρουργείου ή υπέφερε από σοβαρό τραυματισμό , περιγράφουν πως έβλεπαν μια ασημένια φωτεινή γραμμή να συνδέει τον αφαλό του αστρικού τους σώματος με τον αφαλό του φυσικού. Ακριβώς γι αυτό και επέστρεψαν τελικά. Αν την έβλεπαν κομμένη θα σήμαινε το τέλος του ένσαρκου βίου τους. Γι αυτό και δεν είναι τυχαία η έκφραση «κόπηκε το νήμα της ζωής του». Αυτό το νήμα δεν είναι παρά η περιγραφόμενη ως ασημένια χορδή.

Τα αστρικά ταξίδια της Ωραίας Ελένης
Η αρχαιότερη ελληνική αναφορά στο δεύτερο σώμα γίνεται από τον Όμηρο στην Οδύσσεια όπου αναφέρει ότι δεν ήταν η Ελένη που ακολούθησε τον Πάρι στην Τροία αλλά το είδωλό της ενώ η ίδια βρισκόταν στην Αίγυπτο. Αλλά και ο μυημένος Αισχύλος στον «Αγαμέμνονα» αναφέρεται στην ικανότητα της Ωραίας Ελένης να εκδηλώνεται και με ένα άλλο ,φασματικό, σώμα. Οι αρχαίοι μύστες φαίνεται ότι είχαν εμβαθύνει σε αυτό το μυστήριο και είχαν κατακτήσει τη δυνατότητα ελέγχου του αστρικού σώματος το οποίο μπορούσαν να καταστήσουν ορατό κατά βούλησιν. Έτσι, μπορούσαν να εμφανίζονται σε δυο μέρη ταυτόχρονα! Σχετικές μαρτυρίες υπάρχουν για τον ιερέα του Απόλλωνα Άβαρι, για τον μύστη Απολλώνιο Τυανέα αλλά και για τον Ιάμβλιχο και τον Πυθαγόρα για τον οποίο αναφέρεται ότι σε μια και την ίδια μέρα παραβρέθηκε και δίδαξε στο Μεταπόντιο της Ιταλίας και στο Ταυρομένιο της Σικελίας, πόλεις που απέχουν μεταξύ τους πολλών ημερών ταξίδι. Παρόμοιες ικανότητες λέγεται ότι είχε και ο Εμπεδοκλής που ονομαζόταν επίσης «αιθεροβάτης» για την ικανότητά του να περπατά στον αέρα. Φαίνεται λοιπόν, πως προνόμιο των μυστών ήταν και η εκούσια μετατόπισή τους από το φυσικό στο αστρικό σώμα.

Όμως, πού μπορεί να πάει κάποιος με το αστρικό του σώμα και κατά πόσο μπορεί να αλληλεπιδράσει με τον φυσικό κόσμο; Σε αυτά τα ερωτήματα επιχειρούν να απαντήσουν πολλοί ερευνητές. Ανάμεσά τους ο Κάρλος Καστανέντα , ο μαθητής του Ινδιάνου μάγου Δον Χουάν , που κατέγραψε τις εμπειρίες του σε μια σειρά βιβλίων που έγιναν μπεστ σέλερς. Όπως αναφέρει ο Καστανέντα, οι εμπειρίες που βιώνει κάποιος με το αστρικό του σώμα εξαρτώνται από το επίπεδο εξέλιξης της συνειδητότητάς του. Μπορεί να μετακινηθεί ελάχιστα παραμένοντας κοντά στο φυσικό του σώμα ή να βρεθεί σε άλλη διάσταση και να συναντήσει ανώτερα όντα. Μπορεί επίσης να έχει τη δυσάρεστη εμπειρία της συνάντησης με κατώτερες οντότητες του αστρικού χώρου.



Πηγη

Περισσοτερα...