H εκρηκτική λάμψη κατά τον οργασμό

Πρώτη μαγνητική απεικόνιση γυναικείου εγκεφάλου σε κορύφωση

Γιατί δεν ξέρουμε τίποτα

Κι όμως, εκεί που νομίζουμε ότι ξέρουμε τα πάντα! Η διαφορά μεταξύ του εξυπνάκια και του επιστήμονα είναι μία και απλή: ο εξυπνάκιας νομίζει ότι τα ξέρει όλα, την ίδια στιγμή που ο επιστημονικός νους παραδέχεται ότι δεν γνωρίζει τίποτα.

«Ανάσταση» νεκρού σπουργιτιού μέσω ρομποτικής

Το όλο πείραμα παραπέμπει σε ιστορίες επιστημονικής φαντασίας: επιστήμονες του πανεπιστημίου Duke στη Βόρεια Καρολίνα συνεργάστηκαν με φοιτητές μηχανολογίας και έναν ταριχευτή για να «αναστήσουν» μέσω της ρομποτικής ένα σπουργίτι και να μελετήσουν τη συμπεριφορά των άλλων απέναντί του.

Εντόπισαν το πρώτο υβρίδιο ανθρώπου και Νεάντερταλ

Ερευνητές ανακοίνωσαν πως εντόπισαν το πρώτο υβρίδιο ανθρώπου και Νεάντερταλ. Η σχετική έκθεση δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Plos One.

Ερευνητές βρήκαν το γονίδιο που επαναφέρει έναν γηρασμένο εγκέφαλο στην εφηβική κατάσταση

Είναι προφανές ότι ο εγκέφαλος λειτουργεί καλύτερα όταν ο άνθρωπος βρίσκεται στην εφηβεία, υπό την έννοια ότι μαθαίνει πιο εύκολα και επουλώνεται πιο γρήγορα απ’ ότι σε μεγαλύτερη ηλικία, κάτι που νοιώθουμε όλοι μας όσο περνούν τα χρόνια. Επομένως, δε θα μας πείραζε να μπορούσαμε να επαναφέρουμε το μυαλό μας στην κατάσταση που ήταν τότε.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άνθρωπος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άνθρωπος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 8 Μαΐου 2013

Πώς οι γυναίκες... «καθόρισαν» το μέγεθος του ανδρικού μορίου

Τι δείχνουν έρευνες των επιστημόνων

Τελικά, το μέγεθος μετράει; Έρευνες δείχνουν πως ναι, τουλάχιστον μέχρι ένα σημείο. Νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επίσημο περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Επιστημών (Proceedings of the National Academy of Science), έδειξε πως η φυσική επιλογή (μέσω των γυναικείων προτιμήσεων) ήταν ο παράγοντας που καθόρισε το σημερινό μέγεθος του ανδρικού μορίου.

Τα άλλα πρωτεύοντα ζώα, όπως οι πίθηκοι, υπολείπονται του ανθρώπου και από άποψης γεννητικών οργάνων. Οι βιολόγοι γνωρίζουν πως το σχήμα του πέους άλλων ειδών αποκαλύπτει πληροφορίες σχετικά με το τι έπαιξε ρόλο στην εξέλιξη των ζώων αυτών. Σκέφτηκαν λοιπόν πως οι άνθρωποι δε γίνεται να αποτελούν εξαίρεση.

Έτσι, για να κατανοήσουν τι οδήγησε τα ανθρώπινα αρσενικά να αναπτύξουν τόσο σχετικά μεγάλα μόρια, οι μελετητές δημιούργησαν εικονικές αναπαραστάσεις ανδρών με πολλές διαφορές στα χαρακτηριστικά τους, μεταξύ αυτών και στο μήκος του πέους τους. Στη συνέχεια, έδειξαν 53 από τις απεικονίσεις σε 105 γυναίκες και ζήτησαν να βαθμολογήσουν τις αναπαραστάσεις βάσει σεξουαλικής ελκυστικότητας.

Οι ερωτηθείσες θεώρησαν ως πιο ελκυστικά τα μοντέλα που αναπαριστούσαν ψηλότερους άντρες με μεγαλύτερη αναλογία ώμων-γλουτών και μακρύτερα μόρια– ωστόσο η προτίμησή τους αυτή είχε και κάποιους περιορισμούς.

Οι άντρες που ξεπερνούσαν το όριο του «μεγάλου μεγέθους» βαθμολογήθηκαν οριακά άνω του μετρίου.

Ο ερευνητής Brian Mautz, βιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Οττάβα του Καναδά, λέει ότι υπάρχει ένα όριο για κάθε χαρακτηριστικό, ένα θεωρητικό όριο ελκυστικότητας, πέραν του οποίου οι βαθμολογήσεις των γυναικών αρχίζουν να πέφτουν.

Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν πως το πιο ιδανικό πέος θα μετρούσε 12,8-14,2 εκ. μήκους σε μη διεγερμένη κατάσταση. Ο επιστήμονας λέει πως το ιδανικό αυτό μήκος είναι σχετικά πλησιέστερο στον παγκόσμιο μέσο όρο (των 9 εκατοστών) απ’ ό,τι είναι τα άλλα ιδανικά μεγέθη (όπως για παράδειγμα της αναλογίας ώμων-γλουτών), πράγμα που σημαίνει πως οι γυναίκες προτιμούν ακραία ύψη και αναλογία ώμων-γλουτών αλλά λιγότερο ακραίο μέγεθος πέους.

Αλλά, όπως επισημαίνεται, η προτίμηση των γυναικών για συντρόφους με μεγαλύτερα μόρια δε σημαίνει απαραίτητα πως ευθύνονται αποκλειστικά αυτές για την εξέλιξη του ανδρικού μορίου.

Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχει ένα ακόμη αναπάντητο ερώτημα: Οι άνδρες αυτοί τείνουν να έχουν περισσότερους απογόνους (που έχουν γονίδια για μεγάλα μόρια) ή μήπως όχι;

Πηγη

Τετάρτη 10 Απριλίου 2013

Πρακτική διαλογισμού «προκαλεί πυρετό κατά βούληση»

O διαλογισμός φαίνεται ότι μπορεί να παρεμβαίνει στο μηχανισμό θερμορρύθμισης του εγκεφάλου -εικόνα αρχείου  
O διαλογισμός φαίνεται ότι μπορεί να παρεμβαίνει στο μηχανισμό θερμορρύθμισης του εγκεφάλου

Θιβετιανές καλόγριες που εφαρμόζουν μια μορφή διαλογισμού γιόγκα μπορούν να αυξάνουν κατά βούληση τη θερμοκρασία του σώματός τους ακόμα κι αν έχουν τυλιχτεί με βρεγμένα υφάσματα σε θερμοκρασία περιβάλλοντος -25 βαθμούς Κελσίου, δείχνει να επιβεβαιώνει νέο πείραμα.
Η νέα δημοσίευση στην επιθεώρηση PLoS ONE εξετάζει τις φυσιολογικές επιδράσεις του τάμμο, μιας μορφής διαλογισμού γιόγκα που εφαρμόζεται σήμερα σε ορισμένα απομονωμένα μοναστήρια του ανατολικού Θιβέτ. Στη γλώσσα του Θιβέτ, τάμμο σημαίνει «εσωτερική φωτιά».
Αυτή η εσωτερική φωτιά αύξησε τη θερμοκρασία του σώματος μέχρι τους 38,3 βαθμούς Κελσίου στη νέα μελέτη. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης χρησιμοποίησαν εγκεφαλογράφο και θερμόμετρα για να συλλέξουν μετρήσεις στη διάρκεια μιας ειδικής τελετής, στην οποία οι καλόγριες πρέπει να στεγνώσουν το υγρό ύφασμα με το οποίο έχουν τυλιχτεί στον παγωμένο καιρό των Ιμαλαΐων.
Είναι ένα εντυπωσιακό επίτευγμα, δεδομένου ότι ο υποθάλαμος, η περιοχή του εγκεφάλου που ρυθμίζει τη θερμοκρασία του σώματος, δεν πιστεύεται ότι ελέγχεται από συνειδητές διεργασίες.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, δύο είναι τα στοιχεία του διαλογισμού τάμμο που παρεμβαίνουν στη θερμορρύθμιση. Το πρώτο είναι η ειδική «αναπνοή-βάζο», η οποία «προκαλεί θερμογένεση», ενώ η δεύτερη είναι η αυτοσυγκέντρωση σε μια νοερή εικόνα μιας φωτιάς που καίει στη σπονδυλική στήλη και εμποδίζει την απώλεια θερμότητας.
Το φαινόμενο της αύξησης της θερμοκρασίας είχε παρατηρηθεί εξάλλου σε δύο προηγούμενες μελέτες στον διαλογισμό τάμμο, το 1982 και το 2002, στις οποίες καταγράφηκε αύξηση της θερμοκρασίας των άκρων έως και 8,3 βαθμούς, καθώς και μεταβολές στην παραγωγή θερμότητας και το μεταβολισμό.
«Η πρακτική της "αναπνοής-βάζου" αποτελεί από μόνη της μια ασφαλή τεχνική για τον έλεγχο της θερμοκρασίας του σώματος σε ένα φυσιολογικό εύρος» υποστηρίζει τώρα η Δρ Μαρία Κοζεβνίκοφ, επικεφαλής της νέας μελέτης.
«Οι εθελοντές στους οποίους δίδαξα αυτή την τεχνική μπόρεσαν να ανεβάσουν τη θερμοκρασία τους, μέχρι ενός ορίου, και ανέφεραν ότι ένιωσαν αύξηση των επιπέδων ενέργειας και της νοητικής συγκέντρωσης» ισχυρίζεται.

Πηγη

Παρασκευή 5 Απριλίου 2013

Η αναπνοή «αποτύπωμα» του κάθε ανθρώπου

Η χημική της σύσταση μπορεί να οδηγήσει σε μη παρεμβατικά διαγνωστικά τεστ με πλήθος εφαρμογών

Η αναπνοή «αποτύπωμα» του κάθε ανθρώπου
Η αναπνοή αποτελεί τη χημική «υπογραφή» του κάθε οργανισμού και μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη μη παρεμβατικών τεστ, πολύτιμων όσο εκείνων για το αίμα ή τα ούρα

Χημικές ουσίες που περιέχονται στην ανάσα του κάθε ανθρώπου φαίνεται ότι αποτελούν το μοναδικό «αποτύπωμά» του, αναφέρουν ερευνητές του Ελβετικού Ομοσπονδιακού  Ινστιτούτου Τεχνολογίας στη Ζυρίχη. Αυτοί οι «μεταβολίτες» αποτελούν τα υποπροϊόντα της χημείας του σώματος, ωστόσο η μοναδικότητά τους δεν είχε αποδειχθεί ως σήμερα.
Χρήσιμο εργαλείο για τη διάγνωση ασθενειών
Με μελέτη τους στην επιθεώρηση «PloS ONE» οι επιστήμονες από τη Ζυρίχη υποστηρίζουν ότι η αναπνοή μας μπορεί να είναι εξίσου χρήσιμη στη διάγνωση ασθενειών με το αίμα ή τα ούρα μας. Μάλιστα, όπως λένε, με δεδομένο ότι ένα τεστ αναπνοής είναι μη παρεμβατικό και δίνει άμεσα αποτελέσματα, θα μπορούσε να αποδειχθεί ακόμη πιο βολικό σε περιπτώσεις όπως η χορήγηση αναισθησίας ή ο έλεγχος για ντόπινγκ.
«Δεν καταλαβαίνω για ποιον λόγο η ανθρώπινη αναπνοή δεν αποτελεί ήδη ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο μέσο ιατρικής διάγνωσης» ανέφερε ο επικεφαλής της μελέτης καθηγητής Ρενάτο Τσενόμπι στο βρετανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο BBC και προσέθεσε: «Στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική, οι γιατροί ελέγχουν τον σφυγμό, κοιτούν τη γλώσσα και μυρίζουν την ανάσα των ασθενών. Υπάρχουν επίσης εκπαιδευμένα σκυλιά τα οποία μπορούν να μυρίσουν στην αναπνοή τον καρκίνο με αρκετά καλά αποτελέσματα – ωστόσο οι σκύλοι δεν μπορούν να μας πουν ποια ακριβώς είναι τα ‘συστατικά’ της αναπνοής».
Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι ο ακριβής τύπος βακτηρίων που ευθύνονται για λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος ή ακόμη και ο καρκίνος του στομάχου μπορούν να εντοπιστούν στην αναπνοή.

Η σταθερή «υπογραφή»
Εκείνο που έμενε να αποδειχθεί ήταν αν οι τα μεταβολικά υποπροϊόντα της αναπνοής εμφάνιζαν διαφορές μεταξύ ανθρώπων, αν ήταν μοναδικά για το κάθε άτομο, ώστε να μπορέσουν να αποτελέσουν διαγνωστικό δείκτη, ένα «αποτύπωμα» του καθενός μας. «Ηταν σημαντικό να αποδειχθεί αν υπάρχει ένα μοναδικό σήμα, σταθερό στον χρόνο για το κάθε άτομο» σημείωσε ο καθηγητής Τσενόμπι. «Αν το σήμα αυτό άλλαζε μέσα στην ημέρα ή αν άλλαζε σε περίπτωση που το άτομο έπινε καφέ ή κάπνιζε ένα τσιγάρο, τότε δεν θα είχε διαγνωστική αξία».
Η ερευνητική ομάδα από τη Ζυρίχη έλαβε δείγματα της εκπνοής 11 εθελοντών σε τέσσερις διαφορετικές χρονικές στιγμές μέσα στην ημέρα και επί εννέα ημέρες. Τα δείγματα αυτά αναλύθηκαν σε έναν φασματοσκόπο μάζας – μια συσκευή η οποία μετρά αποτελεσματικά τις μάζες όλων των χημικών συστατικών της αναπνοής.
Ορισμένα συστατικά, όπως ο ατμός του νερού ή το διοξείδιο του άνθρακα, ήταν τα ίδια σε όλους τους συμμετέχοντες, ωστόσο εκείνα που διέφεραν αποδείχθηκε ότι ήταν μοναδικά για το κάθε άτομο – και το σημαντικότερο παρέμεναν ίδια καθ’όλη τη διάρκεια των πειραμάτων.

Τα διαφορετικά μοναδικά μοτίβα
Σε προηγούμενη μελέτη τους που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο «Chemical Communications» οι ίδιοι επιστήμονες είχαν αναλύσει την αναπνοή ενός από τα μέλη της ερευνητικής ομάδας. Όπως είδαν στην αναπνοή του συγκεκριμένου ατόμου εμφανιζόταν ένα διαφορετικό μοτίβο σε ό,τι αφορούσε τη μάζα χημικών ουσιών το οποίο φάνηκε να συνδέεται με τα φάρμακα για την επιληψία που λάμβανε ο επιστήμονας. Όταν μελετήθηκαν και άλλοι ασθενείς που λάμβαναν τα ίδια φάρμακα παρατηρήθηκε ακριβώς το ίδιο μοτίβο.

Προς μη παρεμβατικό τεστ με ποικίλες εφαρμογές
Με βάση αυτή τη νέα γνώση ανοίγει ο δρόμος για ένα μη παρεμβατικό τεστ το οποίο θα μπορεί να έχει διάφορες εφαρμογές. Θα καθίσταται δυνατό για παράδειγμα με ένα δείγμα της αναπνοής να προσδιορίζεται η ακριβής δόση αναισθησίας που χρειάζεται ένα άτομο πριν το χειρουργείο καθώς και να ελέγχονται οι αθλητές αμέσως πριν τον αγώνα σχετικά με το αν έχουν ντοπαριστεί. Τελικώς θα οδηγηθούμε στην εξατομικευμένη ιατρική η οποία θα βασίζεται στη χημική «υπογραφή» του κάθε οργανισμού.
Ο εξοπλισμός ελέγχου ο οποίος αυτή τη στιγμή είναι τεράστιος σε διαστάσεις αναμένεται να γίνει μικρότερος – για την ακρίβεια φορητός.
Προς το παρόν η ερευνητική ομάδα συνεργάζεται με πνευμονολόγους προκειμένου να ανιχνεύσει τις μοναδικές «υπογραφές» αναπνευστικών νόσων όπως το άσθμα και ο καρκίνος στην αναπνοή.

Πηγη

Ανήλικος με σύνδρομο Ντάουν κατάφερε να φτάσει στον σταθμό βάσης του Έβερεστ

Ένας 15χρονος Αμερικανός έγινε ο πρώτος έφηβος που πάσχει από τρισωμία 21 (Σύνδρομο Ντάουν) ο οποίος κατάφερε να φτάσει στον καταυλισμό βάσης του Έβερεστ, στο Νεπάλ, όπως ανακοίνωσε σήμερα ο πατέρας του.

Ο Έλι Ράιμερ, που κατάγεται από το Όρεγκον, ανέβηκε σε υψόμετρο 5.364 μέτρων μετά από 10 ημέρες πεζοπορίας. Ο πατέρας του, ο Τζάστιν, που συμμετείχε στην ορειβατική ομάδα, εξήγησε ότι στόχος της αποστολής ήταν να συμμετάσχει σε αυτήν τουλάχιστον ένα άτομο με ειδικές ανάγκες και μέσω του επιτεύγματός του να τονιστούν οι ικανότητες των ατόμων αυτών.

Η ορειβατική αποστολή ήθελε επίσης να συγκεντρώσει χρήματα για το ίδρυμα Elisha που έχουν ιδρύσει οι γονείς του Έλι για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες και τις οικογένειές τους.

Ο Έλι δεν είναι το πρώτο άτομο με τρισωμία 21 που καταφέρνει να ανέβει στο σταθμό βάσης του Έβερεστ, αλλά είναι ο νεότερος ορειβάτης μέχρι σήμερα που πάσχει από το σύνδρομο αυτό. Είχε προηγηθεί ένας 35χρονος Βρετανός.

«Μετά από την επιτυχία του αυτή ο Έλι έχει γίνει ένα είδος σούπερ-σταρ στο σχολείο του» πρόσθεσε ο Τζάστιν Ράιμερ.

Φέτος συμπληρώνονται 60 χρόνια από την κατάκτηση του Έβερεστ. Στις 29 Μαΐου 1953 ο σερ Έντμουντ Χίλαρι και ο σέρπα Τενζίνγκ Νοργκάι ανέβηκαν, για πρώτη φορά στα χρονικά, στην υψηλότερη κορυφή του κόσμου.

Ο Τομ Γουίτακερ, ένας Βρετανός ορειβάτης, ήταν ο πρώτος άνθρωπος με ειδικές ανάγκες που ανέβηκε στο Έβερεστ, το 1998. Ο Γουίτακερ είχε πέσει θύμα τροχαίου ατυχήματος είκοσι χρόνια νωρίτερα και οι γιατροί είχαν αναγκαστεί να τον ακρωτηριάσουν στο ένα πόδι.



Πηγη

Πέμπτη 28 Μαρτίου 2013

Ελυσε τον γρίφο του ανδρικού καβάλου

«Η αριστερή πλευρά που προτιμούν οι άνδρες σχετίζεται με την καρδιά», λέει βρετανός επιστήμονας

Ειδικοί στο να αναγνωρίζουν αν οι πελάτες τους τείνουν προς τα αριστερά ή τα δεξιά είναι οι ράφτες

Ακόμη και ο Αλφρεντ Κίνσεϊ, ο διάσημος πατέρας της σεξολογίας, ο οποίος δεν είχε απολύτως κανένα πρόβλημα να συνομιλεί με ανθρώπους για θέματα όπως ο σαδομαζοχισμός και η ομοφυλοφιλία, όποτε αναφερόταν στο συγκεκριμένο ζήτημα ήταν ιδιαίτερα διακριτικός: «Σε ποια μεριά της κεντρικής ραφής των παντελονιών σας», ρωτούσε τους συμμετέχοντες στη μελέτη που πραγματοποίησε το 1948 πάνω στη σεξουαλική συμπεριφορά των ανδρών, «τοποθετείτε το πέος σας;». Στη συνέχεια ο Κίνσεϊ εξέδωσε τις δύο περίφημες αναφορές του για την ανδρική και τη γυναικεία σεξουαλικότητα. Ωστόσο η απάντηση στο ερώτημα σχετικά με τη μεριά στην οποία τοποθετείται συνήθως το μόριο των περισσότερων ανδρών θα δινόταν δεκαετίες αργότερα από τον Κρις ΜακΜάνους, καθηγητή Ψυχολογίας και Ιατρικής Εκπαίδευσης στο διάσημο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου (UCL).
Σύμφωνα με τα όσα ανακάλυψε ο βρετανός επιστήμονας, από τους άνδρες του 21ου αιώνα μόλις το ένα πέμπτο δηλώνει ότι ακολουθεί ακριβώς τη ραφή του παντελονιού του. Από τους υπολοίπους οι περισσότεροι, με αναλογία δύο προς ένα, δηλώνουν ότι τοποθετούν το μόριό τους στην αριστερή μεριά του καβάλου τους. Ο ΜακΜάνους απηύθυνε την «αδιάκριτη» ερώτηση σε 450 Δανούς και όλοι απάντησαν ότι τοποθετούν το μόριό τους στα αριστερά. Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα της δικής του έρευνας με τα (αδημοσίευτα) αποτελέσματα των ερευνών του Κίνσεϊ ο βρετανός επιστήμονας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ενδεχομένως να υπάρχει μία «σχετική σταθερά». Πώς όμως μπορεί να γίνει κατανοητή αυτή η ανατομική ιδιορρυθμία που χαρακτηρίζει τους περισσότερους άνδρες; Ο ΜακΜάνους ισχυρίζεται ότι έχει σχέση με τη μεριά στην οποία βρίσκεται η καρδιά. «Η μεγαλύτερη ασυμμετρία στους ανθρώπους αφορά την καρδιά και γι' αυτό ίσως το μόριο των περισσότερων ανδρών τείνει προς τα αριστερά».

Βραβείο igNobel
Το 2002 ο Κρις Μακμάνους τιμήθηκε με το igNobel – ένα αμερικανικό βραβείο / παρωδία του διάσημου Νομπέλ, το οποίο «πρώτα προκαλεί το γέλιο στους ανθρώπους ενώ έπειτα τους κάνει να σκεφτούν» – για τις μελέτες του πάνω στην «οσχεϊκή ασυμμετρία στον άντρα και στην αρχαία γλυπτική»

Πηγη

Κυριακή 10 Μαρτίου 2013

Ο ψηφιακός κόσμος έχει οφέλη για τα παιδιά

Κατηγορούνται για πολλά από τα δεινά της παιδικής και εφηβικής ηλικίας: μπορεί να προκαλέσουν εξάρτηση, συνδέονται με διαταραχές στη μνήμη και την προσοχή, είναι πιθανόν να επηρεάσουν αρνητικά τη συμπεριφορά των παιδιών.

Ο λόγος για τηλεοράσεις, κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών, υπολογιστές, "έξυπνα" τηλέφωνα και εσχάτως ταμπλέτες, δηλαδή για τον ψηφιακό κόσμο της οθόνης. Οι ειδικοί έχουν προειδοποιήσει επανειλημμένως για τους κινδύνους της κατάχρησης και πολλοί γονείς αδυνατούν να παρέμβουν στην ειδική σχέση που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στα παιδιά τους και τις οθόνες.

Η γαλλική Ακαδημία Επιστημών, ωστόσο, έρχεται να εκφράσει μια κάπως αιρετική άποψη, αποποινικοποιώντας εν μέρει τη χρήση αυτών των συσκευών. Σε έκθεσή τους που δημοσιεύθηκε πριν από μερικές ημέρες με τίτλο «Παιδιά και οθόνες», οι ειδικοί της Ακαδημίας σημειώνουν ότι τα βιντεοπαιχνίδια «μπορεί να διεγείρουν πολλές δεξιότητες» και οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης να γίνουν «χώρος πειραματισμού και καινοτομίας».

Η μοναδική οθόνη της οποίας η φήμη δεν αποκαθίσταται είναι αυτή της τηλεόρασης. Η γαλλική Ακαδημία Επιστημών είναι κατηγορηματική σε αυτό το σημείο: η μικρή οθόνη δεν κάνει για τα παιδιά, αφού «η παθητική έκθεση στην οθόνη τής τηλεόρασης απομονώνει και δεν βοηθά τα παιδιά να μάθουν τη γλώσσα».

Η τηλεόραση δεν συνίσταται ούτε για τις μεγαλύτερες ηλικίες, καθώς επισημαίνονται οι αρνητικές συνέπειες μετά τα πρώτα χρόνια, όπως είναι «η πρόσληψη βάρους, η διαταραχή της συγκέντρωσης και της προσοχής, καθώς και η υιοθέτηση μιας παθητικής στάσης απέναντι στον κόσμο». Οι ειδικοί της γαλλικής Ακαδημίας επισημαίνουν ότι δύο ώρες τηλεθέασης την ημέρα μειώνουν το ενδιαφέρον των μαθητών στην τάξη κατά 7% και κατά 6% τις δεξιότητες των 10χρονων μαθητών στα μαθηματικά.

Αντίθετα, υπολογιστές, κονσόλες παιχνιδιών, "έξυπνα" τηλέφωνα και ταμπλέτες, όλα αυτά τα προϊόντα του ψηφιακού πολιτισμού, πρέπει να συνοδεύουν τα παιδιά κατά την ανάπτυξή τους. «Αυτή η εξέλιξη, που σήμερα φαίνεται αναπόφευκτη, έχει σημαντικές θετικές επιπτώσεις στην πρόσληψη της γνώσης, ενώ συμβάλει στη διαμόρφωση της σκέψης και την κοινωνικοποίηση των παιδιών και των εφήβων» αναφέρεται στην έκθεση.

Σύμφωνα με τη γαλλική Ακαδημία Επιστημών, η απομόνωση πάνω από μια οθόνη γίνεται προβληματική αν παύει να προσφέρει ευχαρίστηση και μετατρέπεται σε εξάρτηση. Είναι η περίπτωση, σχολιάζει ο γαλλικός Τύπος, κατά την οποία ένας έφηβος ξενυχτάει παίζοντας online παιχνίδια. Σε τέτοιες καταστάσεις, η γονική παρέμβαση θεωρείται κάτι παραπάνω από απαραίτητη.

Η έλλογη χρήση, όμως, βοηθά τους ανήλικους στη συγκέντρωση, την προσοχή και τη γρήγορη λήψη αποφάσεων. Μάλιστα, κάποια από αυτά τα παιχνίδια μπορούν «να αφυπνίσουν και να βελτιώσουν την ικανότητα της επιλεκτικής οπτικής επαφής και της κατηγοριοποίησης». Ανεκτίμητη είναι η αξία των ψηφιακών συσκευών για τους έφηβους, καθώς «ο εγκέφαλός τους εξασκείται στην υποθετική-επαγωγική σκέψη και να μαθαίνει να εξερευνά όλους τους πιθανούς κόσμους».

Ειδικότερα, οι ταμπλέτες είναι ιδανικές για τα παιδιά ηλικίας έως τριών χρόνων. Οι οθόνες αφής που διαθέτουν είναι ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσουν τα παιδιά αυτής της ηλικίας τον ψηφιακό κόσμο.

Όσο για το διαδίκτυο, οι Γάλλοι ειδικοί της Ακαδημίας Επιστημών συνιστούν στους γονείς να μην ανησυχούν υπερβολικά. Οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης προσφέρουν διασκέδαση, επιτρέπουν στο εφηβικό "εγώ" να εκδηλωθεί και να αναπτυχθεί με νέους τρόπους και ενισχύεις τις κοινωνικές σχέσεις. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η γονική (διακριτική) παρουσία κρίνεται απαραίτητη.

Πηγη

Πέμπτη 7 Μαρτίου 2013

Μητέρα Τερέζα: απάτη ή αγία;

Νέα έρευνα που ήρθε στο φως από Καναδούς ακαδημαϊκούς αμφισβητεί την «αγιοσύνη» και την ανιδιοτέλεια της Μητέρας Τερέζας και την χαρακτηρίζει προϊόν διαφημιστικής εκστρατείας.


Στην έρευνά τους, η οποία δημοσιεύεται στο Religieuses, ένα γαλλικό περιοδικό που μελετά την θρησκεία και τις επιστήμες ,οι επικεφαλείς ερευνητές δρ. Σερζ Λαριβ ,Τζενεβιέβ Σενάρντ και Κάρολ Σενεσάλ αφού ανέλυσαν περίπου τριακόσια ντοκουμέντα σχετικά με τη ζωή της Μητέρας Τερέζας, υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν λεπτομέρειες που εκθέτουν την Καθολική μοναχή.

Σύμφωνα πάντα με τη μελέτη, το Βατικανό, επέλεξε να παραβλέψει την άσχημη ανθρώπινη πλευρά της Μητέρας Τερέζας και το γεγονός ότι η ίδια δόξαζε, αντί να ανακουφίζει, την ταλαιπωρία των ασθενών που ήταν υπό τη φροντίδα της, με αποτέλεσμα να προχωρήσει, μετά το θάνατό της το 1997, στην αγιοποίησή της, από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄.

Ισχυρίζονται, ότι πολλά από τα ιδρύματα που είχε δημιουργήσει η Μητέρα Τερέζα ήταν ακατάλληλα για τους ενοίκους τους, εξαιτίας της κακής υγιεινής τους, της έλλειψης τροφής, φροντίδας και φαρμακευτικής αγωγής.

Καθώς η Μητέρα Τερέζα κατά τη διάρκεια της ζωής της είχε συγκεντρώσει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια από φιλανθρωπίες και εράνους, πολλά από αυτά τα χρήματα φαίνεται να έχουν εξαφανιστεί σε «μυστικούς»τραπεζικούς λογαριασμούς, τους οποίους φέρεται να διαχειριζόταν η ίδια η μοναχή. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η έλλειψη χρημάτων δεν μπορεί να είναι η αιτία για αυτές τις κακές συνθήκες.

Επικρίνουν ακόμη την Μητέρα Τερέζα για τις πολιτικές επαφές της. Αφενός κατηγορώντας την για την αποδοχή οικονομικών ενισχύσεων από τη βάρβαρη δικτατορία του Ντιβαλιέ, η οποία θεωρείται υπεύθυνη για τις δολοφονίες πάνω από 30.000 Αϊτινών μεταξύ 1957 και 1986.Αφετέρου για εξάπλωση μιας σκληροπυρηνικής δεξιάς Καθολικής ιδεολογίας, λέγοντας ότι διέδιδε «υπερβολικά δογματικές αντιλήψεις όσον αφορά, ειδικότερα, στις αμβλώσεις, την αντισύλληψη και το διαζύγιο».

Ο δρ. Λαρίβ ,τονίζει ότι κατά ένα μεγάλο μέρος ο δημοσιογράφος του BBC Μάλκολμ Μάγκεριτζ, οδήγησε την μοναχή στη διεθνή της φήμη, διαμορφώνοντας την δημόσια εικόνα της και προωθώντας την σημαντικά ,καθώς συμμεριζόταν τις συντηρητικές Καθολικές της απόψεις.

Παρά τα αρνητικά, ο δρ. Λαρίβ δέχεται ότι υπάρχουν πολλές θετικές πτυχές στη ζωή και το έργο της Μητέρας Τερέζας,δηλώνοντας ότι :«Αν η εξαιρετική εικόνα της Μητέρας Τερέζας, όπως μεταφέρεται στη συλλογική φαντασία, έχει ενθαρρύνει ανθρωπιστικές πρωτοβουλίες αφοσιωμένες αληθινά σε ανθρώπους που συνθλίβονται από τη φτώχεια, αυτό δεν μπορεί παρά να μας κάνει να χαιρόμαστε».


Πηγή

Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2013

Συναισθησία: Πως είναι να βλέπεις στους αριθμούς με διαφορετικά χρώματα;

Η Alex πάσχει από συναισθησία, μια νευρολογική πάθηση κατά την οποία γίνεται ανάμειξη των αισθήσεων (π.χ. “βλέπω” τους ήχους, “ακούω” τις οσμές κλπ.).


Στο παρακάτω video, η Alex επιχειρεί να μας εξηγήσει πως συνδυάζει αυτόματα τους αριθμούς με ξεχωριστά χρώματα:




Πηγη

Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2013

Ευφυέστεροι όλων οι αρχαίοι Έλληνες


Αν Αθηναίος του 1000 π.Χ. ερχόταν πίσω στη ζωή σήμερα, το πιθανότερο είναι ότι θα ήταν ευφυέστερος από όλους εμάς, υποστηρίζει ο Dr. Gerald Crabtree, κορυφαίος γενετιστής του Πανεπιστημίου Stanford των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, πρόσφατη έρευνα του οποίου αποκαλύπτει ότι ο άνθρωπος, με την πάροδο του χρόνου γίνεται όλο και λιγότερο ευφυής.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του αυστραλιανού τύπου, ο Αμερικανός επιστήμονας υποστηρίζει ότι αναπόφευκτες αλλαγές στο γενετικό μας σύστημα, σε συνδυασμό με τεχνολογικές εξελίξεις, είχαν ως αποτέλεσμα να καταλήξουμε σε ένα ακρωτηριασμένο σώμα του πρώην εαυτού μας και πολύ λιγότερο ευφυείς από τους προγόνους μας.
Ο ίδιος θα πει ότι ο άνθρωπος βρισκόταν στην ακμή του όταν ήταν αναγκασμένος να παλέψει μ' όλες του τις δυνάμεις για να επιβιώσει, δεδομένου ότι τότε ήταν υποχρεωμένος να βασιστεί στο μνημονικό του, στο πρακτικό πνεύμα του και την ψυχολογική ισορροπία που του επέτρεπαν να εμπιστεύεται το ένστικτό του και να προσαρμόζεται στις περιστάσεις γρήγορα.
Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, υποστηρίζει ο διακεκριμένος επιστήμονας, έχει άλλες απαιτήσεις από το σώμα και το μυαλό μας, η τεχνολογία όμως έχει αντικαταστήσει την ανάγκη να βασιζόμαστε στις φυσικές ικανότητες και τα ένστικτά μας.
Επίσης, οι βιομηχανοποιημένες τροφές, δεν είναι ακριβώς η καλύτερη επιλογή για το σύστημά μας. Αξίζει να σημειωθεί ότι Βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν πρόσφατα ότι τροφές που περιέχουν υψηλά επίπεδα φρουκτόζης ενδέχεται να μειώσουν δραστικά το IQ μας.

Πηγη

Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2013

Σαν σήμερα [18/02]: Γεννιέται ο Alessandro Volta

Σαν σήμερα, πριν από 268 χρόνια, στις 18 Φεβρουαρίου του 1745, ήταν η ημέρα κατά την οποία γεννήθηκε ο ο Αλεσάντρο Βόλτα (πλήρες όνομα Αλεσάντρο Τζουζέπε Αντόνιο Αναστάσιο Τζερολάμο Ουμπέρτο Βόλτα), Ιταλός εφευρέτης της μπαταρίας. Παρόλο που μελέτες πάνω στο αντικείμενο είχαν προϋπάρξει, ενώ ο Βενιαμίν Φρανκλίνος ήδη είχε χρησιμοποιήσει τον όρο “μπαταρία” από το 1749 για να περιγράψει μία πυκνωτική συσκευή των πειραμάτων του, ο Βόλτα είναι ο πρώτος που κάνει την επιστημονική περιγραφή της ηλεκτρικής στήλης. Ο Βόλτα επίσης είναι αυτός που θα εισάγει τις έννοιες του δυναμικού (τάση) και της ηλεκτρικής χωρητικότητας, ενώ εκτός από εφευρέτης της ηλεκτρικής μπαταρίας, ήταν και εκείνος που κατασκεύασε το ηλεκτρόμετρο και το ευδιόμετρο.


Παρόλο που προοριζόταν από τους γονείς του για δικηγόρος, ο Αλεσάντρο Βόλτα ασχολήθηκε από νωρίς με τη φυσική και ιδιαίτερα τον ηλεκτρισμό. Σε ηλικία 29 ετών γίνεται καθηγητής φυσικής στη Βασιλική Σχολή του Κόμο. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη διετία 1776-78, οπότε ο Βόλτα ασχολήθηκε πειραματικά με τη χημεία των αερίων, ήταν εκείνος που ανακάλυψε το μεθάνιο (CH4). Το 1779 παίρνει την έδρα φυσικής του Πανεπιστήμιου της Παβια, την οποία και διατηρεί για 25 χρόνια. Στην εφεύρεση της ηλεκτρικής μπαταρίας θα οδηγηθεί από τα πειράματα του Λουίτζι Γκαλβάνι πάνω στην ηλεκτροχημεία. Με αφορμή τη διαφωνία του Βόλτα πάνω στα συμπεράσματα του Γκαλβάνι, το 1800 θα κατασκευάσει την βολταϊκή στήλη, ένα είδος πρώιμης ηλεκτρικής μπαταρίας που τροφοδοτούσε με σταθερό ρεύμα. Για την εργασία του, ο Μέγας Ναπολέων θα του απονείμει το βαθμό του Κόμη το 1801. Ο Αλεσσάντρο Βόλτα θα αποσυρθεί από την πειραματική φυσική το 1819, 8 χρόνια πριν το θάνατό του (5 Μαρτίου 1827).

Πηγη

Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2013

Ερευνητές κατάφεραν να διαγράψουν τον φόβο από τον εγκέφαλο

Φοβάστε τα ύψη, το σκοτάδι, τους κλειστούς χώρους (ή οτιδήποτε άλλο) και δεν μπορείτε να ξεπεράσετε τις φοβίες σας; Τότε, ίσως μπορεί να δοθεί λύση στο πρόβλημα σας με τη νέα τεχνική που ανέπτυξαν επιστήμονες από το πανεπιστήμιο της Ουψάλα στη Σουηδία, χάριν στην οποία ισχυρίζονται ότι μπορούν να διαγράψουν τις νεοσύστατες συναισθηματικές αναμνήσεις από τον εγκέφαλο.

Erasing Memory

Όταν ο ανθρώπινος εγκέφαλος μαθαίνει κάτι, τότε αρχικά δημιουργείται μια ασταθής μνήμη και “φυτεύεται” στον εγκέφαλο με τη βοήθεια πρωτεινών (ενοποίηση). Έτσι, εάν διακοπεί αυτή η πρωτεϊνική διαδικασία εμφύτευσης της μνήμης είναι εφικτό να διαγραφεί μια συναισθηματική ανάμνηση.
Κατά τη διάρκεια της έρευνας, οι επιστήμονες έδειχναν στους συμμετέχοντες αδιάφορες εικόνες (καθημερινά αντικείμετα, τοπία κλπ.), αλλά ταυτόχρονα τους προκαλούσαν πόνο με μίνι ηλεκτροσόκ, έτσι ώστε να ταυτίζουν την εικόνα που βλέπουν με άσχημο συναίσθημα. Μετά από αρκετή ώρα, έδειξαν και πάλι τις εικόνες στους συμμετέχοντες και παρατήρησαν ότι πολλοί ένοιωθαν φόβο σε κάποιο βαθμό.
Σε αυτό το σημείο, οι ερευνητές επιχείρησαν να διακόψουν τη διαδικασία ενοποίησης στους μισούς συμμετέχοντες, παρουσιάζοντας τους την ίδια εικόνα κατ’ επανάληψιν αλλά χωρίς την πρόκληση ηλεκτροσόκ. Το αποτέλεσμα ήταν να διαταραχθεί η “εμφύτευση” της άσχημης ανάμνησης και οι εθελοντές δεν παρουσίασαν κανένα σημάδι φόβου.
Προς το παρόν, οι ερευνητές απέδειξαν ότι μπορούν να διαγράψουν φρέσκες δυσάρεστες αναμνήσεις, αλλά είναι πεποισμένοι ότι βρίσκονται στον σωστό δρόμο για να αντιμετωπίσουν χρόνιους φόβους (όπως αυτούς που αναφέρουμε στην εισαγωγή), μετατραυματικά στρες, κρίσεις πανικού και φόβους που προκαλούνται από το άγχος.

Πηγη

Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2013

H Intel βοηθά τον Stephen Hawking να επιταχύνει την ομιλία του


Ο διάσημος Βρετανός φυσικός Stephen Hawking που τα τελευταία 50 χρόνια πάσχει από τη σπάνια νόσο ALS (Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση) του νευρομυϊκού συστήματος, βλέπει την κατάσταση της υγείας του να επιδεινώνεται σταδιακά με αποτέλεσμα σημαντική επιβράδυνση στο ρυθμό της ομιλίας του.

Την τελευταία δεκαετία, η επικοινωνία του επιτυγχάνεται μέσω ενός συστήματος παραγωγής τεχνητής ομιλίας, κινώντας τους μύες στο μάγουλό του και εισάγωντας τα γράμματα της αλφαβήτου σε ένα φορητό υπολογιστή, ο οποίος στη συνέχεια τα προφέρει ένα ένα προσομοιώνοντας πραγματική ομιλία. Το σύστημα κάνει χρήση τεχνολογίας πρόβλεψης λέξεων η οποία επιτρέπει στο Hawking να γράφει τα τρία πρώτα γράμματα κάθε λέξης και να επιλέγει από μια λίστα πιθανών συνδυασμών.
Αυτή τη στιγμή ο ρυθμός ομιλίας του διάσημου επιστήμονα έχει πέσει στη μία λέξη το λεπτό, με την Intel να εκτιμά ότι υπάρχει σημαντικό περιθώριο βελτίωσης (μέχρι 5-10 το λεπτό) και να ευελπιστεί ότι θα τον βοηθήσει να το επιτύχει. Ο CTO της εταιρείας Justin Rattner δήλωσε στη CES 2013 ότι ο Hawking θα μπορούσε να αξιοποιήσει μερικές ακόμη συσπάσεις ή κινήσεις για την επικοινωνία του, κάτι το οποίο θα του επέτρεπε ακόμα και τη χρήση κώδικα Morse:

“Από το 1990 η Intel βοηθά τον Hawking στον αγώνα που δίνει και τώρα φαίνεται πως ήρθε η ώρα για αναβάθμιση. Αυτή τη στιγμή οι τεχνολογίες μας δε δουλεύουν αρκετά καλά για έναν άνθρωπο όπως ο Hawking που έχει τόσα πολλά να πει. Για αυτό το λόγο, αναπτύξαμε ένα νέο σύστημα που περιλαμβάνει βελτιωμένη τεχνολογία πρόβλεψης λέξεων.”

Πηγη

Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2013

Σας αρέσουν τα μαθηματικά; Οφείλεται στα κίνητρα σας κι όχι στο IQ

Οι μαθητές που καθοδηγούνται από τις  δικές τους επιδιώξεις βελτιώνουν περισσότερο τις μαθηματικές δεξιότητες τους, παρά από το IQ που έχουν ή από εξωτερικούς παράγοντες, όπως είναι η πίεση των γονέων ή οι βαθμοί που παίρνουν. Παράγοντες που δεν τους δημιουργούν μια διαρκή ώθηση. 
math-thank-your 
Έτσι λοιπόν τα κίνητρα και η σωστή στρατηγική στις σπουδές, δίνουν ανάπτυξη στις μαθηματικές ικανότητές κι όχι το IQ, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική μελέτη.
Αλλά εδώ υπάρχει και μια παγίδα: Τα ευρήματα, που δημοσιεύονται στο περιοδικό Child Development, δείχνουν ότι αν βάλουμε με τη βία τα παιδιά να κρατάνε μπροστά τους τα βιβλία των μαθηματικών, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα τα βοηθήσει.
Η ανάλυση που έγινε σε πάνω από 3.500 παιδιά στην Γερμανία ανακάλυψε ότι όσοι ξεκίνησαν με σταθερό τρόπο στην 5η τάξη του Δημοτικού, θα μπορούσαν οι βαθμοί τους να φτάσουν πάνω από το Καλώς στην Β! Γυμνασίου, αν οι μαθητές είχαν αρκετά κίνητρα και αποτελεσματική στρατηγική στο διάβασμα τους, ανέφερε ο επικεφαλής της έρευνας Kou Murayama, ερευνητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες.
"Η ανάπτυξη στις μαθηματικές ικανότητες είχε προβλεφθεί από τα κίνητρα και τις στρατηγικές μάθησης," αναφέρει η ερευνήτρια Kou Murayama. "Δεδομένου ότι το IQ δεν έδειξε αυτό το αποτέλεσμα, θεωρούμε ότι τούτο το εύρημα είναι εντυπωσιακό."

Μαθηματικά στον εγκέφαλο
Είναι γνωστό ότι είναι αμφιλεγόμενο ζήτημα το αν υπάρχει μια έμφυτη δεξιότητα στα μαθηματικά. Μερικές μελέτες δείχνουν ότι οι δεξιότητες στα μαθηματικά εμφανίζονται στα μωρά, ενώ άλλες δείχνουν ότι ο πολιτισμός παίζει τεράστιο ρόλο στη διαμόρφωση αυτών των δεξιοτήτων.
Για παράδειγμα, οι άνδρες υπερτερούν των γυναικών στα τυποποιημένα τεστ των  μαθηματικών. Όμως, οι διαφορές αυτές μπορεί να οφείλονται στο άγχος στα μαθηματικά, ή σε πολιτιστικές επιρροές, έχουν δείξει άλλες μελέτες.
Και σε δημοσκοπήσεις, οι άνθρωποι στις χώρες της Ανατολής συχνά υποστηρίζουν ως το πιο σημαντικό στοιχείο για την ικανότητα στα μαθηματικά την προσπάθεια, ενώ οι Δυτικοί λένε συνήθως ότι η ικανότητα στα μαθηματικά είναι έμφυτη.

Σημαντικές βελτιώσεις
Για να μάθουν ποιός παράγοντας ήταν ο πιο σημαντικός, η ομάδα του Murayama παρακολούθησε, περίπου, 3.500 παιδιά από τη Βαυαρία, κάνοντας τους ένα τεστ IQ και μια εκτίμηση των αλγεβρικών και γεωμετρικών τους ικανοτήτων από την 5η τάξη του Δημοτικού έως την Α! Λυκείου.
Μέτρησαν, επίσης, τα εσωτερικά τους κίνητρα για να εργαστούν στα μαθηματικά, ζητώντας τους να βαθμολογήσουν σε μια κλίμακα από 1 έως 5, αν είχαν κάνει αρκετή προσπάθεια στα μαθηματικά, επειδή τους ενδιαφέρει το μάθημα. Επίσης, αυτοί έπρεπε να αναφέρουν αν το κίνητρο τους οφειλόταν σε εξωτερικούς παράγοντες, όπως να πάρουν καλούς βαθμούς.

asian-family
Οι λαοί της Ανατολής είναι πολύ αυστηροί με τα παιδιά τους, γεγονός που τα οδηγεί στην κατάθλιψη, στο στρες και στην

Η έρευνα τους ζητούσε να πουν αν στηρίζονταν σε μια μηχανική αποστήθιση του μαθήματος ή σε μια στρατηγική "βαθιάς μάθησης" των μαθηματικών, η οποία να τους είχε συνδέσει τα μαθηματικά με άλλους τομείς της ζωής τους.
Δεν αποτελεί έκπληξη, κατά την έναρξη της μελέτης, ότι τα παιδιά με υψηλό δείκτη νοημοσύνης είχαν την καλύτερη επίδοση στα μαθηματικά.

 

Όμως αργότερα τα απαθή παιδιά με υψηλό IQ δεν είχαν την πρόοδο που είχαν τα παιδιά με σωστή στρατηγική μάθησης.
Δυστυχώς, αναγκάζοντας τα παιδιά να ξενυχτάνε μπροστά από τα βιβλία τους δεν θα δημιουργήσουμε παιδιά-θαύματα στα μαθηματικά. Εξωτερικοί παράγοντες όπως η πίεση των γονέων ή οι βαθμοί, δεν δημιουργούν μια διαρκή άνοδο στις μαθηματικές ικανότητες.
“Δεν είναι αυτή η μέθοδος καλή ιδέα για να αναγκάσουμε τους μαθητές να μάθουν μαθηματικά," δηλώνουν οι ερευνητές.
Αντιθέτως , τα παιδιά που οδηγήθηκαν από το δικό τους ενδιαφέρον βελτιώθηκαν περισσότερο. Έτσι, αντί να αναγκάζουμε τους εφήβους να είναι συνεχώς στον αγώνα, μπορεί να είναι πιο χρήσιμο στους γονείς ή τους δασκάλους τους, να τους δείξουν τον τρόπο με τον οποίο συνδέονται τα μαθηματικά με την πραγματική ζωή.

Γλωσσομαθή πριν από τη γέννηση τα βρέφη...


Μωρά που έχουν γεννηθεί πριν από λίγες μόνο ώρες, είναι σε θέση να ξεχωρίσουν τους ήχους της μητρικής γλώσσας τους από τους ήχους μιας ξένης γλώσσας, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που δείχνει ότι τα έμβρυα αρχίζουν να «απορροφούν» τη γλώσσα ενώ ακόμα βρίσκονται στην μήτρα, πολύ νωρίτερα από ό,τι πίστευαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες.

Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό παιδιατρικής "Acta Paediatrica", μελέτησαν 40 νήπια, αγόρια και κορίτσια, ηλικίας περίπου 30 ωρών, τόσο από τις ΗΠΑ, όσο και από τη Σουηδία. Τα μωρά, ενόσω βρίσκονταν στο μαιευτήριο, άκουγαν διάφορες ηχογραφημένες φωνές τόσο στη μητρική γλώσσα τους, όσο και σε άλλες ξένες γλώσσες, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Οι επιστήμονες αξιολογούσαν το ενδιαφέρον και την εξοικείωση των νηπίων με τους ήχους ανάλογα με το πόση ώρα αυτά ρουφούσαν την πιπίλα τους, η οποία ήταν συνδεδεμένη με ένα υπολογιστή που κατέγραφε τις αντιδράσεις των μωρών. Η χρονική διάρκεια βυζάγματος της πιπίλας αποτελούσε το μέτρο που έδειχνε σε ποιό βαθμό ένα νήπιο είχε ήδη έρθει σε επαφή ή όχι, ήδη από τη μήτρα, με τις διάφορες γλώσσες. Αν προτιμούσε να ακούει κάποιες φωνές, αντί να ρουφά την πιπίλα του, αυτό εκλαμβανόταν ως ενδιαφέρον και εξοικείωση με τη συγκεκριμένη γλώσσα.

Τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στη Σουηδία, αποδείχτηκε ότι τα νήπια αμέσως μετά τη γέννησή τους θήλαζαν την πιπίλα τους περισσότερη ώρα, όταν άκουγαν ξένες γλώσσες, πέρα από τα αμερικανικά ή τα σουηδικά αντίστοιχα. Οι μηχανισμοί του εγκεφάλου για την ακοή αναπτύσσονται κατά την 30ή εβδομάδα της κύησης και η νέα μελέτη δείχνει ότι τα αγέννητα μωρά ακούνε την ομιλία της μητέρας τους κατά τη διάρκεια των τελευταίων περίπου δέκα εβδομάδων της εγκυμοσύνης. Έτσι, μόλις γεννιούνται, δείχνουν (με τον τρόπο τους!) τι έχουν ήδη μάθει. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα νήπια ακούνε κυρίως τα φωνήεντα και με αυτά εξοικειώνονται περισσότερο.

Μέχρι τώρα, οι επιστήμονες είχαν ανακαλύψει ότι τα νεογέννητα είναι έτοιμα να μάθουν και αρχίζουν να διακρίνουν την μητρική τους γλώσσα από τις υπόλοιπες κατά τους πρώτους μήνες της ζωής τους, όμως δεν υπήρχαν στοιχεία που να δείχνουν ότι η εκμάθηση της μητρικής γλώσσας ξεκινάει ήδη από τη μήτρα, κάτι που η νέα μελέτη υποδηλώνει.

«Είναι η πρώτη έρευνα που δείχνει ότι τα έμβρυα μαθαίνουν, προτού γεννηθούν, τους ιδιαίτερους ήχους της μητρικής γλώσσας. Έτσι, η μελέτη μας μετατοπίζει την μετρήσιμη αναγνώριση των ήχων της γλώσσας από τους έξι περίπου μήνες της ζωής του μωρού στο προγεννητικό στάδιο», δήλωσε η επικεφαλής της έρευνας.

Πηγη

Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2013

Το μυστήριο του νοητικού ελέγχου

Στην ταινία του Charlie Kaufman, «Η Αιώνια Λιακάδα ενός Καθαρού Μυαλού», ο Joel (που τον υποδύεται ο ηθοποιός Jim Carrey) έχει σβήσει τις μνήμες που είχε από μια θλιβερή ερωτική σχέση, διαδικασία στην οποία υποβλήθηκε από έναν κάπως ύποπτο ερευνητικό οργανισμό με το όνομα Lacuna Inc. Ο Lacuna χρησιμοποιεί «καινοτόμες, μη χειρουργικές διαδικασίες για εστιασμένη εξάλειψη προβληματικών αναμνήσεων». Όσα διηγείται βέβαια η ταινία είναι φανταστικά.


Ή μήπως δεν είναι; Αμερικανοί νευροεπιστήμονες αναπτύσσουν φάρμακα για τον χειρισμό των αναμνήσεων. Θεωρούν ότι τέτοιες φαρμακευτικές αγωγές θα μπορούσαν να βοηθήσουν άτομα να βελτιώσουν τις μνημονικές τους ικανότητες ή ακόμα να σβήσουν ανεπιθύμητες μνήμες, όπως κάποιες δυσάρεστες παιδικές αναμνήσεις που κρύβονται στην πίσω μεριά του μυαλού μας.
Σύμφωνα με τον Eric Kandel, νομπελίστα ερευνητή της μνήμης από το Πανεπιστήμιο Columbia στο Μανχάταν, τα φάρμακα που θα μπορούν να βελτιώσουν ή να σβήσουν τη μνήμη θα είναι διαθέσιμα μέσα στα επόμενα πέντε με δέκα χρόνια. Πάνω από 40 φάρμακα που σκοπεύουν στη βελτίωση της μνήμης αυτή τη στιγμή περνούν από κλινικές δοκιμές μέσω της Αμερικανικής Υπηρεσίας Ελέγχου Τροφίμων και Φαρμάκων (US Food and Drug Administration).
Και όσοι δεν αντέχουν να περιμένουν άλλα πέντε χρόνια, μπορούν να δοκιμάσουν την τύχη τους σε μια συνεδρία με τον διάσημο στις τεχνικές ελέγχου του νου, Derren Brown, για τον οποίο φημολογείται ότι «έχει την θαυμαστή ικανότητα να βάζει ιδέες στα κεφάλια των ανθρώπων». Αν και ο παραστάσεις που δίνει μπορούν να πείσουν και τους πιο δύσπιστους ότι κατέχει ιδιαίτερα υπερφυσικά χαρίσματα, ο ίδιος υποστηρίζει ότι επιτυγχάνει να ελέγχει το νου του ακροατηρίου του χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό από ταχυδακτυλουργία, υποβολή, ψυχολογία, παραπλάνηση και θεατρινισμούς. Με τις παραπάνω ικανότητες, μπορεί να επηρεάζει τις σκέψεις των ανθρώπων με υποβολές και με χειρισμό της διαδικασίας λήψης αποφάσεων.
Αν και ο ισχυρισμός του οργανισμού Lacuna Inc. για απάλειψη συγκεκριμένων προβληματικών αναμνήσεων μπορεί να φαίνεται σαν επιστημονική φαντασία, σε μια επίδειξη των ικανοτήτων του ο Brown μέσω υποβολών και χειρισμών, έκανε έναν ταξιτζή του Λονδίνου να ξεχάσει που βρίσκεται ένας διάσημος τουριστικός προορισμός (συγκεκριμένα, ο τεράστιος τροχός Λούνα Παρκ «London Eye» που βρίσκεται στη Νότια όχθη του Τάμεση). Ο νοητικός έλεγχος ήταν τόσο έντονος, που ο ταξιτζής σε κάποια στιγμή πέρασε δίπλα από τον συγκεκριμένο προορισμό μουρμουρίζοντας προβληματισμένος, ότι κάπου εδώ γύρω είναι.
Από την άλλη μεριά, υπάρχει και η επιλογή του υπνωτισμού, στην οποία ο υπνωτιζόμενος τίθεται σε μια κατάσταση έκστασης και η συγκεκριμένη μέθοδος μπορεί να χρησιμεύει για θεραπευτικούς σκοπούς ή για σκοπούς ψυχαγωγίας. Πολλοί υπνωτιστές ισχυρίζονται ότι μπορούν να βοηθήσουν ανθρώπους να σταματήσουν το κάπνισμα.
Ένας άλλος τρόπος για έλεγχο του νου είναι οι διαφημίσεις, όπου εμφυτεύονται υποσυνείδητα μηνύματα στο νου των ανθρώπων που τις βλέπουν ώστε να πειστούν να αγοράσουν διάφορα προϊόντα. Κάποιοι υποστηρίζουν ακόμα, ότι σύντομα θα περάσουμε στην εποχή των «υπερηχητικών μηνυμάτων», όπου οι διαφημιστές θα χρησιμοποιούν ανακαλύψεις της νευροτεχνολογίας για να βομβαρδίζουν τους εγκεφάλους των ανθρώπων με σήματα ώστε να τους διεγείρουν για να αγοράζουν.
Δεν είναι καθόλου παράξενο λοιπόν το γεγονός ότι το Διαδίκτυο είναι πλούσιο σε σελίδες με συνομωσιολογικές θεωρίες, μπορεί να βρει κανείς ακόμα και το πώς μπορεί να κατασκευάσει από αλουμινόχαρτο ένα καπέλο παρεκτροπής σημάτων υποβολής, ώστε να αποφύγει τα εκπεμπόμενα σήματα για νοητικό έλεγχο.
Είναι τελικά ο νοητικός έλεγχος μύθος ή πραγματικότητα; Σύμφωνα με τον καθηγητή E Mark Stern του Iona College στη Νέα Υόρκη, ο όρος «νοητικός έλεγχος» είναι κατασκευασμένος, αλλά είναι πιθανό να επηρεαστεί πλήρως ο εσωτερικός κόσμος ενός ατόμου. Κατά τον Stern, μπορεί να υπάρξει καλός και κακός νοητικός έλεγχος. Στην καλύτερή του εκδοχή, ο νοητικός έλεγχος μοιάζει με τον αυτό-έλεγχο, κάτι που συχνά χρησιμοποιείται ως προϊόν διαλογισμού. Αυτό μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμο για τη διαχείριση του πόνου.
Αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις όπως στις σέκτες, συμπληρώνει ο Stern. Εκεί, ο νοητικός έλεγχος υφίσταται όταν η σέκτα κυριαρχεί έναντι της συνείδησης ενός ατόμου μέσα από παρακινήσεις υπνωτιστικής φύσεως, συμπεριλαμβανομένων «βομβών αγάπης», επαίνων, συνεχούς επίβλεψης κάθε δράσης των στρατολογημένων μελών και τελικά με τη χρήση ως μέσο ελέγχου της ντροπής και της απειλής για απώθηση από τη σέκτα.
Ο νοητικός έλεγχος είναι σχετικώς πρόσφατη έννοια. Αρχικά αναδύθηκε ως επακόλουθο του πολέμου με την Κορέα, όταν εμφανίστηκαν ισχυρισμοί ότι οι Κινέζοι έκαναν πειράματα νοητικού ελέγχου στους αμερικανούς αιχμαλώτους πολέμου, όπως παρουσιάστηκε στην ταινία του 1962, «Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας» (The Manchurian Candidate). Από τότε, ο νοητικός έλεγχος ή ο όρος «πλύση εγκεφάλου» χρησιμοποιήθηκε για να εξηγήσει πολλά διαφορετικά φαινόμενα, από την καταναλωτική μας κουλτούρα, έως την προθυμία κάποιων ανθρώπων να προσυπογράψουν κάθε προτροπή χιλιαστικών σεκτών.
Υπάρχουν πολλές υποθετικές τεχνικές για νοητικό έλεγχο. Μεταξύ αυτών είναι η χρήση φαρμάκων για την επίτευξη μιας πιο χαλαρής κατάστασης του νου, η ύπνωση όπου ένα υποκείμενο τίθεται σε κατάσταση έκστασης και μπορεί να δεχτεί υποβολές από έναν υπνωτιστή, η παβλόφια εξάρτηση (πήρε το όνομά της από τα πειράματα του Ρώσου ψυχολόγου Ivan Pavlov ο οποίος μπορούσε να εξαρτήσει τα υποκείμενά του σε συγκεκριμένους τύπους συμπεριφοράς) και τέλος η κατήχηση, όπου κάποιο άτομο ή ομάδα που έχουν ισχύ αυθεντίας αναλαμβάνουν με τη χρήση προπαγάνδας ή και απειλών να διαμορφώσουν το νου και τα πιστεύω των υποκειμένων της κατήχησης.
Ωστόσο, ανάμεσα στους κοινωνιολόγους και τους ψυχολόγους ο νοητικός έλεγχος είναι μια κάπως αμφισβητούμενη θεωρία. Κάποιοι δεν πιστεύουν ότι ο ανθρώπινος νους μπορεί ποτέ να ελεγχθεί πλήρως από εξωτερικές δυνάμεις. Αν και δέχονται οι άνθρωποι μπορούν να πεισθούν να συμπεριφέρονται με συγκεκριμένο τρόπο κάτω από εξαναγκασμό ή απειλή (για παράδειγμα, τι δε θα έκανε κάποιος, εάν του είχαν βάλει ένα περίστροφο στον κρόταφο;), αμφιβάλλουν ότι κάποιοι μπορούν να γίνουν υποκείμενα χειρισμού μέσω ερωτικών διαφημίσεων, υπνωτικών ή ακόμα από ηγέτες σεκτών.
Ο Massimo Introvigne, ιδρυτής του Κέντρου Μελετών για Νέες Θρησκείες (Center for Studies on New Religions), πιστεύει ότι οι υποστηρικτές της θεωρίας του νοητικού ελέγχου αποκλείουν από τη θεωρία τους ένα σημαντικό στοιχείο, την ελεύθερη βούληση, την ικανότητά μας να σκεφτόμαστε για τον εαυτό μας ακόμα και κάτω από ακραίες συνθήκες. Σύμφωνα με τον Introvigne, ο νοητικός έλεγχος, ή ο «νοητικός χειρισμός» ή η «νοητική αποσταθεροποίηση» αποτελούν πιο επιστημονικοφανείς όρους για την πλύση εγκεφάλου. Υποστηρίζει ότι ο συγκεκριμένος όρος έχει αναιρεθεί από πολλούς ερευνητές της νοητικής υγείας και ότι τον χρησιμοποιούμε συχνά για να χαρακτηρίσουμε συμπεριφορά που δεν την κατανοούμε πλήρως.
Ίσως τελικά να είναι κάπως τραβηγμένο να φτιάξουμε καπέλα από αλουμινόχαρτο για να προστατευτούμε, αλλά η υπόθεση του νοητικού ελέγχου δεν έχει ακόμα κλείσει, ίσως τώρα, με την μεγάλη ανάπτυξη των νευροεπιστημών να ανοίξει για τα καλά. Δεν έχουμε παρά να περιμένουμε να δούμε τα πορίσματα των ερευνών.

Μετάφραση - Απόδοση - Σχολιασμός: Αμαλία Τσακίρη, για το ESOTERICA.gr

Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2013

Xρώμα ματιών και σχήμα προσώπου μαρτυρούν την αξιοπιστία μας

Ήττα για τους γαλανομάτηδες

Σύμφωνα με τους Τσέχους ερευνητές, είναι το χρώμα των ματιών σε συνδυασμό με το σχήμα του προσώπου που μετρά και κάνει τη διαφορά (Φωτογραφία: Associated Press)
Σύμφωνα με τους Τσέχους ερευνητές, είναι το χρώμα των ματιών σε συνδυασμό με το σχήμα του προσώπου που μετρά και κάνει τη διαφορά

Οι άνθρωποι βλέπουν τους καστανομάτηδες ως πρόσωπα μεγαλύτερης εμπιστοσύνης σε σχέση με τους γαλανομάτηδες, εκτός και αν οι τελευταίοι έχουν φαρδύ πρόσωπο, σύμφωνα με επιστημονική έρευνα που έγινε από το Πανεπιστήμιο του Καρόλου της Πράγας.

Η έρευνα για πρώτη φορά συσχετίζει το χρώμα των ματιών και το σχήμα του προσώπου ενός ανθρώπου, με το πόσο αξιόπιστος φαίνεται στους γύρω του.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Καρόλου της Πράγας, με επικεφαλής τον Γιάροσλαβ Φλεγκρ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «PLoS ONE», ζήτησαν από μια ομάδα 238 εθελοντών να αξιολογήσουν τις φωτογραφίες 40 ανδρών και 40 γυναικών.

Οι άνδρες με γαλανά μάτια και λεπτό μακρύ πρόσωπο βαθμολογήθηκαν ως λιγότερο αξιόπιστοι, αν και το ίδιο δεν φάνηκε να συμβαίνει με τα γυναικεία πρόσωπα.

Γενικότερα, το σχήμα του προσώπου μιας γυναίκας -πέρα από τα μάτια- δεν φαίνεται να επηρεάζει την εντύπωση, που σχηματίζουν οι άλλοι για το βαθμό αξιοπιστίας της.

Από την άλλη, τα γυναικεία πρόσωπα κρίνονται γενικά ως πιο αξιόπιστα σε σχέση με τα ανδρικά. Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες με καστανά μάτια θεωρήθηκαν πρόσωπα άξια μεγαλύτερης εμπιστοσύνης.

Τα πιο στρογγυλά ανδρικά πρόσωπα, με μεγαλύτερο στόμα και σαγόνι, έγιναν αντιληπτά ως πιο αξιόπιστα σε σχέση με τα πιο στενόμακρα πρόσωπα. Η «προκατάληψη» αυτή ισχύει άσχετα από το αν αυτός που κρίνει κάποιον άλλο, είναι άνδρας ή γυναίκα, γαλανομάτης ή καστανομάτης.

Είναι όμως αξιοσημείωτο ότι αυτό καθεαυτό το χρώμα των ματιών δεν είναι εκείνο που καθορίζει την αξιοπιστία του ατόμου. Αν φαίνονται μόνο τα μάτια του, δεν διαπιστώνεται κάποια σημαντική διαφορά μεταξύ καστανομάτηδων και γαλανομάτηδων, όσον αφορά το αίσθημα εμπιστοσύνης που γεννούν.

Σύμφωνα με τους Τσέχους ερευνητές, είναι το χρώμα των ματιών σε συνδυασμό με το σχήμα του προσώπου που μετρά και κάνει τη διαφορά.

Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι γενικότερα οι γαλανομάτηδες έχουν πιο γωνιώδη πρόσωπα, πιο μακρύ σαγόνι, πιο στενό στόμα, πιο μικρά μάτια και πιο απομακρυσμένα φρύδια.

Αντίθετα, οι καστανομάτηδες τείνουν να έχουν πιο μεγάλο στόμα, πιο πλατύ σαγόνι, μεγαλύτερη μύτη και πιο σμιχτά φρύδια.

Είναι αυτός ο δεύτερος συνδυασμός ματιών-προσώπου που δημιουργεί μεγαλύτερο αίσθημα εμπιστοσύνης στους άλλους, σε σχέση με τον πρώτο συνδυασμό. Οι λόγοι όμως γι' αυτή την ενδόμυχη προτίμηση παραμένουν άγνωστοι.

Πηγη

Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2013

Παράξενο αλλά αληθινό: Οι αστροναύτες ψηλώνουν στο διάστημα

Οι αστροναύτες στο διάστημα μπορούν να ψηλώσουν κατά 3% κατά τη διάρκεια της περιόδου που βρίσκονται σε περιβάλλον μικροβαρύτητας σύμφωνα με τους επιστήμονες της NASA.


Αυτό σημαίνει πως ένα άτομο ύψους περίπου 180 εκατοστών θα μπορούσε να κερδίσει έως και 5 εκατοστά ενώ βρίσκεται σε τροχιά. Αν και οι επιστήμονες γνώριζαν πως οι συνθήκες που επικρατούν στο διάστημα επηρεάζουν το ύψος των αστροναυτών, ωστόσο είναι η πρώτη φορά που επιχειρούν με υπέρηχους να βρουν ακριβώς τι συμβαίνει στο σώμα τους.

Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο επιμηκύνεται η σπονδυλική στήλη σε συνθήκες μικροβαρύτητας θα μπορούσε να βοηθήσει τους γιατρούς να αναπτύξουν αποτελεσματικότερες τεχνικές αποκατάστασης των αστροναυτών, όταν αυτοί επιστρέφουν στη Γη.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει πως όταν η βαρύτητα είναι μικρότερη τότε οι ενώσεις των σπονδύλων χαλαρώνουν και η σπονδυλική στήλη επιμηκύνεται. Ωστόσο, όπως σημειώνουν οι επιστήμονες στο Space.com, αυτή η αύξηση του ύψους είναι περιστασιακή, καθώς όταν οι αστροναύτες πατήσουν στη Γη το ύψος τους επιστρέφει στο φυσιολογικό επίπεδο.

Το επόμενο διάστημα οι ερευνητές θα συνεχίσουν τις μετρήσεις στους αστροναύτες ώστε να καταγράψουν το τρόπο με τον οποίο συντελείται η αλλαγή στο ύψος τους μετά από 30, 90 και 150 ημέρες σε συνθήκες μικροβαρύτητας.

Πηγη

Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2013

Έρευνα που εξηγεί: γιατί οι γυναίκες ουρλιάζουν κατά τη διάρκεια του σεξ


Ο Christopher Ryan, συντάκτης γνωστού μηνιαίου περιοδικού έκανε μία έρευνα που όχι μόνο μας αφορά, αλλά έχει και ιστορικό ενδιαφέρον. Έχετε προσέξει πόσο φωνάζουν οι γυναίκες κατά τη διάρκεια του σεξ; μπορεί οι άντρες να φημίζονται για τις σεξουαλικές τους ορέξεις, οι γυναίκες όμως είναι εκείνες που φροντίζουν για να το μάθουν και οι 5 όροφοι της πολυκατοικίας πως ο καλός τους είναι ντούρος.

Η απάντηση στο γιατί οι γυναίκες ουρλιάζουν πάει πίσω στην πρωτόγονη εποχή, ενώ αφορά όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου. Το σεξ δεν είναι μόνο ερωτική διαδικασία, αλλά και έπαθλο μετά από σκληρό ανταγωνισμό μεταξύ των αρσενικών, ενώ έχει και τη βασική αναπαραγωγική αξία. Το θηλυκό φωνάζει και βγάζει ήχους με τους οποίους όχι μόνο προσελκύει και άλλους άντρες αλλά δίνει πληροφορίες για το ποια είναι, τι θέλει και πόσο καλό είναι το αρσενικό που την έχει υποτάξει.

Την επόμενη φορά που θα ακούσετε μία γάτα να νιαουρίζει έξαλλη θυμηθείτε πως οι επιστήμονες κατατάσσουν και εσάς στην ίδια κατηγορία.

Πηγή

Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2013

Αμφισβητείται η κρατούσα θεωρία για το σχηματισμό αναμνήσεων

Δεν ήταν τόσο απλό

Τελικά η μακροπρόθεσμη μνήμη δεν δείχνει να εξαρτάται από ένα ένζυμο-κλειδί (Πηγή: Jeff Miller, University of Winsconsin-Madison)  
Τελικά η μακροπρόθεσμη μνήμη δεν δείχνει να εξαρτάται από ένα ένζυμο-κλειδί

Εδώ και μια πενταετία, ένα ένζυμο του εγκεφάλου που υποτίθεται ότι μεσολαβεί στο σχηματισμό μακροπρόθεσμων αναμνήσεων μονοπωλεί το ενδιαφέρον νευροεπιστημόνων που μελετούν τη μνήμη. Τώρα, όμως, δύο ανεξάρτητες ερευνητικές ομάδες στις ΗΠΑ διαπιστώνουν ότι η μνήμη ποντικών στους οποίους απουσιάζει αυτό το μόριο-κλειδί παραδόξως λειτουργεί κανονικά.
«Σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία, όταν κανείς μαθαίνει κάτι ενισχύονται οι συνδέσεις μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων οι οποίες ονομάζονται συνάψεις» εξηγεί ο Ρίτσαρντ Χούγκανιρ του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς. «Το ερώτημα που προκύπτει είναι πώς ακριβώς συμβαίνει αυτή η ενίσχυση των συνάψεων».
Μια πειστική απάντηση στο ερώτημα αυτό είχε έρθει το 2007 από τον Δρ Τοντ Σάκτορ του Ιατρικού Κέντρου SUNY στη Νέα Υόρκη. Η ομάδα του Σάκτορ ανακάλυψε ένα μόριο, με την ονομασία ZIP, το οποίο υποτίθεται ότι μπλοκάρει τη δράση του ενζύμου PKM-ζ στον εγκέφαλο.
Ο ερευνητής έγινε πρωτοσέλιδο όταν ανακοίνωσε ότι η χορήγηση του ZIP σε ποντίκια διαγράφει εντελώς τις μακροπρόθεσμες αναμνήσεις τους (οι οποίες μπορούν να εξεταστούν και να μετρηθούν με στάνταρτ συμπεριφορικά τεστ). Το συμπέρασμα ήταν ότι το PKM-ζ παίζει ρόλο-κλειδί στη μακροπρόθεσμη μνήμη.
Όπως διαπιστώνεται τώρα, το συμπέρασμα αυτό δεν ήταν ασφαλές. Σε μια προσπάθεια να προσδιορίσει με βεβαιότητα σε ποιο μόριο-στόχο δρα το ZIP, o Δρ Χούγκανιρ στο Τζον Χόπκινς δημιούργησε γενετικά τροποποιημένα ποντίκια από τα οποία απουσιάζει εντελώς το γονίδιο του PKM-ζ.
Περιέργως, τα πειραματόζωα δεν παρουσίαζαν κανένα πρόβλημα μνήμης. «Τα αποτελέσματα δεν ήταν αυτά που περιμέναμε. Νομίζαμε ότι η ικανότητα ενίσχυσης των συνάψεων θα επηρεαζόταν, αυτό όμως δεν συνέβη» σχολιάζει ο ερευνητής.
Χωρίς το PKM-ζ, επισημαίνει, «δεν υπάρχουν πολλές πειστικές εναλλακτικές εξηγήσεις για το πώς διατηρούνται οι μακροπρόθεσμες αναμνήσεις».
Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο Nature, μαζί με μια ανεξάρτητη μελέτη του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο, η οποία είχε παρόμοια μεθοδολογία και καταλήγει στα ίδια συμπεράσματα.
Οι ερευνητές μπόρεσαν εξάλλου να αποκλείσουν το ενδεχόμενο να είχε βρει ο εγκέφαλος των πειραματόζωων εναλλακτικό δρόμο για το σχηματισμό αναμνήσεων. Τα πειράματα όμως έδειξαν ότι η λειτουργία της μνήμης δεν επηρεάζεται σε φυσιολογικά πειραματόζωα ακόμα και αν το ένζυμο PKM-ζ μπλοκαριστεί απότομα, πριν προλάβει ο εγκέφαλος να ενεργοποιήσει κάποιο εναλλακτικό μεταβολικό μονοπάτι.
Οι νέες έρευνες δείχνουν λοιπόν να αμφισβητούν την επικρατούσα άποψη για τη μακροπρόθεσμη μνήμη. Ωστόσο, δεν αμφισβητούν την ικανότητα του μορίου ZIP να μπλοκάρει και να διαγράφει αναμνήσεις -το μόριο λειτουργεί, απλώς δεν μπλοκάρει το PKM-ζ
Το επόμενο βήμα των ερευνητών είναι να προσδιορίσουν ποιος είναι ο πραγματικός μοριακός στόχος στον οποίο δρα αυτή η μυστηριώδης ουσία.

Πηγη

Τετάρτη 2 Ιανουαρίου 2013

Αυξάνονται οι ιδιοφυΐες, σύμφωνα με έρευνα

Οι ιδιοφυείς άνθρωποι αυξάνονται, με τις γυναίκες να ενισχύουν τα ποσοστά τους.

Η ανθρώπινη ευφυΐα υπήρξε ανέκαθεν ακανθώδες θέμα για τις επιστήμες, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις διακυμάνσεις της μεταξύ των φύλων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αντίδραση στις δηλώσεις του πρώην προέδρου του Χάρβαρντ, Λάρι Σάμερς το 2005, σχετικά με τη μειωμένη ικανότητα των γυναικών στα μαθηματικά και τις θετικές επιστήμες.

Στην αντιπαράθεση αυτή ρίχτηκαν πρόσφατα ερευνητές του Πανεπιστημίου Ντιούκ, που κατέληξαν σε δύο σημαντικά συμπεράσματα.

Πρώτον, ότι το «φαινόμενο Φλιν» ισχύει και ενισχύεται διαρκώς. Με τον όρο αυτό, οι επιστήμονες εννοούν τη σταδιακή και διαρκή άνοδο των επιπέδων IQ σε άνδρες και γυναίκες, που εκδηλώνεται κατά κύριο λόγο στους πλέον ευφυείς και δεύτερον, ότι η ιστορική διαφορά ευφυΐας μεταξύ ανδρών και γυναικών έχει πλέον εξαφανισθεί.

Αν και η μελέτη δεν υποστηρίζει ότι εισάγει θέσφατα, το εύρος του δείγματός της είναι τέτοιο που ακόμα και οι πλέον σκεπτικιστές υποχρεώνονται να καμφθούν στα πορίσματά της.

Αν και οι επιστήμονες δεν έχουν καταλήξει στα αίτια εμφάνισης του «φαινομένου Φλιν», οι γνώμες συγκλίνουν στις ωφέλιμες επιπτώσεις της βελτιωμένης διατροφής, καθώς και της πληθώρας ερεθισμάτων που απολαμβάνει ο σύγχρονος άνθρωπος.

Πηγη