H εκρηκτική λάμψη κατά τον οργασμό

Πρώτη μαγνητική απεικόνιση γυναικείου εγκεφάλου σε κορύφωση

Γιατί δεν ξέρουμε τίποτα

Κι όμως, εκεί που νομίζουμε ότι ξέρουμε τα πάντα! Η διαφορά μεταξύ του εξυπνάκια και του επιστήμονα είναι μία και απλή: ο εξυπνάκιας νομίζει ότι τα ξέρει όλα, την ίδια στιγμή που ο επιστημονικός νους παραδέχεται ότι δεν γνωρίζει τίποτα.

«Ανάσταση» νεκρού σπουργιτιού μέσω ρομποτικής

Το όλο πείραμα παραπέμπει σε ιστορίες επιστημονικής φαντασίας: επιστήμονες του πανεπιστημίου Duke στη Βόρεια Καρολίνα συνεργάστηκαν με φοιτητές μηχανολογίας και έναν ταριχευτή για να «αναστήσουν» μέσω της ρομποτικής ένα σπουργίτι και να μελετήσουν τη συμπεριφορά των άλλων απέναντί του.

Εντόπισαν το πρώτο υβρίδιο ανθρώπου και Νεάντερταλ

Ερευνητές ανακοίνωσαν πως εντόπισαν το πρώτο υβρίδιο ανθρώπου και Νεάντερταλ. Η σχετική έκθεση δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Plos One.

Ερευνητές βρήκαν το γονίδιο που επαναφέρει έναν γηρασμένο εγκέφαλο στην εφηβική κατάσταση

Είναι προφανές ότι ο εγκέφαλος λειτουργεί καλύτερα όταν ο άνθρωπος βρίσκεται στην εφηβεία, υπό την έννοια ότι μαθαίνει πιο εύκολα και επουλώνεται πιο γρήγορα απ’ ότι σε μεγαλύτερη ηλικία, κάτι που νοιώθουμε όλοι μας όσο περνούν τα χρόνια. Επομένως, δε θα μας πείραζε να μπορούσαμε να επαναφέρουμε το μυαλό μας στην κατάσταση που ήταν τότε.

Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2012

Οι πιο sexy προφορές του κόσμου


Χαρακτηριστικό ιρλανδικό αξάν, αισθησιακά ισπανικά ή πολύ «καυτά» Βραζιλιάνικα είναι μερικές γλώσσες που θα συναντήσετε διαβάζοντας τη λίστα του CNNGo με τις 12 πιο σέξι προφορές στον κόσμο, όπως ψηφίστηκαν από τους επισκέπτες του.

Ταξιδεύοντας ανά τον κόσμο, εκτός του ότι ανακαλύπτει κανείς νέους πολιτισμούς, έρχεται σε επαφή και με τους locals, και όπως αναφέρει και το CNNGo μια ξένη γλώσσα μπορεί να γίνει το καλύτερο αφροδοσιακό για έναν ταξιδιώτη. Πόσες φορές άλλωστε δεν έχετε χαμογελάσει στην προσπάθεια ενός τουρίστα να πει στα ελληνικά τα πολύ απλά «καλημέρα» και «καληνύχτα»;
Μπορεί τα ελληνικά να μην περιλαμβάνονται στη λίστα, παρόλα αυτά αξίζει να δείτε ποιες γλώσσες από τις περίπου 7.000 που υπάρχουν σε όλο τον πλανήτη ψηφίστηκαν ως οι πιο σέξι από τους επισκέπτες του αμερικανικού site, επιβεβαιώνοντας ότι μια προφορά μπορεί να είναι το ίδιο σαγηνευτική με ένα ωραίο χαμόγελο.


Όταν μιλάμε για ρομάντζο τότε αμέσως μας έρχεται στο μυαλό να πούμε σχεδόν τραγουδιστά «Ti amo». Τα ιταλικά, όπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο, βρίσκονται στην κορυφή της λίστας. Αν επισκεφτεί κανείς τη χώρα δεν υπάρχει περίπτωση να μην ερωτευτεί τη γλώσσα. Από τις πλέον ερωτικές και αισθησιακές γλώσσες είναι και τα γαλλικά που βρίσκονται στη  δεύτερη θέση. Κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί σε κάποιον που μιλάει έστω και λίγα γαλλικά κάνοντας αυτομάτως τους Γάλλους να ακούγονται σέξι ακόμα και όταν ξεφυσάνε. Το «θ» αντικαθιστά το «σ» και αυτό είναι αρκετό για να βρίσκονται τα ισπανικά στην τρίτη θέση. Ακόμα και όταν προσπαθεί κανείς να διαβάσει τον κατάλογο ενός ισπανικού εστιατορίου οι λέξεις ακούγονται αισθησιακές και γεμάτες πάθος, αντιπροσωπεύοντας απόλυτα το ταμπεραμέντο των Ισπανών.



Και αν αναρωτιέστε σε ποια θέση βρίσκεται η - για πολλούς σέξι - αγγλική προφορά τότε θα πρέπει να κοιτάξετε πιο χαμηλά στη λίστα, και συγκεκριμένα στο νούμερο 7 μετά τα Ιρλανδικά, ενώ στην 8η θέση θα συναντήσετε την ιδιαίτερη προφορά της Αμερικής του Νότου. Αναλυτικά ολόκληρη η λίστα με τις 12 πιο σέξι προφορές γλώσσας στον κόσμο σύμφωνα με το CNNGo έχει ως εξής:

1. Ιταλικά
2. Γαλλικά
3. Ισπανικά
4. Τσέχικα
5. Νιγηριανά
6. Ιρλανδικά
7. Αγγλικά
8. Αμερικάνικα του Νότου
9. Βραζιλιάνικα / Πορτογαλικά
10. Διάλεκτοι του Τρινιντάντ
11. Ταϊλανδέζικα
12. Αργεντίνικα

Πηγή

Ακούστε πώς οι ποντικοί φλερτάρουν τα κορίτσια

Υπερηχητικές καντάδες

Οικιακό ποντίκι, τροβαδούρος του έρωτα (Φωτογραφία: Associated Press)
Οικιακό ποντίκι, τροβαδούρος του έρωτα


Οι άνθρωποι στο ισόγειο μπορεί να μην αντιλαμβάνονται τίποτα, κι όμως τα τρωκτικά στη σοφίτα επιδίδονται σε διαγωνισμούς τραγουδιού με έπαθλο την ομορφότερη κοπέλα: Τα αρσενικά ποντίκια διαλαλούν τα προτερήματά τους με υπερηχητικές καντάδες, οι οποίες μάλιστα θυμίζουν πουλιά που κελαηδούν, αποκαλύπτουν ηχογραφήσεις και φασματικές αναλύσεις.

 Η ποντικίσια καντάδα σε αργή ταχύτητα

00:000%

Τα οικιακά ποντίκια (Mus musclulus) είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι εκπέμπουν ήχους πέρα από τις δυνατότητες του ανθρώπινου αφτιού. Μέχρι σήμερα, όμως, οι ζωολόγοι πίστευαν ότι επρόκειτο απλώς για τσιρίδες υπερήχων.

Η ηχογράφηση των ήχων και η αναπαραγωγή τους σε χαμηλή ταχύτητα αποκαλύπτει τώρα ότι πρόκειται για περίπλοκα φωνήματα με αρκετά από τα χαρακτηριστικά των τραγουδιών που χρησιμοποιούν στις ερωτοτροπίες τους τα πουλιά.

Στην πρώτη από τις δύο μελέτες που παρουσιάζουν ερευνητές του Κτηνιατρικού Πανεπιστημίου της Βιέννης, o Δρ Ντάστιν Πεν και οι συνεργάτες του έπιασαν άγρια οικιακά ποντίκια και τα μετέφεραν στο εργαστήριο. Εκεί, διαπίστωσαν ότι τα αρσενικά οικιακά ποντίκια αρχίζουν να τραγουδούν στο φάσμα των υπερήχων όταν μυριστούν κάποιο θηλυκό, και ότι τα τραγούδια αυτά δείχνουν να έλκουν τα θηλυκά.

Τα αποτελέσματα αυτού του πειράματος δημοσιεύονται στην επιθεώρηση Physiology & Behavior.

Σε δεύτερη φάση, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν λογισμικό ψηφιακού ήχου για να αναλύσουν τα φασματικά χαρακτηριστικά των καντάδων. Η ανάλυση έδειξε ότι τα τραγούδια των αρσενικών περιέχουν «υπογραφές» ή «ηχητικά αποτυπώματα», τα οποία διαφέρουν από το ένα ποντίκι στο άλλο.

Επιπλέον, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα τραγούδια αρσενικών ποντικών που προέρχονται από τους ίδιους γονείς παρουσιάζουν ομοιότητες μεταξύ τους, οι οποίες γίνονται αντιληπτές από τα θηλυκά και τους επιτρέπουν να αποφεύγουν το ζευγάρωμα με τα αδέλφια τους.

Το ενδιαφέρον είναι ότι, όταν το πείραμα επαναλήφθηκε με ποντίκια εργαστηρίου, στα οποία η αιμομιξία είναι πολύ συχνή, τα αποτελέσματα ήταν διαφορετικά, καθώς τα αρσενικά εξέπεμπαν ήχους με λιγότερες συλλαβές υψηλής συχνότητας.

Η παρατήρηση αυτή δείχνει να επιβεβαιώνει τις υποψίες ότι οι φωνητικές ικανότητες εξαρτώνται και από γενετικούς παράγοντες.

Η δεύτερη αυτή μελέτη δημοσιεύεται στο Journal of Ethology.

Οι ερευνητές στη Βιέννη σκοπεύουν τώρα να συνεχίσουν τη μελέτη προκειμένου να δουν κατά πόσο τα θηλυκά ποντίκια δείχνουν προτίμηση στα αρσενικά με το πιο πλούσιο, ή περίπλοκο, ρεπερτόριο.

«Φαίνεται ότι τα οικιακά ποντίκια θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα νέο ζωικό μοντέλο για τη μελέτη του τραγουδιού στα ζώα» σχολιάζει ο Δρ Πεν.

«Ποιος θα είχε σκεφτεί κάτι τέτοιο;»

Πηγή

O Πολικός Αστέρας «δείχνει να συρρικνώνεται χρόνο με το χρόνο»

Ένα άστρο αδυνατίζει
O Πολικός Αστέρας είναι το σημείο γύρω από το οποίο φαίνεται να περιστρέφεται ο νυχτερινός ουρανός
O Πολικός Αστέρας είναι το σημείο γύρω από το οποίο φαίνεται να περιστρέφεται ο νυχτερινός ουρανός 
Το αστέρι που χρησιμοποιούν εδώ και αιώνες οι ναυτικοί για να προσανατολίζονται χάνει μάζα με γρήγορο ρυθμό, υποδεικνύει ανάλυση των δεδομένων που έχουν συγκεντρωθεί από το 1844 μέχρι σήμερα. Κάθε χρόνο, υπολογίζουν οι ερευνητές, ο Πολικός Αστέρας χάνει αέρια από την ατμόσφαιρά του τα οποία έχουν περίπου τη μάζα της Γης.

Ο Πολικός Αστέρας, γνωστός και ως Polaris ή α της Μικρής Άρκτου, βρίσκεται σχεδόν πάνω στη νοητή προέκταση του άξονα της Γης, γι΄αυτό και φαίνεται να βρίσκεται πάντα πάνω από τον γεωγραφικό βορρά.

Για να βρει κανείς πού είναι ο βορράς, χωρίς να χρησιμοποιήσει πυξίδα, το μόνο που χρειάζεται να κάνει είναι να εντοπίσει τον Πολικό Αστέρα στην άκρη της «λαβής» της Μικρής Άρκτου.

O Πολικός Αστέρας βρίσκεται στην άκρη της Μικρής Άρκτου

Το περίεργο με το αστέρι των ναυτικών είναι ότι η φωτεινότητά του ακολουθεί έναν κύκλο αυξομείωσης με περίοδο τεσσάρων ημερών. Και αυτή ακριβώς η ιδιαιτερότητά του επέτρεψε σε αστροφυσικούς του Πανεπιστημίου της Βόννης να μετρήσουν με σχετική ακρίβεια τη μάζα του.

Καθώς η βαρύτητα του άστρου τραβά προς τα μέσα τα εξωτερικά στρώματα αερίου, ο Πολικός Αστέρας σχηματίζει κάτω από την επιφάνειά του ένα αδιαφανές στρώμα που εμποδίζει την ακτινοβολία να δραπετεύσει και μειώνει έτσι τη λαμπρότητά του. Η ακτινοβολία όμως συνεχίζει να συσσωρεύεται κάτω από αυτό το αδιαφανές στρώμα, μέχρι που τελικά το θερμαίνει και το διαστέλλει τόσο πολύ ώστε να ξαναγίνει διαφανές, αυξάνοντας εκ νέου τη φωτεινότητα.

Εξετάζοντας μετρήσεις της λαμπρότητας από το 1844 έως σήμερα, ο Δρ Χίλντινγκ Νέιλσον και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι ο κύκλος αυξομείωσης της φωτεινότητας δεν είναι σταθερός: Τον 19ο αιώνα διαρκούσε 12 λεπτά περισσότερο από ό,τι σήμερα, και κάθε χρόνο μειώνεται κατά 4,5 δευτερόλεπτα.

Ο ρυθμός μείωσης της περιόδου αυξομείωσης δεν μπορεί να εξηγηθεί παρά μόνο αν δεχτούμε ότι το άστρο χάνει μάζα, αναφέρει ο Νέιλσον στο έγκριτο Astrophysical Journal Letters. H oμάδα του υπολογίζει μάλιστα ο Πολικός Αστέρας χάνει μάζα την ώρα που το αδιαφανές στρώμα «σκάει» προς τα έξω και εκτινάσσει αέριο στο Διάστημα.

Η ετήσια απώλεια μάζας ισούται περίπου με τη μάζα της Γης, ή με το ένα εκατομμυριοστό της μάζας του ίδιου του άστρου.

Το συμπέρασμα, όμως, δεν βρίσκει σύμφωνους όλους τους ερευνητές. Όπως σχολιάζει ο δικτυακός τόπος του περιοδικού Science, η μελέτη του Νέιλσον βασίζεται στην υπόθεση ότι ο Πολικός Αστέρας είναι ένα γερασμένο άστρο, που έχει χάσει το μεγαλύτερο μέρος του καύσιμου υδρογόνου, και συντηρείται πλέον από την πυρηνική σύντηξη ήλιου.

Ένας άλλος αστροφυσικός, ο Ντέιβιντ Τέρνερ του Πανεπιστημίου Σεντ Μέρι του Καναδά, πιστεύει ότι το άστρο είναι πολύ νεαρότερο. Και το γεγονός ότι βρίσκεται σε πιο πρώιμα στάδια της εξέλιξής του επιτρέπει να εξηγηθεί η επιβράδυνση του παλμού χωρίς να υπάρχει απώλεια μάζας.

Για να ισχύει όμως αυτό που ισχυρίζεται ο Τέρνερ, ο Πολικός Αστέρας θα έπρεπε να είναι λιγότερο λαμπρός σε απόλυτους όρους. Και αν είναι λιγότερο λαμπρός, πρέπει να δεχτούμε ότι βρίσκεται σε πιο μικρή απόσταση, προκειμένου να εξηγηθεί η φαινόμενη λαμπρότητά του στον ουρανό.

Ο Τέρνερ υποστηρίζει έτσι ότι ο Πολικός Αστέρας δεν είναι γερασμένος, δεν χάνει μάζα και βρίσκεται σε απόσταση 325 ετών φωτός από τη Γη.

Η νέα μελέτη, όμως, βασίστηκε στην υπόθεση ότι το άστρο απέχει από τη Γη περισσότερο, περίπου 425 έτη φωτός. Αυτή είναι εξάλλου η απόσταση που δέχονται οι περισσότεροι αστρονόμοι.

Την τελική απάντηση θα μπορούσε να δώσει το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, το οποίο μπορεί να προσδιορίσει την απόσταση του άστρου με μεγαλύτερη ακρίβεια.

Ο Πολικός Αστέρας, λοιπόν, είτε βρίσκεται πιο κοντά από ό,τι νομίζαμε, ή, το πιθανότερο, συρρικνώνεται ταχύτατα καθώς πλησιάζει το τέλος της ζωής του.

Πηγή

Ηλιος αντί για εξωσωματική

Η αύξηση των επιπέδων βιταμίνης D αυξάνει τη γονιμότητα σε άνδρες και γυναίκες
Ηλιος αντί για εξωσωματική
Οι διακοπές σε ένα ηλιόλουστο μέρος ίσως αποτελούν τη λύση στα προβλήματα γονιμότητας πολλών ζευγαριών

Τα ζευγάρια που προσπαθούν να κάνουν παιδί και δεν τα καταφέρνουν,  προτού καταφύγουν σε μεθόδους υποβοήθησης της αναπαραγωγής, καλό θα ήταν να κάνουν διακοπές σε ένα ηλιόλουστο μέρος! Και αυτό όχι μόνο επειδή οι διακοπές κάνουν καλό στη ρομαντική διάθεση αλλά διότι το φως του ήλιου φαίνεται να δίνει ώθηση τόσο στην ανδρική όσο και στη γυναικεία γονιμότητα μέσω της αύξησης των επιπέδων της βιταμίνης D στον οργανισμό.
«Κλειδί» γονιμότητας
Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Γκρατς στην Αυστρία αναφέρουν με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό περιοδικό «European Journal of Endocrinology» ότι ανακάλυψαν μετά από μετα-ανάλυση προηγούμενων μελετών πως η βιταμίνη D αποτελεί «κλειδί» σε ό,τι αφορά την ορμονική ισορροπία στις γυναίκες αλλά και την αύξηση του αριθμού των σπερματοζωαρίων στους άνδρες.
Τα νέα ευρήματα μαρτυρούν ότι σε κάποιες περιπτώσεις τα ζευγάρια καταφεύγουν σε θεραπείες για την υποβοήθηση της αναπαραγωγής οι οποίες συνδέονται με μεγάλο κόστος (κυριολεκτικό και ψυχολογικό) τη στιγμή που θα μπορούσαν να λύσουν τα προβλήματα γονιμότητάς τους απλώς… κάνοντας μια βόλτα στον ήλιο.
Η μετα-ανάλυση των αυστριακών ειδικών έδειξε ότι στις γυναίκες η βιταμίνη D αυξάνει τα επίπεδα των οιστρογόνων κατά 21% και της προγεστερόνης κατά 13% ρυθμίζοντας τον εμμηνορροϊκό κύκλο και αυξάνοντας τις πιθανότητες σύλληψης.
Στους άνδρες η αποκαλούμενη βιταμίνη του ήλιου (ονομάζεται έτσι διότι ο κύριος τρόπος για τη σύνθεσή της είναι η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία) είναι ζωτικής σημασίας για τη σωστή ανάπτυξη του σπέρματος. Παράλληλα αυξάνει τα επίπεδα της ανδρικής ορμόνης τεστοστερόνης δίνοντας ώθηση στη σεξουαλική επιθυμία των ανδρών.

Εξήγηση για τα χειμερινά ποσοστά σύλληψης
Σύμφωνα με τους ερευνητές η επίδραση της βιταμίνης D τόσο στις ανδρικές όσο και στις γυναίκες ορμόνες του φύλου δίνει μια εξήγηση στο γιατί τα ποσοστά σύλληψης μειώνονται τον χειμώνα και εμφανίζουν αύξηση το καλοκαίρι, τουλάχιστον στις βορειοευρωπαϊκές χώρες οι οποίες κατά τους χειμερινούς μήνες «πάσχουν» σε ό,τι αφορά τον ήλιο.
Σε δική τους μάλιστα μελέτη που περιελάμβανε περί τους 2.300 άνδρες, οι επιστήμονες από το Γκρατς ανακάλυψαν ότι τα επίπεδα της βιταμίνης D αλλά και της τεστοστερόνης εμφανίζουν τη μεγαλύτερη αύξησή τους τον Αύγουστο ενώ βρίσκονται στο πιο χαμηλό σημείο τους τον Μάρτιο, αμέσως μετά το τέλος του χειμώνα.
Παράλληλα άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες έχουν μικρότερη ωορρηξία αλλά και μειωμένες πιθανότητες να διαθέτουν καλά ωάρια, ικανά να εμφυτευθούν στη μήτρα κατά τους χειμερινούς μήνες.

Παρόμοια αποτελέσματα και στα ζώα
Η σύνδεση μεταξύ ηλιοφάνειας και γονιμότητας έχει προκύψει και μέσα από μελέτες σε ζώα, σύμφωνα με τη μετα-ανάλυση. Για παράδειγμα θηλυκά τρωκτικά που ζούσαν σε συνθήκες απόλυτου σκότους παρουσίασαν μικρότερα ποσοστά γονιμότητας ενώ παράλληλα εμφάνισαν και περισσότερες επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη. Την ίδια στιγμή αρσενικά τρωκτικά που ζούσαν σε συνθήκες έλλειψης φωτός παρουσίασαν σημαντική πτώση στα ποσοστά επίτευξης σύλληψης – συγκεκριμένα κατά 73%.
Σύμφωνα πάντως με την επικεφαλής των ερευνητών δρα Ελίζαμπεθ Λέρτσμποουμ αν και η ηλιοφάνεια φαίνεται να αυξάνει τη γονιμότητα, είναι σημαντικό για τα ζευγάρια να μην το παρακάνουν σε ό,τι αφορά την έκθεση στον ήλιο καθώς ελλοχεύει και ο κίνδυνος για καρκίνο του δέρματος.

Πηγή

Νικητής διαγωνισμού για το βιβλίο Debtocracy !!!


Καλησπέρα!!!
Χθες τελείωσε ο διαγωνισμός για το βιβλίο debtocracy που είχα κάνει μέσω του blog


Σήμερα που βρήκα χρόνο, έκανα την κλήρωση και νικήτρια είναι η  Arietta Economist που είχε λάβει μέρος μέσω facebook. Συγχαρητήρια!!!!
Σας ευχαριστώ όλους για την συμμετοχή και θα προσπαθήσω να κάνω και άλλη κλήρωση σύντομα.
Να είστε όλοι καλα  J

Παραιτήθηκε o άνθρωπος που κρατάει ζωντανή τη φωνή του Stephen Hawking!

Ένα μικρό γκρι κουτί στο γραφείο του Sam Blackburn (ο νεαρός δεξιά στη φωτογραφία) περιέχει ίσως μία από τις σημαντικότερες πληροφορίες-ντοκουμέντα της σύγχρονης ιστορίας. 
Το μοναδικό αντίγραφο της τεχνητής φωνής του 70χρονου πλέον Stephen Hawking. Αυτό που χαρακτηρίζει ο ίδιος ο "προσωπικός τεχνικός" του μεγάλου φυσικού ως το πιο ενδιαφέρον αντικείμενο στην κατοχή του. Προφανώς.

"Στην αρχή το σύστημα παρουσίαζε συνέχεια προβλήματα. Μου τηλεφωνούσαν στη 1 το βράδυ και μου έλεγαν ότι ο Stephen δεν μπορεί να μιλήσει, οπότε χρειάστηκε πολλές φορές να το αναβαθμίσω ή να του κάνω αλλαγές", έχει πει ο Blackburn σχετικά με τον πρώτο καιρό αυτού του ιδιότυπου πειράματος.

Η διατήρηση της ικανότητας του Hawking να μιλά είναι πλέον ένα μείζον ζήτημα, ενώ η τραγική ειρωνεία είναι ότι η εταιρία που κατασκευάζει τις ειδικές κάρτες που περιέχουν το πρόγραμμα το οποίο μετατρέπει το γραπτό κείμενο σε ήχο (και δη στη χαρακτηριστική φωνή του Hawking) έχει χρεοκοπήσει. Συνεπώς, οι δύο μόλις τέτοιες κάρτες που υπάρχουν στην κατοχή των ανθρώπων του Hawking είναι και οι τελευταίες. 

"Η φωνή του είναι ένα από τα πράγματα που ορίζουν τον Stephen κατά τη γνώμη κι έτσι δεν θα μπορούσα να αλλάξω το ηχόχρωμά της, τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο", ομολογεί ο τεχνικός σε συνέντευξή του στο περιοδικό New Scientist. "Ναι, θα μπορούσαμε να τη μετατρέψουμε σε πιο καθαρή και λιγότερο ρομποτική, αλλά δεν θα ήταν πια η φωνή του Stephen".

Ο Hawking επικοινωνεί από το 1986 μέσω ενός μενού που ελέγχεται από ένα κομπιούτερ. Για την ακρίβεια, ο υπολογιστής φωτίζει συγκεκριμένα γράμματα, λέξεις ή φράσεις και μόλις φτάσει στο σωστό (σε αυτό που θέλει να πει ο Hawking δηλαδή), ο φυσικός, μέχρι τότε που μπορούσε να κουνά τα χέρια του, πατούσε κάτι σαν διακόπτη και αυτό μετατρεπόταν σε ήχο. 
Πλέον, η διαδικασία γίνεται μέσω ενός υπέρυθρων ακτινοβολιών. Οι λέξεις γίνονται ήχος τη στιγμή που εντοπίζεται κάποιος σπασμός στο μάγουλο του Hawking.

Δυστυχώς, τα νεύρα του προσώπου είναι τα μόνα που μπορεί πλέον να χειριστεί σχετικά καλά ο Hawking, αν και αυτά έχουν εξασθενήσει πολύ σοβαρά. 
Η εξασθένηση αυτή έχει σαν αποτέλεσμα το σύστημα ομιλίας του Hawking να έχει γίνει υπερβολικά αργό, με τον φυσικό να "λέει" περίπου μία λέξη το λεπτό. "Ήρθε η στιγμή που πρέπει να προχωρήσουμε σε μια πιο καινούργια τεχνολογία που δεν θα προϋποθέτει όμως ούτε εγχείρηση ούτε ξύρισμα του κεφαλιού του Stephen".

Κάτι τέτοιο βέβαια δεν είναι μια προοπτική που ενθουσιάζει ιδιαίτερα τον Hawking, αφού περιγράφεται από τον Blackburn ως "ιδιαίτερα πεισματάρης υποστηρικτής του παρόντος συστήματος επικοινωνίας". 
Αποδοκιμάζοντας είτε την παραίτηση του Blackburn είτε/και την προοπτική της υιοθεσίας μιας νέας μορφής τεχνολογίας για να μιλά, ο Hawking, κάθε φορά που τίθεται αυτό το ζήτημα, δεν καταφέρνει να πει μόνο μία λέξη το λεπτό. Μιλάει παραπάνω...



Πηγή

Η πρώτη οικία του κόσμου ίσως να χρησίμευε για συναθροίσεις

Όταν οι πρόγονοί μας εγκατέλειψαν τη ζωή των κυνηγών και τροφοσυλλεκτών και άρχισαν να χτίζουν σπίτια, δεν το έκαναν για να εγκατασταθούν μέσα σε αυτά και να έχουν στέγη πάνω από το κεφάλι τους.
Το πρώτο σπίτι του κόσμου λειτούργησε ως είδος οικίας συναθροίσεων –αυτό πιστεύουν Βρετανοί αρχαιολόγοι έπειτα από ανασκαφές που έκαναν στην Ιορδανία.
Τα πρώτα σπίτι χτίστηκαν περίπου πριν από 12.000 χρόνια. Μέχρι τώρα οι αρχαιολόγοι υπέθεταν πως τα κτίρια χρησιμοποιούνταν ως κατοικίες, αλλά οι νέες ανασκαφές στη Wadi Faynan της Ιορδανίας ενδεχομένως αφηγούνται μια άλλη ιστορία.
Τα κτίσματα που υπάρχουν εκεί είναι 11.600 χρόνων και ειδικά ένα από αυτά δεν θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιηθεί ως συνηθισμένη οικογενειακή κατοικία. Το κτίσμα αυτό έχει οβάλ σχήμα και οι διαστάσεις του είναι 19×22 μέτρα ‒σημαντικά μεγαλύτερες από των συνηθισμένων κτισμάτων της παλαιολιθικής εποχής. Η διαρρύθμιση του κτίσματος θυμίζει περισσότερο εκείνη ενός αμφιθεάτρου. Επίσης, είναι εφοδιασμένο με σταθερούς πάγκους σε δύο ορόφους. Στο κέντρο του οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν πέτρινα γουδιά.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το κτίσμα λειτουργούσε ως οικία συναθροίσεων όπου οι αγρότες άλεθαν σιτηρά και άγρια φυτά και συγκεντρώνονταν για να προβούν σε κοινές δραστηριότητες, για παράδειγμα, να σφάξουν ζώα.
Το κτίσμα ίσως χρησιμοποιούνταν και για κοινές τελετές και ιεροτελεστίες, με τους θεατές να κάθονται στους πάγκους. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν πως όσοι χρησιμοποιούσαν την οικία συναθροίσεων έμεναν σε πιο προσωρινά καταλύματα εκεί κοντά χτισμένα με υλικά που διατηρήθηκαν μέχρι σήμερα και γι’ αυτόν το λόγο δεν αποτελούν αντικείμενο μελέτης των αρχαιολόγων.

Πηγή

Γιατί αλλάζουν γεύσεις τα σωματίδια;

Τα δομικά στοιχεία της ύλης – όπως λεπτόνια και κουάρκς – έρχονται σε πολλές γεύσεις αντίθετα από τα βασικά συστατικά που αποτελούν τα άτομα και με τα οποία είμαστε εξοικειωμένοι.
Γεύση είναι το όνομα που δίνουν οι επιστήμονες σε διαφορετικές εκδόσεις του ίδιου τύπου σωματιδίου. Για παράδειγμα, τα κουάρκ (από τα οποία αποτελούνται ανάμεσα στα άλλα τα πρωτόνια και τα νετρόνια) έρχονται σε έξι γεύσεις: πάνω (up), κάτω (down), κορυφή (top), πυθμένας (bottom), παράξενο (strange) και γοητευτικό (charm). Τα λεπτόνια, μια κατηγορία που μεταξύ των άλλων περιλαμβάνει τα ηλεκτρόνια, επίσης, συναντώνται σε έξι γεύσεις, το καθένα με διαφορετική μάζα.

quarks_leptons


Αλλά οι φυσικοί βρίσκονται σε σύγχυση ως προς το γιατί υπάρχουν οι γεύσεις, και γιατί κάθε γεύση έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά. Αυτό είναι γνωστό ως το πρόβλημα της γεύσης. Γιατί δηλαδή υπάρχουν τόσες πολλές γεύσεις; Γιατί έχουμε έξι τύπους κουάρκ και έξι τύπους λεπτονίων , και γιατί έχουν διαφορετικές μάζες; Δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα.

Αλλαγή γεύσης
Στον παράξενο κόσμο της σωματιδιακής φυσικής, οι διάφορες γεύσεις των κουάρκ και των λεπτονίων διαφοροποιούνται από τις επιμέρους ιδιότητές τους, συμπεριλαμβανομένης της μάζας, του φορτίου και του σπιν.
Για παράδειγμα, όλα τα κουάρκ έχουν το ίδιο σπιν (1 / 2), και τρία από αυτά (πάνω, γοητευτικό και κορυφή) έχουν φορτίο 2 / 3, ενώ τα άλλα τρία (κάτω, παράξενο και πυθμένας) έχουν φορτίο μείον 1 / 3. Κάθε ένα δε έχει μια μοναδική μάζα.
Αυτό που είναι ακόμα πιο παράξενο είναι ότι τα σωματίδια είναι σε θέση να αλλάξουν την γεύση τους και να αποκτήσουν μια άλλη. Για παράδειγμα, το κάτω κουάρκ μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε πάνω κουάρκ, και το γοητευτικό κουάρκ μπορεί να μετατραπεί σε παράξενο κουάρκ, και ούτω καθεξής. Ενώ μερικές μεταβάσεις είναι πιο συχνές από ό,τι άλλες. Θεωρητικά, οι περισσότερες γεύσεις κουάρκ μπορεί να μεταβούν σε περισσότερες άλλες γεύσεις.
Βεβαίως δεν ξέρουμε τι βρίσκεται μέσα σε ένα κουάρκ. Πιστεύουμε ότι φταίει η τυχόν ομοιότητα ή η ανομοιότητα της εσωτερικής δομής τους, για την δυσκολία ή την ευκολία να κάνουν αυτές τις αλλαγές των γεύσεων.
Και ενώ τα σωματίδια έρχονται σε πολλές γεύσεις, το σύμπαν μας προτιμά από αυτές λίγες μόνο. Τα στοιχεία του περιοδικού πίνακα, όπως ο άνθρακας, το οξυγόνο και το υδρογόνο, αποτελούνται από πρωτόνια, νετρόνια και ηλεκτρόνια. Τα πρωτόνια και τα νετρόνια, με τη σειρά τους, περιέχουν πάνω και κάτω κουάρκ.  Τα υπόλοιπα κουάρκ είναι σπάνιο να βρεθούν κάπου.
Το ίδιο ισχύει και για τα λεπτόνια: Τα ηλεκτρόνια υπερτερούν σε αριθμό από τις άλλες γεύσεις των λεπτονίων, όπως τα μιόνια και τα ταυ, που σπάνια βρίσκονται στη φύση.
Πιστεύουμε ότι αυτά υπήρχαν στα πρώτα-πρώτα κλάσματα του δευτερολέπτου μετά το Big Bang και στη συνέχεια διασπάστηκαν. 

Άλλα μυστήρια
Εκτός από την αναζήτηση για την προέλευση της γεύσης, οι φυσικοί αγωνίζονται να μάθουν και άλλα μυστήρια, όπως για την αντιύλη. Ωστόσο, οι φυσικοί πιστεύουν θα έπρεπε να υπάρχει πολύ περισσότερη αντιύλη στο σύμπαν από ό,τι υπάρχει, και η γεύση μπορεί να βοηθήσει ώστε να εξηγηθεί αυτή η «απώλεια» της αντιύλης.
Υπάρχει μια ασυμμετρία ύλης-αντιύλης στο σύμπαν, με την έννοια ότι το σύμπαν αποτελείται από ύλη ενώ δεν υπάρχει αντιύλη σήμερα, όμως στο Big Bang, ύλη και η αντιύλη δημιουργήθηκαν σε ίσες ποσότητες. Τι συνέβη λοιπόν στην αντιύλη; Πιστεύουμε ότι κι αυτό σχετίζεται με την γεύση.
Όταν ένα σωματίδιο ύλης και το αντίστοιχο σωματίδιο αντιύλης, συναντιούνται μπορούν εξολεθρεύσουν το ένα το άλλο και να φτιάξουν καθαρή ενέργεια. Τα περισσότερα από τα σωματίδια ύλης και αντιύλης που δημιουργήθηκαν στην αρχή του σύμπαντος έχουν εξαυλωθεί, αφήνοντας μια μικρή ποσότητα ύλης να περισσεύει, που από αυτήν φτιάχτηκαν τα αστέρια και οι γαλαξίες που βλέπουμε σήμερα.
Οι φυσικοί πιστεύουν ότι κάποιες διαφορές στον τρόπο που ορισμένα σωματίδια (όπως το καόνιο) διασπώνται σε σύγκριση με την αντιύλη, μπορεί να εξηγήσει γιατί η ύλη επέζησε στην αποσύνθεση, σε αντίθεση με τα σωματίδια της αντιύλης. Οι ερευνητές έχουν παρατηρήσει κάποια ασυμμετρία στους ρυθμούς αποσύνθεση της ύλης και αντιύλης, αλλά αυτή δεν αρκεί για να εξηγήσει το σύμπαν όπως το βλέπουμε.
Ταλάντωση καονίων
Μια αρχικά καθαρή δέσμη ουδετέρων καονίων μετατρέπεται στο αντισωματίδιο του ενώ διαδίδεται. Λίγο μετά μετατρέπεται στο αρχικό σωματίδιο και ούτω καθεξής. Κι αυτή μετατροπή λέγεται ταλάντωση. Σε παρατηρήσεις της ασθενούς διάσπασης στα λεπτόνια βρέθηκε ότι ένα ουδέτερο καόνιο διασπάται σε ένα ηλεκτρόνιο, ενώ το αντικαόνιο σε ένα ποζιτρόνιο. Η νεότερη ανάλυση είδε μια συσχέτιση μεταξύ του ρυθμού παραγωγής ηλεκτρονίων και ποζιτρονίων από πηγές καθαρού καονίου και του αντικαονίου του. 
Υπολογισμοί δείχνουν ότι αυτές οι ασυμμετρίες δημιουργούν πράγματι κάποια διαφορά στην ποσότητα ύλης και αντιύλης, αλλά είναι περίπου ένα δισεκατομμύριο φορές μικρότερη από ό,τι χρειάζεστε. Άρα υπάρχουν και κάποιες άλλες εξισώσεις που δεν έχουμε δει ακόμα και που προβλέπουν, επίσης, διαφορετικά είδη ασυμμετρίας ύλης-αντιύλης.
Οι επιστήμονες έτσι ελπίζουν κι εδώ ότι με τη μελέτη της παράξενης συμπεριφοράς  της γεύσης των σωματιδίων, θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε την υπεροχή της ύλης μετά το Big Bang.

Το όριο της έντασης
Η ελπίδα των ερευνητών να βρουν τι κρύβεται βαθειά κάτω από την γεύση των σωματιδίων βρίσκεται στα νέα πειράματα, τα οποία έχουν προταθεί για την αντιμετώπιση αυτού που ονομάζεται το «όριο της έντασης»
Σε αυτά τα πειράματα, οι ερευνητές θέλουν να παρατηρήσουν μεταβάσεις σωματιδίων από τη μία γεύση στην άλλη, και όχι μόνο τις συνηθισμένες μεταβάσεις, όπως ένα down κουάρκ που γίνεται up κουάρκ, αλλά και πιο εξωτικές αλλαγές, όπως η αλλαγή από κουάρκ bottom (πυθμένας) στο γοητευικό (charm) κουάρκ.
Ψάχνουν δηλαδή για σπάνια φαινόμενα, αλλά για να το καταφέρουν πρέπει να έχουν πολλές συγκρούσεις σωματιδίων στους επιταχυντές. Και για να γίνει αυτό οι επιστήμονες πρέπει να αυξήσουν την ένταση, ή τον αριθμό των σωματιδίων που παράγονται στους επιταχυντές σωματιδίων.
Έτσι, σχεδιάζουν το Project X στο Fermilab στον οποίο θα φτιαχτεί ένας εξαιρετικά υψηλής έντασης επιταχυντής σωματιδίων, που θα αναζητήσουν σπάνιες μεταβάσεις γεύσης. Σε αυτόν σκοπεύουν να παράγουν μια πολύ υψηλή ροή νετρίνων και ένα πολύ υψηλό ρεύμα μεσονίων K, τα οποία είναι ασταθή σωματίδια που έχουν στο εσωτερικό τους παράξενα κουάρκ, καθώς και μια πολύ υψηλή ροή μιονίων, τα οποία είναι ασταθή σωματίδια, τα βαρύτερα ξαδέλφια των κανονικών ηλεκτρονίων. Όταν φτιαχτεί θα είναι ο μεγαλύτερος  επιταχυντής στις ΗΠΑ, και με την υψηλότερη ένταση στον κόσμο.
Όμως, τώρα βρίσκεται σε εξέλιξη η κατασκευή νέων επιταχυντών, όπως στην Ιταλία και την Ιαπωνία,  με υψηλή ένταση για την μελέτη της γεύσης.
Επιπλέον, ο μεγαλύτερος επιταχυντής σωματιδίων στον κόσμο, ο Μεγάλος Επιταχυντής Ανδρονίων στο CERN, έχει ένα πείραμα που ονομάζεται LHCb kai e;inai αφιερωμένο στην αναζήτηση ορισμένων σπάνιων διασπάσεων σωματιδίων, όπως τα b μεσόνια, που περιέχουν διαφορετικές γεύσεις κουάρκς.

Πρόσθετες διαστάσεις
Αν και οι επιστήμονες γενικά μένουν άναυδοι για το πώς τα σωματίδια αποκτούν την γεύσης τους, μια θεωρία προτείνει μία συναρπαστική και περίεργη λύση.
Οι γεύσεις των σωματιδίων μπορεί να είναι ένα σύμπτωμα μιας επιπλέον, κρυφής διάστασης του σύμπαντος πέρα ​​από τις τρεις γνωστές διαστάσεις του χώρου και μίας του χρόνου που έχουμε συνηθίσει. Αυτή η ιδέα, που ονομάζεται στρεβλωμένες διαστάσεις, για πρώτη φορά προτάθηκε από τη Lisa Randall και τον Raman Sundrum.
Ίσως, λένε οι φυσικοί, οι διαφορετικές γεύσεις να οφείλεται στις κρυμμένες διαστάσεις του χώρου. Να υπάρχει δηλαδή μόνο ένα είδος γεύσης των κουάρκ και αυτές οι διαφορετικές γεύσεις που βλέπουμε – strange, charm, top, bottom – να είναι τα διαφορετικά γεωμετρικά χαρακτηριστικά του χώρου και του χρόνου.
Αν είστε δύσπιστοι με αυτή την εξήγηση οι φυσικοί μας υπενθυμίζουν ότι και ο ίδιος ο Αϊνστάιν έδειξε κάποτε ότι η μάζα είναι στενά συνδεδεμένη με τον χώρο και τον χρόνο, όπως μας εξήγησε στη γενική θεωρία της σχετικότητας. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή η βαρύτητα, η οποία είναι η ελκτική δύναμη ανάμεσα στις  μάζες, είναι πραγματικά μια καμπυλότητα του χωροχρόνου.
Βλέπουμε τα έξι διαφορετικά κουάρκ να έχουν έξι διαφορετικές μάζες, αλλά ίσως στην πραγματικότητα να έχουν την ίδια μάζα, αλλά βρίσκονται σε διαφορετικά σημεία στην επιπλέον διάσταση, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται με διαφορετικό τρόπο.
Αν και η θεωρία μπορεί να ακούγεται φανταστική, κάνει κάποιες συγκεκριμένες προβλέψεις για το πώς ορισμένα σωματίδια διασπώνται και το πώς γίνεται στα κουάρκς η μετάβαση μεταξύ των γεύσεων. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι τα νέα πειράματα που ωθούν προς τα πάνω τα όρια της έντασης μπορεί να είναι σε θέση να μετρήσουν μερικές από αυτές τις διασπάσεις και, ενδεχομένως, την επικύρωση ή την ακύρωση αυτής και άλλων θεωριών.

11 νέα ηλιακά συστήματα από το Κέπλερ


Το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler συνεχίζει να εντοπίζει νέους πλανήτες. Τελευταία του επιτυχία η ανακάλυψη 11 ηλιακών συστημάτων γύρω από τα οποία περιστρέφονται τουλάχιστον 26 πλανήτες.
Από τα 11 ηλιακά συστήματα που εντόπισε το τηλεσκόπιο κανένα δεν μοιάζει με το δικό μας. Ακόμη και στο Kepler-33 ένα ηλιακό σύστημα στο οποίο έχουν εντοπιστεί μέχρι τώρα πέντε πλανήτες είναι εξαιρετικά μικρές οι πιθανότητες να υπάρχουν συνθήκες που να επιτρέπουν την παρουσία ζωής. Η νέα ανακάλυψη ανεβάζει τον αριθμό των εξωηλιακών πλανητών σε 729. Έχουμε όμως ενδείξεις για την παρουσία ακόμη 2.300 πλανητών των οποίων ή ύπαρξη δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί. Πιστεύεται όμως ότι σύντομα κάποιοι από αυτούς θα προστεθούν στην λίστα.
Το Kepler αυτή τη περίοδο μελετά τους αστερισμούς του Κύκνου και της Λύρας και παρατηρεί περισσότερα από 150 χιλιάδες άστρα προκειμένου να εντοπίσει και άλλους πλανήτες.

«Μικροπλαστικά» εισβάλλουν στην τροφική αλυσίδα

Την τροφική αλυσίδα προσβάλλουν μικροσωματίδια πλαστικού που προέρχονται από το πλύσιμο ρούχων, σύμφωνα με νέα έρευνα Αμερικανών επιστημόνων.

Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, στις παραλίες καταλήγουν «μικροπλαστικά» από συνθετικά ρούχα, τα οποία, κάθε φορά που πλένονται, απελευθερώνουν μέχρι και 1.900 μικροσκοπικές ίνες ανά ένδυμα.

Προηγούμενη μελέτη είχε δείξει ότι πλαστικά, μικρότερα του ενός χιλιοστού, καταναλώνονταν από τα ζώα και εισέρχονταν στην τροφική αλυσίδα.

Τα ευρήματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «Περιβαλλοντική Επιστήμη και Τεχνολογία».

Σύμφωνα με τον Δρ. Browne, μέλος του αμερικανικού Ερευνητικού Κέντρου Οικολογικής Ανάλυσης, τα «μικροπλαστικά» προκαλούν μεγάλη ανησυχία στην επιστημονική κοινότητα γιατί, με βάση τα στοιχεία, βρίσκουν τον τρόπο να εισέλθουν στην τροφική αλυσίδα.

«Από τη στιγμή που τα πλαστικά θα καταναλωθούν, μεταφέρονται από το στομάχι των ζώων στο κυκλοφορικό τους σύστημα και στην ουσία τα κύτταρά τους τα αφομοιώνουν», ανέφερε.

Για να διαπιστώσουν πόσο διαδεδομένη είναι η παρουσία των «μικροπλαστικών» στις ακτογραμμές, οι επιστήμονες πήραν δείγματα από 18 παραλίες σε διάφορες χώρες παγκοσμίως, μεταξύ των οποίων το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ινδία και η Σιγκαπούρη.

«Όπως διαπιστώσαμε, σε όλο τον κόσμο, δεν υπήρχε δείγμα που να μην περιέχει μικροσωματίδια πλαστικού», δήλωσε ο Δρ. Browne, διευκρινίζοντας ότι το μεγαλύτερο μέρος των «μικροπλαστικών» προερχόταν από ύφασμα.

Μάλιστα, στο πλαίσιο της έρευνάς τους οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι από τα διάφορα πολυμερή που μόλυναν τις ακτογραμμές, αυτά που κυριαρχούσαν ήταν ο πολυεστέρας, τα ακριλικά και το νάιλον.

Παράλληλα βρήκαν ότι η συγκέντρωση των «μικροπλαστικών» ήταν σαφώς μεγαλύτερη στις αστικές περιοχές.

Πηγη

Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012

Το τροπικό νησί που κινείται


Πώς θα σας φαινόταν να κάνετε διακοπές στο Αιγαίο πάνω σε ένα τροπικό νησί; Μπορεί να ακούγετε περίεργο, αλλά η βρετανική εταιρεία Yacht Island Design σχεδίασε ένα γιοτ-νησί που έχει σκοπό να σας ταξιδέψει παντού.

Το νέο project της εταιρείας Yacht Island Design είναι σίγουρα καινοτόμο και ονομάζεται Tropical Island Paradise. Με μια πρώτη ματιά στα φωτορεαλιστικά σχέδια νομίζει κανείς ότι πρόκειται για ένα πολυτελές σκάφος, αλλά ουσιαστικά, είναι ένα κινούμενο εξωτικό νησί. Το πρωτότυπο γιοτ έχει μήκος 90 μέτρα και μπορεί να φιλοξενήσει έως 10 άτομα, ενώ διαθέτει ελικοδρόμιο, μία πισίνα με γαλάζια νερά που μοιάζει με ιδιωτική παραλία, μικρές πολυτελείς cabanas και μία μεγάλη σουίτα που βρίσκεται μέσα στο τεχνητό ηφαίστειο.


Ασφαλώς, πηγή έμπνευσης για τους δημιουργούς του αποτέλεσαν τα εξωτικής ομορφιάς νησιά της Καραϊβικής, του Ινδικού Ωκεανού και της Γαλλικής Πολυνησίας. Φοίνικες, ένας τεχνητός καταρράκτης και ένα μεγάλο ξύλινο deck ολοκληρώνουν την εικόνα του τροπικού παράδεισου που χάρη στους υπερσύγχρονους κινητήρες καταφέρνει να κινείται ταχύτατα στους ωκεανούς.





Και αν οι επιβάτες θελήσουν να νιώσουν ένα με τον ωκεανό, υπάρχουν μικρές πλατφόρμες που επιπλέουν στο νερό και μοιάζουν με μικρά ιδιωτικά νησάκια. Επίσης, μέσα στο σκάφος υπάρχει σινεμά, βιβλιοθήκη, game rooms και ένα πλήρως εξοπλισμένο γυμναστήριο, ενώ φυσικά δε θα μπορούσε να λείπει ένας ειδικά διαμορφωμένος χώρος ευεξίας και αναζωογόνησης.

Πηγή

Τέσσερα εντυπωσιακά φυσικά φαινόμενα

Η φύση μας αφήνει άφωνους με την ομορφιά της, αλλά πολλές φορές μπορεί να καταστρέψει πόλεις ολόκληρες με την μανία της. Δείτε μερικά από τα πιο παράξενα φυσικά φαινόμενα που πραγματικά εντυπωσιάζουν με το μένος τους, άλλα και τους χρωματισμούς τους.
Από τη λίστα δεν θα μπορούσε να λείπει το Βόρειο Σέλας. Πρόκειται για ένα φυσικό φαινόμενο το οποίο προκαλείται όταν φορτισμένα σωματίδια από το διάστημα παγιδεύονται στο μαγνητικό πεδίο της Γης, μετακινούνται προς το βόρειο πόλο και τελικά αντιδρούν με τα σωματίδια της ατμόσφαιρας.

selas


Η “κόκκινη παλίρροια” όπως λέγεται προκαλείται όταν συγκεντρώνονται τεράστιες ποσότητες χρωματιστών φυκιών, οι οποίες χρωματίζουν τον ωκεανό, αλλά και παραλίες. Αν και σαν φαινόμενο είναι σχετικά ακίνδυνο, οι τοξίνες που μπορεί να περιέχει επηρεάσουν την αναπνευστική λειτουργία.

red_tide

Η εμφάνιση των Mammatus, που ονομάζονται και “σύννεφα μαστού” είναι συνήθως προάγγελος έντονων καταιγίδων ή ακόμη και ηφαιστειακής στάχτης. Είναι όμορφα, αλλά και επικίνδυνα, καθώς “κουβαλούν” επικίνδυνα για την υγεία στοιχεία.

sinefa

Οι “στρόβιλοι φωτιάς” ή  οι “διάβολοι της φωτιάς” είναι ένα σπάνιο  φαινόμενο κατά το οποίο η φωτιά αποκτά κατακόρυφη δίνη που μπορεί να φτάσει και τα 50 μέτρα ύψος.

strobilifotias

Πηγή

Θησαυρός το παγωμένο μεθάνιο

Περισσότερη ενέργεια από το σύνολο των γνωστών αποθεμάτων πετρελαίου, άνθρακα και φυσικού αερίου μπορεί να κρύβουν οι ποσότητες παγωμένου μεθανίου που έχουν εντοπιστεί σε πολλές θαλάσσιες περιοχές του πλανήτη.

Πρόκειται για υδρίτες μεθανίου, δηλαδή μεθάνιο που έχει εμπλουτιστεί με νερό και έχει στερεοποιηθεί από την υψηλή πίεση και τις χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούν σε μεγάλα βάθη.
Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα, πολλές εταιρείες εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου δεν είχαν σε μεγάλη υπόληψη τους συγκεκριμένους ενυδατωμένους υδρογονάνθρακες επειδή μπορούσαν να προκαλέσουν προβλήματα στα θαλάσσια γεωτρύπανα αλλά και επειδή ο συμβατικός τρόπος εξόρυξής τους προκαλούσε τεράστιο θόρυβο.
Ομως μια πρόσφατη μελέτη που, σύμφωνα με τους «Sunday Times», διενεργήθηκε από τη Statoil, κρατική εταιρεία πετρελαίου της Νορβηγίας, η οποία κατέχει ηγετική θέση στην παγκόσμια παραγωγή φυσικού αερίου, δείχνει ότι η ενεργειακή σημασία των υδριτών μεθανίου πρέπει να επανεκτιμηθεί.
Το παγωμένο μεθάνιο, σύμφωνα με τη μελέτη, είναι αρκετό για να καλύψει τις παγκόσμιες ενεργειακές ανάγκες για δεκαετίες ή για αιώνες. «Τα ενεργειακά αποθέματα που εμπεριέχονται στο μεθάνιο υπό τη μορφή υδριτών είναι τεράστια», ανέφερε ο Εσπεν Αντερσεν, που είναι διευθυντής εξορύξεων μη συμβατικών υδρογονανθράκων στην εταιρεία.
«Πιθανώς κρύβουν περισσότερη ενέργεια από το σύνολο των αποθεμάτων των γνωστών ορυκτών καυσίμων». Η νορβηγική μελέτη έρχεται να προστεθεί στην ενθουσιώδη ανακοίνωση της Ιαπωνικής Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου, Αερίου και Μεταλλευμάτων που διενήργησε δοκιμαστικές γεωτρήσεις σε υδρίτες μεθανίου στα ανοικτά των νοτιοδυτικών ακτών της χώρας.
Οι Ιάπωνες θεωρούν ότι εντός του έτους θα εξορύξουν τις πρώτες ποσότητες αερίου και πως τα αποθέματα είναι αρκετά για να καλύψουν τις ενεργειακές τους ανάγκες για 300 χρόνια.
Μέχρι τώρα, μεγάλα αποθέματα ενυδατωμένων υδρογονανθράκων πιστεύεται ότι βρίσκονται στην Κίνα, τη Νότια Κορέα και την Ινδία. Οι υδρίτες μεθανίου δημιουργούνται βαθιά σε θαλάσσια ιζήματα, εκεί όπου το αέριο παράγεται από χημικές αντιδράσεις ή από μικρόβια που αποδομούν την οργανική ύλη.
Το αέριο στη συνέχεια ακολουθεί ανοδική πορεία μέχρι που πλησιάζει τον πυθμένα. Τα ιζήματα εκεί έχουν πολύ χαμηλότερη θερμοκρασία.
Εξαιτίας της μεταβολής της θερμοκρασίας, τα μόρια του μεθανίου σχηματίζουν ασθενείς χημικούς δεσμούς με τα μόρια του νερού, δημιουργώντας συμπαγείς υδρίτες.
Ομως, για να ισχυροποιηθούν αυτοί οι χημικοί δεσμοί, απαιτούνται υψηλές πιέσεις, γι' αυτό και οι υδρίτες σχηματίζονται σε βάθη μεγαλύτερα από 600-700 μέτρα.
 

Η Σελήνη μπορεί να είχε το δικό της μαγνητικό δυναμό

Γεωφυσικοί προτείνουν ότι το μαγνητικό πεδίο της Σελήνης στην πραγματικότητα άντεξε για πολύ περισσότερο από ό,τι είχε προηγουμένως εκτιμηθεί. Την ίδια στιγμή, η ισχύς του μπορεί να ήταν υποτιμημένο κατά τις προηγούμενες έρευνες, δείχνει η ίδια ομάδα σε μια δημοσίευση στο περιοδικό Science.

Moon-Had-Own-Dynamo-Effect Ένα από τα δείγματα των πετρωμάτων που έφεραν πίσω οι αποστολές Απόλλων από το φεγγάρι

Αλλά το πιο σημαντικό συμπέρασμα στο οποίο έφτασαν οι ερευνητές ήταν ότι το φεγγάρι είχε ένα φυσικό δυναμό στον πυρήνα του, περίπου, πριν 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια. Ένα θέμα συζήτησης στην επιστημονική κοινότητα εδώ και χρόνια ήταν ότι τα μαγνητικά πεδία του δημιουργήθηκαν είτε από το φαινόμενο δυναμό σαν του πυρήνα της Γης, ή από το πλάσμα που παράγεται κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων με αστεροειδείς.

Το φαινόμενο δυναμό παράγεται όταν ένας στερεός πυρήνας περιστρέφεται μέσα σε ένα ρευστό πυρήνα (εξωτερικό τμήμα). Έτσι παράγεται το γήινο μαγνητικό πεδίο, και θα συνεχίσει να ανανεώνεται μέχρι ο πυρήνα της να στερεοποιηθεί εντελώς. Σε εκείνο το σημείο, ο πλανήτης θα μείνει απροστάτευτος από τις κοσμικές ακτίνες και την ηλιακή ακτινοβολία.
Οι γεωφυσικοί γνωρίζουν ότι η Σελήνη είχε μαγνητικό πεδίο, διότι ίχνη του μαγνητισμού της ανακαλύφθηκαν σε δείγματα πετρωμάτων που έφεραν πίσω οι αποστολές Απόλλων. Η τελευταία έρευνα αυτό που έκανε ήταν να αποδείξει ότι ο φυσικός δορυφόρος της Γης είχε πράγματι έναν πυρήνα ικανό να δημιουργήσει ένα φαινόμενο δυναμό, εδώ και πολύ καιρό πριν.
Η θεωρία της σύγκρουσης με αστεροειδείς – η άλλη εναλλακτική λύση για την εξήγηση του μαγνητικού πεδίου – θεωρούσε ότι το πλάσμα που παράγεται κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων στην επιφάνεια της Σελήνης ήταν υπεύθυνο για τα ίχνη του μαγνητισμού που βρέθηκαν στα δείγματα των αποστολών Απόλλων.
Ωστόσο, η νέα έρευνα απέδειξε ότι η Σελήνη είχε ένα εξωτερικό λιωμένο πυρήνα γύρω από ένα συμπαγή πυρήνα από σίδηρο για τουλάχιστον 500 εκατομμύρια χρόνια, μεταξύ 4,2 και 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Αυτή η χρονική περίοδος είναι πολύ περισσότερη από ό,τι οι γεωλόγοι που υποστήριζαν αυτή τη θεωρία είχαν υπολογίσει.
«Τα ευρήματα σε γενικές γραμμές ήταν μια μεγάλη έκπληξη. Όταν επιλέξαμε αυτό το δείγμα, είχαμε μια ιδέα ότι θα είχε ένα καλά φυλαγμένο μαγνητικό πεδίο, αλλά δεν είχαμε ιδέα πόσο καλό θα ήταν,» εξηγεί ο γεωλόγος και επικεφαλής της μελέτης Erin Shea.
«Οι επιπτώσεις είναι καταπληκτικές και ενδιαφέρουσες. Εάν το φεγγάρι είχε ένα δυναμό που κράτησε για πολύ καιρό, γιατί η αιτία του να μην ήταν ένας αστεροειδής σαν τον Vesta ή ένας μικρότερος αστεροειδή;» προσθέτει ο Erin Shea. Ο Vesta είναι ο μεγαλύτερος αστεροειδής στο ηλιακό σύστημα, και καταλογογραφείται από πολλούς ως πρωτοπλανήτης (ένα πλανητικό έμβρυο που ποτέ δεν έφτασε στην κατάσταση του πλανήτη).
Γι αυτό που ενδιαφέρεται τώρα η ομάδα είναι να προσδιοριστεί αν το φαινόμενο του δυναμό της Σελήνης παρέμεινε για 500 εκατομμύρια χρόνια, ή αν συνήθιζε να σταματά και να επαναεκκινείται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Η οριστική απάντηση αυτού του ζητήματος θα μπορούσε τελικά να πιστοποιήσει ότι η Σελήνη ήταν πράγματι κάποτε μέρος του πλανήτη μας, που διαχωρίστηκαν κατά τη διάρκεια μιας κοσμικής σύγκρουσης με έναν πλανήτη σαν τον Άρη.

Γενετικό τεστ στον καρκίνο του πνεύμονα προβλέπει την πιθανότητα επιβίωσης

Οδηγός για τον καθορισμό της θεραπείας

Ο καρκίνος του πνεύμονα προκαλεί περισσότερους θανάτους από οποιαδήποτε άλλη μορφή καρκίνου (Φωτογραφία: ΑΠΕ)
Ο καρκίνος του πνεύμονα προκαλεί περισσότερους θανάτους από οποιαδήποτε άλλη μορφή καρκίνου

Κλινικές δοκιμές στις ΗΠΑ και την Κίνα επιβεβαιώνουν ότι ένα γενετικό τεστ που αναπτύχθηκε για μια συχνή μορφή καρκίνου του πνεύμονα υπερτερεί σε σχέση με τις υπάρχουσες μεθόδους στην πρόβλεψη της πιθανότητας επιβίωσης, αναφέρουν ερευνητές στην κορυφαία επιθεώρηση The Lancet.

Το τεστ «έχει το δυναμικό να βοηθήσει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να ζήσουν περισσότερο» σχολίασε ο Ντέιβιντ Τζάμπλονς, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο και σχεδιαστής της αμερικανικής μελέτης.

Όπως εξήγησε, η νέα μέθοδος μπορεί να αναγνωρίζει τους ασθενείς με καρκίνο στα αρχικά στάδια οι οποίοι θα ανταποκρίνονταν στη χημειοθεραπεία.

Το τεστ, το οποίο αναπτύχθηκε από το εν λόγω πανεπιστήμιο σε συνεργασία με την καλιφορνέζικη Pinpoint Genomics, βασίζεται σε έναν αλγόριθμο που εξετάζει τα επίπεδα έκφρασης (δραστηριότητας) 14 γονιδίων σε δείγματα καρκινικού ιστού.

Ο αλγόριθμος αποδείχθηκε αποτελεσματικός στην περίπτωση του μη πλακώδους, μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα, μια σχετικά κοινή μορφή της ασθένειας που οφείλεται κυρίως στο κάπνισμα.

Η νέα μέθοδος αναγνώρισε με επιτυχία τους ασθενείς με υψηλό, μέσο ή χαμηλό κίνδυνο θανάτου σε διάστημα πενταετίας.

Σήμερα, οι γιατροί καθορίζουν το λεγόμενο στάδιο στο οποίο βρίσκεται ο καρκίνος βάσει του μεγέθους, της θέσης και των ιστολογικών χαρακτηριστικών των όγκων.

Με βάση το στάδιο του καρκίνου λαμβάνεται στη συνέχεια η απόφαση για τη χρήση χημειοθεραπείας μετά τη χειρουργική αφαίρεση του καρκίνου από τους πνεύμονες.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η χημειοθεραπεία στα αρχικά στάδια του καρκίνου αποτρέπει την επανεμφάνισή του όταν υπάρχει μετάσταση στους λεμφαδένες.

Το πρόβλημα όμως είναι ότι ο καρκίνος του πνεύμονα σπάνια γίνεται αντιληπτός στα αρχικά στάδια. Ακόμα όμως και σε αυτή την αρχική φάση, η επιβίωση δεν είναι εγγυημένη: το 35 με 45 τοις εκατό των ασθενών στο Στάδιο Ένα πεθαίνουν σε διάστημα πέντε ετών.

«Αυτό το προγνωστικό τεστ θα μας έδινε τη δυνατότητα να αναγνωρίζουμε αυτούς τους ασθενείς» επισήμανε ο Δρ Τζάμπλονς.

Η νέα γενετική εξέταση πραγματοποιείται σε δείγματα καρκινικού ιστού και εξετάζει τα επίπεδα των μορίων mRNA που αντιστοιχούν σε 14 διαφορετικά γονίδια. Τα αποτελέσματα της εξέτασης τροφοδοτούνται στη συνέχεια στον αλγόριθμο που δίνει την πιθανότητα επιβίωσης.

Η αξιοπιστία του αλγόριθμου εξετάστηκε πρώτα σε 433 ασθενείς στην Καλιφόρνια, οι οποίοι είχαν ήδη υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση για μη πλακώδη μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα. Τα συμπεράσματα επιβεβαιώθηκαν με μελέτη που διεξήγε σε 1.006 ασθενείς της ίδιας κατηγορίας η Κοινοπραξία Κλινικών Δοκιμών Κίνας.

Και στις δύο περιπτώσεις, οι γιατροί μέτρησαν το ρυθμό επιβίωσης των ασθενών για διάστημα μιας πενταετίας.

Σε επόμενο στάδιο, οι ερευνητές σκοπεύουν να πραγματοποιήσουν μια μεγαλύτερη κλινική μελέτη, στην οποία θα εξεταστεί απευθείας το κατά πόσο ο αλγόριθμος πράγματι βοηθά μια μερίδα ασθενών να ζουν περισσότερο.

Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι η συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο σε παγκόσμιο επίπεδο. Προκαλεί κάθε χρόνο περισσότερους θανάτους από ό,τι οι καρκίνοι του μαστού, του προστάτη και του παχέος εντέρου μαζί.

Πηγη

Πώς μπορούν τα έντομα να πετούν στη βροχή;

Η βροχή είναι μια πρόκληση για όλα τα ιπτάμενα ζώα γιατί οι σταγόνες του νερού μπορεί να έχουν μεγάλη ορμή και να εμποδίζουν την ορατότητα. Εκτός αυτού, ένα βρεγμένο ζώο είναι πιο βαρύ από ένα στεγνό. Αυτό σημαίνει πως δυσχεραίνεται η πτήση και απαιτείται περισσότερη ενέργεια. Γι’ αυτό, μόλις αρχίζει η βροχή, τα περισσότερα ιπτάμενα έντομα αναζητούν καταφύγιο.
Ωστόσο, ορισμένα ιπτάμενα έντομα μπορούν να πετάξουν ανάμεσα στις σταγόνες της βροχής, αν βρέχει ελαφρά. Αυτό ισχύει ειδικά για μικρά έντομα με ταχεία ικανότητα αντίδρασης, όπως ορισμένα είδη μυγών που είναι καλά στο «να χορεύουν» στον αέρα.
Ωστόσο, τα έντομα που είναι μικρά και έχουν αργή ικανότητα αντίδρασης πέφτουν συχνά στο έδαφος. Τα μεγάλα έντομα μπορούν να αντέξουν τα χτυπήματα λίγων σταγόνων βροχής. Ωστόσο, αν η βροχή είναι πολύ δυνατή, σχεδόν όλα τα έντομα που δεν έχουν καταφύγει κάπου πέφτουν στο έδαφος και είτε ψοφούν είτε έχουν την τύχη να ξαναπετάξουν αφού πρώτα στεγνώσουν.

Πηγή

Νέος «πολυτεχνίτης» καθετήρας για εγχειρήσεις καρδιάς

Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση καρδιακών προβλημάτων με καθετήρες, μπαλόνια και στεντ αποτελεί πλέον συνηθισμένη διαδικασία και έχει σώσει πολλές ζωές.

Ωστόσο, πολύ συχνά οι γιατροί πρέπει να τοποθετούν μέσα σε ένα αγγείο διαφορετικούς καθετήρες –για παράδειγμα, έναν καθετήρα για να βρουν τι μπλοκάρει την κυκλοφορία του αίματος κι άλλον ένα για να απομακρύνουν ό,τι προκαλεί το μπλοκάρισμα.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Ιλινόις στην Urbana-Champaign θεωρούν ότι αυτή η μέθοδος σύντομα θα ανήκει στο παρελθόν.

Η ερευνητική ομάδα έχει δημιουργήσει έναν πολυτάλαντο καθετήρα που όχι μόνο διεισδύει σε αγγεία και φουσκώνει σαν μπαλόνι αλλά ταυτόχρονα μπορεί να εξετάζει, να στέλνει πληροφορίες στον καρδιολόγο και να πραγματοποιεί επιδιορθώσεις. Ο καθετήρας είναι γεμάτος αισθητήρες, ενώ διαθέτει και άλλον εξοπλισμό.

Μπορεί να εποπτεύει την κατάσταση της καρδιάς, να δίνει πληροφορίες για το πώς κυκλοφορεί το αίμα μέσα στα αγγεία, «να φωτίζει» την περιοχή της επέμβασης και να μετρά την πίεση του αίματος και τη θερμοκρασία.

Το σημαντικότερο από όλα όμως είναι ότι ο συγκεκριμένος καθετήρας μπορεί να πραγματοποιεί μικροχειρουργικές επεμβάσεις.

Πηγή

Ο γύρος του κόσμου σε 5 λεπτά

Ένα υπέροχο βίντεο δημιούργησε ο φωτογράφος Kiend Lam χρησιμοποιώντας 6.237 φωτογραφίες από τα ταξίδια του σε δέκα επτά χώρες που επισκέφτηκε.
Το βίντεο είναι διάρκειας τεσσάρων λεπτών και πενήντα δευτερολέπτων και ο καλλιτέχνης χρησιμοποίησε μια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή με εναλλάξιμους φακούς.
Στο ταξίδι των 25.000 μιλίων επισκέφτηκε τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αγγλία, τη Γαλλία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, το Μαρόκο, την Αίγυπτο, την Τουρκία, την Ιορδανία, την Ταϊλάνδη, την Ινδονησία, την Ιαπωνία, την Αργεντινή, την Ουρουγουάη, τη Χιλή, τη Βολιβία, και το Περού.
Όπως εξηγεί ο στην ιστοσελίδα Buzzfeed.com ο Lam «Πέρσι παράτησα τη δουλειά μου, έφτιαξα μια βαλίτσα, άρπαξα τη φωτογραφική μου μηχανή και αγόρασα ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή για το Λονδίνο».




Πηγή

Μια «επικίνδυνη» πόλη στην άκρη του γκρεμού!

Η Ronda El Tajo είναι μία από τις εντυπωσιακότερες πόλης της ισπανικής επαρχίας, η οποία βρίσκεται 100 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Μάλαγα και η ύπαρξή της χρονολογείται από τη Νεολιθική Εποχή.

Μια "επικίνδυνη" πόλη στην άκρη του γκρεμού!

Με την πρώτη ματιά ο επισκέπτης νομίζει ότι βρίσκεται μέσα σε ένα φρούριο, ενώ οι κατοικίες φαντάζουν να κρέμονται από τα επιβλητικά βράχια και το μάτι χάνεται στο γκρεμό που βρίσκεται από κάτω! Γιατί το φαράγγι πάνω στο οποίο είναι χτισμένη η Ronda έχει ύψος πάνω από 100 μέτρα!

Μια "επικίνδυνη" πόλη στην άκρη του γκρεμού!

Η πόλη βρίσκεται σε υψόμετρο 750 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας και αριθμεί περίπου 35.000 κατοίκους, ενώ οι δύο πλευρές της πόλης συνδέονται με τρεις μεγαλοπρεπείς γέφυρες.

Μια "επικίνδυνη" πόλη στην άκρη του γκρεμού!

Κάνοντας μια βόλτα στα στενά σοκάκια οι επισκέπτες ανακαλύπτουν εικόνες και αρώματα μιας άλλης εποχής, αφού ολόκληρη η πόλη είναι σαν να έχει «ξεπηδήσει» από κάποιον μεσαιωνικό μύθο!

Μια "επικίνδυνη" πόλη στην άκρη του γκρεμού!

Όσο για τη θέα, είναι το λιγότερο εντυπωσιακή, ειδικά για όσους προσεγγίσουν τα δύο άκρα της πόλης για να θαυμάσουν τον ποταμό Guadalevín, ο οποίος διασχίζει την πόλη και την χωρίζει στα δύο. Άλλωστε δεν υπάρχει μεσαιωνικό παραμύθι χωρίς… τον ποταμό του!

Μια "επικίνδυνη" πόλη στην άκρη του γκρεμού!
Μια "επικίνδυνη" πόλη στην άκρη του γκρεμού!
Μια "επικίνδυνη" πόλη στην άκρη του γκρεμού!
Μια "επικίνδυνη" πόλη στην άκρη του γκρεμού!

Πηγή

Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012

Η Αθήνα με "φωτοστέφανο". Μια καταπληκτική φωτογραφία

Εντάξει, μπορεί η Αθήνα να μην βρίσκεται στις καλύτερες στιγμές της λόγω κρίσης, αλλά με το ουράνιο τόξο από πάνω της σαν φωτοστέφανο,  δεν έχει αντίπαλο... Καταπληκτική φωτογραφία του διακεκριμένου φωτορεπόρτερ του Ρόιτερ, Γιάννη Μπεχράκη. Αθήνα, απόγευμα Τετάρτης 25 Ιανουαρίου.