Στίβεν Χόκινγκ: «Δεν θα ζούμε εδώ σε 1.000 χρόνια, θα πρέπει να πάμε στο Διάστημα»

Η ανθρωπότητα θα επιβίωσει... στο Διάστημα, δήλωσε ο Στίβεν Χόκινγκ.

Την άποψή του ότι οι άνθρωποι θα μεταναστεύσουν στο Διάστημα στο μέλλον για να επιβιώσουν, εξέφρασε ο Στίβεν Χόκινγκ σε διάλεξη που έδωσε την Τρίτη. Ο διαπρεπής θεωρητικός φυσικός προέβλεψε ότι η ανθρωπότητα δεν θα γιορτάσει στη Γη την είσοδο της επόμενης χιλιετίας.

«Πρέπει να συνεχίσουμε να πηγαίνουμε στο Διάστημα για το καλό της ανθρωπότητας. Δεν θα επιβιώσουμε τα επόμενα 1.000 χρόνια δίχως να δραπετεύσουμε από τον εύθραυστο πλανήτη μας» είπε ο βρετανός θεωρητικός φυσικός στην ομιλία που έδωσε στο Regenerative Medicine Institute του ιατρικού κέντρου Cedars-Sinai στο Λος Αντζελες.

«Εάν κατανοήσεις πως λειτουργεί το Διάστημα, τότε μπορείς να έχεις τον έλεγχό του κατά κάποιο τρόπο» σχολίασε.

Πηγη

Περισσοτερα...

Ο πόλεμος των κόσμων

Το επόμενο μεγάλο κρούσμα είναι αναπόφευκτο, σύμφωνα με τον συγγραφέα Ντέιβιντ Κουάμεν, ο οποίος στο βιβλίο του «Spillover» καταγράφει επιθέσεις ιών και βακτηρίων από το βασίλειο των ζώων στον άνθρωπο

Το 2000 ο βραβευμένος συγγραφέας Ντέιβιντ Κουάμεν καθόταν γύρω από μια φωτιά σε δάσος της Γκαμπόν στη Δυτική Αφρική, παρέα με καμιά δεκαριά γκαμπονέζους χρυσωρύχους. Οι άνθρωποι αυτοί είχαν σταματήσει για λίγο να ψάχνουν για χρυσάφι μέσα στις λάσπες και εργάζονταν την περίοδο εκείνη ως αχθοφόροι, ανιχνευτές και μάγειροι για τον βιολόγο Μάικ Φέι, ο οποίος διέσχιζε πεζή 3.200 χλμ. δασών της Κεντρικής Αφρικής.

Ο Φέι «κατέγραφε δεδομένα σε κάθε βήμα του», έγραψε αργότερα ο Κουάμεν, «κατέγραφε τους σωρούς κοπράνων των ελεφάντων και ίχνη λεοπάρδαλης και εμφανίσεις χιμπαντζήδων και φυτά που αναγνώριζε, όλα έμπαιναν στα αδιάβροχα κίτρινα σημειωματάριά του με τον αδέξιο γραφικό χαρακτήρα του αριστερόχειρα. Τα μέλη του συνεργείου ακολουθούσαν φορτωμένα με τους υπολογιστές του, το δορυφορικό τηλέφωνο, τα ειδικά εργαλεία και τις επιπλέον μπαταρίες, καθώς και με σκηνές και τρόφιμα και ιατρικά εφόδια αρκετά τόσο γι' αυτόν όσο και για τους ίδιους».

Ο ΧΙΜΠΑΤΖΗΣ

Ο Κουάμεν έπιασε κουβέντα με δύο από τα μέλη του συνεργείου σχετικά με μια σειρά από θανάτους που είχαν σημειωθεί στο χωριό τους τέσσερα χρόνια νωρίτερα. Είπαν στον Κουάμεν ότι μια ομάδα από αγόρια είχαν βγει για να κυνηγήσουν σκαντζόχοιρους, αλλά βρήκαν έναν νεκρό χιμπαντζή. Τον έφεραν στο χωριό, όπου τον μαγείρεψαν και τον έφαγαν. Δύο ημέρες αργότερα οι κάτοικοι άρχισαν να αρρωσταίνουν με εμετό, διάρροια, πυρετό, πονοκέφαλο. Στο τέλος, 31 άνθρωποι αρρώστησαν και 21 πέθαναν.

Γάλλοι ιολόγοι αποφάνθηκαν αργότερα ότι ο θάνατος των χωρικών οφειλόταν σε έναν ιό Ebola. Πιθανότατα πέρασε από τον χιμπαντζή στους ανθρώπους κατά τη διάρκεια του συμποσίου. Στις δύο εβδομάδες που πέρασε ο Κουάμεν μαζί με το συνεργείο ο Φέι επισήμανε κάτι ενδιαφέρον στα δεδομένα που συγκέντρωναν: είχαν βρει 997 σωρούς από κόπρανα ελεφάντων και καθόλου κόπρανα από γορίλλες. Αρα οι πίθηκοι πεθαίνουν και αυτοί από τον Ebola.

Την εποχή εκείνη ο Κουάμεν έγραφε για το «National Geographic» μια σειρά άρθρων για το ταξίδι του Φέι. Ωστόσο η ιστορία των γκαμπονέζων χρυσωρύχων και η πλήρης απουσία γοριλλών στο κυριότερο οικοσύστημά τους του εντυπώθηκαν. Εξι χρόνια αργότερα άρχισε την έρευνα για το βιβλίο του με τίτλο «Spillover - Animal Infections and the Next Human Pandemic». Το βιβλίο αυτό, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο, χαρτογραφεί την ανάπτυξη και τη διάδοση των πιο φονικών ιών στον κόσμο σε ένα λογοτεχνικό κρεσέντο που αρχίζει με τον λίγο γνωστό ιό των αλόγων στην Αυστραλία, συνεχίζεται με τα τρομακτικά κύματα των Εμπολα και SARS και κορυφώνεται με τον HIV.

Ο Κουάμεν, 64 ετών, είναι ένας συγγραφέας γνωστός για την ικανότητά του να παρεμβάλλει σε συναρπαστικές ιστορίες τις περίπλοκες λεπτομέρειες της οικολογίας και της εξελικτικής βιολογίας. Κέρδισε εφέτος το Βραβείο Στίβεν Τζέι Γκουλντ, το οποίο απονέμεται από την Εταιρεία για τη Μελέτη της Εξέλιξης, επειδή προώθησε την κατανόηση της εξελικτικής επιστήμης με βιβλία όπως «Ο απρόθυμος κ. Δαρβίνος» και «Το τραγούδι του Ντόντο».

ΕΡΕΥΝΕΣ

 Για το «Spillover» ο Κουάμεν πραγματοποίησε έρευνες επί έξι χρόνια. Ακολούθησε ερευνητές επιστήμονες στο Μπανγκλαντές, στη Μαλαισία, στο Χονγκ Κονγκ, στην Ουγκάντα, στην Ολλανδία και στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης, όπου αναζητούσαν τα ζώα-ξενιστές των ασθενειών Nipah, SARS, Ebola, Marburg, HIV και Lyme. Ο στόχος του ήταν να ανιχνεύσει τις ιστορίες όλων των εντελώς διαφορετικών ιών και βακτηρίων και να τις πλέξει μαζί για να προκύψει ένα μεγάλο, συνολικό μοντέλο για τις αναδυόμενες ασθένειες, το οποίο να μπορεί και να διευρυνθεί.

Το 60% όλων των ανθρώπινων μεταδοτικών νόσων οφείλεται είτε σε  άγρια είτε σε οικόσιτα ζώα. Spillover είναι η διάδοση μιας συγκεκριμένης νόσου από το βασίλειο των ζώων σε αυτό των ανθρώπων, και το φαινόμενο αυτό ήταν υπεύθυνο τον 20ό αιώνα για 100 εκατομμύρια θανάτους, από τη μεγάλη επιδημία γρίπης του 1918-20 έως την πρόσφατη κρίση του AIDS. Οπως εξηγεί ο Κουάμεν, ο ιός του AIDS πέρασε στον άνθρωπο από έναν χιμπαντζή στο Καμερούν και έχει σκοτώσει 30 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλον τον κόσμο.

Αυτό που αναζητούν οι σημερινοί επιστήμονες και αυτό στο οποίο ο Κουάμεν θέλει να επιστήσει την προσοχή των απλών ανθρώπων είναι οι ασθένειες του μέλλοντος. «Δεν υπάρχει κανένας λόγος για να πιστέψει κανείς ότι το AIDS θα είναι μοναδικό στην εποχή μας, η μοναδική παγκόσμια καταστροφή που προκλήθηκε από ένα παράξενο μικρόβιο το οποίο εμφανίστηκε από κάποιο άλλο ζώο», γράφει. «Πολλοί επαΐοντες λένε μάλιστα ότι η επόμενη μεγάλη πανδημία είναι αναπόφευκτη».

Πηγη

Περισσοτερα...

Πόσο; Το tablet της Microsoft είναι πανάκριβο!

Άπαντες ανακουφίστηκαν µόλις η Microsoft αποκάλυψε την τιµή του tablet Surface. Προφανώς, είµαι ο µόνος που θεωρεί ότι οι τιµές που ανακοινώθηκαν είναι υπέρ το δέον υψηλές.

Το µοντέλο των 32GB κοστολογήθηκε στα $499 χωρίς πληκτρολόγιο ή µε επιπλέον από $119 έως $129 [ανάλογα µε το χρώµα] µαζί µε τη θήκη, η οποία πιθανότατα κοστίζει συνολικά $7 για να κατασκευαστεί στην Κίνα. Το µεγάλο µοντέλο των 64GB θα κυκλοφορήσει µε θήκη στην τιµή των $699. Εννοείται πως αν επρόκειτο για προϊόν Apple, η τιµολογιακή πολιτική θα ήταν παρόµοια. Δεν είναι όµως. Και για να ανταγωνιστεί ένα προϊόν της Apple, η τιµή του έπρεπε να ήταν πολύ, πολύ χαµηλότερη. Η Apple ανέκαθεν υπερτιµολογούσε τα πρϊόντα της –έχει δηµιουργήσει σχολή. Η Microsoft, πάλι, ποτέ δεν ήταν αυτής της πολιτικής και γι’ αυτό δεν µπορεί να τιµολογεί κατ’ αυτόν τον τρόπο. Και για να γίνω ακόµη πιο σκληρός, οι τιµές αφορούν στα ARM-based RT tablets.

Αν λάβουµε υπόψη ότι η Microsoft θα πουλήσει πιθανότατα τις περισσότερες συσκευές στα δικά της καταστήµατα, η εταιρεία µπορεί να αντέξει να περιορίσει τα περιθώρια κέρδους και να ακολουθήσει µια πιο επιθετική τιµολογιακή πολιτική. Αλλά... όχι! Ό,τι προλάβει να αρπάξει! Ποιος ξέρει πόσο θα κοστίζουν τα Surface µε τα Windows 8;Να λοιπόν πώς έπρεπε να κοστολογηθούν τα Surface µε Windows RT: $299 για το 32άρι µοντέλο µε θήκη πληκτρολόγιο, συν µια επιλογή µε προωθητικές εκπτώσεις για να φτάσει στα $249. Το µεγάλο µοντέλο [64GB] έπρεπε να κοστίζει $399, µε προωθητικές ενέργειες που θα το έριχναν στα $349. Έτσι µάλιστα. Τότε θα αγόραζα κι εγώ ένα. Η Microsoft, η οποία εξακολουθεί να συµπεριφέρεται ερασιτεχνικά όταν πρόκειται για απευθείας πωλήσεις στο κοινό, κάνει επίσης το κλασικό λάθος της προβαλλόµενης αποτυχίας. Και το κάνει αυτό συνεχώς στις διαφηµίσεις της.

Δύο παραδείγµατα που µου έρχονται στο µυαλό, είναι η διαφήµιση για τα Vista, που έδειχνε το φουτουριστικό λειτουργικό, το οποίο έκανε τους πάντες παραγωγικούς. "Είναι καταπληκτικό! Θέλω κι εγώ ένα!", έλεγαν όλοι. Τότε η εταιρεία απεκάλυψε ότι ήταν στην πραγµατικότητα τα Vista και όχι κάτι για το µέλλον. Κι αυτό έστειλε απευθείας το µήνυµα ότι η Microsoft τα θαλάσσωσε στο marketing. Μια άλλη διαφήµιση απεικόνιζε διάφορους ηλίθιους τόσο γοητευµένους από τα τηλέφωνά τους, που κατέληγαν να τραυµατίζονται επειδή το τηλέφωνο ήταν τόσο ακαταµάχητο. Το τηλέφωνο της Microsoft δεν ήταν τίποτα από αυτά. Στην πραγµατικότητα, η διαφήµιση το έκανε να φαίνεται ότι δεν ήταν ούτε στο ελάχιστο ενδιαφέρον.

Η Microsoft έκανε ξανά το λάθος να κοστολογήσει αρχικά το προϊόν της ακριβά. Σας διαβεβαιώ, γρήγορα θα χαµηλώσει την τιµή, γεγονός που θα κάνει το καταναλωτικό κοινό να σκεφτεί: "Μάλλον δεν πουλάει. Μάλλον είναι µούφα. Ε, δεν θα το αγοράσω τώρα!". Τέτοιου είδους προϊόντα θα έπρεπε να κοστολογούνται βάσει της καµπύλης µάθησης, η οποία είναι µια µελλοντική χαµηλότερη τιµή στην οποία προστίθετνται και όλες οι εκπτώσεις κατασκευαστών. Για να καταλάβει πλήρως πώς δουλεύει όλο αυτό, η Microsoft χρειάζεται κάποιον από τις επιχειρήσεις των σκληρών δίσκων, που διαρκώς κοστολογούσε το µελλοντικό κατασκευαστικό κόστος.

Όπως και να ’χει, το tablet Surface δεν θα πουλήσει στις ανακοινωµένες τιµές εκτός κι αν αρέσει στο κοινό το νέο interface –και δεν υπάρχει καµία ένδειξη γι’ αυτό.

John Dvorak
www.dvorak.org

Πηγη

Περισσοτερα...

Τι είναι για εμάς το κινητό τελικά;

Πρωινό ξύπνημα... Μετά από τα απαραίτητα πρωινά «θέματα», έρχεται η ώρα να τσεκάρω το Nokia. 2 εισερχόμενα mail e, 5 νέα tweets με mention σε μένα... «Τι έγινε πάλι βραδιάτικα, ύπνο δεν έχουν...;» αναρωτιέμαι... Ο πρωινός καφές με βρίσκει να γυρνάω σε τεχνολογικές σελίδες για να δω αν υπάρχει κάποιο νέο, ενώ παράλληλα έχω τσεκάρει Twitter-Facebook και μερικά ακόμα sites που με ενδιαφέρουν. Όλα από το Nokia. Κουραστικό θα πείτε τώρα, αλλά πάνω-κάτω είναι η καθημερινή μου ρουτίνα...

Κάπως έτσι είμαστε όλοι πλέον με τα κινητά μας. Ή για την ακρίβεια, τα κινητά μας πλέον δεν είναι μόνο κινητά, είναι και λίγο κάμερες, λίγο mp3, λίγο υπολογιστές, λίγο απ'όλα τέλος πάντων. Πολλά άλλαξαν από το 2002, όπου και τα κινητά «για το κοινό» (κι όχι τα Communicators) άρχισαν να γίνονται πιο έξυπνα. Ως τότε, όλα ήταν απλά: Κλήσεις και SMS, δηλαδή κανονικά τηλέφωνα... Αυτά ήταν τα πρώτα μου βήματα το 2002 και τα αναπολώ όλο και περισσότερο τώρα, 10 χρόνια μετά... Στο σημερινό μας blogging λοιπόν δεν θα σχολιάσουμε κάτι σε αστείο, ως συνήθως τόνο, αλλά θα κοιτάξουμε σοβαρά το εξής ζήτημα: Τι είναι για εμάς το κινητό τελικά;

Το 1993 άρχισαν να εμφανίζονται στην Ελλάδα, μέσω συμβολαίων τα πρώτα «τούβλα», ενώ το 1997 άρχισαν να μικραίνουν και να γίνονται καρτο-κινητά, για να τα γνωρίσουν και οι μικρότεροι που δεν είχαν A.Φ.M. Tο 2002 γίνανε «προσιτοί μικροί υπολογιστές», ενώ σήμερα, ο κύριος λόγος ύπαρξης του περνάει μάλλον 2ος, ή ακόμα και τελευταίος... Κανείς δεν ασχολείται με το θέμα «κλήσεις» και «SMS» τόσο, όσο με τους επεξεργαστές, τις οθόνες και τα λογισμικά, χάνοντας την ουσία του πιο χρήσιμου τεχνολογικού επιτεύγματος μετά τον τροχό και άλλα πολλά. Τα πράγματα ήταν πιο ρομαντικά το 1993, το 1996, το 2000 ακόμα-ακόμα. Πλέον, κανείς δεν θυμάται αυτά τα χρόνια, ζούμε στο σήμερα που επιτάσσει μόνιμη ενασχόληση με το κινητό μας.

Tώρα θα μου πείτε «είσαι 19, τι μας λες τώρα...» Κι όμως! Ένας λόγος που αγαπάω τα νοσταλγικά κινητά είναι κι αυτός, ο περιορισμός στην ουσία. Υπάρχουν φορές που η πολύ τεχνολογία «χαλάει» κάποιες όμορφες στιγμές της ζωής μας, αλλά δεν αντιδράμε. Για παράδειγμα, ένας καφές στα Κάστρα της Θεσσαλονίκης συνοδεύεται απαραίτητα από τα φλας ενός κινητού που προσπαθεί να βγάλει φωτογραφία τα τείχη ή την διπλανή παρέα, για να ανεβεί στα διάφορα social network. Μια ρομαντική βόλτα θα διακοπεί με «άγριο» τρόπο επειδή θα θελήσει το αίσθημα να «τσεκάρει» το Facebook από το κινητό της. Επίσης, πολλοί γύρω μου θα έχουν κάποιο ακριβό smartphone, συνήθως iPhone, χρησιμοποιώντας το για «ανούσια» πράγματα, όπως καλύμματα και Facebook. Κι ανάμεσα τους εγώ, με ένα «ταπεινό» Nokia E71 και καμιά φορά ένα «αρχαίο» Nokia 8850 του '99, να κοιτάω απορημένος την «νέα τάξη πραγμάτων» στην κινητή τηλεφωνία...

Έτσι μπορώ να ονομάσω αυτή τη νέα γενιά και κατάσταση χρηστών. Οι μεγαλύτεροι ακόμα κάνουν την κανονική χρήση της συσκευής τους, αυτή που πρέπει. Όσο μικραίνουν όμως οι αριθμοί στις ηλικίες, τόσο βλέπουμε την διαφορετικότητα στην χρήση. Θυμάμαι το πρόσφατο πέρασμά μου από τα θρανία... Πολλοί στο 7ωρο χρησιμοποιούσαμε το κινητό για μουσική, βίντεο και Facebook, ακόμα και εντός μαθήματος. Τι κι αν έχουν απαγορευτεί τυπικά στα σχολεία, παραμένουν πρώτο gadget στις τάξεις και στους διαδρόμους, Γυμνασίου ή Λυκείου. Θυμάμαι και τον προ-παππού μου πριν λίγα χρόνια, ούτε καν 5, να έχει ακόμα ένα Ericsson-τούβλο, μονάχα για να παίρνει τηλέφωνα. Αν και το αντικατέστησε λόγο βλάβης, δύσκολα θα το έκανε, μιας και δεν ψάχνει παραπάνω πράγματα, γι'αυτόν είναι απλά ένα μέσο επικοινωνίας.

Εκεί που αγχώνομαι για το μέλλον όμως είναι στα πιτσιρίκια, αυτά μεταξύ 6 με 10 ετών. Πρόσφατα η βαφτισιμιά μας ζήτησε κινητό με κάμερα, γιατί όλες οι φίλες της έχουν. Και είναι μόλις 9! Αν γυρίσω το χρόνο πίσω, ο πατέρας μου ήταν η αιτία που γνώρισα τα κινητά με ένα σαράβαλο StarTAC που άφησε, στα 8 μου μεν, αλλά δεν απαίτησα ως το 2006 και τα 12 μου καινούριο κινητό. Προτιμούσα να παίζω με τα αυτοκινητάκια και τα τουβλάκια μου, παρά Java Games ή καλύτερα Φιδάκι και Space Impact στο 3310 μου. Δεν πέρασαν πολλά χρόνια από τα 8 και τα 10 μου, αλλά πλέον, δεν βλέπω τα παιδάκια να παίζουν όπως εγώ κάποτε.

Ίσως να μην ξέρουν τι πάει να πει αλάνα, ματωμένα και γεμάτα χώματα πόδια και χέρια κι άλλα που συμπληρώνουν τα παιδικά χρόνια όλων των παιδιών ως τώρα, όπως έμαθα εγώ, αλλά κυρίως οι μεγαλύτεροι σε ηλικία. Λογικό, γιατί η τεχνολογία φρόντισε να τα απομακρύνει από αυτά και να τους τα θυμίζει μόνο στα χωριά, όπου και είναι μακριά από πολύ τεχνολογία συνήθως. Ακόμα και να μην υπάρχει όμως κάποια αλάνα γύρω τους, στο σπίτι μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα. Διάολε, όταν έβρεχε στο χωριό ή και στη Θεσσαλονίκη ακόμα έπαιζα κρυφτό ή κυνηγητό μέσα στο σπίτι, τώρα γιατί να βλέπω παντού PlayStation, PC και κινητά με Internet;

Πραγματικά, ως μελλοντικός πατέρας κάποτε στο μέλλον, δεν θα ήθελα να δώσω στα παιδιά μου τόση τεχνολογία απότομα. Θα ήθελα να μάθουν και τις χαρές της παιδικής ηλικίας, να παίξουν, να μαλώσουν μεταξύ τους παίζοντας μπάλα, να τα καμαρώνω σε ένα πάρκο να τρέχουν και να κάνουν σαματά. Όχι σε ένα καναπέ με ένα κινητό στο χέρι... Δεν θα ήθελα να βλέπουν το χωριό ως «εξορία» από την τεχνολογία, αλλά ως ένα χώρο που θα τα φέρει κοντά στη φύση, τα ζώα, τις αληθινές ανθρώπινες σχέσεις και φυσικά, το παιχνίδι. Το αληθινό παιχνίδι, που ζήσαμε όλοι μικροί.

Δεν ξέρω πως θα διαγραφεί το μέλλον, ή μάλλον, δεν θέλω να το φαντάζομαι όπως το φαντάζομαι. Όλοι μας, πρέπει να χρησιμοποιούμε την τεχνολογία συνετά και με μέτρο, όχι ασύστολα. Ειδικά στο κομμάτι «κινητό τηλέφωνο», που είναι μαζί μας 24 ώρες το 24ωρο... Καλή και χρήσιμη η εφεύρεση του, αλλά η ουσία της είναι να μας εξυπηρετεί, όχι να μας «υποδουλώνει» και να μας εθίζει σ' αυτή. Δεν είναι άλλωστε αυτός ο σκοπός της, φτιάχτηκε για να διευκολύνει την επικοινωνία μας με τους ανθρώπους, όχι για να μας απομακρύνει από αυτούς.

Πηγη

Περισσοτερα...

Τι είναι ευτυχία;

Την απάντηση έχει δώσει ο Θανάσης Βέγγος

Η απουσία του Θανάση Βέγγου παραμένει αισθητή παρά το γεγονός ότι έχει περάσει αρκετός καιρός από το θάνατό του. Παραμένουν όμως πάντα διαχρονικά τα λόγια των σπουδαίων ανθρώπων που αφήνουν με το έργο τους και την προσφορά τους το δικό της στίγμα σε μια κοινωνία που παραπαίει.

Τα λόγια αυτού του σπουδαίου ηθοποιού που τίμησε το επάγγελμα καθώς πραγματικά ποιούσε ήθος, σχετικά με την ουσία της ευτυχίας κυριολεκτικά αποτελούν ένα «χαστούκι» στα «θέλω» του σύγχρονου κόσμου.

Με απλές κουβέντες όπως αρμόζουν σε έναν αυθεντικό άνθρωπο, ο Θανάσης Βέγγος είχε δηλώσει ότι «Έπρεπε να γεράσω, αγόρι μου, για να μάθω τι είναι ευτυχία.

Τελικά ευτυχία είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο χέρια…

Αυτά που θα σε αγκαλιάσουν, θα σε κρατήσουν, θα σε κοιμήσουν, θα σε περιποιηθούν, θα σου μαγειρέψουν, θα σε χαϊδέψουν και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια.

Τα πολλά χέρια απλά σε κατσιάζουν…

Χάσιμο χρόνου.

Θα το δεις κι εσύ όσο μεγαλώνεις…»

Πηγη

Περισσοτερα...

Ο Νίτσε για τους Ελληνες

Κανείς δεν μπόρεσε να βρει το δηλητήριο που θα τους καταστρέψει έγραφε το 1872 ο γερμανός φιλόσοφος

Πιο επίκαιρος από ποτέ ο Φρειδερίκος Νίτσε. Στο πρώτο του βιβλίο, με τίτλο <<Η Γέννηση της Τραγωδίας>> (1872) και συγκεκριμένα στο κεφάλαιο 15,ο Νίτσε κάνει μία ιδιαίτερα μνεία στο ελληνικό έθνος αποδεικνύοντας ότι ο Νίτσε  είναι πολύ μπροστά από την εποχή του.

Διαβάστε το χαρακτηριστικό απόσπασμα από το βιβλίο:

«Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει  τον εαυτό του από τους Έλληνες.

Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν δημιουργούσαν,  φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το ελληνικό μοντέλο,  συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα.

Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και  αλαζονικού έθνους, που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικά ότι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του. Κανένας
από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα να απαλλαγούμε απ' αυτούς. Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους.


Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες. Βέβαια, πού και πού, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους, οι οποίοι τελικά αθλούνται οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με αχίλλειο πήδημα».

Πηγή

Περισσοτερα...

Διπλός δρόμος προς την αλήθεια

Ο πατήρ Γεώργιος Αναγνωστόπουλος μας μιλάει για την παράλληλη διακονία της επιστήμης και της Εκκλησίας

Στο ερευνητικό επίπεδο ο ιερέας καθηγητής Γ. Αναγνωστόπουλος μελετά τις μαγνητικές καταιγίδες και την επίδρασή τους στη Γη με τη βοήθεια του δορυφόρου «Demeter» 

– Πάτερ, είστε από τους λίγους ανθρώπους που διαγράφουν μια παράλληλη διαδρομή στην επιστήμη και στην Εκκλησία. Αυτή η «διπλή» πορεία αποτελεί για εσάς μια φυσική εξέλιξη;

«Ανατράφηκα ως παιδί στην Αθήνα του '60 σε ένα γνήσιο “πολυπολιτισμικό” περιβάλλον! Η μητέρα μου ήταν πιστή χριστιανή. Ο πατέρας μου πιστός τότε υλιστικής ιδεολογίας. Η συνύπαρξή τους ως τον θάνατό τους νομίζω ότι μου καλλιέργησε με φυσιολογικό τρόπο τόσο την έφεση προς την αναζήτηση της αλήθειας όσο και την αναζήτηση της σύνθεσης και της ολότητας. Ετσι και η ταυτόχρονη πορεία στην επιστημονική έρευνα (στη Φυσική του Διαστήματος και τελευταία στην έρευνα δορυφορικών προσεισμικών σημάτων) και στην αναζήτηση της γνώσης του Θεού, όπως και το ενδιαφέρον μου και για άλλες επιστήμες και την πολιτική, πηγάζουν με φυσικό και ενιαίο τρόπο στην ψυχή μου».

– Υπηρετώντας την ανθρωπότητα και από τα δύο «στρατόπεδα», αισθανθήκατε ποτέ ότι η θεολογική αλήθεια συγκρούεται με την επιστημονική βάσανο; Βρήκατε μέσα σας τον τρόπο να απαντήσετε λογικά στις αντιφάσεις (Γένεση - Εξέλιξη, Σχέδιο - Τυχαιότης, κτλ.) ή αντιμετωπίζετε την επιστήμη και τη θρησκεία ως δύο παράλληλους κόσμους;
«Οι αντιφάσεις “Γένεση - Εξέλιξη, Σχέδιο - Τυχαιότης” είναι αντιφάσεις ιδεολογικές και έχουν δομηθεί εξαρχής η μία σε αντίθεση της άλλης. Είναι σύγκρουση μεταξύ δύο αντίθετων παραδειγμάτων που θεμελιώνονται σε διαφορετικές νοοτροπίες, αν και με κάτι κοινό. Δεν είναι τυχαίο ότι η συζήτηση αυτή αναπτύσσεται στην κατ’ εξοχήν προτεσταντική Αμερική. Το κοινό στοιχείο τους είναι ο συγκρουσιακός χαρακτήρας του ορθολογιστικού φονταμενταλισμού (θρησκευτικού και  αντιθρησκευτικού).
Το ερώτημα που με ενδιαφέρει προσωπικά (και ίσως πολλούς ανθρώπους) είναι όχι η σύγκρουση σχηματοποιημένων ιδεολογιών, αλλά η δυνατότητα του ανθρώπινου υποκειμένου να προσεγγίσει τη γνώση της σύνολης πραγματικότητας. Η γνώση έχει πολλά επίπεδα και διαθέτει διαφορετικά “εργαλεία” για την προσέγγιση της αλήθειας. Για παράδειγμα, διαθέτουμε διαφορετικά “εργαλεία” στη Φυσική, στη Βιολογία, στην Ψυχολογία, στη Φιλοσοφία και στη Θεολογία, αν και υπάρχουν και πολλά κοινά χαρακτηριστικά, διότι το υπόβαθρο είναι κοινό: η κοινή φύση του ανθρώπινου υποκειμένου.
Η έννοια “τυχαιότης” στην εξέλιξη και δομή του Σύμπαντος (περιλαμβανομένου και του εσωτερικού «σύμπαντος» του ανθρώπου) είναι έννοια φιλοσοφική, όχι επιστημονική. Είναι μια πίστη. Μάλιστα, αξίζει να σημειώσει κανείς ότι  η έννοια “τυχαιότης” είναι έννοια με αρνητικό περιεχόμενο. Καθορίζεται ως απουσία ενός ανώτατου όντος που δημιουργεί τον κόσμο, τον αγαπά και προνοεί για αυτόν. Σημαίνει επίσης και απουσία αντικειμενικού νοήματος ή αξίας στην ανθρώπινη ζωή ή σχετικοποίησή τους. Από τα προηγούμενα συνάγονται τα εξής. Πρώτον, η έννοια “τυχαιότης” προϋποθέτει την έννοια του νοήματος, που είναι πρωταρχική, και άρα βαθύτερη στη συνείδηση του ανθρώπου. Δεύτερον, ότι η ”τυχαιότης” είναι μια πίστη όπως ανέφερα πιο πάνω, διότι είναι αδύνατον να αποδειχθεί ορθολογικά η απουσία σχεδίου ή νοήματος στον κόσμο και τον άνθρωπο.
Τέλος, ως προς τα δύο “στρατόπεδα”, θεωρούμενα ως μεθοδολογίες γνώσεως (και όχι ως στατικά ιδεολογικά σχήματα) θεωρώ ότι είναι συμμαχικά. Δεν είναι εχθροί. Υπάρχει ένας εχθρός των “συμμαχικών στρατοπέδων”, κοινός και στα δύο: ο κίνδυνος της  ειδωλοποίησης και απολυτοποίησης του μερικού».

Ο πατήρ Γεώργιος Αναγνω­στό­­πουλος



– Η θρησκεία θεωρείται ακρογωνιαίος λίθος κάθε πολιτισμού, συνεκτικό «υλικό» κάθε κοινωνίας, αλλά και «σωφρονιστικό» μέσο που οδηγεί στο να είμαστε καλύτεροι άνθρωποι. Εσείς ποιον κοινωνικό ρόλο βλέπετε για τη θρησκεία στη σημερινή εποχή;
«Πιστεύω στον Θεό ως αλήθεια. Αν ο Θεός δεν είναι αλήθεια και δωρητής ζωής αληθινής και αιώνιας, η θρησκεία μας θα ήταν ένα δεκανίκι και δεν νομίζω ότι θα με ενδιέφερε πολύ ως τέτοια. Δεν είμαι στρατευμένος διαμορφωτής σκέψης ή πολιτικής διαχείρισης για να “κατασκευάσω” έναν σύγχρονο ρόλο για τη θρησκεία (που να την κάνει κοινωνικά χρήσιμη ή αποδεκτή). Πιστεύω στην Ορθόδοξη Εκκλησία γιατί εκεί συναντούμε Θεό πατέρα αγάπης, εξερχόμαστε από την απελπισία του παραλόγου στην ελπίδα του νοήματος μέσω του Σταυρού και της Ανάστασης του θεανθρώπου Χριστού, πορευόμαστε από τον εγωιστικό ατομικισμό στη χαρά της κοινωνικότητας και από το μίσος προς τη συγχώρηση. Αυτά νομίζω είναι ταυτόχρονα σύγχρονα και αιώνια. Από αυτά βέβαια πηγάζουν και άλλα επιμέρους: η έμπνευση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατικής πολιτικής ζωής, η αγάπη για την ελευθερία, η ζωογόνηση της νεκρωμένης παιδείας μας κ.ά.».

– Ως ορθόδοξος ιερέας, ασφαλώς εργάζεστε για τη διάδοση του χριστιανισμού. Θεωρείτε ωστόσο ότι, μέσα στην πολυπολιτισμική πραγματικότητα του πλανήτη, ανάλογη είναι και η αξία των άλλων μεγάλων θρησκειών; Αν ναι, θα κάνατε έναν ποιοτικό διαχωρισμό ανάμεσα στις μονοθεϊστικές και τις πολυθεϊστικές θρησκείες;
«Πρέπει πρώτα να λύσω μια διάχυτη παρεξήγηση. Ο χριστιανισμός είναι πίστη σε έναν Θεό, αλλά σε τρεις υποστάσεις (Πατέρας, Υιός, Αγιο Πνεύμα). Είναι υπέρβαση της αρίθμησης (ένα - πολλά), που είναι μια νοητική κατηγορία του κτιστού κόσμου. Ο χριστιανισμός δεν έχει τον μονισμό του ιουδαϊσμού ή του μουσουλμανισμού (μονοθεϊστικών θρησκειών).
Επίσης είναι απαραίτητη μια διευκρίνιση ως προς χρήση του όρου πολυπολισμικότητα. Η έννοια αυτή στην ύποπτη πολιτικά περίοδο που διανύουμε μοιράζεται τη μοιραία τύχη άλλων μεγάλων εννοιών, όπως “δημοκρατία”, “σοσιαλισμός”, “ανάπτυξη”, “παγκοσμιοποίηση”, κ.λπ.  Πέραν δηλαδή της αυτονόητης θετικής σημασίας του όρου και της προσωπικής μου εκτίμησης σε όσους τον σέβονται και τον υπηρετούν πραγματικά, θεωρώ ότι σε μεγάλο βαθμό ο σκοπός της προώθησης και της χρήσης του όρου είναι ακριβώς αντίθετος από το προφανές νοηματικό του περιεχόμενο. Γίνεται προσχηματικό πολιτιστικό “εργαλείο” για την επιβολή άδικων πολιτικών. Θα αναφερθώ σε παράδειγμα για να γίνω σαφής. Πώς συμβαίνει εν ονόματι της “πολυπολιτισμικής” παιδείας να εξαναγκάζονται οι Πομάκοι της Θράκης στην απεμπόληση της μητρικής τους γλώσσας και την εκμάθηση της τουρκικής; Παρόμοια παραδείγματα υπάρχουν πολλά παγκοσμίως, με γνωστότερο σε μας την περίπτωση του διαμελισμού τής πράγματι πολυπολιτισμικής (πρώην) Γιουγκοσλαβίας από δυνάμεις που έχουν σημαία την “πολυπολισμικότητα”».

– Θεωρείτε τον αγνωστικισμό επικίνδυνο για τον άνθρωπο; Ομοίως επικίνδυνο με ένα θρησκειακό σύστημα που απορρίπτετε ή περισσότερο;
«Εχω την εντύπωση ότι ο αγνωστικισμός δεν έχει απήχηση στην Ελλάδα. Γνώρισα αγνωστικιστές κυρίως στη Δύση. Ανάμεσά τους γνώρισα εξαιρετικά καλλιεργημένους και ευγενικούς ανθρώπους, όπως, αντίστοιχα ανθρώπους άλλων θρησκευτικών παραδόσεων.
Τώρα στο σημείο που ρωτάτε αν ο αγνωστικισμός ή αν άλλα θρησκευτικά συστήματα μπορεί να είναι “επικίνδυνα” για τον άνθρωπο, με ποια έννοια εννοείτε το “επικίνδυνο”; Ενοχλητικός θεωρείται συχνά και ο εκκλησιαστικός λόγος που δεν εξυπηρετεί τον ανθρώπινο ναρκισσισμό, τον πολιτικό αυταρχισμό ή την οικονομική ολιγαρχία.
Επικίνδυνη θεώρηση για τον άνθρωπο είναι κατά τη γνώμη μου όποια αντίληψη, θρησκευτική ή άλλη,  εκτρέφει περισσότερο τον ναρκισσισμό και την εγωκεντρική φιλαυτία. Υπάρχουν φυσικά και “θρησκευτικά” συστήματα ή κινήσεις που έχουν στον πυρήνα τους κάποιας μορφής επιθετικότητα ή χρησιμοποιούν μεθόδους ψυχικής χειραγώγησης και συναισθηματικού παραληρήματος. Αυτές οι μορφές θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν απόλυτα επικίνδυνες με την απλή έννοια.
Αν ως “επικίνδυνο” εννοείτε ό,τι είναι πιο μακριά από την ορθόδοξη χριστιανική μας παράδοση και την οποία διακονώ ως ιερέας, αυτό εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες και μια διαβάθμιση δεν είναι απλή, καθώς ο εσωτερικός κόσμος του ανθρώπου είναι εξαιρετικά πολύπλοκος. Για παράδειγμα, έχει σημασία το ερώτημα γιατί οδηγήθηκε κάποιος στον αγνωστικισμό ή σε οποιαδήποτε θρησκεία. Ποιο ήταν το κίνητρο ή το κριτήριο της προσωπικής του επιλογής. Βασικά επικίνδυνη είναι η σκοτεινή πλευρά του εαυτού μας».

– Εχει διατυπωθεί η άποψη ότι η επιστήμη έχει το σπέρμα της αισιοδοξίας αφού στοχεύει προς την πρόοδο, ενώ η θρησκεία ενέχει το στοιχείο της απαισιοδοξίας δίνοντας έμφαση στη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης την οποία πρέπει να υπερνικήσουμε αλλά δύσκολα μπορούμε. Πόσο πιστεύετε ότι αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα;
«Η επιστήμη έχει προσφέρει και μπορεί να προσφέρει εξαιρετικά ευεργετήματα στην ανθρωπότητα. Γι’ αυτό νομίζω δεν χρειάζεται επιχειρηματολογία. Ταυτόχρονα όμως σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό η επιστήμη χρησιμοποιείται για την εφεύρεση νέων καταστροφικών όπλων και ποικίλων μέσων χειραγώγησης και έχει οδηγήσει στην οικολογική καταστροφή. Νομίζω ότι έχουμε προ πολλού περάσει την αισιόδοξη ιδεολογία της αυτόματης προόδου μέσω της επιστήμης. Μάλιστα η έννοια της ιστορικής προόδου έχει την καταγωγή της στην ιουδαιοχριστιανική παράδοση, εκπεφρασμένη σε εκκοσμικευμένη μορφή. Αυτά είναι γνωστά.
Θα μιλήσω και για τη δική μας εμπειρία στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Η έμφαση είναι απολύτως στην άπειρες πνευματικές δυνατότητες που δίνει ο Θεός στον άνθρωπο. Δεν είναι η Ανάσταση του Χριστού – η κατάλυση του θανάτου – και η θέωση – η μετοχή του ανθρώπου στο θείο – το κέντρο της πίστεως; Αλλά στις υπέροχες αυτές πραγματικότητες δεν φθάνει κανείς χωρίς την αυτογνωσία του σκότους που κρύβει μέσα του. Αρα η συνειδητοποίηση του σκότους δεν είναι καθόλου απαισιόδοξο γεγονός, είναι προϋπόθεση ρεαλιστικής προόδου».

Πηγή

Περισσοτερα...

Ο Στίβεν Χόκινγκ στα 70

 Σε μια αποκλειστική συνέντευξη στο «New Scientist» κάνει μια αναδρομή στη ζωή και στο έργο του

Στο μήνυμα για τα γενέθλιά του ο Στίβεν Χόκινγκ έδωσε σε όλους μας μια συμβουλή: «Να κοιτάτε ψηλά, στα αστέρια και όχι κάτω, στα πόδια σας. Να είστε περίεργοι. Και όσο δύσκολη και αν μοιάζει η ζωή σας, μπορείτε πάντα να βρείτε να κάνετε κάτι και να πετύχετε σε αυτό. Το ζήτημα είναι να μην το βάζετε κάτω»

Ο Στίβεν Χόκινγκ είναι ένας από τους μεγαλύτερους φυσικούς στον κόσμο, διάσημος για το έργο του σχετικά με τις μαύρες τρύπες. Εξαιτίας της πάθησής του αυτή τη στιγμή μπορεί να επικοινωνεί μόνο κάνοντας συσπάσεις με το μάγουλο. Οι απαντήσεις του στις ερωτήσεις συμπληρώνονται με την εξήγηση από το «New Scientist» των εννοιών που ο ίδιος περιγράφει.
– Ποια ήταν η πιο ενδιαφέρουσα εξέλιξη στη Φυσική κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας σας;
«Η ανακάλυψη από το COBE απειροελάχιστων μεταβολών στη θερμοκρασία της μικροκυματικής κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου και η επακόλουθη επιβεβαίωση από το WMAP ότι αυτές βρίσκονται σε άριστη συμφωνία με τις προβλέψεις του πληθωρισμού. Ο δορυφόρος Planck ίσως ανιχνεύσει το αποτύπωμα των βαρυτικών κυμάτων που προβλέπονται από τον πληθωρισμό. Κάτι τέτοιο θα είναι σαν να βλέπουμε την κβαντική βαρύτητα γραμμένη στον ουρανό».
Το «New Scientist» συμπληρώνει: Οι δορυφόροι COBE και WMAP μέτρησαν τη μικροκυματική κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου, τα υπολείμματα της Μεγάλης Εκρηξης που είναι διάχυτα σε όλο το Διάστημα. Η θερμοκρασία της είναι σχεδόν απόλυτα ομοιόμορφη – κάτι το οποίο αποτέλεσε σημαντική ενίσχυση για τη θεωρία του πληθωρισμού, η οποία προβλέπει ότι το Σύμπαν λίγο μετά τη Μεγάλη Εκρηξη πέρασε μια περίοδο υπερβολικά γρήγορης επέκτασης η οποία ίσιωσε όλες τις ζάρες του.
Αν ο πληθωρισμός συνέβη πράγματι, θα πρέπει να έστειλε κυματισμούς – βαρυτικά κύματα – σε όλον τον χωροχρόνο, κάτι το οποίο θα προκαλούσε στην κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου μεταβολές θερμοκρασίας υπερβολικά μικρές ώστε να έχουν εντοπισθεί ως τώρα. Ο δορυφόρος Planck, η αποστολή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος για μια ακόμη ακριβέστερη μελέτη της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου, μάλλον θα μπορέσει να τις δει.
– Ο Αϊνστάιν έλεγε ότι η κοσμολογική σταθερά ήταν η «μεγαλύτερη γκάφα» του. Ποια ήταν η δική σας;
«Κάποτε πίστευα ότι οι πληροφορίες καταστρέφονται μέσα στις μαύρες τρύπες. Η αντιστοιχία AdS/CFT με έκανε όμως να αλλάξω γνώμη. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη γκάφα μου ή τουλάχιστον η μεγαλύτερη γκάφα μου στην επιστήμη».
 «NS»: Οι μαύρες τρύπες καταβροχθίζουν οτιδήποτε βρεθεί πολύ κοντά τους, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών. Το 1975, όμως, μαζί με τον ισραηλινό φυσικό Γιάκομπ Μπέκενσταϊν, ο κ. Χόκινγκ έδειξε ότι οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν αργά ακτινοβολία, με αποτέλεσμα σιγά σιγά να εξατμίζονται και τελικά να εξαφανίζονται. Τι γίνεται τότε με τις πληροφορίες που έχουν καταπιεί; Ο κ. Χόκινγκ υποστήριζε επί δεκαετίες ότι καταστρέφονται – μια μεγάλη πρόκληση για τις θεωρίες της συνέχειας και του αιτίου και αιτιατού. Το 1997 ωστόσο ο θεωρητικός Χουάν Μαλντασένα ανέπτυξε μια μαθηματική συντόμευση, την αντιστοιχία Anti-de-Sitter/σύμμορφης θεωρίας πεδίου ή εν συντομία AdS/CFT. Αυτή συνδέει γεγονότα που βρίσκονται σε μια γεωμετρία στρεβλωμένου χωροχρόνου όπως αυτή που επικρατεί μέσα σε μια μαύρη τρύπα με την απλούστερη φυσική που παρατηρείται στα όριά της.
Το 2004 ο κ. Χόκινγκ χρησιμοποίησε αυτή την αντιστοιχία για να δείξει πώς οι πληροφορίες μιας μαύρης τρύπας διαρρέουν ξανά πίσω στο Σύμπαν μας μέσω κβαντομηχανικών διαταραχών στα όριά της, δηλαδή στον λεγόμενο ορίζοντα γεγονότων της. Η αποκήρυξη της προηγούμενης θεωρίας του κόστισε στον κ. Χόκινγκ ένα στοίχημα που είχε βάλει με τον συνάδελφό του θεωρητικό φυσικό Τζον Πρέσκιλ μία δεκαετία νωρίτερα.
– Ποια ανακάλυψη θα έφερνε μεγαλύτερη επανάσταση στην κατανόησή μας για το Σύμπαν;
«Η ανακάλυψη υπερσυμμετρικών εταίρων των γνωστών θεμελιωδών σωματιδίων, ίσως στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων. Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε ισχυρή ένδειξη υπέρ της θεωρίας Μ».
«NS»: Η αναζήτηση υπερσυμμετρικών σωματιδίων αποτελεί έναν από τους βασικούς στόχους του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) στο CERN. Το Καθιερωμένο Μοντέλο της Σωματιδιακής Φυσικής θα συμπληρωνόταν με την εύρεση του μποζονίου Χιγκς, έχει όμως επίσης αρκετά προβλήματα τα οποία θα λύνονταν αν όλα τα γνωστά στοιχειώδη σωματίδια είχαν έναν βαρύτερο «υπερεταίρο». Ενδείξεις υπέρ της υπερσυμμετρίας θα στήριζαν τη θεωρία Μ – την 11 διαστάσεων εκδοχή της θεωρίας των χορδών που αποτελεί αυτή τη στιγμή τον επικρατέστερο υποψήφιο για μια «θεωρία των πάντων» η οποία θα ενώνει τη βαρύτητα με τις άλλες δυνάμεις της φύσης.
– Αν ήσασταν ένας νεαρός φυσικός που ξεκινάει μόλις τώρα, τι θα μελετούσατε;
«Θα είχα μια καινούργια ιδέα που θα άνοιγε ένα νέο πεδίο».
– Τι σκέφτεστε περισσότερο κατά τη διάρκεια της ημέρας;
«Τις γυναίκες. Είναι ένα απόλυτο μυστήριο».

Ο Στίβεν Χόκινγκ δοκιμάζει την εμπειρία της μηδενικής βαρύτητας σε μια πτήση που διοργανώθηκε ειδικά για αυτόν το 2007

O ΣΩΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΤΟΥ
Ο Σαμ Μπλάκμπερν ήταν υπεύθυνος για την τεχνολογία που επέτρεπε στον Στίβεν Χόκινγκ να επικοινωνεί με τους γύρω του τα τελευταία πέντε χρόνια. Τώρα αποχωρεί. Η πρόκληση για τον διάδοχό του; Να διατηρεί αυτή τη γνωστή φωνή σε λειτουργία.
- Ησαστε ο τεχνικός του Στίβεν Χόκινγκ από το 2006. Ποια ήταν η πρώτη σας προτεραιότητα όταν ξεκινήσατε αυτή τη δουλειά;
«Αρχικά το σύστημα χαλούσε όλη την ώρα. Μου τηλεφωνούσαν μέσα στη νύχτα για να μου πουν: “Ο Στίβεν δεν μπορεί να μιλήσει. Τι να κάνουμε;”. Χρειάστηκε λοιπόν να εκσυγχρονίσω το σύστημα. Ενα από τα πρώτα μέρη που βελτίωσα ήταν ο αισθητήρας υπερύθρων που είναι εφαρμοσμένος στο μάγουλο του Στίβεν. Είναι πιο εύκολο γι’ αυτόν να αποδεχθεί μια τέτοιου είδους ενισχυτική βελτίωση απ’ ό,τι ένα ριζικά καινούργιο σύστημα επειδή η καμπύλη εκμάθησης που σχετίζεται με κάτι τέτοιο είναι πολύ απότομη. Ο Στίβεν δεν θα μπορούσε να ζητήσει βοήθεια επειδή ακριβώς το πράγμα που δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει θα ήταν το σύστημα ομιλίας. Είναι κατανοητό ότι αυτό τον έκανε πολύ απρόθυμο προς την αναβάθμιση».
- Η φωνή του Στίβεν είναι πολύ χαρακτηριστική, λέτε όμως ότι ίσως υπάρξει πρόβλημα για τη διατήρησή της;
«Υποπτεύομαι ότι το πιο ενδιαφέρον πράγμα στο γραφείο μου είναι ένα μικρό γκρίζο κουτί, το οποίο περιέχει το μοναδικό αντίγραφο που έχουμε από τον παλαιό ηλεκτρονικό συνθέτη φωνής του Στίβεν. Η κάρτα που έχει μέσα είναι από τη δεκαετία του 1980 και έχει τη φωνή του Στίβεν. Εχει επάνω της έναν επεξεργαστή ο οποίος διαθέτει ένα μοναδικό πρόγραμμα που μετατρέπει το κείμενο σε ομιλία, η οποία ακούγεται σαν αυτή του Στίβεν και έχουμε μόνο δύο τέτοιες κάρτες. Η εταιρεία που τις έφτιαχνε χρεοκόπησε και κανένας δεν ξέρει πια πώς λειτουργούν. Προσπαθώ να διεισδύσω στον μηχανισμό τους, πράγμα το οποίο είναι αρκετά δύσκολο».
- Δεν μπορείτε να την ενημερώσετε με έναν καινούργιο ηλεκτρονικό συνθέτη φωνής;
«Οχι. Πρέπει να ακούγεται ακριβώς η ίδια. Η φωνή είναι κατά τη γνώμη μου ένα από τα μοναδικά πράγματα που καθορίζουν τον Στίβεν. Θα μπορούσε εύκολα να αλλάξει φωνή, να έχει μια φωνή πιο καθαρή, ίσως και πιο ευχάριστη στο αφτί, λιγότερο ρομποτική στο άκουσμα, δεν θα ήταν όμως πια η φωνή του Στίβεν».
- Πώς ακριβώς επικοινωνεί ο Στίβεν;
«Χρησιμοποιεί για να μιλήσει ένα μενού που ελέγχεται από έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή περίπου από το 1986. Βασικά ένας υπολογιστής φωτίζει κουτιά σε ένα μεγάλο πλέγμα από γράμματα ή λέξεις και όταν φωτίζεται το σωστό ο χρήστης πατάει ένα είδος διακόπτη. Οταν πια δεν μπορούσε να κουνήσει τα χέρια του αρκετά ώστε να πατήσει τον διακόπτη πέρασε σε ένα σύστημα υπερύθρων που είναι εφαρμοσμένο στα γυαλιά του και ανιχνεύει τις κινήσεις των μυών στο μάγουλό του».
- Τι θα γίνει όταν ο Στίβεν δεν θα μπορεί πλέον να χρησιμοποιήσει τους μυς στο μάγουλό του;
«Ο Στίβεν έχει τη νόσο των κινητικών νευρώνων η οποία προκαλεί μια προοδευτική καταστροφή των νεύρων, και τώρα οι μύες του προσώπου του είναι οι μόνοι που μπορεί να ελέγξει σχετικά καλά. Και αυτοί χάνονται, δυστυχώς. Αυτό το ξέραμε πάντα, όμως ο Στίβεν έχει ξεπεράσει όλες τις εκτιμήσεις για τα στάδια του εκφυλισμού των νεύρων του.
Το αποτέλεσμα είναι ότι το σύστημα τώρα έχει γίνει πολύ αργό. Ο ρυθμός της ομιλίας του Στίβεν έχει μειωθεί σε περίπου μία λέξη το λεπτό και, παρ’ ότι έχω κάνει μικρές προόδους στην τεχνολογία που χρησιμοποιεί, ο εκφυλισμός των νεύρων έχει φθάσει πλέον σε ένα σημείο στο οποίο χρειάζεται να περάσουμε σε κάποια νέα τεχνολογία. Εχουμε δοκιμάσει μερικά συστήματα ανίχνευσης με τα μάτια, η άλλη μέθοδος είναι η απεικόνιση του εγκεφάλου, και υπάρχουν ένα σωρό τεχνικές για αυτό. Ως τώρα έχουμε εξετάσει μόνον αυτές που δεν απαιτούν επέμβαση – οπωσδήποτε όχι χειρουργείο, αλλά ούτε και ξύρισμα του κεφαλιού».
- Τον ενθουσιάζει η προοπτική του να χρησιμοποιήσει τόσο προωθημένες τεχνολογίες για να επικοινωνήσει καλύτερα;
«Εγώ ενθουσιάζομαι. Ο Στίβεν έχει μια πεισματάρικη στάση απέναντι σε αυτά τα πράγματα. Αισθάνεται ότι πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί ακόμη να χρησιμοποιεί το υπάρχον σύστημά του. Ως αποτέλεσμα, όταν στο δωμάτιο βρίσκεται κάποιος ειδικός στις επικοινωνίες – κάποιος που προσπαθεί να του δείξει μια καινούργια τεχνολογία – η ταχύτητα με την οποία χρησιμοποιεί το υπάρχον σύστημα ξαφνικά αυξάνεται».

Πηγη

Περισσοτερα...

Isaac Asimov - Το τέλος της αιωνιότητας

Εδώ και καιρό ήθελα να διαβάσω ένα βιβλίο του Ισαάκ Ασίμοφ. Για όποιον δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομα του, είναι αμερικάνος συγγραφέας βιβλίων επιστημονικής φαντασίας, εκλαϊκευμένης και μη επιστήμης, ένας από τους πιο παραγωγικούς συγγραφείς του 20ου αιώνα με πάνω από 400 βιβλία στο ενεργητικό του! (Περισσότερες πληροφορίες εδώ). Γι’ αυτό και διάλεξα ένα βιβλίο γραμμένο το 1975 με τίτλο «Το τέλος της αιωνιότητας»

Περιγραφή όπως υπάρχει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου
Ο Χάρλαν μπήκε στο θαλαμίσκο και κοίταξε πίσω του για να βεβαιωθεί ότι το παραπέτασμα που χώριζε τον αγωγό από την αιωνιότητα ήταν εντάξει και ότι ο κοινωνιολόγος Βόυ δεν τον παρακολουθούσε. Τις τελευταίες τρεις εβδομάδες του είχε γίνει συνήθεια, μια αυτόματη κίνηση, αυτή η γρήγορη ματιά πάνω από τον ώμο του, για να βεβαιωθεί πώς κανείς δεν βρισκόταν πίσω του στον αγωγό του θαλαμίσκου. Και τότε, παρ όλο που βρισκόταν κιόλας στον 2456ο, ξεκίνησε για τον ανωχρόνο. Παρακολούθησε τους αριθμούς του χρονόμετρου να αυξάνονται. Μ όλο που άλλαζαν με μεγάλη ταχύτητα, είχε αρκετό καιρό στη διάθεσή του για να σκεφτεί. Πώς είχαν αλλάξει τα πράγματα με την ανακάλυψη του προγραμματιστή! Πώς είχε αλλάξει το ίδιο του το έγκλημα!

Φαίνεται αρκετά «φαντασμένο» ε; Όταν έψαχνα να βρω ποιο από τα βιβλία του θα πάρω, δεν με ενθουσίασε η περιγραφή. Και ειδικά αφού το αγόρασα τελικά, δεν με τραβούσε και τόσο πολύ να το ξεκινήσω. Νόμιζα ότι θα είναι πολύ περιγραφο-επιστημονικό και κάπου θα χάνει το νόημα του σαν ιστορία και πλοκή. Και κάπως έτσι όμως , το ξεκίνησα…

Οκ, το βιβλίο δεν υπάρχει. Όχι μόνο δεν είναι υπερβολικά «φαντασμένο» αλλά διαβάζεται πολύ άνετα. Όσο προχωράς στον αριθμό των σελίδων, τόσο σε κερδίζει. Γίνεται μια συνεχόμενη σύνδεση γεγονότων και ταξίδι ανάμεσα στους αιώνες (από τώρα έως στο μακρινό μέλλον, το πολύ μακρινό όμως…!) το οποίο όμως δεν σε επηρεάζει καθόλου στην ανάγνωση του βιβλίου. Είναι πολύ ευκολοδιάβαστο και η πλοκή τους είναι απλά καθηλωτική.
Πραγματικά απορώ πως ένας συγγραφέας γεννημένος το 1922 και γράφοντας αυτό το βιβλίο το 1975, μπορεί όχι απλά να έχει αυτή την φαντασία αλλά να την περιγράφει με τόση ακρίβεια και με τόση απλότητα… Respect!

Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους σας, ακόμα και στους πιο δύσπιστους σε τέτοια βιβλία
Τα λέμε :)

Περισσοτερα...

Γιατί οι νεκροί έρχονται στον ύπνο μας;

O Dr Mark Blagrove είναι καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Swansea και μελετά τα "όνειρα" μέσα από επιστημονικά πειράματα και έρευνες.
Μιλώντας στο pyles.tv και την Όλγα Τάντου, εξηγεί τι ακριβώς είναι τα όνειρα, πώς η προσωπικότητα μας επηρεάζει αυτά που βλέπουμε στον ύπνο μας αλλά αναφέρεται και στους λόγους που αγαπημένα πρόσωπα που έχουν φύγει από την ζωή, μας επισκέπτονται στα όνειρα μας!!

"Τι φανερώνουν τα όνειρά μας?"
Mark Blagrove : "Τα περισσότερα όνειρα σχετίζονται με το παρόν και τη κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα. Είναι πιθανό επίσης να μπορούν να αποκαλύψουν στοιχεία για γεγονότα του παρελθόντος. Η μεγαλύτερη όμως πιθανότητα παραμένει τα όνειρα να μας πληροφορούν για τα γεγονότα του παρόντος τα οποία ίσως και να μην γνωρίζουμε ότι συμβαίνουν.
Για παράραδειγμα ένα όνειρο μπορεί να μας αποκαλύψει τα αληθινά μας αισθήματά μας για κάποιο συγκεκριμένο άτομο τα οποία συνειδητά μπορεί να μην έχουμε αντιληφθει ή να μην θέλουμε να τα παραδεχτούμε."

"Ο χαρακτήρας επηρεάζει τα όνειρά μας"
Mark Blagrove : "Η προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου επίσης μπορεί να επηρεάσει τα όνειρα του. Άτομα με δημιουργικό χαρακτήρα συνηθίζουν να βλέπουν περίεργα όνειρα μεγαλύτερης διάρκειας με έντονη πλοκή και εναλλαγές συναισθημάτων. Σημαντικό επίσης είναι τα διάφορα επίπεδα ύπνου. Μερικές φορές βρισκόμαστε σε βαθύ ύπνο όπου δεν παρατηρείται κάποιο όνειρο, ενώ μερικές άλλες βρισκόμαστε σε στάδια ενεργού ύπνου, όπου παρατηρείται κίνηση ματιών και ο εγκέφαλος είναι ιδιαίτερα ενεργός. Στην περίπτωση αυτή τα όνειρα αυξάνονται!"

"Γιατί οι νεκροί έρχονται στον ύπνο μας?"
Mark Blagrove : "Επιστημονικά δεν έχει αποδειχτεί οποιαδήποτε δυνατότητα επικοινωνίας με νεκρούς ενώ είμαστε ξύπνιοι. Η επιθυμία όμως να δούμε για μια ακόμη φορά το αγαπημένο μας πρόσωπο που έχει πεθάνει, είναι τόσο μεγάλη που είναι πιθανό να επηρεάζει τα όνειρα μας.
Πέρα από την επιθυμία όμως υπάρχει και η δύναμη της συνήθειας, η καθημερινότητα που βιώναμε με τα πρόσωπα αυτά και η οποια ίσως έρχεται στον ύπνο μας με την μορφή αναμνήσεων. Όταν ξυπνήσουμε από αυτό το όνειρο έχουμε ανάγκη να δεχτούμε οτι δεν ήταν δημιούργημα του μυαλού μας αλλά συνάντηση -έστω ονειρική- με τον δικό μας άνθρωπο. "

"Μπορεί ένας νεκρός να μας μεταφέρει μηνύματα στον ύπνο μας;"
Mark Blagrove : "Αυτό βεβαίως προβληματίζει εμάς τους επιστήμονες. Δηλαδή ο ισχυρισμός πάρα πολλών ανθρώπων οτι ονειρεύονται κάποιον νεκρό κι εκείνος τους μεταφέρει μηνυματα για γεγονότα που θα συμβούν στο μέλλον.
Από τη πλευρά ενός επιστήμονα η μόνη λογική εξήγηση είναι ότι ο ονειρευόμενος έχει ήδη μια ιδέα των εξελίξεων του μέλλοντος. Επομένως ο ίδιος εκμυστηρεύεται στον εαυτό του μέσω του νεκρού, πληροφορίες που έχει κρυμμένες στο υποσυνείδητό του.
Λυπάμαι αλλά δεν έχω επιστημονικές αποδείξεις οτι πράγματι οι νεκροί έρχονται από τον άλλο κόσμο στα όνειρα των ζωντανών και μάλιστα τους αποκαλύπτουν τα μελλούμενα. Είμαι υποχρεωμένος να ερμηνεύσω τέτοια γεγονότα με βάση την ψυχολογία και όχι την μεταφυσική.
Αυτό που προτείνω είναι την επόμενη φορά που θα ονειρευτείται κάποιον δικό σας που είναι νεκρός, δώστε μεγάλη προσοχή σε αυτα που θα σας πει: είναι πράγματα που δεν τολμάτε να πείτε στον εαυτό σας ενώ είστε ξύπνιοι και του τα αποκαλύπτετε την νύχτα μέσω ενός νεκρού προσώπου!!"

Πηγή

Περισσοτερα...

Ο Hawking για τον Παράδεισο

Stephen Hawking

Μια πρόσφατη φράση από τον φυσικό Stephen Hawking προκάλεσε κάποια αναταραχή, στην πραγματικότητα όχι και τόσο μεγάλη αν το καλοσκεφτεί κανείς. Αλλά ενδιαφέρει εκείνους που ασχολούνται έντονα με θέματα όπως αυτό με το οποίο σχετίζεται η δήλωση του εν λόγω φυσικού. Συχνά λοιπόν, απόψεις ανθρώπων της επιστήμης που βάλλονται κατά κατεστημένων θεολογικών πεποιθήσεων εισπράττουν μια έντονη αρνητική αντιμετώπιση.

Σε μια συνέντευξη στην Guardian φέρεται να λέει το εξής:

Έζησα με την αναμονή ενός πρόωρου θανάτου τα τελευταία 49 χρόνια. Δεν φοβάμαι το θάνατο, αλλά δεν βιάζομαι να πεθάνω. Έχω πρώτα τόσα πολλά που επιθυμώ να κάνω. Θεωρώ ότι ο εγκέφαλος είναι ένας υπολογιστής ο οποίος σταματά να λειτουργεί όταν τα συστατικά του μέρη παύουν να λειτουργούν. Δεν υπάρχει παράδεισος ή ζωή μετά θάνατον για χαλασμένους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Είναι ένα παραμύθι για τους ανθρώπους που φοβούνται το σκοτάδι.

Πρόκειται για μια κομψή δήλωση από έναν σεβαστό επιστήμονα. Ο Hawking προσωποποιεί την άποψή του τοποθετώντας την στο γενικό πλαίσιο της προσωπικής του ζωής. Γι' αυτόν η προοπτική του θανάτου είναι ένας παλιός φίλος. Αντιμετωπίζει την θνητότητα του με το να την αποδέχεται. Αλλά την ίδια στιγμή επιβεβαιώνει την αγάπη του για τη ζωή. Η ζωή για τον Hawking ισοδυναμεί με πιθανότητα και εύχεται να κάνει τα περισσότερα στη δική του σύντομη ύπαρξη, η οποία εύχεται να μην είναι τόσο σύντομη.
Πρόκειται για μια σπουδαία δήλωση φιλοσοφικού υλισμού. Είμαστε υλικά όντα που ζουν σε έναν υλικό κόσμο. Ο υπαινιγμός είναι η ανυπαρξία άυλης ζωής μετά θάνατον.
Αν και χαρακτηρίζει «παραμύθι» τις σχετικές πεποιθήσεις περί μεταθανάτιας ζωής, κάτι που μπορεί να ακούγεται περιφρονητικό, καθίσταται σαφές ότι ο Hawking εκφράζει την προσωπική του άποψη. Λέει για παράδειγμα «θεωρώ». Δεν ισχυρίζεται ότι έχει λογικά επιχειρήματα που απορρίπτουν το Θεό ή τη μεταθανάτια ζωή. Δεν προσφέρει αποδείξεις για το υλιστικό παράδειγμα. Επιλέγει απλώς να δει την πραγματικότητα από επιστημονική σκοπιά.
Εάν διαβάσει κανείς το υπόλοιπο μέρος της σύντομης συνέντευξής του, γίνεται φανερό ότι ο Hawking επιλέγει την επιστημονική προσέγγιση σε όλα τα σχετικά ερωτήματα. Σε ερώτηση για το αν η ύπαρξή μας οφείλεται στην καλή τύχη, απαντά:

Η επιστήμη προβλέπει ότι πολλοί διαφορετικοί τύποι συμπάντων θα δημιουργηθούν αυθόρμητα από το τίποτα. Η ύπαρξή μας επομένως είναι ζήτημα τύχης.

Με άλλα λόγια ο Hawking διαχειρίζεται με ειλικρίνεια και χωρίς να απολογείται το επιστημονικό παράδειγμα. Πιστεύει ότι αυτό αποτελεί την χρησιμότερη οδό για την προσέγγιση του μεγάλου ερωτήματος της ύπαρξης
Σίγουρα ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράσει δημοσίως την προσωπική του κοσμοθεωρία και ο Hawking έχει κερδίσει μια θέση στη δημόσια αρένα, κατά συνέπεια οι απόψεις του τυγχάνουν μεγαλύτερης προσοχής από το μέσο άνθρωπο. Ωστόσο, αυτό που συμβαίνει συχνά είναι ότι όταν κάποιοι σαν τον Hawking εκφράζουν δημόσια μη δημοφιλείς απόψεις, αυτές αμφισβητούνται, θεωρούμενες συνήθως κάπως λανθασμένες ή λέγεται ακόμα ότι είναι ασυνεπές για αυτούς τους ανθρώπους να δημοσιοποιούν τέτοιες απόψεις. Όσον αφορά αυτού του είδους τις αντιρρήσεις, πρόκειται συχνά για ανοησίες και οι ίδιοι άνθρωποι που παραπονιούνται δεν θα το έκαναν εάν εκφράζονταν απόψεις με τις οποίες θα συμφωνούσαν.
Υπάρχει ήδη ένα άριστο παράδειγμα σχετικό με το παραπάνω και προέρχεται από τον συνάδελφό του φυσικό, Scott M. Tyson, συγγραφέα του βιβλίου 'The Unobservable Universe: A Paradox-Free Framework for Understanding the Universe'.

Νομίζω ότι οι άνθρωποι γενικά πιστεύουν ότι οι επιστήμονες δεν πιστεύουν στο Θεό, και αυτό δεν είναι αλήθεια. Η ιστορία είναι γεμάτη από επιστήμονες που υπήρξαν επίσης άνθρωποι της πίστης, από τον Κοπέρνικο και τον Γαλιλαίο μέχρι το Νεύτωνα και τον Αϊνστάιν. Τώρα πιστεύω επίσης ότι υπάρχουν άλλοι επιστήμονες που θα ήθελαν να αποδείξουν ότι ο Θεός δεν υπάρχει. Αυτοί οι επιστήμονες μπορεί να θέλουν να μεταδώσουν με άσχημο τρόπο την δική τους πεποίθηση σε όλους τους άλλους. Το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι ένας από τους περιορισμούς της επιστήμης είναι ότι απλά δεν μπορεί να αποδείξει τη μη ύπαρξη πραγμάτων και φαινομένων πέρα από το πλήρες φάσμα των πιθανοτήτων.

Ενώ δηλαδή οι επιστήμονες θα μπορούσαν να αποδείξουν σε ένα επιστημονικό πλαίσιο ότι δεν υπάρχει ζωή μετά το θάνατο, δεν μπορούν, ούτε θα έπρεπε να προσπαθήσουν, να το αποδείξουν σε ένα θεολογικό πλαίσιο το οποίο αποτελεί πεδίο της θρησκείας. Σε περίπτωση που κάποιος το επιχειρήσει δημιουργείται αχρείαστη διχογνωμία χωρίς κανένα λόγο. Και αυτή είναι η γραμμή που πέρασε ο Δρ. Hawking αψήφησε την ιδέα και στα δύο πλαίσια αφού τίποτα καλό δεν προκύπτει από αυτά. Οι απόψεις του Tyson κρύβουν κάποιες λογικές πλάνες που θα εξεταστούν στη συνέχεια.
Ο Hawking ποτέ δεν ισχυρίστηκε ότι οι επιστήμονες γενικά δεν πιστεύουν στο Θεό, ή ότι όλοι οι επιστήμονες δεν πιστεύουν στο Θεό, γι' αυτό τα αντίθετα παραδείγματα είναι άσχετα. Επίσης η αναφορά στον Einstein είναι αμφισβητούμενη και η καλύτερη μαρτυρία που διαθέτουμε υποδεικνύει ότι ο Einstein δεν πίστευε σε μια κυριολεκτική θεότητα. Ο Hawking άλλωστε, απλά παρέθετε την άποψή του.
Για την ιστορία, οι έρευνες ποικίλουν αλλά σύμφωνα με μια έρευνα περίπου το ένα τρίτο των επιστημόνων (ανάλογα με τον κλάδο) δεν πιστεύουν στο θεό, ένα ποσοστό το οποίο είναι υψηλότερο από αυτό του γενικού πληθυσμού. Άλλη μια έρευνα όπου συμπεριλαμβάνονται κορυφαίοι επιστήμονες έδειξε ότι η έλλειψη πίστης σ' έναν προσωπικό Θεό ή στην αθανασία ήταν υψηλότερη από 90%.
Ο Tyson στη συνέχεια της δήλωσής του υπαινίσσεται ότι ο Hawking προσπαθεί να αποδείξει ότι ο Θεός δεν υπάρχει, το οποίο απλά δεν είναι αλήθεια. Τίποτα απ' όσα είπε ο Hawking δεν μπορεί να ερμηνευθεί σαν προσπάθεια απόδειξης της μη ύπαρξης του Θεού. Ο Tyson έπειτα υπαινίσσεται ότι μερικοί επιστήμονες θέλουν να «μεταδίδουν την προσωπική τους πεποίθηση στους άλλους». Αυτή είναι μια ad hominem λογική πλάνη (ο τύπος επιχειρήματος που χαρακτηρίζεται ως ad hominem έχει να κάνει με την προσπάθεια να συνδεθεί η αλήθεια μιας δήλωσης με ένα αρνητικό χαρακτηριστικό ή πεποίθηση του ανθρώπου που την υποστηρίζει). Τα όποια κίνητρα μπορεί να έχει ο Hawking είναι άσχετα και ακόμη ο Tyson υποθέτει αρνητικά κίνητρα χωρίς να τα αιτιολογεί.
Εν συνεχεία ο Tyson εκφράζει μια αδόκιμη θέση, συγκεκριμένα ότι η επιστήμη δεν μπορεί να αποδείξει μια μη επιστημονική υπόθεση, μια θέση εγγενώς μη διαψεύσιμη, που τοποθετείται εκτός του πεδίου της επιστήμης. Αλλά μετά καταστρέφει την μετριοπαθή αυτή θέση του προσθέτοντας το «να το αποδείξει σε θεολογικό πλαίσιο». Πρώτον, ο Hawking δεν προσπαθεί να επιχειρηματολογήσει θεολογικά. Μιλάει ξεκάθαρα εντός του πλαισίου της επιστήμης και μέσα σ' αυτό το πλαίσιο δεν υπάρχουν ενδείξεις για τον Θεό ή μια μεταθανάτια ζωή κι έτσι και οι δύο υποθέσεις μπορούν να απορριφθούν. Συνεπώς, η συγκεκριμένη θέση του Tyson είναι επίσης μια λογική πλάνη, κάτι που χαρακτηρίζεται ως επιχείρημα 'Αχυράνθρωπος' (ο αχυράνθρωπος είναι τμήμα ενός επιχειρήματος που βασίζεται στην παρερμηνεία της αντίθετης άποψης. Συχνά σε μια ανταλλαγή επιχειρημάτων, επιχειρείται από την αντίπαλη πλευρά η αντικατάσταση της υπό εξέταση θέσης με μια επιφανειακά όμοια αλλά ασθενέστερη θέση, που καλείται αχυράνθρωπος, και στη συνέχεια τα επιχειρήματα στρέφονται εναντίον της δεύτερης αυτής θέσης για να μεταφερθούν μετά στην αρχική δίνοντας την εντύπωση ότι καταρρίφτηκε).
Επιπροσθέτως εντός του «θεολογικού πλαισίου» (το οποίο είναι ασαφές και όχι καλά οριοθετημένο) δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως «απόδειξη». Η θεολογία δεν αφορά στοιχεία και αποδείξεις. Η βασική ιδέα της «θεολογικής απόδειξης» είναι αντιφατική. Δεν διαφαίνεται από πουθενά ότι ο Hawking διαπράττει αυτό το σφάλμα, πρόκειται για πλάνη που δημιουργεί ο ίδιος ο Tyson.
Κατά συνέπεια, ο Hawking δεν πέρασε καμιά γραμμή, ενώ αντίθετα ο Tyson την έχει ξεπεράσει κατηγορώντας εσφαλμένα τον Hawking για αυτό. Είναι ο Tyson αυτός που συγχέει το πλαίσιο της επιστήμης με το πλαίσιο της θρησκείας, και δημιουργεί διχόνοια εκεί που δεν χρειάζεται να υπάρξει καθόλου.
Οι επιστήμονες θα πρέπει να είναι ελεύθεροι να εκφράζουν τις απόψεις τους σχετικά με τη φύση της πραγματικότητας από επιστημονική άποψη, ακόμα και να υπερασπίζουν την ίδια την επιστημονική άποψη. Αυτό είναι που κάνει ο Hawking και του αξίζουν συγχαρητήρια γι' αυτό. Ο Tyson μπερδεύει σε υπερβολικό βαθμό το ζήτημα προκειμένου να ασκήσει ασύστατη κριτική στον Hawking.
Πρόκειται για ένα μάλλον συνηθισμένο μοτίβο. Οι υπερασπιστές της επιστήμης ενδιαφέρονται κυρίως (φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις) στο να διασαφηνίσουν την έκταση και τα όρια της επιστήμης σκιαγραφώντας το πεδίο της. Οι υπερασπιστές της θεολογίας είναι αυτοί που συχνά θολώνουν τις γραμμές δημιουργώντας φιλοσοφικό χάος για αυτά τα θέματα. Ο Tyson αποτελεί τέτοιο παράδειγμα.
Ο Hawking έχει ξεκάθαρα γίνει περισσότερο ευθαρσής, το οποίο δεν είναι ασυνήθιστο όταν οι διάσημοι διανοητές φτάνουν σε αυτό το στάδιο της ζωής τους. Ο Carl Sagan σχολίασε ότι το έργο του «Στοιχειωμένος Κόσμος» (The Demon Haunted World) επρόκειτο να είναι το τελευταίο σπουδαίο έργο του και αυτό τον παρακίνησε να κάνει το βιβλίο όσο το δυνατόν περισσότερο δυνατό. Ο Hawking φαίνεται ότι ακολουθεί τα χνάρια του Sagan και κατά πάσα πιθανότητα πράττει σωστά.

---

Μετάφραση - Απόδοση - Σχολιασμός: Δημήτρης Μητρόπουλος, για το ESOTERICA.gr

Περισσοτερα...

"Αγανακτισμένοι" με τα δίκια τους. ΟΚ με τον εαυτό τους;

Τον τελευταίο καιρό, μια είναι η λέξη που ακούγεται πιο έντονα: Αγανακτισμένοι! Αγανακτισμένοι στους δρόμους. Της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, της Πάτρας, σε άλλες πόλεις, στα χωρία, στα νησιά, παντού.

Διαμαρτύρονται με τον πλέον ειρηνικό τρόπο για την κατάσταση που έχει περιέλθει η χώρα και για τα «εξοντωτικά» μέτρα που υπάρχουν ή θα υπάρξουν. Δεν θέλω με αυτό το άρθρο να αναπαραγάγω την χιλιοειπωμένη τραγική κατάσταση. Δεν είμαι υπέρ κάποιου συγκεκριμένου κόμματος και αυτό θέλω να το ξεκαθαρίσω από την αρχή.

Προφανώς οι λόγοι που έχουν βγάλει στους δρόμους αυτούς τους χιλιάδες ανθρώπους και το αίτημα για μείωση των μέτρων για την οικονομία και για ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο, είναι απολύτως δικαιολογημένοι και δεν χωράει καμία συζήτηση γύρω από αυτό. Απλά θέλω να θίξω το θέμα από μια άλλη πλευρά και όποιος θέλει το σκέφτεται…

Να σας γνωρίσω τον Γιάννη. Φιλαράκι, και γαμώ τα παιδιά. Γνωστός «αγανακτισμένος» μόλις γύρισε από το Σύνταγμα. Πρώτη του δουλεία, εννοείται να ανοίξει το facebook. Nα χαζολογήσει λίγο, να ψιλογκομενίσει. Αφού περάσει 2-3 ώρες εκεί έχοντας ανοιχτό και το χαζοκούτι της τηλεόρασης, μετά μαμ, κακά, νανάκια.
Την άλλη μέρα το πρωί, δουλειά. Καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ο Γιαννάκης. Μαθηματικός. Αλλά σήμερα δεν έχει όρεξη για μάθημα. Άσε που έχει να παραδώσει και μάθημα ολοκληρωμάτων, όπου δεν το θυμάται και πολύ καλά, αφού έχει να το δει από την προηγούμενη χρονιά. Οπότε το γυρνάει και καλά στην επανάληψη, βάζει 2-3 ασκησούλες, ντριν ντριν το κουδούνι, τέλος. Έτσι περνάει η όλη μέρα στο σχολείο, να μην σας τα πολυλογώ. Α! Ξέχασα να αναφερω ότι σε κάποιο διάλειμμα, έβγαλε και τις απαραίτητες φωτοτυπίες για τα ιδιαίτερα μαθήματα του σαββατοκύριακου. Γυρίζει σπίτι, φαγητό, μεσημεριανό καφέ. Και το απόγευμα «αγανάκτηση» στους δρόμους. (Και αυριο επανάληψη θα έχει... Από μεθαύριο βλέπουμε για ολοκληρώματα)

Χαζή ιστορία. Ανύπαρκτο πρόσωπο ο Γιάννης. Αλλά τι θέλω να πω με αυτό; Ο Γιάννης έχει κάθε λόγο να βγει στους δρόμο και να φωνάξει. Αλλά αν τον χρειάζεται καπου η χώρα του, δεν είναι στους δρόμους. Είναι και εκεί όταν χρειάζεται αλλά όχι μόνο. Είναι στο να κάνει ότι καλύτερο μπορεί για τον εαυτό του. Στο να βάλει ψηλά τον πήχη για τον εαυτό του. Να δείξει το παράδειγμα, τώρα που η χώρα του τον έχει πραγματικά ανάγκη. Από την στιγμή που η μοίρα τον έφερε να κάνει μάθημα σε παιδιά, να δίνει και την ψυχή του στο να κάνει σωστά αυτό που διάλεξε.

Για να προλάβω κάποιους, δεν υποστηριζω να δουλεύεις σαν το σκυλί και να μην σηκώνεις κεφάλι ούτε να έχεις γνώμη. Ούτε λέω ότι όσοι διαμρτύρονται, είναι άχρηστοι. Το ξαναδιευκρινίζω: Η υπάρχουσα κατάσταση είναι άθλια, μας έχουν φέρει εδώ λιγοί και πρέπει να πληρώσουν αυτοί που φταίνε και όχι ο λαός. Αλλά αυτό που θέλω να πω, είναι να μην ζεις για να αντιδράς εκεί που μπορείς και να κρύβεσαι πίσω από το δαχτυλό σου, στις ευθύνες σου. Γέμισε ο τόπος μηδενιστές που τα ρίχνουν μόνιμα στους άλλους. Όλοι έχουν ευθύνες που καλό είναι όχι μόνο να τις τηρούν αλλά αν θεωρούν τον εαυτό τους τόσο υπεύθυνο και σωστό, ας αναλάβουν κι άλλες. Γιατί ο καθηγήτης Γιάννης, είναι γείτονας με τον ομοιδεάτη Γιώργο, υπάλληλο της ΔΕΗ, ξάδερφος με τον Στέφανο, σκουπιαδιάρη κλπ.

Κάνε κάτι καλό και ας μην είναι απαραίτητα προς προσωπικό σου όφελος…

Περισσοτερα...

Λεόνι Σουάν - Το ξύπνημα των αμνών

Πρόβατα. Πρόβατα περίεργα. Πρόβατα – ντέτεκτιβ.  Σ’ αυτά αφιέρωσα αρκετό από τον ελεύθερο μου χρόνο τις τελευταίες μέρες μέσω του βιβλίου της συγγραφέα Λέονι Σουάν, το Ξύπνημα των Αμνών

Πριν κάνω την κριτική μου, όποιος θέλει διαβάζει την εισαγωγή που βρίσκεται –όπως σε κάθε βιβλίο -  στο οπισθόφυλλο

"Στη λοφοπλαγιά ενός ειδυλλιακού ιρλανδέζικου χωριού, του Γκλένκιλ, ένα κοπάδι πρόβατα συγκεντρώνεται γύρω από ένα πτώμα. Ο νεκρός είναι ο αγαπημένος τους ποιμένας, ο Τζορτζ. Δεν πρόκειται για συνηθισμένα πρόβατα βέβαια. Είναι ιδιαίτερα έξυπνα και γνωρίζουν τους τρόπους των ανθρώπων, καθώς ο Τζορτζ συνήθιζε να τους διαβάζει πριν κοιμηθούν. Τώρα πρέπει να αναλάβουν δράση και να λύσουν το μυστήριο της δολοφονίας του. Αρχηγός τους η μις Μαπλ, το εξυπνότερο πρόβατο στο Γκλένκιλ, και βοηθοί της το υπόλοιπο κοπάδι, μεταξύ των οποίων η Κορντέλια, που αγαπά τις παράξενες λέξεις, και ο Οθέλος, ένα κριάρι με σκοτεινό παρελθόν.

Οι έρευνές τους θα τους οδηγήσουν μπροστά σε κάποια αγωνιώδη ερωτήματα -Γιατί ο Τζορτζ έδενε κάτω από τις κοιλιές τους πακετάκια πριν διασχίσουν το λιβάδι; Ποιανού το αίμα έχει στα χέρια του ο Χαμ ο χασάπης;- καθώς και σε κάποιες αποκαλύψεις για τον ακατανόητο κόσμο των ανθρώπων αλλά και για την ίδια τη φύση των προβάτων."

Κριτική

Πιο κάτω υπάρχει μια περιγραφή-κριτική που εμφανίζεται σε αρκετές ιστοσελίδες

«Η πρωτότυπη, πανέξυπνη ιστορία μυστηρίου της Γερμανίδας Λέονι Σουάν (Leonie Swann) Το ξύπνημα των αμνών (Glennkill), ένα αναζωογονητικό, ευχάριστα διαφορετικό βιβλίο γεμάτο χιούμορ, μυστήριο, ποιητικότητα, αιρετική και φιλοσοφική διάθεση που κινείται με μαεστρία στα όρια της αφέλειας και του γκροτέσκου. Ένα αστυνομικό για οικολόγους που παίζει πολύ χαριτωμένα με τα κλισέ του είδους και κοιτάει τον κόσμο των ανθρώπων και τη φύση μέσα από τα μάτια και την οσμή των προβάτων.
Διεθνές μπεστ σέλερ, μεταφράζεται σε 32 χώρες και έχει πουλήσει πάνω από 1.500.000 αντίτυπα μέχρι σήμερα στη Γερμανία (όπου ήταν στη λίστα των μπεστ σέλερ για τρεισήμισι χρόνια).»

Προσωπική κριτική

Ας αρχίσουμε με τους χαρακτηρισμούς που γράφονται πιο πάνω στις πρώτες γραμμές.
Πρωτότυπο, αρκετά. Πανέξυπνο, έξυπνο σκέτο. Γεμάτο χιούμορ, με λίγο χιούμορ. Μυστήριο, ναι. Ποιητικότητα, σιγά ...  Όσον αφόρα το υπόλοιπο «αιρετική και φιλοσοφική διάθεση που κινείται με μαεστρία στα όρια της αφέλειας και του γκροτέσκου», εγώ είμαι ένας απλός χαζός θνητός και δεν μπορώ ούτε καν να επινοήσω τι θέλει να πει ο ποιητής. Πόσο μάλλον να το σχολιάσω.

Το βιβλιαράκι διαβάζεται αρκετά άνετα. Δεν χρειάζεται πολύ σκέψη με κρυφά νοήματα και περιέργους συνδυασμούς γεγονότων. Παραμυθάκι θα το έλεγα. Εξαιτίας της όλης υποθέσεως, έρχεσαι μπροστά σε κάποιες αστείες καταστάσεις, όπως π.χ. τα πρόβατα να νομίζουν ότι ο Θεός είναι κανονικός άνθρωπος ή να γίνονται κάποιες περιγραφές, με παράξενο τρόπο προκαλώντας κάποιο χαμόγελο από το μέρος του αναγνώστη αλλά μην νομίσετε ότι είναι και κωμωδία. Έχει αρκετό μαύρο χιούμορ αλλά μέχρι εκεί.
Στην αρχή είναι λίγο βαρετό προσπαθώντας να δείξει η συγγραφέας τον κόσμο μέσα από τα μάτια των προβάτων αλλά ... πλατιάζουμε λίγο. Μετά από τις 100 πρώτες σελίδες φτιάχνει λίγο. Αυτό μου χάλασε λίγο είναι ως προς την πλοκή ή οποία είναι λίγο «αρχάρια», θα έλεγα. Θα ήθελα ένα πιο καλό δέσιμο των γεγονότων και μια πιο ουσιαστική σύνδεση των προσώπων. Δεν μπορώ να πω περισσότερα στην περίπτωση που κάποιος το διαβάσει.
Αλλά για να μην αναφέρω μόνο τα κακά, θα πω οτι αν το πετύχετε μπροστά σας και θέλετε να διάβάσετε κάτι light, είναι ότι πρέπει. Όπως και να το κάνεις, έχει αρκετή πρωτοτυπία.

Βαθμολογία 7/10

Περισσοτερα...

«Παραμύθι» θεωρεί ο Στίβεν Χόκινγκ τη ζωή μετά θάνατον

Ο εγκέφαλος είναι απλώς μια μηχανή που κάποια στιγμή σταματά να δουλεύει, και η ύπαρξη ενός παράδεισου είναι ένα παρηγορητικό παραμύθι για όσους φοβούνται το σκοτάδι, δηλώνει ο Βρετανός φυσικός Στίβεν Χόκινγκ, τον οποίο έχει σίγουρα απασχολήσει το θέμα του θανάτου.

Στο Σύμπαν του Στίβεν Χόκινγκ δεν υπάρχει χώρος για θεούς 

Ο Χόκινγκ, σήμερα 69 ετών, πάσχει από πλάγια μυατροφική σκλήρυνση, μια θανατηφόρο ασθένεια που αναμενόταν ότι τον σκότωνε πριν φτάσει τα 30.

Παρόλο που είναι σχεδόν εντελώς παράλυτος, κατάφερε να γίνει ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους φυσικούς χάρη στο έργο του στην κοσμολογία, την κβαντική βαρύτητα και τις μαύρες τρύπες. 'Εγραψε επίσης πετυχημένα βιβλία που τον έκαναν διάσημο στο ευρύ κοινό, όπως Το Χρονικό του Χρόνου το 1988.

«Ζω με την προοπτική του πρόωρου θανάτου τα τελευταία 49 χρόνια. Δεν φοβάμαι τον θάνατο, αλλά δεν βιάζομαι και να πεθάνω. Έχω τόσο πολλά να κάνω» δηλώνει ο μεγάλος φυσικός σε συνέντευξή του στον Guardian.

«Θεωρώ τον εγκέφαλο έναν υπολογιστή που θα σταματήσει να λειτουργεί όταν καταρρεύσουν τα εξαρτήματά του. Δεν υπάρχει παράδεισος ή ζωή μετά θάνατον για κατεστραμμένους υπολογιστές. Αυτό είναι ένα παραμύθι για όσους φοβούνται το σκοτάδι».

Σε ερώτηση για το πως πρέπει να ζούμε, απάντησε: «Πρέπει να αναζητούμε την ύψιστη αξία των πράξεών μας».

Ο Χόκινγκ παραχώρησε τη συνέντευξη ενόψει του συνεδρόου Google Zeitgeist στο Λονδίνο, όπου θα είναι ομιλητής μαζί με τον Βρετανό υπουργό Οικονομικών Τζορτζ Όσμπορν και τον βραβευμένο με Νομπέλ, οικονομολόγο Γιόζεφ Στίγκλιτς.

Απαντώντας στην ερώτηση «Γιατί βρισκόμαστε εδώ;» θα επιχειρηματολογήσει ότι μικρές κβαντικές διακυμάνσεις στα πρώτα στάδια του σύμπαντος άνοιξαν τον δρόμο για την εξέλιξη της ανθρώπινης ζωής.

Ο Χόκινγκ, σήμερα διευθυντής ερευνών στο Κέντρο Θεωρητικής Κοσμολογίας του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ (παλαιότερα κατειχε τη Λουκασιανή Έδρα Μαθηματικών και Θεωρητικής Φυσικής του Κέμπριτζ, μια θέση που κατείχε στο παρελθόν και ο Νεύτωνας) έχει παράδοση στα σχόλιά του κατά της θρησκείας.

Το βιβλίο του Το Μεγάλο Σχέδιο, που δημοσιεύτηκε το 2010, προκάλεσε αντιδράσεις μεταξύ των θρησκευτικών ηγετών λόγω της θέσης του ότι δεν χρειάζεται η παραδοχή μιας θεϊκής δύναμης για να εξηγήσει κανείς την δημιουργία του Σύμπαντος.

Το βιβλίο του ήταν ουσιαστικά μια απάντηση στη θεωρία του «ευφυούς σχεδιασμού», διαδεδομένη μεταξύ των αρνητών της Εξέλιξης του Δαρβίνου στις ΗΠΑ

Πηγή

Περισσοτερα...

Δ. Νανόπουλος: «Ζούμε σε δέκα διαστάσεις, αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε»

Δεν υπάρχει μόνο ένα, αλλά πάρα πολλά σύμπαντα –συγκεκριμένα δέκα εις την πεντακοσιοστή και δεν αποκλείεται στο μέλλον να δημιουργούμε σύμπαντα στο εργαστήριο, ενώ δεν αντιλαμβανόμαστε ότι πιθανότατα ζούμε σε δέκα διαστάσεις. Αυτές είναι μερικές νέες επιστημονικές ιδέες που ανέπτυξε πρόσφατα με την ερευνητική του ομάδα ο Δημήτρης Νανόπουλος, διακεκριμένος καθηγητής Φυσικής του πανεπιστημίου του Τέξας A&M και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, που μίλησε χθες στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών σχετικά με το πείραμα του CERN και την πειραματική διερεύνηση της ύπαρξης του Πολυσύμπαντος (multiverse).

Ειδικότερα, όπως αναφέρει ρεπορτάζ του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, ο κ. Νανόπουλος εκτιμά, με βάση μαθηματικές εξισώσεις, ότι είναι δυνατό να υπάρχουν δέκα εις την πεντακοσιοστή σύμπαντα, σύμφωνα με τη θεωρία της Υπερσυμμετρίας (SUSY) και των Υπερχορδών, η οποία προβλέπει ότι, εκτός από τις γνωστές τέσσερις «μεγάλες» διαστάσεις -τρεις του χώρου (μήκος, πλάτος, ύψος) και ο χρόνος- υπάρχουν ακόμα έξι ή επτά, που βρίσκονται «διπλωμένες» σε τρομερά μικρό χώρο, ανεβάζοντας σε 10 ή 11 τον συνολικό αριθμό των διαστάσεων. «Ζούμε σε δέκα διαστάσεις, αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε», είπε χαρακτηριστικά.

Η θεωρία του πολυσύμπαντος ή των πολλών παράλληλων συμπάντων έχει διάφορες εκδοχές, μια από τις οποίες προωθεί σθεναρά ο κ. Νανόπουλος, ο οποίος τόνισε όμως ότι μια τέτοια θεωρία έχει νόημα μόνο αν καταστεί δυνατό να αποδειχτεί πειραματικά και σε αυτό μπορεί να βοηθήσει ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN).

Όπως υποστηρίζει ο Έλληνας φυσικός, κάθε επιμέρους σύμπαν (μεταξύ αυτών το δικό μας) μέσα σε αυτό το πολυσύμπαν μπορεί να έχει τους δικούς του ξεχωριστούς φυσικούς νόμους, που ισχύουν μόνο σε αυτό, ενώ στα άλλα σύμπαντα οι νόμοι που τα διέπουν, μπορεί να είναι αφάνταστα διαφορετικοί ή και σχετικά παρόμοιοι, έχουν όμως οπωσδήποτε ως κοινό παρονομαστή τη βαρύτητα. Το ένα σύμπαν «γεννάει» το άλλο, μέσα σε μια αέναη διαδικασία παραγωγής συμπάντων, η οποία, όπως είπε, καταργεί την έννοια της αρχής και του τέλους του χρόνου.

Τα άλλα σύμπαντα, τα οποία χαρακτήρισε φυσαλίδες της πραγματικότητας» που απαρτίζουν το πολυσύμπαν, είναι δυνατό να βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους αλλά δεν μπορούν να επικοινωνήσουν. Δεν απέκλεισε όμως ότι είναι πιθανώς δυνατό να γίνει μετάβαση από το ένα σύμπαν στο άλλο. Όλα τα σύμπαντα με τους ιδιαίτερους νόμους τους προκύπτουν κατά βάση από μόνα τους, σαν μια «τοπική μετάλλαξη» του χώρου σε ένα προϋπάρχον σύμπαν. Ο κ. Νανόπουλος δεν απέκλεισε μάλιστα ως σενάρια επιστημονικής φαντασίας τολμηρές υποθέσεις ότι κάποια σύμπαντα θα μπορούσαν π.χ. να αποτελούν δημιούργημα ενός «χάκερ» σε κάποιο άλλο σύμπαν. Επεσήμανε ότι, αν τελικά αποδειχτεί η θεωρία του πολυσύμπαντος, τότε «θα καταλαβαίνουμε τον μηχανισμό παραγωγής συμπάντων», οπότε, όσο κι αν ακούγεται εξωφρενικό, «είναι πιθανό στο μέλλον να δημιουργηθεί ένα σύμπαν στο εργαστήριο».

Ακόμα, ανέφερε ότι δεν αποκλείεται το σύμπαν που ζούμε τώρα, να δημιουργηθεί ξανά ακριβώς το ίδιο στο μέλλον, ενώ το τωρινό σύμπαν μας θα μπορούσε να είναι το νιοστό από το παρελθόν, να έχει δηλαδή ήδη προϋπάρξει πολλές φορές. Ωστόσο, κατέστησε σαφές ότι είναι νωρίς ακόμα για να επιβεβαιωθούν τέτοιες υποθέσεις, πρόσθεσε όμως ότι τελικά αποτελούν λογικές συνέπειες της ευρύτερης θεωρίας του πολυσύμπαντος, που θα έπρεπε κανείς να ακολουθήσει και να διερευνήσει.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το σύμπαν που βλέπουμε (της ορατής ύλης) και το οποίο έχει ηλικία 13,7 δισεκατομμυρίων ετών, δεν είναι παρά το 4%, καθώς το υπόλοιπο είναι αόρατο, αποτελούμενο κατά 23% από «σκοτεινή ύλη» και 73% από «σκοτεινή ενέργεια». Υπολογίζεται ότι μόνο στο δικό μας σύμπαν υπάρχουν περίπου 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες και κάθε ένας από αυτούς έχει περίπου 100 δισεκατομμύρια ήλιους, γύρω από τους οποίους περιφέρεται ένας τεράστιος αριθμός πλανητών. Ο κ. Νανόπουλος είπε ακόμα ότι ο ήλιος κάποτε θα «σβήσει», όμως το σύμπαν μας, που συνεχώς διαστέλλεται, είναι «ανοιχτό», συνεπώς ποτέ δεν θα «πεθάνει», ενώ είναι πιθανό να κάνει «μετάβαση» σε ένα άλλο σύμπαν-φυσαλίδα.

Επιτιθέμενος στους υπέρμαχους της «ανθρωπικής Αρχής» (που λένε ότι το σύμπαν είναι "κομμένο και ραμμένο" στα μέτρα των ανθρώπων), αντέτεινε ότι «δεν του καίγεται καρφάκι του σύμπαντος για εμάς», ενώ χαρακτήρισε τη θεωρία του πολυσύμπαντος «το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της τελεολογίας». Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, διευκρίνισε ότι δεν έχει χάσει το νόημα της η αναζήτηση μιας «ενοποιημένης θεωρίας του παντός» στην Φυσική, όμως δεν θα αφορά παρά μια λύση μοναδική για το δικό μας σύμπαν και τίποτε περισσότερο.

Απαντώντας σχετικά με τις φιλοσοφικές προεκτάσεις της θεωρίας του πολυσύμπαντος, είπε ότι παραπέμπει σε «ένα νέο Διαφωτισμό» που ανοίγει νέους δρόμους για την ανθρωπότητα, ενώ αρνήθηκε ότι υπάρχουν φραγμοί και όρια στις δυνατότητες του ανθρώπινου νου να συλλάβει την πραγματικότητα του σύμπαντος, εκτός από τα αναπόφευκτα ποσοτικά όρια στη συσσώρευση γνώσης στο μυαλό του ανθρώπου. Όμως γι' αυτό, όπως είπε, υπάρχουν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ως συμπαραστάτες μας, ενώ στο μέλλον η σχέση τους με τους ανθρώπους θα μπορούσε να γίνει ακόμα πιο στενή. Αρνήθηκε επίσης ότι συσσωρεύοντας ολοένα περισσότερες γνώσεις, οι άνθρωποι χάνουν τη σοφία τους. Παράλληλα, συμφώνησε με τις εκτιμήσεις άλλων επιστημόνων ότι η Γη αργά ή γρήγορα «δύσκολα θα αντέξει» στα προβλήματά της, γι' αυτό είναι ανάγκη να προετοιμαστεί η μετοίκηση της ανθρωπότητας σε άλλους πλανήτες.

Όσον αφορά στον CERN, δήλωσε ότι πλέον «δουλεύει ρολόι», αν και οι φυσικοί που αναλύουν τις συγκρούσεις των σωματιδίων, είναι αναγκασμένοι «να ψάχνουν ψύλλους στα άχυρα». Πάντως, σε προηγούμενη ομιλία του στην Αθήνα, είχε δηλώσει ότι αν τελικά τα πειράματα του CERN δεν φέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αποτυγχάνοντας να βρουν νέα σωματίδια και να επιβεβαιώσουν πειραματικά την υπερσυμμετρία, τότε «αυτό θα αποτελέσει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για τη Φυσική, θα προκαλέσει μια μεγάλη κρίση», καθώς θα σημαίνει, όπως είχε πει χαρακτηριστικά, ότι «πήραμε λάθος δρόμο».

Τέλος, αναφερόμενος σε πρόσφατο δημοσίευμα του περιοδικού «Nature», που θεωρεί πιθανή την κατάρρευση της θεωρίας της υπερσυμμετρίας, επειδή τα μέχρι τώρα αποτελέσματα των πειραμάτων του CERN δεν την επιβεβαιώνουν, ο έλληνας φυσικός χαρακτήρισε υπερβολική και πρόωρη μια τέτοια εκτίμηση.

Πηγή

Περισσοτερα...

Δ.Νανόπουλος "Το τέλος της γης πλησιάζει"

Υπάρχουν πάρα πολλά σύμπαντα, χωρίς όμως να τα βλέπουμε, δεν αντιλαμβανόμαστε ότι πιθανότατα ζούμε σε δέκα διαστάσεις, ενώ δεν αποκλείεται στο μέλλον να δημιουργούμε σύμπαντα στο εργαστήριο!

Ο Δημήτρης Νανόπουλος, καθηγητής Φυσικής του πανεπιστημίου του Τέξας A&M (ΗΠΑ) και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, μίλησε την Τετάρτη 10/03, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, για το πείραμα του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών(CERN) και την πειραματική διερεύνηση της ύπαρξης του Πολυσύμπαντος.

Ο κ. Νανόπουλος παρουσίασε μερικές νέες επιστημονικές ιδέες που ανέπτυξε πρόσφατα με την ερευνητική ομάδα του στο αμερικανικό πανεπιστήμιο και οι οποίες δίνουν μια συγκεκριμένη μορφή στην έννοια του Πολυσύμπαντος.

Σύμφωνα με τις μελέτες αυτές, εκτιμάται, με βάση μαθηματικές εξισώσεις, ότι είναι δυνατό να υπάρχουν δέκα εις την πεντακοσιοστή σύμπαντα (ο αριθμός 10 με εκθέτη τον αριθμό 500!), σύμφωνα με τη θεωρία της Υπερσυμμετρίας (SUSY) και των Υπερχορδών, η οποία προβλέπει ότι, εκτός από τις γνωστές τέσσερις "μεγάλες" διαστάσεις -τρεις του χώρου (μήκος, πλάτος, ύψος) και ο χρόνος- υπάρχουν ακόμα έξι ή επτά, που βρίσκονται "διπλωμένες" σε τρομερά μικρό χώρο, ανεβάζοντας σε 10 ή 11 τον συνολικό αριθμό των διαστάσεων. "Ζούμε σε δέκα διαστάσεις, αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε" είπε ο κ. Νανόπουλος.

Ο κ. Νανόπουλος είπε ακόμα ότι το ένα σύμπαν "γεννάει" το άλλο, μέσα σε μια αέναη διαδικασία παραγωγής συμπάντων, η οποία, όπως είπε, καταργεί την έννοια της αρχής και του τέλους του χρόνου.

Σύμφωνα με τον έλληνα φυσικό, η Γη αργά ή γρήγορα "δύσκολα θα αντέξει" στα προβλήματά της, γι' αυτό είναι ανάγκη να προετοιμαστεί η μετοίκηση της ανθρωπότητας σε άλλους πλανήτες. Η δήλωση του αυτή βρίσκει σύμφωνους πολλούς ακόμη επιστήμονες.

Τέλος,ο κ. Νανόπουλος είπε ακόμα ότι ο ήλιος κάποτε θα "σβήσει", όμως το σύμπαν μας, που συνεχώς διαστέλλεται, είναι "ανοιχτό", συνεπώς ποτέ δεν θα "πεθάνει", ενώ είναι πιθανό να κάνει "μετάβαση" σε ένα άλλο σύμπαν-φυσαλίδα.

Πηγή

Περισσοτερα...

Michio Kaku - Have human beings stopped evolving? Will humans look any different in the future?

Στο παρακάτω βίντεο ο διακεκριμένος θεωρητικός φυσικός Michio Kaku, απαντά στο ερώτημα αν έχει σταματήσει η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους ή αν στο μέλλον ο άνθρωπος είναι "διαφορετικός"...

Περισσοτερα...

Michio Kaku - What will we gain if we eventually discover the Theory of Everything?

Στο παρακάτω βίντεο ο διακεκριμένος θεωρητικός φυσικός Michio Kaku, απαντά στο ερώτημα, τι θα αλλάξει όταν βρεθεί η "θεωρία των πάντων". Για όσους  δεν είναι φίλοι της φυσικής και αυτή η θεωρία του ακούγεται σαν κινέζικα, πρέπει να πω ότι εδώ και πολύ καιρό οι φυσικοί σε όλο τον κόσμο αναζητούν αυτή την θεωρία που ενοποιεί τις τέσσερις βασικές δυνάμεις της φυσικής.

Περισσοτερα...

Michio Kaku - Can We Download Our Brains?

Ένας από τους επιστήμονες που έχω παρακολουθήσει σε αρκετά ντοκιμαντέρ και μπορώ να πω ότι με έχει κερδίσει λόγω του ευκολονόητου τρόπου που μιλάει και εξηγεί κάποια πράγματα είναι ο θεωρητικός φυσικός Michio Kaku. Αυτός διατηρεί ένα blog που ανά τακτά χρονικά διαστήματα, τον ρωτάνε κάποια πράγματα και μέσω βίντεο, απαντάει σε κάποιο ερώτημα κάθε φορά. Εδώ παρακάτω θα βρείτε το βιντεάκι όπου τον έχουν ρωτήσει αν μπορούμε να κάνουμε download τον "εγκέφαλό" μας, δηλαδή τις σκέψεις τα βιώματα κλπ
(όπως καταλαβαίνετε είναι δυστυχώς στα αγγλικά)

Περισσοτερα...

«Η ανθρωπότητα να προετοιμαστεί για μια συνάντηση με εξωγήινους»

Η ύπαρξη εξωγήινων πολιτισμών (που δεν θα έχουν κατ' ανάγκη φιλικές προθέσεις) είναι μια πιθανότητα, που φαίνεται όλο και... πιο πιθανή, για αυτό το λόγο οι κυβερνήσεις του πλανήτη μας, υπό τον συντονισμό του ΟΗΕ, θα έπρεπε να χαράξουν συντονισμένα σχέδια για το πώς θα πρέπει να αντιδράσει η ανθρωπότητα σε περίπτωση που η μέχρι πρόσφατα αδιανόητη συνάντηση τελικά γίνει πραγματικότητα.

Αυτό υποστηρίζουν έγκριτοι επιστήμονες στο τελευταίο τεύχος, αφιερωμένο αποκλειστικά στους εξωγήινους, της επιστημονικής επιθεώρησης "Philosophical Transactions" της αξιοσέβαστης Βασιλικής Εταιρίας, της ακαδημίας επιστημών της Βρετανίας.

Οι επιστήμονες προτείνουν, μεταξύ άλλων, μια υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών να αναλάβει την ευθύνη για τις εξωγήινες υποθέσεις και να καταλήξει σε ένα ενιαίο σχέδιο απάντησης σε περίπτωσης επαφής με έναν εξωγήινο πολιτισμό. Όπως αναφέρουν ο καθηγητής Τζον Ζαρνέκι του Ανοιχτού Πανεπιστημίου και ο δρ Μάρτιν Ντόμινικ του πανεπιστημίου του Σεν Άντριους, στο εισαγωγικό σημείωμά τους στο ειδικό τεύχος, το ερώτημα είναι αν η απάντηση στους εξωγήινους θα δοθεί με υπεύθυνο τρόπο και με τις κατάλληλες συμβουλές από ειδικούς και επιστήμονες ή αν θα επικρατήσουν ειδικά συμφέροντα εξουσίας και ο οπορτουνισμός.

Για αυτό το λόγο, σύμφωνα με τις εφημερίδες "Γκάρντιαν" και "Ντέιλι Μέιλ", οι επιστήμονες εισηγούνται να δημιουργηθεί έγκαιρα το αναγκαίο πλαίσιο συντονισμού μέσα από μια παγκόσμια συνεννόηση, υπό την ηγεσία ενός νόμιμου διεθνούς πολιτικού οργανισμού, όπως ο ΟΗΕ.

Ήδη ο ΟΗΕ διαθέτει το πρόπλασμα ενός τέτοιου πλαισίου-φόρουμ. Πρόκειται για την Επιτροπή Ειρηνικών Χρήσεων του Εξωτερικού Διαστήματος (Copuos), η οποία, κατά τους βρετανούς επιστήμονες, θα πρέπει πλέον να συμπεριλάβει στην "ατζέντα" της τις εξωγήινες υποθέσεις και να δημιουργήσει δομές παρόμοιες με αυτές που ήδη υπάρχουν για την αντιμετώπιση ουράνιων απειλών, όπως οι αστεροειδείς, οι οποίοι μπορεί να προσκρούσουν στον πλανήτη μας.

Σύμφωνα με τον άκρως επιφυλακτικό καθηγητή εξελικτικής παλαιοβιολογίας του πανεπιστημίου Κέμπριτζ Σίμον Κόνγουεϊ Μόρις, όποιοι χαράξουν σχέδια για μια πιθανή επαφή με εξωγήινους θα έπρεπε να προετοιμαστούν για το χειρότερο δυνατό σενάριο. Είναι πιθανό, όπως γράφει, η ζωή στους εξωγήινους κόσμους να εξελίχτηκε με δαρβινικό τρόπο, πράγμα που -αν έχει συμβεί- θα σημαίνει ότι η εξωγήινη ζωή θα έχει πολλές ομοιότητες με τη γήινη, ειδικά αν προέρχεται από κόσμους που μοιάζουν με το δικό μας, όπου υπάρχουν παρόμοια βιολογικά μόρια.

Αυτό, όμως, επίσης σημαίνει ότι μπορεί οι νοήμονες εξωγήινοι να έχουν ανάλογες τάσεις για βία και εκμετάλλευση με εμάς. Πάντως -ευτυχώς- ο Μόρις εκτιμά ότι οι πιθανότητες εξωγήινης νοήμονος ζωής είναι μικρές. Αν η εξέλιξη είναι ίδια σε όλο το σύμπαν, όπως γράφει, είναι αδιανόητο να μην έχουν ακόμα φτάσει στη Γη εκπρόσωποι πανάρχαιων πολιτισμών από άλλα μέρη του σύμπαντος.

Στο ίδιο αφιέρωμα, θεολόγοι εκτιμούν ότι οι παγκόσμιες θρησκείες δεν θα καταρρεύσουν -όπως υπήρχε παλαιότερα ο φόβος- από μια επαφή με εξωγήινους και η προσωπική πίστη των περισσοτέρων ανθρώπων στις μεγάλες θρησκείες δεν θα διασαλευτεί. Απλώς, σύμφωνα με τον Τεντ Πίτερς, καθηγητή συστηματικής θεολογίας στο λουθηρανικό σεμινάριο της Καλιφόρνιας (ο οποίος έκανε σχετική έρευνα σε 1.300 άτομα διαφόρων δογμάτων σε όλο τον κόσμο), "οι παραδοσιακοί θεολόγοι θα πρέπει να γίνουν πλέον αστροθεολόγοι", ώστε να διευρύνουν την προοπτική τους για τα δημιουργήματα του Θεού.

Από την άλλη, επιστήμονες, όπως ο ψυχολόγος Άλμπερτ Χάρισον, εκτιμούν (ίσως κάπως υπεραισιόδοξα...) ότι η εμφάνιση ιπτάμενων δίσκων πάνω από τις μεγάλες πόλεις της Γης, κάτι που οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας έχουν ήδη δείξει κατ' επανάληψη, δεν θα σκορπίσει πανικό στα πλήθη. Σύμφωνα με τον Χάρισον, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πια εξοικειωθεί με την ιδέα των εξωγήινων και δεν θα τρομοκρατούνταν, αν τους έβλεπαν με τα ίδια τα μάτια τους. Όπως είπε, σήμερα, είναι απίθανο να υπάρξει "εκτεταμένος ψυχολογικός αποσυντονισμός και κατάρρευση" της ανθρωπότητας.

Οι έρευνες της κοινής γνώμης δείχνουν ότι τουλάχιστον οι μισοί άνθρωποι στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ πιστεύουν στην ύπαρξη εξωγήινων, ενώ ένα σημαντικό ποσοστό είναι μάλιστα πεπεισμένο ότι εξωγήινα διαστημόπλοια έχουν ήδη επισκεφτεί τον πλανήτη μας.

Πηγή

Περισσοτερα...