Πώς φτιάχνεται το μαλλί της γριάς;

Το μαλλί της γριάς δεν είναι τίποτε άλλο παρά ζάχαρη και χρωστική ουσία, και η παρασκευή του είναι σχετικά απλή υπόθεση, αρκεί να διαθέτει κανείς την κατάλληλη μηχανή. Στο κέντρο της μηχανής υπάρχει ένα δοχείο, μέσα στο οποίο η ζάχαρη θερμαίνεται και η μορφή της από κρυσταλλική γίνεται ρευστή. Καθώς το δοχείο περιστρέφεται, η ρευστή ζάχαρη βγαίνει από μικρές τρυπίτσες. Μόλις έρθει σε επαφή με τον αέρα, ψύχεται και γίνεται πορώδης. Δεν προλαβαίνει να κρυσταλλωθεί εκ νέου, αλλά αντίθετα σχηματίζει τις πασίγνωστες μακρόστενες ζαχαρένιες «τρίχες». Στα τοιχώματα του μεταλλικού βαρελιού στη μέση του οποίου βρίσκεται το δοχείο με τη ζάχαρη συγκεντρώνονται οι «τρίχες». Αν τώρα βάλουμε ένα καλαμάκι κοντά σε αυτά τα τοιχώματα, οι ζαχαρένιες τρίχες τυλίγονται πάνω του και η λιχουδιά είναι έτοιμη!
Αν ρίξουμε νερό πάνω σε μαλλί της γριάς, οι τρίχες θα λιώσουν αμέσως – και θα διαπιστώσουμε ότι όλο κι όλο δεν είναι παρά δυο κουταλιές ζάχαρη.

Πηγή

Περισσοτερα...

Φεστιβάλ χιονιού και πάγου

Το φεστιβάλ πάγου και χιονιού στην πόλη Harbin της βόρειας Κίνας διοργανώνεται κάθε χρόνο και διαρκεί τρεις μήνες. Είναι μια τεράστια έκταση με παλάτια από πάγο, αγάλματα και άλλα γλυπτά από χιόνι που προσελκύει το ενδιαφέρον χιλιάδων ντόπιων και επισκεπτών.

Πηγή

Περισσοτερα...

Γάιδαρος διεκδικεί μια θέση στο βιβλίο Γκίνες

Τον φωνάζουν Eeyore, είναι γάιδαρος και διεκδικεί μια θέση στο Παγκόσμιο Ρεκόρ Γκίνες. Γιατί; Επειδή κατάφερε να ξεπεράσει κατά 30 περίπου χρόνια τη συνηθισμένη διάρκεια ζωής των γαϊδάρων και σήμερα αισίως μετρά 54 ολόκληρα χρόνια ζωής!

Ο σημερινός του ιδιοκτήτης, ανακάλυψε ότι οι δυο προηγούμενοι ιδιοκτήτες του, τον είχαν για 50 συνεχόμενα χρόνια: μάλιστα, το καταπληκτικό της υπόθεσης είναι ότι στην πρώτη οικογένεια που ανήκε ο Eeyore, τον φρόντιζε μια 20χρονη κοπέλα, που σήμερα είναι 72 ετών, κάτι που επίσης αποδεικνύει ότι ο συμπαθητικός γαϊδαράκος είναι υπερήλικας για τα δεδομένα του πάντα!

Σήμερα, ζει υπό την προστασία του 78χρονου Selwyn Demmy, ο οποίος δεν ήθελε να τον αφήσει μόνο του και έτσι τον πήρε στο στάβλο του όπου ζει συντροφιά με τα υπόλοιπα ζωάκια.

Όσο για τα γενέθλια του; αυτά τα γιόρτασε με άφθονα καρότα και σανό.

Πηγή

Περισσοτερα...

Σαν Σήμερα: 03/02/2011

1809: Γεννιέται ο γερμανός συνθέτης Φέλιξ Μέντελσον - Μπαρτόλντι.

1913: Πεθαίνει σε ηλικία 25 ετών ο ολυμπιονίκης Κώστας Τσικλητήρας, ο οποίος προσβλήθηκε από οξεία μηνιγγίτιδα, ενώ υπηρετούσε στο στρατό ως λοχίας.

1916: Ο Τριστάν Τζαρά εκδίδει στη Ζυρίχη το Ντανταϊστικό Μανιφέστο.

1939: Γεννιέται ο αμερικανός σκηνοθέτης του κινηματογράφου Μάικλ Τσιμίνο.

1947: Γεννιέται ο συγγραφέας και σκηνοθέτης Πολ Όστερ.

1956: Γεννιέται ο συνθέτης, ηθοποιός και διασκεδαστής Γιάννης Ζουγανέλης.

1962: Ο αμερικανός πρόεδρος Κένεντι επιβάλλει εμπάργκο στην Κούβα, που κρατάει μέχρι σήμερα.

1964: Οι Beatles λαμβάνουν τον πρώτο χρυσό δίσκο για το τραγούδι τους «I want to hold your hand».

1971: Γεννιέται η αυτόχειρας αγγλίδα θεατρική συγγραφέας Σάρα Κέιν.

1993: Βαρύτατα πρόστιμα προβλέπουν τα νέα μέτρα που λαμβάνει η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας στην Αττική, προκαλώντας την αντίδραση της αντιπολίτευσης και των κατοίκων.

Περισσοτερα...

Πάρτε έναν υπνάκο για να θυμάστε καλύτερα

Ο καλύτερος τρόπος για να μην ξεχνάει κανείς κάτι, ειδικά αν είναι μαθητής, είναι να παίρνει ένα γρήγορο υπνάκο μετά το διάβασμα και γενικότερα τη μάθηση νέων πραγμάτων, σύμφωνα με μια νέα γερμανο - ελβετική επιστημονική έρευνα, που επιβεβαιώνει προηγούμενες μελέτες ότι ο εγκέφαλος συγκρατεί καλύτερα τις μνήμες, όταν έχει μεσολαβήσει ύπνος.
Οι ερευνητές, υπό την Σουζάν Ντίκελμαν του Τμήματος Νευροενδοκρινολογίας του πανεπιστημίου του Λούμπεκ και τον Μπιόρν Ρας του Τμήματος Γνωσιακής Νευροεπιστήμης του πανεπιστημίου της Βασιλείας, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό νευροεπιστήμης Nature Neuroscience, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, έκαναν πειράματα απομνημόνευσης με 24 εθελοντές. Η μελέτη έδειξε ότι ο εγκέφαλος διαφυλάσσει καλύτερα τις μνήμες αν έχει μεσολαβήσει ύπνος.
Η διαδικασία αποθήκευσης και ανάκλησης πληροφοριών (πιο απλά η μάθηση και η μνήμη) είναι άκρως πολύπλοκη. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι οι φρέσκες μνήμες αποθηκεύονται προσωρινά στην περιοχή του ιππόκαμπου του εγκεφάλου. Η νέα ενεργοποίηση αυτών των μνημών λίγο μετά την μάθηση παίζει καθοριστικό ρόλο στην μεταφορά τους στον πιο μόνιμο «αποθηκευτικό χώρο» του εγκεφάλου, το νεοφλοιό.

Πηγή

Περισσοτερα...

Tuxedomoon - In A Manner Of Speaking

Lyrics
In a Manner of speaking
I just want to say
That I could never forget the way
You told me everything
By saying nothing
In a manner of speaking
I don't understand
How love in silence becomes reprimand
But the way that i feel about you
Is beyond words
O give me the words
Give me the words
That tell me nothing
O give me the words
Give me the words
That tell me everything
In a manner of speaking
Semantics won't do
In this life that we live we live we only make do
And the way that we feel
Might have to be sacrified
So in a manner of speaking
I just want to say
That just like you I should find a way
To tell you everything
By saying nothing.
O give me the words
Give me the words
That tell me nothing
O give me the words
Give me the words
Give me the words

Περισσοτερα...

Ο Γιανγκ και οι δύο σχισμές

Ο Τόμας Γιανγκ, κατ΄ επάγγελμα γιατρός αλλά και ερασιτέχνης φυσικός, απέδειξε με το πείραμα των δύο σχισμών την κυματική φύση του φωτός

 

Το πείραμα των δύο σχισμών. Αριστερά η διάταξη, δεξιά η εικόνα συμβολής

Τι είναι το φως; σωματίδια ή κύματα; Και οι δύο απόψεις είχαν προταθεί από επιστήμονες τον 17ο και τον 18ο αιώνα, χωρίς όμως καμία από τις δύο να έχει ερμηνεύσει όλα τα διαθέσιμα τότε πειραματικά αποτελέσματα. Η σωματιδιακή θεωρία, κύριος υποστηρικτής της οποίας ήταν ο Νεύτωνας, μπορούσε να ερμηνεύσει τα φαινόμενα της ανάκλασης και διάθλασης. Δεν μπορούσε όμως να ερμηνεύσει το φαινόμενο της συμβολής, κατά το οποίο εμφανίζονται χρωματιστές λωρίδες στην επιφάνεια λεπτών υμενίων, όπως π.χ. στις σαπουνόφουσκες ή στο πετρέλαιο που καλύπτει μια υδάτινη επιφάνεια. Η κυματική θεωρία, από την άλλη πλευρά, κύριος υποστηρικτής της οποίας ήταν ο Ολλανδός Κρίστιαν Χόιχενς (Christiaan Ηuygens), μπορούσε να ερμηνεύσει τόσο την ανάκλαση και τη διάθλαση όσο και τη συμβολή. Δεν μπορούσε όμως να ερμηνεύσει το φαινόμενο της πόλωσης ούτε, το κυριότερο, μπορούσε να καθορίσει ποιο είναι το μέσο στο οποίο διαδίδονται τα φωτεινά κύματα. Επομένως βασικό ρόλο στην υιοθέτηση της μιας ή της άλλης θεωρίας έπαιζε το κύρος του υποστηρικτή της και για τον λόγο αυτόν η διεθνής επιστημονική κοινότητα είχε αποδεχθεί τη σωματιδιακή θεωρία του Νεύτωνα. Αυτή την κατάσταση ήρθε να ανατρέψει το πείραμα ενός ερασιτέχνη φυσικού, του Τόμας Γιανγκ (Τhomas Υoung).

Πολύγλωσσος και γιατρός
Ο Τόμας Γιανγκ ήταν το πρώτο από τα δέκα παιδιά μιας εύπορης οικογένειας τραπεζιτών και υφαντουργών. Από πολύ μικρός είχε δείξει ασυνήθιστες πνευματικές ικανότητες, αφού έμαθε να διαβάζει σε ηλικία δύο ετών και σε ηλικία 14 ετών μιλούσε ήδη 13 ξένες γλώσσες, μεταξύ των οποίων ελληνικά, λατινικά, γαλλικά, εβραϊκά, γερμανικά, αραβικά και τουρκικά. Οταν τελείωσε το σχολείο σπούδασε ιατρική στο Κέιμπριτζ, άνοιξε ιατρείο στο Λονδίνο και άρχισε να ασκεί το επάγγελμα του γιατρού. Το μεγάλο όμως μέρος της δραστηριότητάς του το απορροφούσε η πραγματοποίηση πειραμάτων, κυρίως στην Οπτική. Το πιο σημαντικό από αυτά έχει μείνει στην ιστορία της Φυσικής ως το πείραμα των δύο σχισμών.

Στο πείραμα αυτό ο Γιανγκ χρησιμοποίησε δύο διαφράγματα, ένα με χαραγμένη μία σχισμή και ένα άλλο με χαραγμένες δύο σχισμές. Τοποθέτησε τα δύο διαφράγματα παράλληλα μεταξύ τους και προσανατόλισε το δεύτερο έτσι ώστε οι δύο σχισμές του να είναι παράλληλες με τη σχισμή του πρώτου. Τοποθέτησε μια πηγή φωτός πίσω από το διάφραγμα με τη μία σχισμή και παρατήρησε ότι στον τοίχο απέναντι από το δεύτερο διάφραγμα εμφανίστηκε μία ταινία από χρωματιστές και σκοτεινές γραμμές, που συνήθως ονομάζονται συνολικά κροσσοί συμβολής. Οταν αφαιρούσε το διάφραγμα με τις δύο σχισμές, εξαφανίζονταν και οι κροσσοί αφήνοντας στη θέση τους λευκό φως· και όταν το τοποθετούσε ξανά, εμφανίζονταν και πάλι οι κροσσοί. Η ερμηνεία που έδωσε ήταν ότι αυτό που παρατηρούσε ήταν το φαινόμενο συμβολής δύο πηγών κυμάτων, η καθεμιά από τις οποίες συνέπιπτε με μία από τις σχισμές του δεύτερου διαφράγματος.

Βότσαλα στη λίμνη

Ο Τόμας Γιανγκ σε γκραβούρα εποχής

Το φαινόμενο της συμβολής είναι εύκολο να το παρατηρήσει κανείς σε δύο κύματα που διαδίδονται στην επιφάνεια ενός υγρού. Κάθε στιγμή τα δύο κύματα προστίθενται, έτσι ώστε το ύψος σε ένα σημείο να είναι ίσο με το άθροισμα των υψών του κάθε κύματος. Οταν σε ένα σημείο φθάσουν δύο κορυφές ή δύο κοιλάδες ταυτόχρονα, τότε το κύμα που παρατηρείται έχει διπλάσιο ύψος ή βάθος. Οταν όμως φθάσει η κορυφή του ενός κύματος και η κοιλάδα του άλλου, τότε η επιφάνεια μένει ήρεμη, σαν να μην υπάρχει καθόλου κυματισμός. Αυτή η κατάσταση αντιστοιχεί στις σκοτεινές γραμμές που παρατηρούσε ο Γιανγκ, όπου δεν υπάρχει φως. Από τη διαφορετική θέση των χρωματιστών γραμμών ο Γιανγκ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το κάθε χρώμα αντιστοιχεί σε κύματα διαφορετικού μήκους κύματος. Ετσι, έπειτα από 100 χρόνια ανέσυρε από την αφάνεια την κυματική θεωρία του Χόιχενς, η οποία είχε αγνοηθεί από την τότε διεθνή επιστημονική κοινότητα έναντι της σωματιδιακής θεωρίας του συγχρόνου του Νεύτωνα.

Με φίλτρα μέτρησε τα μήκη κύματος
Στην τελική μορφή του πειράματος ο Γιανγκ τοποθέτησε χρωματιστά φίλτρα πριν από το διάφραγμα με την απλή σχισμή και πέτυχε να υπολογίσει το μήκος κύματος του κάθε χρώματος. Μετρώντας την απόσταση των δύο σχισμών, την απόσταση του δεύτερου διαφράγματος από τον τοίχο και την απόσταση μεταξύ δύο διαδοχικών σκοτεινών κροσσών, βρήκε ότι το κόκκινο χρώμα έχει μήκος κύματος 0,7 χιλιοστά του χιλιοστομέτρου και το ιώδες 0,4. Επεκτείνοντας μάλιστα την αναλογία των φωτεινών κυμάτων με τα κύματα επιφάνειας μπόρεσε να ερμηνεύσει και το φαινόμενο της πόλωσης. Υπέθεσε ότι η κύμανση του μέσου στο οποίο διαδίδεται το φως είναι κάθετη προς τη διεύθυνση διάδοσης, οπότε υπάρχουν δύο διευθύνσεις κύμανσης κάθετες μεταξύ τους, η καθεμιά από τις οποίες αντιστοιχεί σε μια ακτίνα με ξεχωριστές ιδιότητες. Οσο για το είδος του μέσου στο οποίο διαδίδεται το φως δεν είχε κάποια συγκεκριμένη ιδέα, ωστόσο οι μεταγενέστεροι φυσικοί του 19ου αιώνα θεώρησαν ότι είναι ένα είδος αβαρούς ρευστού, μη ανιχνεύσιμου με τις αισθήσεις μας, το οποίο ονόμασαν αιθέρα. Ετσι έγινε γενικά αποδεκτή η κυματική φύση του φωτός.

Η ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ
Οπως συμβαίνει συχνά στη Φυσική,η γενικά παραδεκτή αντίληψη για την κυματική φύση του φωτός ανατράπηκε στο τέλος του 19ου αιώνα,όταν ο Πλανκ πρότεινε ότι το φως αποτελείται από σωματίδια,τα οποία ονόμασε κβάντα. Αν αυτό είναι σωστό,τότε πώς είναι δυνατόν να εμφανίζει το κυματικό φαινόμενο της συμβολής,που παρατήρησε ο Γιανγκ; Το 1909 ο Τζέφρι Τέιλορ (Geoffrey Taylor) επανέλαβε το πείραμα του Γιανγκ χρησιμοποιώντας μια φωτογραφική πλάκα για ανιχνευτή και μια πολύ ασθενή πηγή φωτός, έτσι ώστε σε κάθε στιγμή να περνά από το όργανο μόνο ένα φωτόνιο.Η διαπίστωση ότι εξακολουθούν να εμφανίζονται κροσσοί συμβολής ήταν ένα από τα πρώτα πειραματικά αποτελέσματα που έδειξαν την παράξενη φύση της Κβαντομηχανικής,όπου δεν ισχύει η αριστοτελική λογική.Σύμφωνα με την τελευταία,το φως θα έπρεπε να είναιείτεκύμα είτεσωματίδιο,ενώ σύμφωνα με την Κβαντομηχανική είναικαικύμακαισωματίδιο!

Το 1961 το πείραμα επαναλήφθηκε από τον Γερμανό Κλάους Γένσον (Clauss Jonsson) με ηλεκτρόνια αντί για φωτόνια,με το ίδιο αποτέλεσμα της εμφάνισης κροσσών συμβολής.Ετσι επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά η θεωρία του γάλλου φυσικού και νομπελίστα Ντε Μπρέιγ (Louis de Βroglie),σύμφωνα με την οποία ο παράδοξος δυϊσμός σωματιδίουκύματος της Κβαντομηχανικής δεν ισχύει μόνο για τα φωτόνια αλλά και για υλικά σωματίδια,όπως τα ηλεκτρόνια.

Ο κ. Χάρης Βάρβογλης είναι καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Πηγή

Περισσοτερα...

Γιατί ορισμένα φυτά - λουλούδια μυρίζουν όμορφα;

Αναρωτηθήκατε ποτέ για ποιό λόγο τα λουλούδια και κάποια φυτά μυρίζουν όμορφα; Τίποτα δεν είναι τυχαίο, υπάρχει συγκεκριμένος λόγος... 

Τα λουλούδια και κάποια έντομα έχουν μία συμβιωτική σχέση. Τα λουλούδια χρειάζονται τα έντομα για την επικονίαση, μία διαδικασία που είναι απαραίτητη για τον πολλαπλασιασμό του είδους του φυτού.

Χωρίς αυτόν τον μηχανισμό θα ήταν πολύ πιθανό ένα συγκεκριμένο είδος φυτού να εξαφανιζόταν και μάλιστα πολύ γρήγορα.

Πιο συγκεκριμένα, επικονίαση είναι η διαδικασία μεταφοράς και εναπόθεσης γύρης από το ένα φυτό στο άλλο, για την αναπαραγωγή τους.

Από την άλλη πλευρά, τα έντομα λαμβάνουν τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά από το νέκταρ των φυτών. Έτσι, η συμβίωση ας το πούμε, μεταξύ των φυτών και των εντόμων, δίνει θετικά στοιχεία καί στις δύο πλευρές.

Δια μέσου της διαδικασίας της εξέλιξης, τα φυτά τα οποία μπορούν να προσελκύουν έντομα επειδή διαθέτουν πολύχρωμα πέταλα και έντονο άρωμα, επιβιώνουν καλύτερα!

Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και με τα έντομα τα οποία «νιώθουν» αυτά τα χαρακτηριστικά.

Δηλαδή για να το πούμε πιο απλά, τα φυτά μυρίζουν για να προσελκύσουν τα έντομα προς όφελος και των ίδιων των φυτών(επικονίαση), αλλά παράλληλα και των ίδιων των εντόμων(θρέψη με θρεπτικά συστατικά από το νέκταρ)!





Η σχέση όμως του καλού ή του κακού με μία συγκεκριμένη μυρωδιά αποτελεί χαρακτηριστικό της εξέλιξής μας.

Δηλαδή, μία μυρωδιά που μπορεί να φανεί απωθητική σε εμάς μπορεί όμως να αποτελέσει πόλο έλξης για ένα συγκεκριμένο είδος εντόμων.

Έτσι, φανταστείτε ότι μια μυρωδιά σε κάποιο φυτό – λουλούδι, επιτελεί άριστα το σκοπό της: απωθεί τους ανεπιθύμητους και προσελκύει τους επιθυμητούς...

Στη φύση τίποτα δεν είναι τυχαίο!

Πηγή

Περισσοτερα...

Πώς να επικοινωνήσουμε με τους εξωγήινους

Έχοντας δεδομένο ότι υπάρχουν, και πρόκειται για κάτι πιο εξελιγμένο από ένα βακτήριο, που μπορεί να μιλά και να κινείται, ας υποθέσουμε ότι κάποια στιγμή βρίσκουμε έναν εξωγήινο στο δρόμο μας. Πώς θα του μιλήσουμε; Τι θα πούμε; 

Επειδή ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον θα πρέπει να μάθει να συνεννοείται έστω και ακροθιγώς με έναν εξωγήινο.

Μια πρώτη προσπάθεια για επικοινωνία μαζί του έγινε το 1974, όμως από τότε τα πράγματα έγιναν πιο περίπλοκα.

Έτσι λοιπόν, τρεις αστροφυσικοί, οι Dimitra Atri, Julia DeMarines και Jacob Haqq-Misra συνέτεξαν ένα πρωτόκολλο που θα ισχύει για να στέλνονται μηνύματα στους εξωγήινους.

Το πρωτόκολλο αυτό περιέχει οδηγίες για το πώς θα φτιάξει κανείς το μήνυμα του προκειμένου να αυξήσει τις πιθανότητες να γίνει κατανοητό από τον εξωγήινους.

Βασικά περιέχει οδηγίες για το πως κωδικοποιείς ένα σήμα, πόσο μεγάλο πρέπει να είναι το μήνυμα σου και τι πληροφορίες θα περιέχει. Στο πρωτόκολλο συστήνεται η χρήση δύο πολύ κοινών συχνοτήτων της φύσης, 1,42 GΗz και 4,46 GΗz, μαζί με μία απλή μαθηματική γλώσσα.

Βέβαια το μεγάλο ερώτημα παραμένει... Πού το ξέρουμε ότι οι εξωγήινοι σκέφτονται και πράττουν ακριβώς όπως οι άνθρωποι;

Διαβάστε εδώ το Πρωτόκολλο.

Πηγή

Περισσοτερα...

Γιατί τα ζώα έχουν «μουστάκια»;

Τα «μουστάκια» είναι εξειδικευμένες τρίχες που λειτουργούν σαν κεραίες, βοηθώντας τα ζώα να βρίσκουν τροφή και να κινούνται στο σκοτάδι. Συνήθως βρίσκονται στην περιοχή του ρύγχους, αλλά μπορούν να υπάρχουν και σε άλλα σημεία.
Οι γάτες, για παράδειγμα, έχουν αισθητήριες τρίχες σε όλο τους το σώμα. Οι τρίχες είναι δυνατές και σκληρές, αλλά ευλύγιστες, και έχουν ένα θυλάκιο με αιμοφόρα αγγεία και νευρικά κύτταρα, που μπορούν να καταγράψουν ακόμη και ανεπαίσθητες κινήσεις. Οι γάτες χρησιμοποιούν τα μουστάκια τους για να αντιληφθούν, π.χ., αν χωράνε να περάσουν από μια τρύπα, ενώ οι τρίχες στο σώμα τους συλλαμβάνουν και το παραμικρό ρεύμα αέρα. Έτσι, μπορούν να «πληροφορούν» τη γάτα ότι κάποιο άλλο ζώο ή αντικείμενο κινείται στο χώρο.
Πολλά είναι τα ζώα που έχουν αισθητήριες τρίχες – ακόμη και ζώα της θάλασσας. Ο θαλάσσιος ίππος, για παράδειγμα, είναι άμεσα εξαρτημένος από τις τρίχες αυτές όταν, σε απόλυτο σκοτάδι, τριγυρίζει στον πυθμένα της θάλασσας για να φάει τα αγαπημένα του μύδια. Με τα μουστάκια του ο θαλάσσιος ίππος μπορεί να ξεχωρίσει αντικείμενα στο μέγεθος μιας γομολάστιχας.
Δε γνωρίζουμε ακόμη όλες τις λειτουργίες που επιτελούν τα μουστάκια, αλλά από πειράματα σε ποντίκια οι επιστήμονες συμπέραναν ότι, αν αποκοπούν, πολλές λειτουργίες επηρεάζονται. Τα ζώα χάνουν την ικανότητα να ξεχωρίζουν επιφάνειες, και επηρεάζεται η αίσθηση του χώρου, αλλά και η κολυμβητική τους ικανότητα.
Άλλοι ερευνητές απέδειξαν ότι οι φώκιες, χάρη στα μουστάκια τους, μπορούν με κλειστά τα μάτια να ακολουθήσουν ένα υποβρύχιο τσέπης για αρκετά λεπτά.
Με άλλα λόγια, τα μουστάκια συλλαμβάνουν στο νερό ένα «χαρακτηριστικό ίχνος», και αυτή την ιδιότητά τους αξιοποιούν οι φώκιες όταν κυνηγούν ψάρια. Το 2006, Αμερικανοί ερευνητές κατασκεύασαν τεχνητά μουστάκια και τα προσάρμοσαν σε ένα ρομπότ. Αποδείχθηκε ότι τα μουστάκια του ρομπότ, όπως ακριβώς εκείνα της γάτας, ήταν σε θέση να δημιουργήσουν μια ακριβή τρισδιάστατη εικόνα ενός αντικειμένου, μεταδίδοντας απλώς την κίνηση στη ρίζα τους.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτή η μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί, μεταξύ άλλων, σε ρομπότ που θα εργάζονται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Πηγή

Περισσοτερα...

Τετράχρονος έχει να φάει 4 ολόκληρα χρόνια!

Μπορεί να δείχνει υγιέστατος και να μην διαφέρει σε τίποτα από κάθε άλλο παιδάκι της ηλικίας του εξωτερικά αλλά ο Daniel Harrison ζει ένα δράμα… σχεδόν από τη μέρα που γεννήθηκε. Το 4χρονο αγοράκι από το Carlton, του Nottingham φοβάται τόσο πολύ το φαγητό που... έχει να φάει εδώ και 4 ολόκληρα χρόνια.

Ο «γολγοθάς» του μικρού Daniel ξεκίνησε όταν ήταν μωράκι και έπαθε γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Επειδή, ο 4χρονος πάσχει όμως και από αυτισμό, η ανάμνηση αυτής της επώδυνης ασθενείας που πέρασε όταν ήταν μωράκι τον έκανε να σιχαθεί το φαγητό.

Ο μόνος τρόπος με τον οποίο τρέφεται ο Daniel, είναι μόνο μέσω ενός σωλήνα που μεταφέρει το φαγητό κατευθείαν στο στομάχι του. Οι γονείς του προσπαθούν με κάθε τρόπο να βοηθήσουν το γιο τους αλλά μέχρι στιγμής οι προσπάθειές τους πέφτουν στο κενό.

Το ζευγάρι έχει ξοδέψει πολλά χρήματα, αφού σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο φεύγουν από την πόλη τους και επισκέπτονται γνωστές κλινικές του Λονδίνου προκειμένου να θεραπεύσουν το παιδί τους.

Ωστόσο, η οικογένεια είναι αποφασισμένη να συγκεντρώσει 20.000 λίρες με σκοπό να πραγματοποιήσει ένα ταξίδι σε μια μοναδική κλινική στην Αυστρία στην οποία ελπίζουν ότι θα καταφέρουν να βοηθήσουν το γιο τους.

Μέχρι σήμερα, ο 4χρονος έχει υποβληθεί σε δεκάδες θεραπείες και εγχειρήσεις, αλλά το πρόβλημα παραμένει.

Πηγή

Περισσοτερα...

Σαν Σήμερα: 02/02/2011

1882: Γεννιέται ο ιρλανδός συγγραφέας Τζέιμς Τζόις.

1907: Πεθαίνει ο ρώσος χημικός Ντμίτρι Ιβάνοβιτς Μεντελέγιεφ, δημιουργός του Περιοδικού Πίνακα των Στοιχείων.

1909: Ο ιταλός συγγραφέας Τομάσο Μαρινέτι κυκλοφορεί το «Φουτουριστικό Μανιφέστο» του στο Παρίσι.

1926: Γεννιέται ο γάλλος πολιτικός Ζισκάρ Ντ’ Εστέν, πρόεδρος της Γαλλίας κατά το διάστημα 1974-1981.

1940: Ο Φρανκ Σινάτρα κάνει το ντεμπούτο του ως τραγουδιστής με την ορχήστρα του Τόμι Ντόρσεϊ.

1945: Ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ΕΑΜ και κυβέρνησης Γεώργιου Παπανδρέου για τη διάλυση του ΕΛΑΣ και την παράδοση του οπλισμού των μαχητών.

1947: Γεννιέται η αμερικανίδα ηθοποιός Φάραχ Φόσετ, ένας από τους αυθεντικούς «Αγγέλους του Τσάρλι».

1979: Πεθαίνει από υπερβολική χρήση ψυχοφαρμάκων ο Τζον Σάιμον Ρίτσι, γνωστός ως Σιντ Βίσιους, μέλος του πανκ συγκροτήματος Sex Pistols.

1989: Οι Σοβιετικοί εγκαταλείπουν την Καμπούλ, έπειτα από 9 χρόνια στρατιωτικής κατοχής.

1996: Πεθαίνει ο αμερικανός χορευτής και τραγουδιστής Τζιν Κέλι.

2003: Συλλαμβάνονται οι τρεις πρώτοι ύποπτοι για συμμετοχή στην τρομοκρατική οργάνωση «Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας». Πρόκειται για τους Αγγελέτο Κανά, Κώστα Αγαπίου και Ειρήνη Αθανασάκη.

Περισσοτερα...

Τρία δευτερόλεπτα "αρκούν" για μία αγκαλιά

Κατά μέσο όρο, μόλις τρία δευτερόλεπτα διαρκεί μία αγκαλιά, σύμφωνα με μελέτη Βρετανών ψυχολόγων, που ανέλυσαν μία σειρά από τηλεοπτικά βίντεο, από τελικούς 21 Ολυμπιακών αθλημάτων, στους αγώνες του 2008, καταγράφοντας εκατοντάδες αγκαλιές ανάμεσα σε αθλητές, συναθλητές, ανταγωνιστές, προπονητές, συγγενείς και φίλους. 

Όπως διαπίστωσαν μάλιστα οι ερευνητές, η “τυπική” αγκαλιά διαρκεί όσο περίπου και μία σειρά από άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες και φυσιολογικές νευρολογικές διαδικασίες - από το κούνημα του χεριού όταν λέμε αντίο, μέχρι τις μουσικές "φράσεις" και τη διάρκεια της χαλαρής αναπνοής-, πράγμα που ενισχύει τη θεωρία ότι περνάμε τη ζωή μας, χωρίς φυσικά να το συνειδητοποιούμε, αντιλαμβανόμενοι το παρόν -το "τώρα"- σε διαδοχικά διαστήματα των τριών δευτερολέπτων.

Το συμπέρασμα αυτό ενισχύει την πεποίθηση μερίδας ψυχολόγων, ότι η περίοδος των τριών δευτερολέπτων αποτελεί τη βασική χρονική μονάδα που καθορίζει την αντίληψη των ανθρώπων για την εκάστοτε παρούσα στιγμή. Με άλλα λόγια, το αίσθημα του "τώρα" διαρκεί γύρω στα τρία δευτερόλεπτα.

Κατόπιν ανάλυσης των βίντεο, η αναπτυξιακή ψυχολόγος Έμες Νάγκι, του πανεπιστημίου του Νταντί, που δημοσίευσε τη σχετική μελέτη στο περιοδικό ηθολογίας "Journal of Ethology", διαπίστωσε πως, ανεξάρτητα από το φύλο και την χώρα προέλευσης του αθλητή, οι αγκαλιές διαρκούσαν κατά μέσο όρο τρία δευτερόλεπτα.
Όπως μάλλον αναμενόταν, οι αθλητές αγκάλιαζαν λίγο περισσότερο τους προπονητές τους σε σχέση με τους συναθλητές τους στην ίδια ομάδα, ενώ αγκάλιαζαν λιγότερο τους ανταγωνιστές τους από άλλη ομάδα.

Η χρονική αυτή διάρκεια των τριών δευτερολέπτων έχει διαμορφώσει θεμελιακά την ανθρώπινη βιολογική και κοινωνική εξέλιξη, σύμφωνα με τον νευρο-ηθολόγο Τζιόφρι Γκέστνερ, του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν-Αν Άρμπορ.

Αν η χρονική αντίληψη του "τώρα" ήταν πολύ μικρότερή, για παράδειγμα λίγα χιλιοστά του δευτερολέπτου, τότε θα αντιδρούσαμε υπερβολικά γρήγορα στα εξωτερικά ερεθίσματα, π.χ. στις απειλές του περιβάλλοντος, αντιλαμβανόμενοι ως απειλητικά -χωρίς λόγο- πράγματα που δεν θα έπρεπε, όπως το πέταγμα μιας μπάλας προς εμάς.

Από την άλλη, αν το "τώρα" κρατούσε περισσότερο, π.χ. ένα λεπτό, πολλά πράγματα μπορεί να συνέβαιναν στο φυσικό περιβάλλον σε αυτό το μεγάλο χρονικό διάστημα, στα οποία δεν θα προλαβαίναμε να αντιδράσουμε. Με άλλα λόγια, το χρονικό διάστημα των τριών δευτερολέπτων αποτελεί μια "χρυσή τομή" που διευκολύνει την επιβίωσή μας.

Ο ψυχοβιολόγος Κόλιν Τρεβάρτεν, του πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, συμφωνεί ότι το χρονικό διάστημα των τριών δευτερολέπτων έχει καθοριστική σημασία και αποτελεί το (χρονικό) θεμέλιο της συνειδητής εμπειρίας μας, σε συνδυασμό όμως με άλλους ρυθμούς, όπως τα άμεσα αντανακλαστικά, που δείχνουμε σε κλάσματα του δευτερολέπτου.

Αυτό φαίνεται και από μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, η οποία διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που ζουν έντονη ζωή, μπορεί να μην ζουν όντως περισσότερα χρόνια, όμως αισθάνονται σαν να ζουν, κάτι που έρχεται να επιβεβαιώσει τον υποκειμενικό χαρακτήρα της αντίληψης του χρόνου.

Ο εγκέφαλός μας "μετρά" το χρόνο χρησιμοποιώντας ένα είδος "εσωτερικού ρολογιού" και όσα περισσότερα γεγονότα πρέπει να καταγράψει, ανάλογα με το πόσο δραστήριος είναι κανείς, τόσο περισσότερο ο άνθρωπος αυτός έχει το υποκειμενικό αίσθημα ότι ο χρόνος κυλάει πιο αργά, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Οι επιστήμονες Μίσα Άρενς και Μάνις Σαχάνι, του University College του Λονδίνου, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό βιολογίας "Current Biology", και αναφέρει το New Scientist, έκαναν πειράματα με 20 εθελοντές, στους οποίους, για μια καθορισμένη χρονική περίοδο, έδειξαν δύο βίντεο: ένα με μια στατική εικόνα όπου δεν υπήρχε καμία δράση και ένα που περιλάμβανε μια τυχαία εναλλαγή διαφόρων ερεθισμάτων.

Όταν οι εθελοντές κλήθηκαν να αξιολογήσουν πόσο χρόνο διήρκεσε το βίντεο, όσοι είχαν δει αυτό με τη δράση, ήσαν πολύ πιο ακριβείς. Οι εθελοντές είδαν επίσης το βίντεο σε δύο διαφορετικές ταχύτητες και, όταν πάλι κλήθηκαν να πουν πόσο αυτό κράτησε, είπαν ότι η χρονική διάρκειά και των δύο βίντεο ήταν ίδια, ενώ στην πραγματικότητα το βίντεο που είχε παιχτεί με μεγαλύτερη ταχύτητα, κράτησε λιγότερο.

Για τις πρωτότυπες επιστημονικές εργασίες (με συνδρομή) στις διευθύνσεις:

http://www.springerlink.com/content/864j03x6w6q01101/  

http://dx.doi.org/10.1016/j.cub.2010.12.043

Πηγή

Περισσοτερα...

Sunset Blvd - Baltimore days

Περισσοτερα...

Το πρώτο διαστημικό σκάφος που... άνοιξε πανί

Μοιάζει βγαλμένο από τις σελίδες βιβλίου επιστημονικής φαντασίας: διαστημικό σκάφος το οποίο διαθέτει πανί που το βοηθά να κινείται σε μεγάλες ταχύτητες με βάση ενέργεια που παράγεται από τον Ηλιο. Και όμως η ΝΑSΑ έκανε τη φαντασία πραγματικότητα, καθώς έθεσε σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη το πρώτο διαστημικό σκάφος με ηλιακό πανί.

   

Ο νανοδορυφόρος ΝanoSail-D της ΝΑSΑ άνοιξε το ηλιακό πανί του και μπήκε ήδη σε τροχιά

Ο νανοδορυφόρος, που ονομάζεται ΝanoSailD, άνοιξε το εμβαδού περίπου 9 τετραγωνικών μέτρων ηλιακό πανί του, το οποίο είναι φτιαγμένο από ειδικό πολυμερές, στις 20 Ιανουαρίου. Οι επίσημες ανακοινώσεις ωστόσο έγιναν πέντε ημέρες αργότερα, καθώς οι επιστήμονες ανέμεναν να τους αποσταλούν δεδομένα από το ίδιο το σκάφος. Τα δεδομένα ελήφθησαν και η όλη επιχείρηση εξελίσσεται ομαλά, σύμφωνα με τους υπευθύνους.

Οπως σχολίασε ο εκπρόσωπος της αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας Ντιν Αλχορν, «είναι η πρώτη φορά που η ΝΑSΑ θέτει σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη διαστημικό σκάφος με ηλιακό πανί». Το σκάφος αναμένεται να παραμείνει σε τροχιά επί 70-120 ημέρες, αναλόγως των ατμοσφαιρικών συνθηκών που θα συναντήσει.

Τα διαστημικά... ιστιοφόρα κάνουν χρήση της πίεσης της ακτινοβολίας του Ηλίου προκειμένου να κινούνται σε υψηλές ταχύτητες. Εκτιμάται ότι το παρθενικό αυτό ταξίδι ενός τέτοιου είδους σκάφους θα οδηγήσει σε σημαντικές εξελίξεις σε ό,τι αφορά το πεδίο χρήσης νέας γενιάς... οικολογικών διαστημικών σκαφών, που θα κινούνται χρησιμοποιώντας την ηλιακή ενέργεια.

Πηγή

Περισσοτερα...

Η επιστήμη πίσω από το «σημείο τελειότητας» των αθλητών

Οι καλύτερες αποδόσεις των αθλητών εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις ανακαλύψεις που λαμβάνουν χώρα στα εργαστήρια. Η δίχως τέλος ανάγκη του ανθρώπου να αποδίδει καλύτερα από τον ανταγωνιστή του, παρά το γεγονός ότι ορισμένα κατορθώματα μοιάζουν απίθανα και εξωπραγματικά, αποτελεί το αντικείμενο του νέου βιβλίου με τίτλο «Το Σημείο Τελειότητας», του Τζον Μπρένκους, επί σειρά ετών παρουσιαστή της αμερικανικής τηλεοπτικής εκπομπής «Επιστήμη των Σπορ».

«Οι άνθρωποι αγαπούν να συζητούν για τα σπορ μαζί, αλλά περισσότερο λατρεύουν να τσακώνονται γι’ αυτό. Και οι επιστήμη τους αποτελεί ένα από τα καλύτερα εργαλεία για μια εξαιρετική συζήτηση», εξηγεί ο Μπρένκους.

Το βιβλίο του Μπρένκους δημοσιεύτηκε στις ΗΠΑ τον περασμένο Αύγουστο και αποτελεί ήδη μπεστ σέλερ. Ο ίδιος εξηγεί πως δεν ήθελε να το παραφορτώσει με πολλές επιστημονικές λεπτομέρειες, «αλλά ορισμένες από αυτές είναι απαραίτητες για να καταλάβει κανείς τα επιχειρήματα που θέτω».

Ένα από τα παραδείγματα, στα οποία αναφέρεται στο βιβλίο, είναι ότι η εξαιρετική ικανότητα του Michael Phelps στο κολύμπι είναι πολύ σημαντική, αλλά εξίσου κρίσιμος παράγοντας στην απόδοσή του είναι και η ίδια η πισίνα στην οποία κολυμπά. Η σημασία του βάθους της πισίνας δεν μπορεί να παραβλεφθεί, όπως επίσης και το πλάτος του διαδρόμου ή η θερμοκρασία του νερού. Χωρίς τις άριστες αυτές συνθήκες, ο Phelps είναι απλώς άλλος ένας διεκδικητής, αναφέρει ο Μπρένκους.

«Είναι ένα βιβλίο γεμάτο αναλύσεις και γεμάτο επιχειρήματα συναγωνισμού», σύμφωνα με τον ίδιο. Ο Μπρένκους προχωρά σε πολλές προβλέψεις για το μέλλον των σπορ και τις πιθανές ικανότητες των αυριανών αθλητών. Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του συμβουλεύτηκε 250 ειδικούς σε ζητήματα επιστήμης των σπορ. «Δεν έχω διδακτορικό σε οποιοδήποτε επιστημονικό πεδίο και καμία πραγματική επίσημη εκπαίδευση. Αλλά έχω πτυχίο στη ρητορική και την επικοινωνία», τονίζει ο Μπρένκους.

Το 1950, ήταν ευρέως αποδεκτό ότι η ολοκλήρωση ενός μιλίου σε χρόνο λιγότερο από 4 λεπτά ήταν απίθανη. Τέσσερα μόλις χρόνια μετά, ο Βρετανός Roger Bannister έτρεξε την απόσταση σε 3 λεπτά και 59,4 δευτερόλεπτα.

«Μπορώ να πω πως δεν αποδίδαμε όσο μπορούσαμε στην απόσταση του ενός μιλίου επί χιλιάδες χρόνια. Ήταν μια άβολη απόσταση, πολύ μεγάλη για σπριντ και πολύ σύντομη για μαραθώνιο. Αλλά και πάλι δεν υπήρχε λόγο για να μην μπορούμε να την ολοκληρώσουμε σε λιγότερο από 4 λεπτά. Αν δεν την είχαμε ξανακάνει, ήταν λόγω του εμποδίου που είχαμε θέσει οι ίδιοι. Η ερώτηση συνεπώς δεν είναι το πώς τα κατάφερε ο Bannister, αλλά γιατί πήρε στον οποιοδήποτε τόσο πολύ χρόνο».

Το κατόρθωμα του Bannister είχε εξαιρετική επίδραση στις αποδόσεις άλλων αθλητών. Μόλις 46 ημέρες αργότερα, το ρεκόρ του καταρρίφθηκε κατά δύο κλάσματα του δευτερολέπτου. Την επόμενη δεκαετία, εκατοντάδες αθλητές έκαναν το αποτέλεσμα του Bannister να μην μοιάζει με τόσο σπουδαίο κατόρθωμα.

Πρόκειται για μια πατέντα, κατά τον Μπρένκους, που επαναλαμβάνεται στον κόσμο των σπορ. «Η ταχύτητα με την οποία το ρεκόρ καταρρίπτεται συμβαδίζει με τον αριθμό των ανθρώπων που επιχειρούν κάτι τέτοιο», σημειώνει.

Ένα δεύτερο παράδειγμα που παραθέτει ο συγγραφέας είναι ο μαραθώνιος. Τα 26 μίλια είναι μια δύσκολη πρόκληση και μέχρι προσφάτως πιστεύαμε ότι είναι αδιανόητο να ολοκληρωθεί σε χρόνο μικρότερο των 3 ωρών. Το 2008, ωστόσο, ο Αιθίοπας μαραθωνοδρόμος Haile Gebrselassie κατάφερε να τρέξει την απόσταση σε 2 ώρες, 3 λεπτά και 59 δευτερόλεπτα. Παρότι συνεχίζει να κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ, 7 από τους 10 γρηγορότερους μαραθωνοδρόμους όλων των εποχών κατέγραψαν τους καλύτερους χρόνους μετά την επίδοση του Gebrselassie.

«Ο μαραθώνιος είναι στο DNA μας, είμαστε γεννημένοι να το κάνουμε», υποστηρίζει ο Μπρένκους. «Γι’ αυτό το καρδιαγγειακό μας σύστημα είναι ανώτερο από εκείνο κάθε άλλου ζώου, σε όρους της ικανότητάς μας να τρέχουμε και να τρέχουμε. Αλλά το εντυπωσιακό για τις επιδόσεις των μαραθωνοδρόμων είναι η συνέπειά τους στο βηματισμό και την ταχύτητα».

Ένας μαραθώνιος 2 ωρών και 3 λεπτών, λέει ο Μπρένκους, σημαίνει ότι κάθε μίλι ολοκληρώνεται κατά μέσο όρο σε 4,46 λεπτά, μια εντυπωσιακή απόδοση σε απόσταση 26 μιλίων. Ο Μπρένκους είναι συνεπώς πεπεισμένος πως το ρεκόρ των 3,43 για το ένα μίλι σύντομα θα καταρριφθεί.

Η κυριαρχία της επιστήμης στα σπορ

Πίσω από έναν αθλητή βρίσκεται μονίμως μια ομάδα επιστημόνων που εργάζεται ανελλιπώς προκειμένου να βελτιώσει τις μελλοντικές του αποδόσεις. «Οι επιστήμονες των σπορ κοιτάζουν ολοένα και περισσότερο ολόκληρη την εικόνα. Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες, οι εξοπλισμοί, η ψυχολογία – το βάρος, η δίαιτα... Διαχωρίζουν όλα τα τμήματα που απαρτίζουν ένα άθλημα για να βελτιώσουν τις συνθήκες συνεχώς».

Το καλό, σημειώνει, είναι ότι οι περισσότεροι «κανονικοί» άνθρωποι απέχουν πολύ από το σημείο τελειότητάς τους. «Σημαίνει ότι μέσω προσπάθειας και εξάσκησης θα βελτιώνονται συνεχώς. Για τους επαγγελματίες αθλητές, όμως, είναι πολύ δυσκολότερο. Αν πετυχαίνουν συνεχώς επιδόσεις ρεκόρ, το σημείο τελειότητάς τους θα επιτευχθεί σίγουρα κάποια στιγμή, αποκλείοντάς τους τη δυνατότητα συνεχούς βελτίωσης».

Μία άμεση, προφανής απάντηση είναι η απάτη. Τα στεροειδή αποτελούν γεγονός στα σπορ, αναπόφευκτα, σύμφωνα με τον Μπρένκους, όταν όχι απλώς η επίδοση, αλλά και εκατομμύρια δολαρίων σε χορηγίες διακυβεύονται. Το πρόβλημα με τα στεροειδή, ωστόσο, είναι ότι αποτελούν μια γκρίζα ζώνη.

Προσφάτως, ιδιαίτερα δημοφιλή στον κόσμο των σπορ είναι το Βιάγκρα. Κατά τον Μπρένκους, το Βιάγκρα «αυξάνει την κυκλοφορία, το αίμα κυλά σε όλο το σώμα και μέχρι στιγμής τουλάχιστον δεν έχει ενταχθεί στην απαγορευμένη λίστα. Αυτό σημαίνει πως είναι απολύτως νόμιμο και ότι πραγματικά λειτουργεί».

Πηγή

Περισσοτερα...

Γιατί κοκκινίζουμε;

Αυτή η κατάσταση πυροδοτείται από το νευρικό μας σύστημα, το οποίο ανεβάζει τη θερμοκρασία του σώματος όταν βιώνουμε έντονα συναισθήματα. Το ζεστό αίμα οδηγείται κατόπιν σε σημεία που μπορεί να ψυχθεί γρήγορα, δηλαδή στο πρόσωπο και το λαιμό, με συνέπεια η επιδερμίδα μας να κοκκινίζει.

Πηγή

Περισσοτερα...

Αλεπού... ο πρώτος "καλύτερος φίλος του ανθρώπου"

Μία αλεπού θαμμένη με άνθρωπο ανακάλυψαν ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, γεγονός που μαρτυρά, κατά τους ίδιους, ότι το πανέξυπνο αυτό ζώο, ήταν ο πρώτος “καλύτερος φίλος του ανθρώπου”, ο οποίος φαίνεται πως, πριν από χιλιάδες χρόνια, την εξημέρωνε και την προτιμούσε για κατοικίδιο ζώο. 

Πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητές, υπό τη δρα Λίζα Μάχερ του Κέντρου Ανθρώπινων Εξελικτικών Μελετών Λέβερχαλμ,  ανέλυσαν ευρήματα από προϊστορικό χώρο ταφής στην βόρεια Ιορδανία, όπου ανακαλύφθηκε μια αλεπού θαμμένη μαζί με ένα άνθρωπο, γεγονός που δείχνει την ύπαρξη ενός στενού συναισθηματικού δεσμού ανάμεσά τους.

Ο τάφος έχει ηλικία περίπου 16.500 ετών, δηλαδή είναι κατά 4.000 παλαιότερος από την αρχαιότερη γνωστή κοινή ταφή ανθρώπου με σκύλο, η οποία ανακαλύφθηκε στο Ισραήλ και αφορούσε μια γυναίκα που θάφτηκε με το σκυλάκι της.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι, όπως προκύπτει από τα ευρήματα, κάποια στιγμή ο τάφος ανοίχτηκε και η σορός του νεκρού μετακινήθηκε σε άλλο τάφο για άγνωστους λόγους, αλλά μαζί μεταφέρθηκε και η αλεπού.

Αυτό κατά τους επιστήμονες αποτελεί ένδειξη, ότι ανάμεσα στον άνθρωπο και το ζώο, όσο ζούσαν, υπήρχε μια συναισθηματική σχέση, που έπρεπε να συνεχιστεί και στην μετά θάνατο ζωή.

Πάντως οι ερευνητές εμφανίζονται επιφυλακτικοί κατά πόσο όντως οι αλεπούδες είχαν εξημερωθεί πλήρως, ενώ εκτιμούν ότι η σχέση ανθρώπων-αλεπούδων θα πρέπει να ήταν βραχύχρονη, αφού με το πέρασμα του χρόνου, οι άνθρωποι στράφηκαν στους σκύλους.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι οι αλεπούδες μπορούν να τεθούν υπό τον ανθρώπινο έλεγχο, όμως η όλη διαδικασία δεν είναι καθόλου εύκολη, πράγμα που πιθανώς εξηγεί γιατί τελικά οι σκύλοι απέκτησαν τον επίζηλο τίτλο του “καλύτερου φίλου” του ανθρώπου, τον οποίο διατηρούν μέχρι σήμερα.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό PLoS ONE.

Πηγή

Περισσοτερα...

Ακροβάτησε στα 3000 μέτρα χωρίς προστατευτικό!

Ο θαρραλέος ακροβάτης Freddy Nock, πάντα είχε μια ιδιαίτερη αγάπη για τα μεγάλη ύψη. Τίποτα όμως δεν μπορεί να συγκριθεί με το τελευταίο του εγχείρημα. Διέσχισε χωρίς κανένα προστατευτικό, το καλώδιο που εκτείνεται κατά μήκος του βουνού Corvatsch στην Ελβετία, σε ύψος μεγαλύτερο των 1.500 μέτρων!
Το βουνό βρίσκεται δίπλα στο χειμερινό θέρετρο του St. Moritz. Ο 45χρονος ακροβάτης που εργάζεται σε τσίρκο, πέρασε από την μία άκρη έως την άλλη άκρη με μόνο του εφόδιο ένα ραβδί ισορροπίας.



Το αξιοσημείωτο είναι ότι σε κάποια σημεία το ύψος ξεπερνούσε ακόμη και τα 3.000 μέτρα. Ο τολμηρός Nock έχει και κατά το παρελθόν τολμήσει παρόμοια ακροβατικά «κόλπα» διασχίζοντας τις πλαγιές του μεγαλύτερου βουνού της Γερμανίας, ή όταν πέρασε πάνω από την λίμνη στη Ζυρίχη.
Ο Nock ξεκίνησε να ασχολείται με την ακροβασία από την ηλικία μόλις των 4 ετών. Παλαιότερα είχε καταφέρει να συγκεντρώσει 19.000 δολάρια από τέτοιο εγχείρημα, τα οποία δώρισε σε φιλανθρωπικά ιδρύματα για την Αιθιοπία.

Πηγή

Περισσοτερα...

Σαν Σήμερα: 01/02/2011

1901: Γεννιέται ο αμερικανός ηθοποιός Κλαρκ Γκέιμπλ.

1902: Με διαταγή του ελληνικού Υπουργείου Στρατιωτικών, δίνεται εντολή για την κατάσχεση των μεταφράσεων του Ευαγγελίου.

1920: Εγκαινιάζεται η νεοσύστατη Γεωπονική Σχολή Αθηνών.

1931: Γεννιέται ο πρώτος ρώσος πρόεδρος μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, Μπόρις Γιέλτσιν.

1940: Πεθαίνει ο ποιητής και πεζογράφος Ζαχαρίας Παπαντωνίου.

1966: Πεθαίνει ο αμερικανός κωμικός και σκηνοθέτης του βωβού κινηματογράφου Μπάστερ Κίτον.

1977: Εφαρμόζεται η εγκύκλιος, σύμφωνα με την οποία όλα τα δημόσια έγγραφα στην Ελλάδα θα συντάσσονται πλέον στη Δημοτική.

1988: Υπογράφεται η «Συμφωνία του Νταβός» μεταξύ του έλληνα πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου και του τούρκου ομολόγου του Τουργκούτ Οζάλ.

1992: Ο αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους και ο ρώσος ομόλογός του Μπόρις Γέλτσιν υπογράφουν τη Διακήρυξη του Καμπ Ντέιβιντ, με την οποία μπαίνει και επίσημα τέλος στον Ψυχρό Πόλεμο.

1996: Η κρίση στα Ίμια κορυφώνεται. Στις 4.49 π.μ. ένα ελληνικό ελικόπτερο, που προσπάθησε να διακριβώσει την παρουσία ή όχι Τούρκων στρατιωτών στη βραχονησίδα Ακρογιαλιά, συντρίβεται κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Από τις 6 το πρωί, η ελληνική σημαία δεν κυματίζει στη βραχονησίδα, ενώ με εντολή του πρωθυπουργού, Κώστα Σημίτη, αποσύρονται και οι ελληνικές δυνάμεις.

Περισσοτερα...